راهنما و اطلاعات بازی Red Dead Redemption 2

[omidrock]

اشاراتی به ساعت کاری کارمندان راک‌استار در Red Dead Redemption 2 یافت شده است

بازی Red Dead Redemption 2 بالاخره پس از ۸ سال انتظار، منتشر شد و به نظر می‌رسد که با بهترین بازی جهان‌آزاد نسل هشتم روبرو شده‌ایم. قبل از انتشار بازی اخباری مبنی بر ساعات کاری بسیار زیاد توسعه‌دهندگان استودیو راک‌استار (Rockstar) منتشر شد که اکنون اشاراتی کوچک نیز به این مورد در بازی یافت شده است.

قطعا هیچ نتیجه‌ی خوبی بدون زحمت به دست نمی‌آید و کارمندان شرکت راک‌استار نیز تمام تلاش خود را برای ساخت بازی Red Dead Redemption 2 کرده‌اند. به صورتی که اخباری مبنی بر رسیدن ساعت کاری توسعه‌دهندگان به ۵۰ و یا ۶۰ ساعت در هفته می‌رسید. همچنین بعضی از آنان نسبت به انتظار رئیسان خود برای کار در تعطیلات آخر هفته گلایه می‌کردند. البته در این میان کسانی نیز بودند که این کار را با کمال میل انجام می‌دادند. به هر صورت انتشار این اخبار با انتقاد شدیدی از طرف بازی‌بازان روبرو شد. اکنون در بازی Red Dead Redemption 2 شاهد اشاره‌‌ای به این نوع سبک کار کردن هستیم که مشخص نیست که آیا راک‌استار به عمد این کار را کرده و یا جزو شیطنت تیم سازنده محسوب می‌شود. در بازی شما دارای اسلحه‌ای به نام Cattleman هستید. پس از بدست آوردن قابلیت استفاده از دو اسلحه به صورت همزمان اگر به یک اسلحه فروشی رفته و قصد خرید یک Cattleman دیگر داشته باشید، متوجه نکته‌ای ریز در توضیحات این اسلحه می‌شوید:

اسلحه‌ای کمری که به مدت زیادی در ارتش آمریکا استفاده شد و توسط کارخانه‌ی ما در شهر Worcester ساخته شده است. این اسلحه توسط کارمندان قهار و با استعدادی ساخته شده است که هفته‌ها، ساعت‌های بسیار زیادی را به ساخت آن مشغول بودند، با دستمزد کم، که بهترین هفت‌تیر را برای شما به ارمغان بیاورند.

نکته‌ی جالب در این متن آن است که شهر Worcester، شهری است که یکی از شعب راک‌استار که برروی بازی Red Dead Redemption 2 کار می‌کرد در آن واقع شده است.

بازی Red Dead Redemption 2 هم‌اکنون برای پلی‌استیشن ۴ و اکس‌باکس وان در دسترس است. 

[omidrock]

آیا Red Dead Redemption 2 برای پی سی عرضه می‌شود؟ – گزارش

بدون شک Red Dead Redemption 2 یکی از محبوب‌ترین بازی‌های امسال است. اما یک سوال مهم همچنان پیرامون این بازی باقی است: آیا Red Dead Redemption 2 برای پی سی عرضه می‌شود؟ بد نیست نگاهی به این موضوع داشته باشیم.

پاسخ این سوال، در حال حاضر «خیر» است. برای بسیاری از طرفداران، ایده‌ی یک نسخه از بازی‌های راکستار برای پی‌سی بسیار هیجان‌انگیز است، چرا که معمولا این بازی‌ها با بهبودهای زیاد گرافیکی و تصویری عرضه می‌شوند و قابلیت‌های اجتماعی فراوانی دارند. به علاوه اجرای مادها آن‌ها را از بازی‌های کنسولی جدا می‌کند.

نسخه‌ی پلی استیشن 4 پرو و ایکس باکس وان ایکس این بازی هم از نظر گرافیکی فوق‌العاده عمل کرده و نشان می‌دهد راکستار وقت و انرژی مضاعفی برای بحث گرافیکی بازی صرف کرده است. در رددیت طرفداران زیادی را می‌بینیم که درخواست نسخه‌ی پی‌سی بازی را می‌کنند. حتا Devolver Digital هم این موضوع را در توئیتر به مسخره گرفته است.

درخواست برای نسخه‌ی پی سی بازی رد دد چیز جدیدی نیست. هشت سال پیش، اولین درخواست‌ها برای عرضه‌ی نسخه‌ی پی سی بازی Red Dead Redemption عمومی شدند.

در سال 2011 راکستار رسما به این درخواست‌ها برای نسخه‌ی پی سی بازی خود واکنش نشان داد و این‌گونه توضیح داد که:

ما می‌دانیم که تنها یک بازی از بازی‌های ما برای پی سی عرضه نشده است -مسلما این بازی Red Dead Redemption است و قطعا ما از درخواست‌های طرفداران برای این نسخه کاملا آگاه هستیم. تنها چیزی که می‌توانیم بگوییم این است که زمانی که عرضه‌ی یک بازی برای پی سی یا هر پلتفرم مشخص دیگری (از نظر فنی، توسعه و اقتصادی) برای ما مقدور باشد، این کار را می‌کنیم. و معمولا هم این کار را کرده‌ایم. متاسفانه، همیشه این کار برای همه‌ی پلتفرم‌ها 100 درصد مقدور نیست.

متاسفانه برای طرفداران پی سی گیمینگ، راکستار هیچ گاه Red Dead Redemption را برای پی سی عرضه نکرد و حتا در رونمایی از بازی بعدی این مجموعه هم نامی از پتلفرم پی‌سی برده نشده. همواره شایعاتی در مورد عرضه‌ی این بازی برای پی سی به وجود آمده، اما هیچ وقت راکستار چیزی را رسما اعلام نکرده است.

این البته به معنای خط خوردن احتمال عرضه‌ی Red Dead Redemption 2 برای پی سی نیست. بهترین شاهد بر این مدعا، عملکرد خود راکستار است. راکستاری که در سال 2013 بازی GTA V را برای کنسول‌ها عرضه کرد.

فقط یک سال بعد، این استودیو اعلام کرد که بازی GTA V را برای پلی استیشن 4، ایکس باکس وان و پی‌سی عرضه می‌کند. پورت پی سی این بازی در آوریل 2015 به بازار آمد که یک سال و نیم بعد از عرضه‌ی ابتدایی بازی در پلی استیشن 3 و ایکس باکس 360 و شش ماه بعد از عرضه‌ی آن برای پلی استیشن 4 و ایکس باکس وان بود.

و این باز هم تنها مرتبه‌ای نبود که راکستار بازی خود را دیرتر برای پی سی عرضه می‌کرد. GTA IV تقریبا هشت ماه بعد از عرضه به رایانه‌های شخصی راه یافت. بازی دیگر این شرکت L.A. Noire هم تقریبا شش ماه بعد از عرضه‌ی نسخه‌ی کنسولی به پی سی رسید.

همه‌ی این‌ها برای طرفداران پی سی چه معنایی می‌دهد؟ فعلا چیز زیادی نمی‌شود گفت. تنها چیزی که می‌توانیم از آن مطمئن باشیم این است که حالا به صرف این‌که این نسخه از بازی معرفی نشده، نباید آن را نشدنی فرض کنیم. شاید به زودی راکستار خبر از عرضه‌ی نسخه‌ای از هر دو بازی بدهد. Red Dead Redemption برای پی سی هنوز هم دور از ذهن نیست.

به هر تقدیر، اگر می‌خواهید زود به بازی Red Dead Redemption 2 برسید، کنسول‌ها بهترین انتخاب شما هستند.

[omidrock]

نقد و بررسی بازی Red Dead Redemption 2

همین چند ماه قبل بود که در پیش نمایش عنوان متقاوت Vampyr در هجدهمین شماره مجله گیمفا، به ظلم شدن و کم توجهی شدن به عناوین خون آشامی و این که چقدر پتانسیل بیشتری برای ساخت عناوین بسیار قوی از آن‌ها وجود دارد گفتیم; حال، نوبت به بررسی یک بازی که از قضا در ژانر آن هم کم توجهی زیادی در هنر هشتم به آن شده، رسیده است. قطعا با من موافق خواهید بود اگر بگویم تعداد عناوین خوب  و نه حتی عالی دنیای وسترن در صنعت بازی‌های رایانه‌ای در خوش‌بینانه‌ترین حالت به انگشتان یک دست می‌رسند. درست است که در صنعت سینما فیلم‌های بسیار خوب و درجه یکی از غرب وحشی به روی پرده رفته و حتی بعضا مانند شاهکار The Good The Bad And The Ugly در تاریخ هم ماندگار شده‌اند; اما اوضاع در بازی‌های ویدئویی زمین تا آسمان فرق می‌کند. به جز نسخه اول Red Dead Redemption و شماره دوم سری Call Of Juarez تقریبا می‌توان گفت هیچ عنوان درجه یک و عالی دیگری در این سبک نمی‌توانستید پیدا کنید; البته اسم این دو را به این خاطر کنار هم می‌آورم چون فقط می‌خواهم عناوین عالی غرب وحشی در این صنعت را نام ببرم، مگر نه تفاوت کیفی زیاد همین دو عنوان و در صدر بودن شاهکار Rockstar، اظهر من الشمس است.

خیلی نمی‌خواهم به سبک رایج نقدها، از تاریخچه و این که نسخه اول بازی چه موفقیت‌هایی کسب کرد صحبت کنم. به هر حال هر چه باشد Red Dead Redemption 2 بازی بسیار بسیار متفاوتی است، پس نقدش هم باید متفاوت باشد; مگر نه؟ فقط به همین مورد که شماره اول بازی با پروتاگونیست فوق‌العاده دلنشین و جذب کننده‌اش John Marston، موفق به کسب بهترین بازی سال ۲۰۱۰ شد و انقلابی را در سبک بازی‌های Open-World و وسترن ایجاد کرد; انقلابی که با وجود تلاش های شرکت‌های کوچک و بزرگی در تقلید از آن، در نهایت باز هم با شماره بعدی خودش ادامه یافت، رشد کرد و تکمیل شد. از همان تریلر معرفی بازی در سال ۲۰۱۶، می‌توانستیم به عالی بودن بازی امیدوار باشیم و حقیقت هم این است که وقتی نام در خشان Rockstar پشت یک عنوان باشد احتمال این که با یک شاهکار محض طرف نباشیم، بسیار کم است. اما با این حال، نگرانی‌های کمی بابت بهتر شدن بازی از نسخه اولش و مهم‌تر از آن، این که راکستار باز هم بعد از Game Of The Year سال ۲۰۱۳، GTA V، بتواند مجددا پارامترهای یک عنوان جهان باز را در یک نسل ارتقا دهد، وجود داشت.

با گذشت زمان و منتشر شدن اطلاعات ریز و درشت از بازی، کم کم اشتیاق گیمرها برای تجربه شاهکار جدید Rockstar به بی نهایت میل می‌کرد. تجربه یک زندگی واقعی در قالب یک Gunslinger در کنار همراه شدن با ماجراهای جذاب و هیجان انگیز مخصوص به خودش، چیزی نبود که بتوان برای تجربه آن صبر کرد. ماه‌ها گذشت و با لو رفتن یا انتشار رسمی اطلاعات بازی مبنی بر واقع‌گرایی بیش از حد آن، مجددا منفی‌نگری‌هایی بابت تداخل آن‌ها با مفهوم و هدف اصلی بازی‌ها، یعنی سرگرم شدن به وجود آمد. البته چندان هم این منفی‌نگری‌ها بی راه نبود، چون همین امسال بود که در عنوان We Happy Few که در آن مکانیسم‌های رسیدگی به نیازهای اصلی شخصیت بازی پیاده شده بود، استفاده بد از این ایده و خسته کننده کردن بازی را به معنای کلمه دیده بودیم. در کنار آن، این را هم اضافه کنید که شخصیت اصلی بازی طبق انتظارها Jack Marston نبود و داستان بازی در قالب یک پیش درامد برای نسخه اول و با شخصیتی کاملا جدید به نام Arthur Morgan دنبال می‌شد که به خودی خود، وسواس‌هایی هرچند نا به جا را به وجود آورده بود.

با وجود صدها نظر مثبت و منفی در مورد Red Dead Redemption 2، در نهایت بازی هفته پیش در تاریخ ۲۶ ام اوت عرضه شد و با تجربه آن، پاسخ تمامی سوالات و نگرانی‌هایی که بابت آن ایجاد شده بود را گرفتیم. در بررسی شاهکاری دیگر از راک‌استار، Red Dead Redemption 2، با گیمفا همراه باشید. پادشاه غرب وحشی با اقتدار تمام بازگشته است.

Red Dead Redemption 2

“قبل از آن که تک تک جنبه‌های بازی و جزئیات آن را ریز به ریز بررسی کنیم، باید بگویم بنا بر سبکی که برای تجربه بازی اتخاذ می‌کنید، ممکن است هر فرد تجربه‌ای کاملا منحصر به فرد از فردی دیگر داشته باشد. انتخاب‌ها و شرافتمند بودن یا نبودن شما تاثیرات غیر قابل انکاری بر روند بازی می‌گذارد و جهان بازی هم بسیار بسیار وسیع است، لذا ممکن است به برخی از موارد گفته شده برخورد نکرده باشید یا به صورت متفاوتی برایتان اتفاق افتاده باشد”

چه چیزی می‌تواند لذت‌بخش‌تر از یک داستان ناب در غرب وحشی، آن هم در حالی که سال‌های متمادی داستان درخوری در این جهان دوست‌داشتنی تحربه نکرده‌ایم باشد؟ و چه شرکتی بهتر از راک‌استار که مجددا مثل ۸ سال قبل، روایت فوق‌العاده دیگری برای ما بسراید؟ بگذارید در همین ابتدا خیالتان را بابت نبود کوچکترین مشکلی در داستان و روایت بازی راحت کنم; داستان بازی بدون شک جزء ۳ داستان برتر نسل است. این را در حالی می‌گویم که عناوین داستان‌محور بسیاری تجربه کرده‌ام و دیوانه‌وار آن‌ها را دوست دارم. از شاهکارهای داستانی و بی‌نقصی مانند The Witcher 3: Wild Hunt گرفته تا عناوین مستقلی و کوچکی که شاید حتی تلفظ نام آن‌ها هم سخت باشد. با این حال با جرئت می‌گویم داستان Red Dead Redemption 2 نه تنها جزء بی‌نقص‌ترین روایت‌هاییست که به شخصه تجربه کرده‌ام; بلکه برگ زرینی در تاریخ بازی‌های ویدئویی است. بازی کاملا یک ماجرای نو، جذاب و کشنده را روایت می‌کند که گاها می‌خواهید تمام جنبه‌های گیم‌پلی را رها کرده و داستان Arthur Morgan و گروهش را پیش ببرید (البته گاها برعکس این حالت هم پیش می‌آید) از همان لحظه شروع متوجه می‌شوید با یک داستان کاملا جدی روبه رو هستید که به هیچ عنوان نمی‌توانید نادیده‌اش بگیرید. Rockstar، تنها چند دقیقه نیاز دارد تا آرتور، داچ، همراهان و دغدغه‌هایشان را با شما همراه کند و این کار را هم به بهترین شکل ممکن انجام می‌دهد. از همان ابتدا که مورگان از قتل‌هایش می‌گوید اما در عین حال به دنبال یکی از همراهان گمشده‌اش است، به وجود یک دوگانگی بی‌رحمی-مهربانی خاص در او پی می‌برید; دوگانگی که در تمام ظول بازی با شما همراه است و در تصمیماتتان هم تاثیر دارد.

اگر بازی به همان روال چند ساعت ابتدایی خود پیش می‌رفت و یک شوتر سوم شخص خطی بود، باز هم با یک شاهکار بی‌بدیل طرف بودیم

ماجرای بازی به سال ۱۸۹۹ برمی‌گردد. جایی که Arthur Morgan و دار و دسته‌اش که در راس آن‌ها Dutch Van Der Linde قرار دارد، به قصد سرقت از یک قایق مملو از جواهر و پول در منطقه Blackwater، نقشه‌ای را طراحی می‌کنند که در نهایت تیرشان به سنگ‌ می‌خورد و نه تنها موفق به سرقت از قایق و فرار به سمت غرب نمی‌شوند، که چند تن از اعضای مهم خود را از دست داده و در این میان دختری بی‌گناه هم به عمد یا غیر عمد به دست داچ کشته می‌شود. در پی فاجعه پیش آمده، داچ و مورگان گروه را به سمت کوه‌های یخ زده غرب هدایت می‌کنند تا بتوانند چند هفته‌ای از دست پلیس‌ها و گنگ‌های دیگر در امان باشند. در این میان Dutch متوجه می‌شود یکی از دشمنان قدیمی‌شان، یعنی گروه O’Driscoll هم در اطراف این منطقه ساکن شده و قصد ربودن یک قطار و اموال آن را دارند. داچ و مورگان با گروگان گرفتن یکی از اعضای آن‌ها، موفق به دست آوردن مدارکی مبنی بر مسیر حرکت قطار شده و زودتر از گروه دشمن موفق به سرقت آن شده و بیشتر اعضای O’Droscoll را به قتل می‌رسانند. با تجدید قوا و به دست آوردن کمی پول، داچ تصمیم می‌گیرد گروه را به سمت Heartsland و منطقه Valentine که شهری پر از منابع و طبیعت مناسب برای گزیدن کمپ است هدایت کند. آرامش نسبی بعد از مدت‌ها به گروه باز می‌گردد اما همچنان گروه O’Driscoll و رهبر آن‌ها Colm O’Driscoll برای آن ها یک تهدی به حساب می‌شود. اعضای باقی‌مانده O’Driscoll با کمک Pinkertonها و مهم‌تر از آن‌ها Cornwall( که گروه مورگان با حمله به قطار او منابع آن را به سرقت بردند و در پی انتقامی سخت است) با استخدام Ross و Milton که دو مامور بسیار قهار و زبره هستند، تصمیم به نابودی گروه مورگان و داچ می‌گیرند. در ادامه حوادث اجتماعی، سیاسی و حتی عاشقانه بسیار جذاب و مهمی اتفاق می‌افتد که بارها ورق را برمی‌گردانند و جذابیت بازی را دوچندان می‌کنند. از طرفی مانند عنوان قبلی این شرکت یعنی Grand Thef Auto V، شاهد Heistهای بسیاری در طول بازی هستیم که مطابق داستان اتفاق می‌افتند و شما مهم‌تر از همه باید نحوه انجام آن و تاثیر آن بر روند بازی را تعیین کنید.

دوربین سینماتیک بازی که می‌توانید گاها کاملا با این دوربین بازی کنید و کنترل کاراکتر را از این نمای زیبا تجربه کنید

آن چیز که روایت بازی را متفاوت از دیگر عناوین جهان باز می‌کند، در درجه اول فراز و نشیب‌های هنرمندانه آن در اوقات مناسب و در درجه بعد مرنبط بودن تمامی اتفاقات بازی با خط اصلی داستان به طور غیر مستقیم یا مستقیم می‌باشد. همان‌گونه که اشاره کردیم نسخه دوم Red Dead یک بازی کاملا جدی و خشن می‌باشد و چندان یک محیط شاد را در آن پیدا نمی‌کنیم; اما سازنده بازی هم به خوبی می‌دانسته که ممکن است در صورت برقراری این روند در تمام طول بازی، گیمر به مرور خسته شود و چندان جذب خط اصلی داستان نشود. به همین دلیل ماموریت‎‌‌های بازی کاملا یک روند صعودی-نزولی دارند. به این معنی که شما دو یا سه ماموریت خشن و جدی را انجام می‌دهید و بخش‌های مهمی از داستان را پیش می‌برید، اما در Main Mission بعدی شاهد یک روند نسبتا غیر جدی و سرگرم کننده هستید که هر چند مرتبط با خط اصلی داستان است اما بیشتر برای خسته نشدن گیمر از روند بازی است و به نوعی تازه‌سازی خط داستانی است. چنین روندی باعث همراهی هر چه بیشتر شما با داستان زیبای بازی می‌شود. همچنین شما در بازی هر ماموریت کوچک و فرعی که انجام می‌دهید به نوعی با گروه خودتان یا گروه‌های دشمن مرتبط است و هیچ ماموریت اضافه و بی‌ربطی در بازی نیست. حتی شما وقتی مانند بسیاری از ماموریت‌های فرعی عناوین دیگر دنبال یک فرد ناشناس به درخواست یکی از NPCها می‌گردید، بعدا متوجه هویت مهم او و تاثیرش در گروه خود یا یکی از گروه‌های دشمن می‌شوید. در واقع این اطمینان را به شما می‌دهم که هیچ کار بی فایده و بی هدفی را در بازی انجام نمی‌دهید.

برادران به صف میخوایم قطار بدزدیم

از روایت زیبا و خط اصلی داستان که بگذریم، به شخصیت‌پردازی بی‌نقص و شاهکار بازی می‌رسیم. نه تنها شخصیت‌پردازی آرتور، داچ و دیگر شخصیت‌های اصلی بازی که تعدادشان بسیار زیاد می‌باشد کوچکترین مشکلی ندارد; بلکه شخصیت‌های فرعی که ممکن است بعضی از آن‌ها بسیار بی‌اهمیت به نظر برسند، از یک پیشینه قوی بهره می‌برند و تمام اعمالشان دارای دلیل و هدف است. شخصیت‌هایی مانند Marry-bethT یا Molly و بسیاری دیگر، با آن که ممکن است سطحی به نظر برسند دارای داستان‌های مخصوص به خودشان هستند و اگر کمی با حوصله باشید و در فرصت‌های پیش‌آمده پای صحبت‌هایشان بنشینید، به شخصیت دوست‌داشتنی و بعضا تنفر برانگیز آن‌ها پی خواهید برد. داچ یک فرد کله‌شق است که مدام می‌خواهد خودش را یک فرد دانا و صبور نشان دهد; شخصیتی که بارها نمونه‌اش را در فیلم‌های غرب وحشی دیده‌ایم و راک‌ استار به خوبی از آن‌ها الهام گرفته است. Uncle یک فرد تنبل است که تقریبا تا به او دستور ندهید هیچ کار مفیدی برایتان انجام نمی‌دهد. رفتار شما با اعضای گروه بسیار مهم است و نزدیک شدن و دور شدن آن‌ها از شما را تعیین می‌کتد. شخصیت و رفتار آرتور را این شما هستید که تعیین می‌کنید. در بازی پارامتری به نام Honor وجود دارد که با انجام کارهای خوب و بشردوستانه به مقدار آن می‌افزایید و با انجام کارهای منفی و کشت و کشتار یا دزدی از مقدار آن کم می‌کنید. هر چقدر که فرد شرافتمند‌تری باشید رفتار شما با دیگران و رفتار دیگران با شما تفاوت خواهد داشت و از نکات زیبا و دوست‌داشتنی بازی، تاکید آن بر انجام کارهای مثبت و دوری از قتل‌های بی‌مورد می‌باشد. در بخش گیم‌پلی این مفاهیم را بیشتر توضیح می‌دهم اما همین را بدانید که اگر بخواهید کاملا بی‌قانونی و بدرقتاری را در بازی پیش بگیرید و مدام افراد را از خود طرد کنید، لذت بازی نصف شده و گشت و گذار در محیط هم به یک جهنم تبدیل می‌شود.

نبردهای تن به تن هم در بازی وجود دارند که به زیباترین شکل ممکن کار شده‌اند

در مورد شخصیت‌پردازی NPCها گفتیم. بی‌راه نیست اگر Red Dead Redemption 2 را بهترین بازی تاریخ از حیث NPCهای هدفدار و مفید بدانیم. NPCهای بازی به قدری هوشمند طراحی شده‌اند که گاها باورش برای وجود چنین چیزی در این نسل غیر ممکن است. با تجربه بیش از ۵۰ ساعت از بازی تا به حال پیش نیامده که با دو NPC یکسان از حیث چهره و کاری که انجام می‌دهند و یا حداقل با صداگذاری یکسان روبه رو شوم. تنوع مردم عادی در بازی باور نکردنی است و تعجب شما زمانی بیشتر می‌شود که آن‌ها را در حین انجام کارهایی مانند جر و بحث با یکدیگر در مورد موضوعی کاملا مشخص که حتی می‌توانید در موردش با آن‌ها صحبت کنید یا انجام کارهایی مانند گدایی کردن یا کل‌کل در مورد این که چه کسی Gunslinger بهتری است ببینید! رفتار شما با آن‌ها هم به طرز فوق‌العاده‌ای تاثیرگذار است. به عنوان مثال اگر در جایی از بازی به یک فرد مسن که در حال کتک خوردن است کمک کنید، ممکن است بعد ها او را در مغازه‌ی اسلحه فروشی‌اش ملاقات کنید و یک اسلحه رایگان به عنوان تشکر از او دریافت کنید. به همین میزان، رفتارهای بد شما هم در خاطر افراد می‌ماند و اگر رفتار بدی با آن‌ها داشته باشید بلاخره در جایی انتقام خود را از شما می‌گیرند. این جمله را با اطمینان می‌گویم که در نسل بعد هم چنین NPCهای دقیق و کارشده‌ای را به ندرت خواهیم دید.

رنگ‌بندی محیط بازی در یک هوای ابری و روشن. فوق‌العاده است

تحلیل گیم‌پلی بسیار عظیم Red Dead Redemption 2، بدون آن که چیزی از قلم بیافتد بسیار مشکل است. شاید ساده‌ترین جله برای خلاصه کردن گیم‌پلی عالی بازی، وسعت بی‌نهایت با جزئیات بی‌نهایت باشد. به هر روشی که دلتان بخواهد و هر کاری که بخواهید را با آزادی کامل (البته با پذیرفتن عواقبش) می‌توانید انجام دهید. Red Dead Redemption 2 هر نوع گیمری را راضی می‌کند و هر کس ممکن است بنا بر سبکی که آن را پبش برده از بازی تعریف و تمحید کند. المان‌های داستانی، نقش‌آفرینی، چالش‌های ریز و درشت، مینی‌گیم‌هایی که اگر همه را کنار هم جمع کنید خودشان یک بازی کامل هستند و بسیار موارد دیگر بازی را با اختلاف انعطاف‌پذیرترین و یکی از بهترین بازی‌های سال می‌کند.

Arthur Morgan با استایل خاص خودش

تعدد ماموریت‌های اصلی و فرعی، اولین نکته‌ای است که در گیم‌پلی بزرگ بازی به چشمتان می‌آید. بعد از پشت سر گذاشتن ساعات اولیه بازی، موجی از ماموریت‌های متنوع اصلی و فرعی به سراغتان می‌آید که چه داستان بازی برایتان مهم باشد یا نه برایتان جذاب خواهند بود. چند بازی می‌توانید پیدا کنید که در آن واحد ۶ یا ۷ ماموریت اصلی و چندین و چند ماموریت فرعی برای انجام داشته باشید و همه هم کاملا با هم تفاوت کنند؟ جواب را نمی‌دانید؟ من می‌دانم: حتی یک بازی هم تا این حد تنوع ماموریت ندارد و تا سالیان سال نخواهد داشت. ماموریت‌های داستانی به صورتی است که در هر موقع هر چه بخواهید بازی چیزی را برای عرضه خواهد داشت. اگر می‌خواهید یک سرقت بزرگ انجام دهید، اگر می‌خواهید با داچ همراه شوید و اعضای گنگ‌ها را نابود کنید، یا اصلا حوصله ی این کارها را ندارید و می‌خواهید پیش معشوقه‌تان بروید; بازی در آن واحد در قالب ماموریت‌های اصلی این موارد را در اختیارتان می‌گذارد. دقت کنید گفتیم ماموریت‌های اصلی. ماموریت‌های فرعی خودشان مقوله‌ای جدا هستند که هر چند تا این حد داستان قدرتمندی پشتشان نیست اما بسیاری از آن‌ها کیقتی در حد ماموریت‌های اصلی را دارند. علاوه بر ماموریت‌های اصلی و فرعی اتفاقات تصادفی و Random هم در بازی می‌افتند که تا همین حد بگویم که انقدر متنوع هستند که تنوع اتفاقات تصادفی در GTA V برابر آن به مانند یک شوخی است! برای شخص من ده‌ها اتقاث تصادفی در حین انجام ماموریت یا گشت و گذار رخ داده که تا به حال دوتای از آن‌ها هم به هم شبیه نبوده‌اند.

این هم همان رنگ‌بندی محیط بعد از یک باران دلچسب. مه چشم‌نواز بازی

سیستم تیراندازی و گان‌پلی بازی بهترین در نسل محسوب می‌شود و هیچ بازی در نزدیکی آن هم نیست. فقط کافیست در ابتدای بازی کشتن یک Cowboy را با استایل خاص و غربی آرتور تجربه کنید تا به هنر راک‌استار در این زمینه پی ببرید. نحوه‌ ی تیراندازی افراد کاملا یاداور غرب وحشی بوده و کم‌ترین تفاوتی با واقعیت ندارند. کاورگیری بازی حتی از عناوین خطی هم بی‌نقص‌تر است و کوچکترین خطایی در آن تجربه نمی‌کنید. اگر می‌خواهید از تیراندازی بازی نهایت لذت را ببرید، توصیه می‌کنم سیستم Aim Assisst را محدودتر کنید تا کمی تیرهایتان خطا هم بروند. در این حالت حتی در صورت باقی ماندن یک دشمن هم از پیروزی مطمئن نیستید و آدرنالین خونتان بالا خواهد رفت. نبردهای بازی به نسبت عناوین قبلی راک‌استار و دیگر عناوین جهان باز سخت‌تر است، مخصوصا در ابتدای بازی که سلامتی آرتور کم است و باید بسیار در نبردها محطاط باشید و از کاورها به خوبی استفاده کنید. اگر نوار سلامتی‌تان پر بود و ناگهان با دوتیر از فاصله نزدیک توسط دشمن از پا درآمدید تعجب نکنید; زیرا به دلیل گان‌پلی دقیق و واقعی بازی میزان Damage به نسبت فاصله بسیار تفاوت دارد و حتی اگر فاصله خیلی نزدیک باشد امکان مرگ با یک تیر در سرتان هم وجود دارد. تنها مشکلی که در این قسمت از بازی وجود دارد، عدم توانایی آرتور در استفاده از Meele Attack یا حمله با سلاح سرد در هنگام در دست داشتن سلاح گرم است. در واقع شما برای حمله با سلاح سرد در نزدیکی دشمن حتما از Weapon Wheel سلاح سرد را انتخاب کرده و سپس به او حمله کنید. این مورد شاید بی اهمیت به نظر برسد اما در مواقعی که با افراد زیادی درگیر هستید و می‌خواهید از هر دو نوع سلاح استفاده کنید، کمی آزاردهنده خواهد بود. با وجود لذت‌بخش بودن گان‌پلی بازی، حواستان به وضعیت اسلحه‌تان باشد، زیرا به مرور زمان کثیف می‌شوند و باید با انتخاب آن‌ها و تمیز کردن آن‌ها کارایی‌ آن‌ها را به حالت اول برگردانید. این مورد مثل بسیاری از مواردی که به سلامتی آرتور  و یا وضعیت Deadeye مربوط هستند، اختیاری است اما تاثیر مهمی بر روند تیراندازی آرتور خواهند داشت.

دورهمی اعضای گروه در شب و تعریف کردن خاطره یا گفتن مشکلاتشان بسیار زیباست

بر خلاف حالت روند رایج بازی‌های جهان باز، سیستم سلامتی، تنفس و وضعیت Deadeye او کاملا متفاوت با دیگر بازی‌هاست و شباهت زیادی به عناوین نقش‌آفرینی دارد و حتی عمیق‌تر از آن‌هاست. آرتور دارای سه وضعیت Health،Stamina و Deadeye می‌باشد که در ادامه نحوه ی کم و زیاد شدن آن را توضیح می‌دهم. این ۳ وضعیت دارای یک Core و یک Bar هستند. Coreها که وضعیت آن با پر و خالی بودن خود Icon آن‌ها نمایش داده می‌شوند، حالت کلی و طولانی مدت آن (Long Term)  را نشان می‌دهند و نواری که دور آن‌هاست وضعیت آنی آن(Short Term یا Temporary) آن‌ها را نشان می‌دهند. برای مثال، تیر خوردن یا دویدن از نوار دور آیکون سلامتی یا تنقس کم می‌کند; اما خوردن غذای نامناسب یا کم‌خوابی از Core آن‌ها می‌کاهد و وضعیت کلی آن به خطر می‌افتد. Bar به طور خودکار و به مرور زمان به حالت اول خود برمی‌گردد (به جز Deadeye) اما Core نیاز به انجام اعمالی چون خواب، خوردن غذای پخته یا کنسروی، سیگار کشیدن و اعمال دیگر برای بازگرداندنشان دارند. اگر نوار سلامتی یا تنفس شما به پایان برسد و به دلیل درگیری یا هر مسئله دیگر برای بازگشت آن صبر نکنید یا همچنان ضربه بخورید، از Core شما کم خواهد شد. Deadeye به طور خودکار باز نمی‌گردد و برای پر شدن Bar آن، باید در حالت معمولی خلافکاران یا حیوانات را به بکشید تا به حالت اولیه خود بازگردد. این موارد شاید در ابتدای بازی برایتان استرس‌آور باشد یا فکر کنید باید مدام به فکر وضعیت‌های مختلف آرتور باشید; اما اصلا این‌گونه نیست و با کمی گذر زمان به راحتی آن‌ها را مدیریت خواهید کرد و برایتان لذت‌بخش هم خواهد بود. با پیشرفت و بالا بردن سطح هر یک از آن‌ها، کم کم تمام نگرانی‌تان بابت عدم توانایی مدیریت وضعیت‌های کوتاه مدت و بلند مدت به حداقل خواهد رسید. این مکانیزم نسبتا پیچیده سلامتی، تنفس و Deadeye باعث شده تجربه بازی به واقعیت بسیار شبیه باشد و نه تنها باعث سر درد شما نخواهد شد که آن را بسیار دوست هم خواهید داشت.

علاوه بر خودتون اسلحه‌تون، اسبتونم باید تمیز باشه

علاوه بر مدیریت این سه Stat کلی، پارامتر دیگری به نام Honor یا شرافت هم در بازی وجود دارد که میزان آن به نوعی شخصیت خوب یا بدشما را تعیین می‌کند. اگر مدام بی‌قانونی کنید و افراد بی‌گناه را بکشید، از میزان Honor شما کم شده و عواقب آن هم در بازی خواهید دید. برای مثال، اگر فرد شرافتمدی نباشید، قیمت‌های مواد و اسلحه در فروشگاه‌ها زیاد خواهد شد و مردم دید خوبی به شما نخواهد داشت و گاه و بی گاه به شما حمله می‌کنند. برعکس اگر فرد شریفی باشید به شما اخترام می‌گذارند و بازی هم برایتان لذت‌بخش‌تر خواهد شد. بی قانونی عواقبی مانند مجرم شناخته شدن شما هم خواهد داشت و در صورت نکرار آن یک Bounty برای شما مشخص خواهد شد که تا آن را در اداره پست پرداخت نکنید، در صورت ورود به منطقه‌ ی ارتکاب جرم، Bounty Hunterها و مامورین قانون به شما حمله می‌کنند و اصلا فکر نکنید فرار از دست آن‌ها به سادگی فرار از دست پلیس در سری GTA می‌باشد. اگر میزان Bounty شما زیاد باشد، تقریبا باید مردن خود را بعد از ورود به منطقه پیش‌بنی کنید چون تعداد این افراد بسیار بالاست و به جز زمانی که یک اسب بسیار تندرو و چابک داشته باشید، فرار از دست آن‌ها بسیار سخت و طاقت فرساست. البته پرداخت جرایمتان تنها راه خلاص شدن از دست آن‌ها نیست و در صورتی که تا مدتی هم وارد آن منطقه نشوید از تعداد افراد حمله‌ور به شما کم می‌شود و کار راحت‌تری برای فرار خواهید داشت.

قرار بود یه ته لیوان بخوره کل بطریو سر کشید. حکایت ماست وقتی میخوایم فقط یه ساعت بازی کنیم و می‌بینیم صبح شده D:

شما علاوه بر تلاش برای داشتن رابطه‌ای خوب با دیگران برای شرافتتان، باید با اسب خود هم رابطه نزدیک و خوبی برقرار کنید. این کار باعث می‌شود اسبتان در فواصل دور هم صدای سوت زدن شما را بشنود و هر جا که باشید کنارتان بیاید. به جز این با Bonding مناسب با اسبتان،Statهای تنفس و سلامتی او سریع‌تر ارتقا پیدا می‌کنند و مدام مجبور به Revive کردن او نخواهید بود و در صورت ضربه خوردن‌های زیاد دیرتر خواهد مرد. اگر نوار تنفس اسبتان به پایان رسیده و به Core برسد، مانند Arthur از Core کم نمی‌شود بلکه بی‌قرار شده و شما را به پایین پرتاب می‌کند. لذا کاملا مراقب Statهای او هم باشید تا ناگهان در میان یک درگیری شما را به پایین پرتاب نکند. اسبتان هم نیاز به تغذیه و تمیز کردن دارد با انجام این دست از کارها می‌تواند Bonding بیشتری با او برقرار کنید. همچنین مراقب حیوان‌های وحشی باشید، اگر با اسبتان وارد یک محیط با حیوانات وحشی مانند خرس گریزلی شوید، بی‌قرار شده و باید او را آرام کنید.

انتخاب عکسایی که از بازی گرفتم برای گذاشتنشون تو مقاله از خود نوشتنش سخت‌تر بود. انقدر که محیط این بازی قشنگه آدم دلش نمیاد از خیر به اشتراک گذاشتنشون با شما کاربران دوست‌داشتنی بگذره

اما تمام بازی به مدیریت کردن Statها و انجام ماموریت‌ها به همراه یک گان‌پلی بسیار خوب خلاصه نمی‌شود (همین هم برای شاهکار شدن بازی کافی بود!) در بازی المان‌های نقش‌آفرینی هم وجود دارد که قطعا افرادی که به این سبک علاقه دارند را به خود جذب خواهد کرد. اولین نشانه از این مورد انتخاب‌هایی است که باید در بازی انجام دهید. بارها پیش می‌آید که باید برای یک موضوع خاص تصمیم بگیرید; حال این موضوع می‌تواند کشتن یا بخشش یک راهزن باشد، یا انتخاب نحوه ی حمله یه یک Camp یا انجام یک دزدی و حتی انتخاب‌هایی که بر رابطه عاشقانه شما تاثیر می‌گذارد. انتخاب‌هایی که بر میزان شرافتمندی شما تاثیر دارد، در پایان بازی هم تاثیر دارد و شما روند بازی و پایان آن را با انتخاب‌هایتان تغییر می‌دهید. انتخاب دیالوگ‌های فرعی هم در قسمت‌هایی از بازی به چشم می‌خورد که از دیگر المان‌های نقش‌آفرینی بازی است. علاوه بر این‌ها مدیریت کمپ و سیستم جامع Crafting بازی از دیگر جنبه‌های لذت‌بخش بازی است که خوشبختانه اصلا هم سطحی کار نشده و عمق بسیار خوبی دارد. برای Craft کردن اسلحه، مهمات، وسایل و مواد تزئینی و حتی زین‌‌های مختلف برای اسبتان، به پوست حیوانات و وسایلی که در نگاه اول چندان به درد بخور نیستند احتیاج دارید که با شکار کردن یا دزدی کردن یا از انجام ماموریت‌ها به دست خواهید آورد. بعید می‌دانم تا زمان عرضه بازی کسی انتظار چنین سیستم Crafting و انتخاب جامعی را در بازی ببینیم. حال متوجه شدید وقتی گفتم هر نوع گیمری باشید بازی در بهترین حالت راضی‌تان خواهد کرد، منظورم چه بود؟

با استفاده از Ledger در پشت چادر داچ، می‌توانید بخش‌های مختلف Camp را Upgrade کنید یا بخش‌های جدیدی به آن اضافه کنید

راک‌استار حتی به این موارد هم پسنده نکرده و یک اکوسیستم فوق‌العاده کامل از انواع حیوانات را در بازی پیاده کرده تا در بازی کمبود گونه حیوانی را هم حس نکنید. بیش از ۵۰ گونه حیوانات که در هر گونه هم تنوع بی‌نظیری از آن‌ها شاهد هستیم در بازی وجود دارد که بسیار حیرت‌ انگیز است.رفتار هر کدام از حیوانات و حتی نحوه دویدنشان با یکدیگر تفاوت دارد و باور کنید چنین تنوعی از اکوسیستم حیوانات را در نسل بعد هم تصور نمی‌کردید. برای شکار مناسب هر حیوان و برداشت یک گوشت سالم و مناسب از آن‌ها، باید از گزینه Study ویژگی‌های آن‌ها را مطالعه کرده و سلاح مناسب برای کشتن آن‌ها را انتخاب کنید و در جای مناسب شلیک کنید. در صورت رعایت نکردن این اصول، گوشت مناسبی از شکار خود به دست نخواهید آورد. Skin کردن حیوانات و پختن یک گوشت مناسب کنار آتش با همراهانتان در اتمسفر بی‌نظیری که در بازی خلق شده، از چیزی که فکرش را هم بکنید لذت‌بخش‌تر است.

شما فقط به تنوع ماموریتای اصلی دقت کنید ماموریتای فرعی و مینی گیم‌ها و گشت و گذار و اتفاقات تصادفی و Crafting و درگیریای باحال و بقیشو بی خیال. ۶ تا ماموریت اصلی در آن واحد و خیلی خیلی چیزای دیگه برای انجام دادن.

در پایان بررسی گیم‌پلی بازی، باید بگویم Red Dead Redemption 2 از دیگر فرنچایزهای Rockstar خشونت بسیار بیشتری دارد و بازی از به تصویر کشیدن خشن‌ترین اعمال مانند قطع شدن اعضای مختلف بدن با شاتگان هیچ ابایی ندارد و حتی در آن اغراق هم می‌کند. خرده‌ای هم نمی‌توان به آن گرفت چون این عنوان یک بازی کاملا واقع‌گرایانه است و برای همذات پنداری بیشتر با دنیای غرب وحشی دهه هشتاد، قطعا این موارد لازم است.

تا به حال پیش نیامده است که خارج از چارچوب و یا به صورت احساسی از یک بازی یا یکی از جنبه‌های آن تعریف و تمجید کنم و همواره سعی کردم در بررسی جزء به جزء آن نهایت انصاف را لحاظ کنم. اما هر چقدر هم تلاش کنم نمی‌توانم در مورد گرافیک فوق‌العاده چشم‌نواز و خیره‌کننده شاهمار جدید راکستار احساساتی نشوم و از سرتاسر آن تعریف و تمجید نکنم. گرافیک بازی به معنای واقعی کلمه خیره‌کننده و شاهکاری در نسل هشتم است (به قول خارجی‌ها Absolutely Stunning) کیفیت تکسچرهای بازی به طرز باورنکردنی یک نسل جلوتر از بازی‌های حال حاظر است. فقط کافیست یک اسلحه را در دست خود گرفته و در بیشترین حالت ممکن روی آن زوم کنید، به طرز عجیبی خواهید دید بافت‌های آن در مقایسه با حالت عادی کوچکترین تغییری نمی‌کنند و حتی اندکی تاری در آن نمی‌بینید. طراحی چهره شخصیت‌ها هم در کنار یکی دیگر از شاهکارهای ۲۰۱۸ یعنی Spider-Man در صدر بازی‌های این نسل قرار می‌گیرد و بسیار پر جزئیات است. این جزئیات به حدی است که برای دیدن کمترین چین و چروک یا هر چیز دیگری در صورت یک کاراکتر، نیازی به دقت زیادی ندارید و این موارد کاملا واضح و طبیعی در چهره تک تک کاراکترهای اصلی و فرعی و حتی NPCها رعایت شده است. کیفیت مناظر از دور (View Distance) و کیفیت بسیار خوب آب در درجه بعدی توجهتان را جلب خواهند کرد و فوق‌العاده هستند. افکت‌های آتش و دود هم مثل هر چیز دیگری که در این بازی یافت می‌شود، شاهکار نسل هشتم هستند.

وقتی تو طبیعت بکر یا توی بیابون کمپ می‌زنید و رو آتیش غذا درست می‌کنید با خودتون میگید این چیه راک‌استار ساخنه؟ بازیه خداییش یا داره شوخی میکنه با ما؟

موردی که باید به صورت جداگانه در حیث کیفیت بصری بازی به آن اشاره کنم، تغییرات رنگ بندی زیبای محیط بازی بر اساس آب و هوای بازیست. قطعا اگر Horizon: Zero Dawn را بازی کرده باشید به خوبی حرفم را متوجه می‌شوید. در این بازی حتی از عنوان مذکور نیز این مورد بهتر و طبیعی‌تر اتفاق می‌افتد. تغییرات رنگ‌بندی محیط در طلوع و غروب آفتاب، هنگام باران گرفتن و قطع شدن آن، ایجاد مه پس از یک باران شدید و موارد این‌چنینی رنگ‌بندی محیط زا به وضوح تغییر می‌دهند. تغییر رنگ بندی محیط از قرمز به خاکستری هنگامی که باران شروع به باریدن می‌کند و بالعکس آن وقتی باران می‌ایستد و پس از مدتی ایجاد مه و مجددا تغییر تدریجی رنگ‌های محیط، زبان تحسین سخت‌ترین منتقدان هم می‌گشاید و چیزی جز تحسین گرافیک شاهکار بازی برای گفتن نخواهند داشت. نتیجه‌گیری برای گرافیک بازی هم همان همیشگی راک‌استار است. این قسمت هم شاهکاری بلامنازع است که بعید است نمونه‌اش را به این زودی ببینیم.

یعنی هیچ بازی پیدا نمی‌کنید که انقدر کندن پوست و گوشت یه حیوون زبون بسته رو انقد کامل و با جزئیات نشون بده. خود زندگیه این بازی

تنها مشکلاتی که می‌توان در این قسمت از آن نام برد فریم ریت نوسانی بازی در PS4های معمولی و برخی باگ‌هاست. فریم ریت بازی در این کنسول‌ها گاها به طرز چشم‌گیری در مناطق شلوغ افت می‌کند که امیدواریم با عرضه  یک آپدیت این مشکل برای استفاده‌کنندگان این کنسول حل شود. هر چند این مشکل در نسخه Pro وجود ندارد. در مورد باگ‌ها هم باید بگوییم درست است که وجود چند باگ ممکن است برای چنین عنوان عظیمی طبیعی جلوه کند، اما وقتی داریم در مورد راک‌استار صحبت می‌کنیم انتظاراتمان به شدت بالاست و اکنون هم توقع داریم مثل مشکل فریم ریت این باگ‌ها هم به مرور زمان برطرف شوند.

وقتی میگوییم کیفیت تکسچرها در نزدیک‌ترین حالت ممکن هم تفاوتی نمی‌کند، دقیقا از چه چیزی صحبت می‌کنیم

در ابتدای بازی، وقتی مورگان هفت تیرش را به سمت دشمن نشانه می‌رود، بیش‌تر از استایل خاصش توجهتان به موسیقی عالی متن جلب می‌شود. آهنگی که فقط یکی از Soundtrackهای پرتعداد و زیبای بازیست که در طول تجربه صد و چند ساعته‌تان بارها آن‌ها را می‌شنوید و لذت می‌برید. چه در مواقع درگیری و چه در مواقع آرام بازی و لحظات احساسی، موسیقی‌هایی کاملا مناسب با موقعیت پخش می‌شوند که فقط هم برای رفع تکلیف نبوده و شاهکارهای بی کلام هستند. صداگذاری بازی هم نیازی به تعریف ندارد. وقتی صدای آرتور، مورگان و داچ آنقدر خوب است که لحظه به لحظه بیشتر با آن‌ها خو میگیرید و تمامی شخصیت‌های بازی و NPCها صدای خاص خودشان را که کاملا متناسب با شخصیتشان است دارند دیگر حرفی برای انتقاد از این قسمت نمی‌ماند. به جز انسان‌ها، صدای تیرها در هنگام درگیری کاملا مانند فیلم‌های وسترن کار شده و لذت نبردها را دوچندان می‌کند. تمامی گونه‌های حیوانات صدایی طبیعی و پر جزئیات دارند و کافیست به صدای مرغابی‌ها در دیا و پر زدن پرندگان وقتی دسته جمعی کوچ می‌کنند گوش بنوازید; آرامش کامل.

خیلی بعیده تو هر گشتی که تو محیط بازی می‌زنید، به این حیوونای دوست‌داشتنی رو که یه اکوسیستم فوق‌العاده زنده و باورپذیر رو برامون به ارمغان اوردن نبینید.

اصلا مهم نیست چه سبک بازی را دوست دارید یا طرفدار سرسخت چه فرنچایزی هستید. اصلا مهم نیست که بازیباز حرفه‌ای هستید یا یک تازه‌کار. حتی مهم نیست که به بازی‌های رایانه‌ای علاقه دارید یا نه. Red Dead Redemption 2 آمده تا از کوچک و بزرگ را عاشق خود و جهان شگفت‌انگیز بازی‌های ویدئویی کند. Red Dead Redemption 2 آمده تا معلمی کند برای تمامی شرکت‌های بازیسازی از بزرگ تا مستقل; Red Dead Redemption 2 امده تا عاشق جهان خشن غرب وحشی بشوید. اگر گیمری داستان محور هستید، اگر عاشق تیراندازی‌های دیوانه‌وار هستید، اگر شیفته بازی‌های نقش‌آفرینی هستید و حتی اگر گیمر نیستید، به هیچ وجه خود را از تجربه شاهکار بی‌همتای نسل هشتم، پادشاه بازی‌های جهان باز و وسترن، Red Dead Redemption 2، محروم نکنید.

 

[omidrock]

مروری بر داستان بازی Red Dead Redemption و سرگذشت شخصیت‌ها

نزدیک به ده سال است که از انتشار بازی Red Dead Redemption ساخته راک‌استار می‌گذرد، پس مسلما ممکن است شما بخش‌هایی از داستان آن را فراموش کرده باشید. با انتشار Red Dead Redemption 2 دوباره راک‌استار ما را به دوران غرب وحشی باز می‌گرداند. عنوان بازی ظاهرا نشان می‌دهد ادامه‌‌ای بر بازی قبلی است ولی در اصل این بازی پیش‌درامد و بخشی از داستان قبلی است. پس لازم است مرور دوباره‌ای بر بازی Red Dead داشته باشیم. بالاخره چهره‌های آشنای زیادی در بازی خود را نشان می‌دهند پس فرصت خوبی است که به یاد بیاوریم جان مارستون، داچ، بیل ویلیامسون و بقیه چه کسانی بودند.

اگر بازی قبلی را تمام نکرده‌اید، بدانید که تمام داستان بازی قبلی قرار است لوث شود. با این‌که برای بازی Red Dead Redemption 2 نیازی به بازی قبلی آن نیست ولی دانستن داستان آن می‌تواند لذت شما از شماره دوم آن بیشتر کند. البته توصیه می‌شود به هر ترتیب Red Dead Redemption را بازی کنید چون بازی شاهکاری است.

در این مقاله تمام اتفاقات مهم بازی قبلی را از زمانی که قهرمان آن، جان مارستون سعی داشت دوست قدیمیش بیل ویلیامسون را قانع کند، تا رفتنش به مکزیک و رویاروییش با داچ ون در لینده را به صورت خلاصه بیان می‌کنیم.

آمریکا در 1911

Red Dead در سال ۱۹۱۱ در آمریکا اتفاق می‌افتد زمانی که آمریکا دچار تحولات بزرگی شده است. غرب وحشی توسط فناوری جدید و تمدن جدید رام شده و خلافکارانی که زمانی آزادانه جولان می‌کردند، یک به یک شکار می‌شوند. در Red Dead شما نقش جان مارستون را به عهده دارید، شخصی که داستانش به درستی نشان‌دهنده این تغییرات است.

جان مارستون وارد می‌شود

جان مارستون بعد از مرگ والدینش توسط داچ وان در لینده بزرگ شد: رهبر خلافکاری که از بی‌رحمی و خشونت غرب وحشی لذت می‌برد. مارستون سال‌ها در کنار داچ بود ولی وقتی در حین یک سرقت شکست خورده به شدت زخمی شد، دسته‌ای که برای او حکم خانواده را داشت رهایش کردند تا بمیرد.

این اتفاق زنگ هشداری برای جان بود. او همسرش ابیگیل، پسر کوچکشان جک و دوستش آنکل را به یک مزرعه برد و در آنجا زندگی شرافتمندی را آغاز کرد. آنها تا پنج سال آرام زندگی کردند.

تا این‌که اداره تحقیق و تفحص به سراغشان آمد. این اداره دستور داشت به هر طریقی بقیه خلافکاران را پیدا کرده و به سزای اعمالشان برساند. رهبرشان ادگار راس تصمیم می‌گیرد از جان استفاده کرده تا کسانی را که می‌خواهد پیدا کند. راس، ابیگیل و جک را دزدیده و در عوض می‌خواهد که جان به اداره کمک کند. جان باید اعضای گروه سابقش را پیدا کرده و آنها را تحویل دهد. اولین نفر بیل ویلیامسون است.

در جستجوی بیل ویلیامسون

جان و بیل زمانی که در گروه بودند با هم زیاد دعوا می‌کردند پس تعجبی ندارد که رویارویی مجددشان در قلعه مرسر به درگیری منجر شود. علیرغم آن‌که جان از بیل می‌خواهد تسلیم شود، بیل به یکی از مردانش دستور شلیک به جان را می‌دهد. قبل از آن‌که جان بر اثر خونریزی بمیرد توسط یک گله‌دار محلی نجات داده می‌شود: بانی مک فارلین.

دوست جدیدی به نام بانی

بانی هزینه مداوای مارستون را پرداخت می‌کند و او هم در عوض مدتی برای بانی کار می‌کند تا قرضش را بپردازد. ولی بیل با شنیدن خبر زنده ماندن جان چند نفر از مردانش را به دامداری مک‌فارلین می‌فرستد تا او را بکشند. جان کارگران دامداری را نجات می‌دهد ولی می‌فهمد برای حمله به قلعه مستحکم مرسر نیاز به کمک دارد.

سرهم کردن یک گروه

جان با بعضی از خرده خلافکارهای نیو آستین آشنا می‌شود. فروشنده روغن مار نایجل وست دیکنز او را به اشخاص مختلفی معرفی می‌کند. از جمله آیریش یک الکلی همیشه مست که می‌تواند برای جان تیربار جور کند و سث، یک کفن دزد و جوینده گنج که راه‌ مخفی برای رفتن به داخل قلعه مرسر سراغ دارد.

جان همچنین به کلانتر شهر، لیگ جانسون و دستیاران کودنش کمک می‌کند و با این کار یکی از مردان ویلیامسون را دستگیر می‌کند. ویلیامسون هم در عوض بانی مک فارلین را می‌دزد. بعد از برگرداندن بانی زمان آن می‌رسد که جان به سراغ بیل برود.

حمله به قلعه

با استفاده از کالسکه زرهی وست دیکنز، تیربار آیریش، مردان کلانتر و تله‌های سث، جان با گروه اراذلش به قلعه حمل می‌کند ولی می‌فهمد که ویلیامسون آنجا نیست. او به مکزیک فرار کرده تا از یکی دیگر از همقطاران سابقشان به نام خاویر اسکولا کمک بگیرد.

سفر به مکزیک
فصل دوم Red Dead Redemption یکی از لحظات به یاد ماندنی در تاریخ مدرن بازی است. این فصل در مرز مکزیک شروع می‌شود. مارستون برای این‌که بتواند جای ویلیامسون و اسکولا را بفهمد، باید به فرماندهان ارتش مکزیک، کلنل آلنده و کاپیتان دسنتا کمک کند تا شورشی به رهبری آبراهام ریس، مردی با جذبه و محبوب را سرکوب کند.

بازی دو جانبه

فقط یک مشکل وجود داشت: مارستون هیچ دلیلی برای وفاداری به ارتش مکزیک نداشت. او فقط به یک دلیل آنجا بود: بیل و خاویر را پیدا کند. پس او با هر دو طرف کار می‌کند. ارتش و شورشیان. او با ریس و معشوقه‌اش لوییزا همکاری می‌کند و در این بین با هفت تیر کش معروف لاندون ریکتز هم دوست می‌شود.

جالب است بدانید که ریس تنها بازمانده قتل عام بلک واتر در ۱۸۹۹ است. دقیقا زمان و مکانی که بازی دوم شروع می‌شود.

پایان ویلیامسون

آلنده گمان می‌برد که جان طرف او نیست و دستور قتلش را می‌دهد. ولی شورشیان به موقع رسیده و با کمک همدیگر کاپیتان دسانتا را می‌کشند. آنها به قلعه رییس جمهور مکزیک حمله می‌کنند و اسکولا را دستگیر کرده و آلنده و هدف جان، بیل ویلیامسون را از پا در می‌آورند. متاسفانه لوییزا در حین حمله می‌میرد و ریس توجهی به او نمی‌کند. ولی کار جان در مکزیک تمام شده و به آمریکا می‌رود تا با ادگار راس ملاقات کرده و خانواده‌اش را پس بگیرد.

در جستجوی داچ وان در لینده

متاسفانه راس از پس دادن خانواده جان سرباز می‌زند. جان اینبار باید به دنبال داچ برود، کسی که با درست کردن یک گروه خلافکاری دیگر دردسر درست کرده است. این گروه متشکل از جوانان سرخپوست است که از دولت آمریکا به خاطر غصب زمین‌ها و خراب کردن زندگیشان، عصبانی هستند.

جان با هارولد مک دوگال، استاد دانشگاه ییل و معتاد به هرویین هم گروه می‌شود، کسی که به خاطر توهمات ناشی از مصرف هرویین به مردی حمله کرده و الان از کارش معلق شده است. او در مورد سرخپوستان تحقیق می‌کند و اداره تحقیق هم از او برای پیدا کردن گروه جدید داچ کمک خواسته است.

آخرین دوئل

با این‌که مک دوگال کمی کمک می‌کند ولی جان سرنخ بهتری پیدا می‌کند. ناستاس عضوی از گروه داچ که به عنوان خبرچین برای راس و اداره کار می‌کند. بعد از یک بازی موش و گربه با داچ، جان بالاخره مخفیگاه او را پیدا کرده و با کمک ارتش آمریکا به آنجا حمله می‌کند.

جان با داچ رو دررو می‌شود. داچ می‌فهمد که دنیا دیگر عوض شده و او نمی‌تواند در برابر آن مقاومت کند پس تصمیم می‌گیرد که به جای تسلیم شدن یا کشته شدن به دست جان، خودکشی کند.

بازگشت به خانه و وعده‌های دروغ

جان که باور دارد سفرش بالاخره تمام شده به خانه و خانواده‌اش بر می‌گردد. ولی راس سر قولش نمی‌ماند. او با ماموران اداره و ارتش آمریکا به خانه مارستون حمله می‌کند. آنکل کشته می‌شود. مارستون با فدا کردن جان خودش باعث می‌شود ابیگیل و جک با اسب فرار کنند.

پرده پایانی: انتقام جک

پایان بازی سه سال بعد از مرگ جان اتفاق می‌افتذ. ابیگیل هم مرده و جک که حالا تنها است تصمیم می‌گیرد از راس انتقام بگیرد. راس الان دیگر بازنشسته شده در کلبه‌ای در کنار دریاچه با همسرش زندگی می‌کند. جک او را پیدا کرده و به یک دوئل می‌طلبد.

نگاهی به گذشته در Red Dead Redemption 2

در بازی Red Dead Redemption 2 سال‌های اول خانواده مارستون را می‌بینیم، زمانی که آنها با گروه داچ بودند. آیا چهره‌های آشنایی هم خواهیم دید؟ خب الان که بازی آمده دیگر نیازی به صبر و گمان نیست.

[omidrock]

۱۲ نکته که باید قبل از شروع Red Dead Redemption 2 بدانید

قبل از شروع Red Dead Redemption 2 به این فکر می‌کردیم که چه کارهایی را بهتر است به دقت انجام دهیم تا تجربه‌ی بهتری از این بازی داشته باشیم. با این حال، ظاهرا به اندازه‌ی بازی‌های دیگر این کارها اولویت ندارند، چرا که در هنگام شروع این بازی، و به مدت یک چپتر، شما فقط کارهایی را می‌کنید که بازی به شما می‌گوید. در واقع، مراحل چپتر اول برای آشنایی و آموزش شما طراحی شده‌اند و بهتر است در این مرحله همان کارهایی را بکنید که بازی از شما می‌خواهد.

برای ادامه‌ی بازی اما، راکستار ممکن است با جزئیات و پیچیدگی‌های غیرعادی شما را سردرگم کند. برای این‌که تجربه‌ی شما از بازی لطمه‌ای نبیند، بهتر است این نکات را رعایت کنید.

عجله نکنید!

قبل از شروع Red Dead Redemption 2 عجله‌ی زیادی برای به دست آوردن بازی و آغاز داستان اتمام غرب وحشی دارید. اما باید بدانید که در بازی نباید عجله کرد. RDR 2 یک بازی اکشن نیست. شما از یک درگیری مسلحانه به یک درگیری مسلحانه‌ی دیگر نمی‌جهید و تنها مکث‌هایتان هم برای ریلود نخواهد بود. در عوض شما در یک شبیه‌ساز واقعی غرب وحشی قرار می‌گیرید که درگیری مسلحانه هم جزوی از آن است.

دنیای وسیعی برای گشت و گذار و کشف وجود دارد، یک خانواده‌ی قانون گریز و خلاف کار برای زندگی دارید و بله، مراحلی برای انجام دادن. اما نباید بر روی آن‌ها تمرکز کنید.

Red Dead Redemption 2 از شما می‌خواهد به آن توجه کنید، نه این‌که از آن بگذرید. و شما باید این موضوع را به فال نیک بگیرید. این را می‌توانید از سرعت حرکت آرتور هم بفهمید. او (خیلی) کند راه می‌رود. خیلی کندتر از راه رفتن معمولی. اگر می‌خواهید سریع‌تر به جایی بروید باید دکمه بزنید. معنایی پشت این قضیه است. بازی نمی‌خواهد شما به همه جا بدوید و همه کار را بکنید و از همه چیز رد شوید.

بله بازی کند به نظر می‌رسد. اما با اضطرار خود برای سریع کردن آن مبارزه کنید. ریتم بازی را یاد بگیرید و می‌بینید که چیزهای بیشتری در بازی کشف می‌کنید، و در نهایت لذت بیشتری از بازی می‌برید.

بازی اختیار عمل زیادی هم به شما می‌دهد. زمان، تقریبا در بازی اهمیتی ندارد، و همه چیز به پیشروی خودتان وابسته است. اگرچه لازم نیست که شما به همه جا و همه چیز سرک بکشید، در بازی این امکان را خواهید داشت. Red Dead Redemption 2 به شما نمی‌گوید بعدا چه کار کنید.

اگر می‌خواهید به سمت نقاط زرد رنگ نقشه بدوید و یکی یکی ماموریت‌ها را انجام دهید، کاملا مختارید. اگر می‌خواهید به کشف دنیا و طبیعت بازی بپردازید و گاهی به شکار بروید یا ببینید در اردوگاهتان چه خبر است، باز هم مختارید. بازی را با ریتم دلخواهتان بازی کنید، به اطراف خود دقت کنید و در نهایت، سعی کنید آن طوری که آرتور می‌خواهد رفتار کنید. عجله‌ای نیست.

همه چیز و همه کس را بگردید!

در چپتر آغازین بازی دو درگیری مسلحانه وجود دارند که تعداد زیادی از اجساد دشمنان شما را برایتان باقی می‌گذارند. در این صحنه‌ها زمانی را به لوت کردن اجساد اختصاص دهید و به متلک‌های داچ گوش نکنید. فریادهای عجله کن و زود باش را نادیده بگیرید و همه‌ی جسدها را بررسی کنید. این‌طوری شما با سی دلار پول در جیبتان و خشاب‌های پر از فشنگ و جیب‌های پر از آیتم به چپتر 2 وارد می‌شوید.

قطعا این پول برای بازنشست شدن آرتور کافی نیست و آیتم‌ها و فشنگ‌ها را در طول زمان مصرف خواهید کرد، اما شروع بازی بدون این‌ها کار را کمی دشوار می‌کند. با این کار می‌توانید یک شروع خوب در بازی داشته باشید و وقتی محیط بزرگ آن پیش رویتان قرار می‌گیرد به مشکل برنخواهید خورد.

فلسفه‌ی «همه چیز و همه کس را بگرد»‌ را همان اوایل بازی به خدمت بگیرید و این‌گونه با کمترین دردسر به ادامه‌ی بازی بپردازید. در واقع، با صرف چند دقیقه بعد از هر درگیری برای گشتن همه‌ی جسدها و همه‌ی چیزهایی که در محیط وجود دارند، خودتان را از خطر کمبود مهمات یا به پایان رسیدن آیتم‌های لازم برای سلامتی و توانایی‌ها می‌رهانید.

یک ضربدر مشکی محل جسدهایی که می‌توانید بگردید را روی نقشه نشان می‌دهد و وقتی که آن‌ها را گشتید به رنگ خاکستری در می‌آید.

در خانه‌ها و اردوگاه‌ها هم، هر کابینت،‌ کشو، کمد، دودکش و صندوقچه‌ای را بگردید. همیشه پول نقد پیدا نمی‌کنید، اما کالاهایی که به دست می‌آورید ممکن است بیشتر از پول به دردتان بخورند.

فقط مراقب باشید که آدم‌های بیگناه را نگردید! اگرچه لوت کردن همه کس و همه چیز را پیشنهاد می‌کنیم، در Red Dead Redemption 2 به آدم‌های بیگناهی بر می‌خورید که گشتن جسد آن‌ها، از میزان «احترام» شما کم می‌کند. مثلا اگر در یک درگیری یکی را به قتل برسانید و شاهدی بر این ماجرا بخواهد جرم شما را گزارش دهد، او را گیر می‌آورید و می‌کشید. میزان احترام شما به خاطر قتل او کم می‌شود. اما اگر جسد او را بگردید، باز هم از میزان احترام شما کاسته خواهد شد. پس از این کار حذر کنید.

از زاویه‌های دوربین به نفع خود استفاده کنید

در برخی از بازی‌ها شما در ابتدا یک زاویه‌ی دوربین را انتخاب می‌کنید و تا پایان بازی با همان ادامه می‌دهید. اما در Red Dead Redemption 2 به سرعت می‌فهمید که می‌شود از زوایای مختلف دوربین به نفع خودتان استفاده کنید. با فشار دادن تاچ پد (در پلی استیشن 4) یا کلید ویو (در ایکس باکس وان) زاویه دوربین تغییر می‌کند. سه نوع دوربین سوم شخص (نزدیک، مدیوم و دور) و یک دوربین اول شخص در بازی وجود دارند.

زاویه دوربین پیش‌فرض بازی سوم شخص است که نیازهای شما را در بازی برآورده می‌کند. اما زمانی که وارد جایی می‌شوید یا می‌خواهید جایی را بگردید، استفاده از دوربین اول شخص را پیشنهاد می‌کنیم. برداشتن چیزها وقتی که بتوانید از نزدیک آن‌ها را ببینید کار ساده‌تری است. همچنین استفاده از دوربین اول شخص بازی برای راندن درشکه‌ها هم گزینه‌ی بهتری به نظر می‌رسد. اگر می‌خواهید بیشتر از این زاویه دید استفاده کنید می‌توانید در بخش تنظیمات، یک حالت دیگر برای دکمه‌ها هم انتخاب کنید.

اما یک حالت دیگر هم برای دوربین بازی Red Dead Redemption 2 وجود دارد: دوربین سینمایی. با نگه داشتن دکمه‌ی دوربین که پیش‌تر اشاره کردیم، وارد این حالت می‌شوید. این حالت برای مسیرهای طولانی بسیار خوب است و کاری می‌کند که در عین طی کردن مسافت با اسب و همراهانتان، از مناظر زیبای بازی هم لذت ببرید. در حالت سینمایی می‌توانید اسب خود را با نگه داشتن کلید ضربدر یا A در مسیر نگه دارید.

نگران یک اسب بهتر نباشید

اسب شما همراه همیشگی‌تان در غرب وحشی است. حتا بیشتر از اعضای گروهتان. اما در هر شهری که می‌روید چند اسب خوب برای فروش هستند و به علاوه در طبیعت هم می‌توانید اسب‌های وحشی پیدا کرده و آن‌ها را رام کنید. این یعنی تصور این‌که اسب اول شما تا آخر برایتان بماند و به خوبی از پس چالش‌ها برآید، کمی دشوار است. اما اشتباه می‌کنید!

نگران یافتن یک اسب بهتر نباشید. در عوض، رابطه‌تان را با اسب خود بهتر و عمیق‌تر کنید. با وقت گذراندن، حرف‌زدن با اسب و تمیز کردن او و غذا دادن، شما می‌توانید قدرت اسب خود را افزایش دهید. طولی نمی‌کشد که همه‌ی این موارد را به حداکثر برسانید و آن وقت دیگر اصلا احساس نمی‌کنید که اسبتان چیزی کم دارد. نه از لحاظ سرعت، نه استقامت و نه سلامتی. می‌توانید تا جایی که لازم است به اسبتان فشار بیاورید و او را حسابی بدوانید و ضمنا، وقتی صدایش می‌کنید پیشتان می‌آید.

برای مدت زیادی، در بازی اسب‌هایی که برای خرید وجود دارند یا می‌توانید رام کنید، تفاوت‌های اندکی با اسب اولیه‌ی شما دارند. و همین‌طور باید زمانی را برای برقراری ارتباط با اسب جدید صرف کنید. واقعا ارزشش را ندارد.

اما در اواخر بازی، اسب‌های Elite را پیدا می‌کنید. این اسب‌ها خیلی گران هستند، اما ویژگی‌هایی که دارند پول و زمانی که برای رابطه صرف می‌کنید را ارزشمند می‌سازد.

کارها زیاد هستند و نمی‌شود همه‌ی آن‌ها را دنبال کرد

با وجود ماموریت‌های متنوعی که اعضای گروه برای شما دارند، غریبه‌هایی که از شما کارهای مختلف می‌خواهند، چالش‌ها و جمع‌کردنی‌ها، به خاطر سپردن این‌که چه چیزهایی در حال وقوع است کار سختی به نظر می‌رسد. با پیشروی در بازی، دایره‌های کوچک زرد و سفید روی نقشه پیدا می‌شوند. ماموریت‌های اصلی با دایره‌های زرد و ماموریت‌های فرعی با دایره‌های سفید نشان داده می‌شوند.

نقشه‌ی بازی به خوبی می‌تواند شما را در جریان اتفاقات بازی قرار دهد، اما بیشتر از ماموریت‌های اصلی و فرعی، چیزی را روی نقشه پیدا نمی‌کنید. برای این‌که از جریان بازی خود عقب نمانید، بهتر است با کلید جهت چپ، Log را باز کنید. در این قسمت می‌توانید لیست وظایف، چالش‌ها و نوتیفیکیشن‌های احتمالی را پیدا کنید.

اگر کلید جهت چپ را برای مدتی نگه دارید وارد ژورنال آرتور می‌شوید که به نوبه‌ی خود سرگرم‌کننده است، اما اطلاعاتی در مورد ماموریت‌های در حال انجام به شما نمی‌دهد.

همیشه هم کاری که بازی می‌گوید را نکنید

در اولین چپترهای بازی، همیشه تعداد زیادی دایره‌ی کوچک زرد رنگ در نقشه هست و همیشه کارهایی برای انجام دارید. در این مراحل از Red Dead Redemption 2 معمولا با افرادی روبرو می‌شوید که به کمک شما نیاز دارند یا باید برای گروه کاری کنید. ماموریت‌های اصلی داستان. شما مختارید که هر کدام از آن‌ها را انتخاب کنید. اما فراموش نکنید که نباید برای آن‌ها عجله‌ای داشته باشید.

این ماموریت‌ها، وظایف کاملا مشخص و تعریف شده‌ای برای شما دارند، ابتدا و انتهای مشخصی دارند و نمی‌توانید در حین انجام آن‌ها کار دیگری بکنید. اما، بعد از تمام شدن هر کدام، وقتتان متعلق به خودتان است. بلافاصله به سراغ دایره‌ی زرد بعدی نروید. شکار، پیدا کردن یک شهر جدید، ماهی‌گیری و کارهای دیگر را امتحان کنید.

ماموریت‌های اصلی همیشه سر جای خودشان هستند.

اما وقتی می‌گوید کاری را نکنید نکنید!

مخصوصا در اوایل بازی، مناطقی در دنیای Red Dead Redemption 2 هستند که در آن‌ها، مقادیر زیادی پول برای مرده یا زنده‌ی شما پیشنهاد داده شده و بانتی هانترها مدام دنبال آرتور می‌گردند. در این مراحل قادر به اسلحه کشیدن بدون جلب توجه نیستید.

یکی از توصیه‌های مهم بازی که باید جدی بگیرید، نرفتن به همین مناطق است. دیر نمی‌شود، نگران این‌ هم نباشید.

استفاده کنید تا بهتر شود

Red Dead Redemption 2 سه نوار سنجش به شما می‌دهد تا حواستان به آن‌ها باشد. سلامتی، استقامت و چشم مرده. سیستم نسبتا پیچیده‌ای که Cores نام دارد. احتمالا شما هم زمان زیادی برای فهمیدن ساز و کار «هسته»‌ها و «نوار»ها صرف کنید. اما نکته‌ی کلیدی این است: از آن چیزی که می‌خواهید بهتر شود استفاده کنید. اگر می‌خواهید قادر به بیشتر دویدن باشید، باید بدوید. اگر می‌خواهید بیشتر از قابلیت چشم مرده استفاده کنید، از آن بیشتر استفاده کنید! اگر می‌خواهید سلامتی بیشتری داشته باشید، غذا بخورید!

هر کاری که در بازی می‌کنید، امتیازاتی برای شما به ارمغان می‌آورد. با جمع کردن به اندازه‌ی امتیازات، شما یک حلقه به نوار هر قابلیت خود اضافه می‌کنید که می‌تواند یکی از این سه باشد. این یعنی که مقداری بیشتر از آن قابلیت می‌توانید استفاده کنید. یعنی بهتر شده. خود راکستار هم نمی‌فهمد. خودتان را اذیت نکنید.

تنباکو برای چشم مرده مفید است

حلقه‌ی سنجش قابلیت چشم مرده‌ی شما خود به خود پر نمی‌شود و عملکردی متفاوت نسبت به دیگر هسته‌ها و نوارها دارد. برای پر کردن این حلقه و تمدید قابل استفاده بودن این ویژگی، باید خودتان دست به کار شوید. برای این که نوار یا هسته‌ی خالی شده‌ی چشم مرده دوباره پر شود، باید شروع به تیراندازی کنید. در این حالت رفته رفته این نوار پر می‌شود. اما برای پر شدن هسته بهتر است تنباکو مصرف کنید!

اگر توصیه‌ی قبلی ما را پذیرفته و همه‌ی اجساد و خانه‌ها را گشته باشید، احتمالا چپتان پر از تنباکوی قابل مصرف است و سیگار هم در چنته دارید. فراموش نکنید که تنباکو برای شما مهم است و قبل از وارد شدن به هر درگیری مسلحانه‌ای مقداری تنباکو مصرف کنید.

البته فراموش نکنید که در حین درگیری هم می‌توانید این کار را بکنید.

اردوگاه را به آرامی پیشرفت دهید

به عنوان یکی از ماموریت‌های گروه در چپتر 2، شما دفتر کل حساب‌های اردوگاه را باز می‌کنید و می‌توانید به واسطه‌ی آن، بخش‌های مختلف اردوگاه را ارتقا دهید. ابتدا باید توجه داشته باشید که هیچ دلیلی ندارد که چیزی را ارتقا ندهید. بهبود دادن امکانات همان‌طور که از اسمش پیداست بهتر است و به نفع شما خواهد بود. نکته این‌جا است که اگر به توصیه‌های اول و دوم ما (عجله نکردن و همه چیز را گشتن) عمل کنید، می‌توانید برای مدت زیادی بیخیال ارتقای اردوگاه خود بشوید.

به عنوان مثال، لانه‌ی مرغ 175 دلاری کاری می‌کند که با خوردن غذای اردوگاه نوار چشم مرده‌ی شما پر شود. اما اگر حواستان بوده باشد و همه چیز و همه کس را لوت کرده باشید، واقعا تا اواسط بازی تنباکوی مورد نیاز را دارید و نیازی به این ارتقا نیست. مخصوصا این‌که فقط روزی یک بار می‌توانید از غذای اردوگاه بخورید و این طوری شاید اصلا به چشم نمی‌آید.

به هر تقدیر، هر گاه که دلتان می‌خواهد، اردوگاه خود را پیشرفت دهید، اما طوری نشود که فکر کنند این وظیفه‌ی شما است. فقط وقتی به سراغ این ارتقاها بروید که پول اضافه‌ای در جیب دارید و نمی‌دانید باید چه کار کرد.

باید حواستان باشد که بعضی از ویژگی‌های بازی و پیشرفت‌های مورد نیازتان در آن، وابسته به ارتقای اردوگاه است. مثلا اگر می‌خواهید بدون استفاده از درشکه و یا خط آهن سریع سفر (Fast Travel) کنید، باید برای ارتقای چادرِ محل اقامت داچ و خودتان به ترتیب 220 و 325 دلار خرج کنید. و یا اگر می‌خواهید کیف جادارتری داشته باشید باید برای آقای پیرسون ابزار چرم دوزی (225 دلار) بخرید. در واقع شاید بهتر است این پیشرفت‌های نسبتا گران‌قیمت را در اولویت قرار دهید.

به گردونه‌ی اسلحه‌های خود به چشم اسلات تجهیزات نگاه کنید

هر بار که از اسب خود پیاده می‌شوید باید حواستان به خورجین اسب و چیزهایی که در آن دارید باشد چون مطمئنا به آن‌ها نیاز پیدا خواهید کرد. وقتی کنار اسب ایستاده‌اید یا زمانی که سوار آن هستید با نگه داشتن کلید L1\LB می‌توانید به آیتم‌هایی که در خورجین اسب دارید دست پیدا کنید.

وقتی اسلحه‌ها را انتخاب می‌کنید به آن‌چه نیاز دارید فکر کنید. اگر لازم است که این مرحله را بی سر و صدا پشت سر بگذارید، (یا فقط برای شکار از اردوگاه خارج می‌شوید) تیر و کمان همراه خود ببرید و نگران دیگر چیزها نباشید. اما اگر فکر می‌کنید که یک درگیری مسلحانه‌ی عظیم در پیش است، حتما هر دو اسلات اسلحه‌ی سنگین و یک اسلات سلاح کمری را پر کنید و به میدان بروید.

گردونه‌ی آیتم‌های شما هم همین‌طور کار می‌کند. وقتی روی اسب هستید به همه چیز دسترسی دارید اما برای ورود به نبردها و درگیری‌های مسلحانه بهتر است آیتم‌های مورد نیاز را با خود ببرید.

اگر جای هر کدام از اسلحه‌ها و آیتم‌ها را به خاطر بسپارید، با سرعت بیشتری می‌توانید در آن‌ها چیزهای لازم را پیدا و استفاده کنید. برای عادت کردن به گردونه‌ی سلاح و آیتم‌های خود، بهتر است چند بار به شکار بروید و گزینه‌های مختلف را امتحان کنید. وقتی کاملا با این سیستم خو گرفتید می‌توانید با خیال راحت وارد درگیری‌های مسلحانه شوید.

هویت خود را مخفی کنید

در سمت چپ بخش پایینی گردونه‌ی آیتم‌های شما، یک روبنده وجود دارد که می‌توانید با استفاده از آن هویت خود را مخفی کنید. کافی است آن را انتخاب کنید و آن وقت آرتور آن را روی صورتش می‌کشد و هنگام ارتکاب جرم، کسی از هویت او باخبر نمی‌شود.

مسلما با استفاده از این دستمال جادویی، آرتور ناپدید نمی‌شود و بعد از ارتکاب جرم، مامورین قانون به دنبال او خواهند دوید، اما در این صورت دیگر چهره‌ی آرتور شناسایی نمی‌شود. دردسر کمتری خواهید کشید.

از این ویژگی بیشتر استفاده کنید تا در طول بازی کمتر به مشکل بر بخورید.

[omidrock]

آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 چه سر و وضعی دارد؟

یکی از ویژگی‌های جذاب بازی Red Dead Redemption 2 البته مثل هر بازی اوپن ورلد دیگری و مخصوصا بازی‌های اوپن ورلد ساخته‌ی راکستار، قابلیت شخصی سازی شخصیت اصلی بازی است. در RDR 2 آرتور مورگان با جزئیات بی نظیری قابل شخصی سازی است و شما می‌توانید او را با سر و وضع دلخواه خودتان روانه‌ی میدان کنید. در کنار همه‌ی این ویژگی‌ها در بازی، این موضوع یک جذابیت دیگر هم برای ما و احتمالا بسیاری دیگر از بازی‌کنندگان دارد. کنجکاوی برای دانستن این که آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 چه سر و وضعی دارد؟

اگر مایل بودید می‌توانید تصویری از شخصیت آرتور مورگان خود که چهره و لباسش را شخصی سازی کرده‌اید در قسمت دیدگاه‌ها برای ما ارسال کنید. به اشتراک گذاشتن شخصیتِ شخصی‌سازی شده‌ی شما در این دست بازی‌ها از جذابیت‌های آن‌ها به شمار می‌رود. آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 چه شکلی است؟

البته که می‌توانید مورگان را مدام تغییر بدهید. هر بار که وارد اردوگاه خود می‌شوید، می‌توانید به سراغ خیمه‌ی مورگان رفته و ریش و سیبیل او را بتراشید و چهره‌اش را متفاوت از قبل کنید. اگر بگذارید که ریش و سیبیل مورگان زیادی بلند شود، می‌توانید یک هیپی واقعی تحویل غرب وحشی دهید. در بازی حتا می‌توانید پماد رشد مو هم پیدا و مصرف کنید! جزئیات خیره‌کننده‌ای که بازی را از سایر بازی‌های اوپن ورلد متفاوت می‌سازد.



به علاوه با رفتن سراغ صندوقچه‌ی لباس‌های مورگان، می‌توانید از بین آیتم‌های نسبتا زیادی که در اختیار دارید، تیپ متفاوتی بزنید و مورگان را به لباس‌های دلخواهتان ملبس کنید. این نکته را البته باید در نظر بگیرید که در فصل سرما لباس مناسب بپوشید و در فصل گرما در تعداد لایه‌های لباس زیاده روی نکنید. لباس‌ها در بازی با دقت خاصی دسته بندی شده‌اند و شما می‌توانید در کنار استفاده از تیپ‌های از پیش تعیین شده و انتخاب یک Outfit مشخص، وارد هر بخش از کلاه تا چکمه شده و یکی یکی آیتم‌های پوشیدنی را به سلیقه‌ی خود انتخاب کنید.

[img=0x0]http://gamenews.ir/wp-content/uploads/2018/10/Red-Dead-Redemption-2_20181031125829-1024x576.jpg[/img]این مورگان من در اواسط فصل سوم بازی است… ست کردن لباس‌ها می‌تواند خیلی زود به یکی از علاقه‌مندی‌های شما در آن تبدیل شود.

با ورود به هر فروشگاه در بازی هم می‌توانید لباس جدید بخرید. لباس‌ها نسبت به دیگر آیتم‌های بازی قیمت نسبتا بیشتری دارند، اما با کمتر از 100 دلار هر بار می‌توانید شیک‌ترین لباس‌ها را برای مورگان خریداری کنید. این‌که آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 یک کابوی خوش‌تیپ و خوش‌چهره باشد، زحمت زیادی نمی‌طلبد. می‌توانید از بین آیتم‌های لباس فراوان در فروشگاه‌ها، چند آیتم را با رنگبندی مناسب ست کنید و شخصیت دلخواهتان را بسازید.

اگر مایل بودید می‌توانید تصویری از شخصیت آرتور مورگان خود که چهره و لباسش را شخصی سازی کرده‌اید در قسمت دیدگاه‌ها برای ما ارسال کنید. به اشتراک گذاشتن شخصیتِ شخصی‌سازی شده‌ی شما در این دست بازی‌ها از جذابیت‌های آن‌ها به شمار می‌رود. آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 چه شکلی است؟
به علاوه با رفتن سراغ صندوقچه‌ی لباس‌های مورگان، می‌توانید از بین آیتم‌های نسبتا زیادی که در اختیار دارید، تیپ متفاوتی بزنید و مورگان را به لباس‌های دلخواهتان ملبس کنید. این نکته را البته باید در نظر بگیرید که در فصل سرما لباس مناسب بپوشید و در فصل گرما در تعداد لایه‌های لباس زیاده روی نکنید. لباس‌ها در بازی با دقت خاصی دسته بندی شده‌اند و شما می‌توانید در کنار استفاده از تیپ‌های از پیش تعیین شده و انتخاب یک Outfit مشخص، وارد هر بخش از کلاه تا چکمه شده و یکی یکی آیتم‌های پوشیدنی را به سلیقه‌ی خود انتخاب کنید.

این مورگان من در اواسط فصل سوم بازی است… ست کردن لباس‌ها می‌تواند خیلی زود به یکی از علاقه‌مندی‌های شما در آن تبدیل شود.

با ورود به هر فروشگاه در بازی هم می‌توانید لباس جدید بخرید. لباس‌ها نسبت به دیگر آیتم‌های بازی قیمت نسبتا بیشتری دارند، اما با کمتر از 100 دلار هر بار می‌توانید شیک‌ترین لباس‌ها را برای مورگان خریداری کنید. این‌که آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 یک کابوی خوش‌تیپ و خوش‌چهره باشد، زحمت زیادی نمی‌طلبد. می‌توانید از بین آیتم‌های لباس فراوان در فروشگاه‌ها، چند آیتم را با رنگبندی مناسب ست کنید و شخصیت دلخواهتان را بسازید.

اگر مایل بودید می‌توانید تصویری از شخصیت آرتور مورگان خود که چهره و لباسش را شخصی سازی کرده‌اید در قسمت دیدگاه‌ها برای ما ارسال کنید. به اشتراک گذاشتن شخصیتِ شخصی‌سازی شده‌ی شما در این دست بازی‌ها از جذابیت‌های آن‌ها به شمار می‌رود. آرتور مورگان شما در Red Dead Redemption 2 چه شکلی است؟

[omidrock]

شروع عرضه Red Dead Redemption 2 بسیار موفقیت‌آمیز بوده اما نه به اندازه GTA V

آمار‌های منتشرشده نشان می‌دهند که شروع عرضه Red Dead Redemption 2 بسیار عالی بوده اما به پای GTA V نرسیده است.

از همان ابتدا شکی وجود نداشت که این بازی موفقیت مالی عظیمی را برای راک‌استار و شرکت مادرش Take-Two به ارمغان خواهد آورد. آمار‌های منتشر شده از شروع عرضه Red Dead Redemption 2 نیز بیانگر همین موضوع هستند و این بازی با فروش ۷۲۵ میلیون دلاری خود در آخر هفته آغازین، یکی از بزرگ‌ترین لانچ‌ها در تمام تاریخ بوده است؛ نه فقط در صنعت بازی بلکه کل صنعت سرگرمی.

راک‌استار اعلام کرده که این «بزرگ‌ترین آخر هفته آغازین در تاریخ سرگرمی» بوده که حتی موفق‌تر از مواردی چون فیلم Avengers: Infinity War و فروش ۲۵۷ میلیون دلاری‌اش بوده است. البته این نکته را نیز نباید فراموش کرد که قیمت بلیط سینما بسیار کمتر از یک بازی با ۶۰ الی ۱۰۰ دلار قیمت است. نکته جالبی که در این میان وجود دارد آن است که این ارقام نجومی شروع عرضه Red Dead Redemption 2 در نوع خود بهترین نیستند!

دیگر بازی راک‌استار یعنی Grand Theft Auto V، در سه روز اول عرضه خود توانسته بود رقم حیرت‌آور ۱ میلیارد دلار را عاید سازندگانش کند تا RDR2 در این زمینه در رتبه دوم قرار بگیرد. از آنجا که سه روز اول انتشار GTA V از سه‌شنبه آغاز شده، نمی‌توان آن را آخر هفته به شمار آورد؛ بدین ترتیب یک جای خالی برای ثبت رکورد RDR2 وجود داشته تا راک‌استار با آن فخر بفروشد. پیش‌تر شرکت Take-Two تخمین زده بود که فروش این بازی به پای GTA V نرسد.

رکورد‌های Red Dead Redemption 2 همینجا تمام نمی‌شوند. فهرست رکورد‌هایی که این بازی در زمینه فروش دیجیتالی و مشخصاً در شبکه پلی‌استیشن برجای گذاشته شامل چنین مواردی است: بیشترین پیش‌فروش، بیشترین فروش روز اول و بیشترین فروش در سه روز اول.

[omidrock]

بازی Red Dead Redemption 2 چند چپتر داستانی دارد؟

اگر کنجکاو هستید که بدانید بازی Red Dead Redemption 2 چند چپتر داستانی دارد، درست آمده‌اید.

مشخصا این‌که شما بدانید بازی از چند فصل تشکیل شده، نشانه‌ای در مورد شروع و پایان داستان به شما می‌دهد و شاید با دانستن این موضوع فکر کنید که داستان کمی برای شما لوث شده و از جذابیت آن کاسته شده است. اگر از آن دسته هستید که نمی‌خواهید هیچ چیزی راجع به داستان بازی بدانید، بهتر است ادامه‌ی این مطلب را نخوانید. اما فراموش نکنید که ما حواسمان هست چیز مهمی را لوث نکنیم.

بازی Red Dead Redemption 2 شش چپتر کامل داستانی دارد، اما دو چپتر نیز به عنوان خاتمه در بازی گنجانده شده‌اند که تعداد فصول داستان را مجموعا به عدد 8 می‌رساند.

برخی از فصل‌های داستان بازی، کوتاه‌تر از بقیه هستند اما برخی از چپترها، یک روز کامل برای تمام شدن از شما وقت می‌گیرند. فصل ششم بازی، با اختلاف طولانی‌ترین فصل داستان RDR 2 است.

به طور کلی، در پایان هر فصل، محل اردوگاه شما تغییر می‌کند و آرتور و گروه ون در لیند به مکان جدیدی می‌روند. Red Dead Redemption 2 به خوبی از فضای به دست آمده استفاده می‌کند و برای هر مرحله شما را به گوشه‌ای جدید از نقشه‌ی خود می‌فرستد.

با این وجود، حتا در پایان بازی هم شما همه‌ی چیزهای RDR 2 را ندیده‌اید. اگر می‌خواهید همه‌ی کارهای ممکن در این بازی را انجام دهید، باید دقت و حوصله‌ی زیادی داشته باشید و وقت زیادی صرف کنید. وقت گذراندن با اعضای گروه هم خالی از لطف نیست.

باید بدانید که عجله کردن در این بازی اصلا جایز نیست. جزئیات بسیار زیادی در این بازی وجود دارند که با عجله کردن ممکن است بسیاری از آن‌ها را از دست بدهید. برای این که تجربه‌ی به مراتب بهتری از این بازی داشته باشید،

[omidrock]

 ۱۴ جزئیات بی اهمیت Red Dead Redemption 2 که مغزتان را منفجر خواهد کرد!

با گذشت چند هفته از انتشار، دیگر تا حالا برای همه مشخص شده که آخرین اثر راک‌استار که سال‌ها در دست ساخت بوده چه بازی فوق العاده‌ای است. شاید حتی بتوان گفت که راک‌استار با ساخت این بازی، صنعت گیم را چند پله به جلو برد و یکی از مهم‌ترین دلایل این پیشرفت، توجه بی‌سابقه به حتی ریز‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین جزئیات است. در ادامه به ۱۴ جزئیات بی اهمیت Red Dead Redemption 2 اشاره خواهیم کرد که موجب تعجبتان خواهد شد.

۱۴. تغذیه

غذا خوردن در بازی‌های نقش‌آفرینی تاکنون هیچگاه یک مسئه حیاتی و کلیدی نبوده است. برای مثال در بازی اسکایریم، می‌توانید مجموعه‌ای از طرز تهیه‌های کلاسیک آماده کنید اما فی الواقع هیچ چیزی در بازی وجود ندارد که نگذارد به جای خوردن یک وعده غذای پخته‌شده گرم، ۴۰ حلقه پنیر را یک جا بخورید! در RDR2 اما قضیه فرق دارد. راک‌استار تلاش کرده هنر آشپزی (و تغذیه) را تبدیل به یکی از ستون‌های گیم‌پلی کند. آرتور مورگان، شخصیت اصلی بازی، در صورتی که یک یا دو روز غذا نخورد، شروع به ضعف و لاغر شدن خواهد کرد. از آن سو زیاده‌روی در خوردن غذاهای خوشمزه‌ی نزدیک‌ترین رستوران باعث فربه شدن وی می‌شود.

این مکانیک تا حدودی شبیه به چیزی است که سال‌ها پیش در GTA: San Andreas دیده بودیم؛ با این فرق که غذاها در RDR2 واقعاً خوشمزه به‌نظر می‌آیند.

۱۳. تعامل با هفت‌تیر

این مورد را فقط می‌توان به معادل وسترن فعال کردن شمشیر لایت‌سیبر جنگ ستارگان یا بیرون آوردن چنگال‌های ولورین تشبیه کرد. بازیکنان در Red Dead Redemption 2 می‌توانند تماماً با هفت‌تیرشان تعامل داشته باشند؛ از فنینگ گرفته (شلیک ممتد با فشردن سریع چکش آتش) گرفته تا چرخاندن سیلندر سلاح.

این جزئیات نمود زیادی هم در گیم‌پلی دارند، چرا که بازیکنان برای شلیک بایستی چکش را پایین بکشند. این نکته باعث می‌شود سرعت تیراندازی پایین آید، اما همچنان برای عاشقان وسترن که به واقع‌گرایانه بودن اهمیت زیادی می‌دهند، دوست‌داشتنی است.

۱۲. شخصی‌سازی اسب‌ها

شاید اولین چیزی که با شنیدن «غرب وحشی» در ذهنمان تداعی می‌شود، اسب‌های گوناگونیهستند که کابوی‌ها از آنها سواری می‌گیرند. راک‌استار هم به خوبی اهمیت اسب‌ها را در طراحی دنیای غرب وحشی می‌دانسته و وقت زیادی روی جزئیات مربوط به آنها گذاشته است.

بازیکنان قادر هستند اسبشان را از سر تا پا شخصی‌سازی کنند. چندین نوع نژاد اسب مختلف برای رام کردن و زین‌ها، کیف‌ها، نعل‌ها و… زیادی در بازی وجود دارد تا ارتباط واقعی میان بازیکن و اسبش شکل بگیرد و در واقع اسب فقط و ققط متعلق به شما باشد؛ نه صرفاً یک وسیله نقلیه ساده.

یکی دیگر از نکات دیوانه‌کننده در رابطه با اسب‌های Red Dead Redemption 2 که مدت‌ها پیش از انتشار نیز سر و صدای زیادی کرده بود، منقبص و منبسط شدن شرمگاه آنها هنگام قرارگیری در محیط‌های سرد و گرم است که واقعاً حرفی برای گفتن درباره آن نداریم که بزنیم!

۱۱. تغییرات سطح زمین

گرافیک RDR2 شاید در حال حاضر چشم‌نوازترین چیزی باشد که روی کنسول‌های نسل فعلی می‌توان یافت. نقشه پهناور بازی مناطق بسیار متنوعی از لحاظ پوشش گیاهی و آب و هوا در خود دارد که هر کدام ابعاد جدیدی به جزئیات دیوانه‌کننده بازی اضافه می‌کنند.

شاید شاخص‌ترین این موارد، مناطق پوشیده از برف است که تحسین‌برانگیز هستند. برف حالتی کاملاً پویا دارد و برخی جاها در حال ذوب شدن است و برخی مکان‌های دیگر با عمق زیاد خود، حرکت را برای آرتور و اسبش سخت می‌کند. مناطق مسکونی ساحل شرقی، زمین‌های پست وسیع غرب میانه، باتلاق‌های جنوب، گرمای طاقت‌فرسای مکزیک و…. گستره‌ی متنوعی از چشم‌اندازها را به بازیکن عرضه می‌کنند که فقط باید به تماشایشان نشست.

۱۰. واکنش NPCها به وقایع

راک‌استار جهت ساختن دنیایی که حس زنده بودن را منتقل کند، تمرکز بسیار زیادی روی تعامل کاراکتر‌ها با هم گذاشته است. NPCها (کاراکتر‌های غیرقابل کنترل) به هر رخداد، آشوب‌هایی که قبلاً به پا کرده‌اید و حتی سر و وضعتان واکنش نشان می‌دهند. تنوع واکنش‌ها به قدری است که برای شنیدن یک دیالوگ تکراری شاید مجبور شوید مدت زیادی بازی کنید.

یکی از بهترین مکان‌ها برای مشاهده واکنش‌های طبیعی NPCها، در سالن‌هاست که می‌توان هر نوع رفتار دوستانه یا خصمانه‌ای با هر فردی که سر راهتان قرار می‌گیرد داشت.

۹. خرید از طریق کاتالوگ

خرید کردن از مغازه‌داران و تاجران در RDR2 به رویه‌ معمولی که در سایر بازی‌ها می‌بینیم نیست. در راستای واقع‌گرایانه شدن بازی، راک‌استار این بخش را بسیار ساده و در عین حال با شباهت زیاد به دنیای واقعی طراحی کرده؛ برای خرید آیتم مورد نظر، فقط کافیست به کاتالوگ محصولات نگاهی بیندازید!

این تغییر خلاقانه در رابط و تجربه کاربری برای کسانی که به دنبال تجربه خالص غرب وحشی هستند ایده‌آل است و عمق زیادی به بازی می‌افزاید. همچنین به خوبی نشان‌دهنده اعتماد به نفس راک‌استار در ساخت دنیایی تقریباً کامل است.

۸. تیمار و تغذیه کردن اسب

بازیکنانی که علاقه زیادی به حیوانات دارند شاید چندان از بخش شکار پرجزئیات Red Dead Redemption 2 خوششان نیاید، اما می‌توانند خوشحال باشند که امکان رسیدگی به اسب نیز در بازی وجود دارد. بازیکنان می‌توانند اسب را برس کشیده، به آن غذا دهند و ظاهرش را شخصی‌سازی کنند. همانطور که پیش‌تر نیز اشاره کردیم، اسب‌ها صرفاً یک وسیله نقلیه نیستند و قرار است واقعاً متعلق به شما باشند.



۷. دوربین سینمایی

اگر بخواهیم صادق باشیم، دوربین‌های سینمایی در هیچ یک از بازی‌های پیشین راک‌استار چنگی به دل نمی‌زدند. شاید تنها استثنا در این زمینه مواقعی باشد که در صندلی سمت شاگرد ماشین دوستتان در GTA Online نشسته‌اید. در باقی موارد، تغییر پرسپکتیو دوربین موجب سردرگرمی در یافتن جهت‌ها و در نهایت برخورد با موانع چپ و راست جاده می‌شد.

خوشبختانه راک‌استار این قابلیت را در RDR2 اصلاح کرده تا پتانسیل فوق العاده آن در زمینه چشم‌انداز‌های تماشایی و سینماتیک هدر نرود و بازیکنان بتوانند دنیای غنی آن را از زاویه بهتری ببینند. وجود چنین قابلیتی برای عنوانی که سرعت کمتر و دنیای چشم‌نوازتری دارد، موجب مباهات است.

۶. قطارها

نسخه اول Red Dead Redemption بازی فوق العاده‌ای بود، اما نواقص خودش را هم داشت. برای مثال، سیستم اخلاق در بازی کمی ناقص به‌نظر می‌رسید و همچنین با وجود برخورداری از دنیایی آزاد و داستانی عالی، همواره به نظر می‌رسید کار زیادی در بازی نمی‌توان انجام داد. این نکته به خصوص در مواقعی که می‌خواستند خاطره روز‌های خوش خلافکاری جان مارستون را با کمی دستبرد و شیطنت زنده کنند به چشم می‌آمد، چرا که تنها می‌شد از بانک‌ها سرقت کرد. قطار‌ها هم به همین منوال کمی بی‌فایده به نظر می‌رسیدند و عدم امکان ترتیب دادن یک سرقت بزرگ از آنها مایه تأسف بود.

اما ماجرا در نسخه دوم به کلی فرق دارد. آرتور می‌تواند هر وقت که بخواهد سوار قطار شده، از مسافرین و محموله آن سرقت کند و حتی کنترل آن را کاملاً در دست بگیرد. حتی واگن‌های دستی نیز در Red Dead 2 وجود دارد. اما با فاصله، یکی از باحال‌ترین چیزها در بازی امکان فرار از مهلکه از طریق پریدن روی قطار و به صدا در آوردن سوت قطار جهت تخلیه انرژی است!

۵. مواظبت از سلاح‌ها

تأکید زیادی روی مواظبت از سلاح‌ها در RDR2 وجود دارد. هر عامل خارجی، از آب گرفته تا گِل، می‌تواند سلاح‌هایتان را دچار مشکل کند و قابلیت‌های آنها را بشدت تحت تأثیر قرار دهد. به نطر می‌رسد همانطور که راک‌استار بسیار مشتاق بوده روابط میان بازیکن و اسب را به سطح جدیدی ببرد، تمایل زیادی هم به تشویق بازیکنان برای مواظبت از سلاح‌هایشان داشته است.

۴. رشد موها

وجود ویژگی رشد موهای سر و صورت چیز کاملاً جدیدی نیست و پیش‌تر در ویچر 3 شاهد آن بوده‌ایم. اما در Red Dead 2 این ویژگی به سطوح جدیدی رسیده است. موهای سر و بدن آرتور مورگان در این بازی در صورت عدم رسیدگی تا حدود بسیار زیادی رشد می‌کند تا حدی که دیگر نتوان فرق وی را با یک خرس گریزلی تشخیص داد! بدین ترتیب برای مرتب کردن سر و وضع آرتور، باید هر چند وقت یک بار به آرایشگاه بروید.

نکته جالب در این میان آن است که برخلاف GTA SA، آرایشگر نمی‌تواند به شکلی جادویی روی سر و صورتتان مو تولید کند! بنابراین اگر موهایتان را کوتاه کردید و بعداً پشیمان شدید، باید تا بلند شدن مجدد آن صبر کنید.

۳. لباس‌های لایه‌ای

در قسمت اول چند پوشش برای جان مارستون وجود داشت اما شخصی‌سازی بازیکن هیچ‌گاه جزو اولویت‌ها نبود. نوع پوشش در بازی‌های راک‌استار با اضافه شدن امکان انتخاب لایه‌های مختلف لباس در GTA V به سطح جدیدی رسید و حال در Red Dead Redemption 2 شاهد تکامل نسبی این قابلیت هستیم.

در این بازی بار دیگر شاهد سیستم لایه‌های لباس‌ها هستیم. علیرغم اینکه بازیکنان برای شرایط مختلف آب و هوایی گزینه‌های مشخصی را پیش‌رو دارند، اما می‌توان هر لباسی موردعلاقه‌ای را پوشید و حتی کرفت کرد. یکی دیگر از جزئیات ریز اما جالب در این بخش، امکان تا زدن آستین و قرار دادن پاچه شلوار در چکمه است.

با انتشار Red Dead Online در آینده نزدیک، به احتمال فراوان شاهد ابعاد جدیدی از جزئیات در شخصی‌سازی کاراکتر خواهیم بود بنابراین انتظار بیشتر از این را هم داشته باشید.

۲. حمام کردن

علاوه بر آرایشگاه، بازیکنان در این بازی می‌توانند (و در واقع باید) آرتور را به حمام ببرند. در غیر این صورت، وی ظاهری کثیف و بویی ناخوشایند به خود می‌گیرد که که باعث می‌شود ارتباط برقرار کردن با دیگر کاراکترها سخت و حتی غیرممکن شود.

یکی از تصویر‌های جالب در RDR2، لحظات آرامش‌بخش در حمام گرم همراه با نوشیدنی پیش روی آرتور است که پس از جابه‌جایی‌های فراوان از این سو به آن سو و فرار از دست عاملین قانون، می‌تواند اندکی طیب خاطر را به همراه آورد.

۱. برخورد با رهگذران

Red Dead Redemption 2 تأکید بسیار زیادی روی اکتشاف دارد و یکی از چیز‌هایی که حین این اکتشافات به آن برخواهید خورد، افراد رهگذر و غریبه هستند. حضور در دنیای غرب وحشی بدین معناست که این افراد می‌توانند خوب یا بد باشند و نکته تحسین‌برانگیز در این میان، عمق زیادی است که هر کدام از آنها دارند.

راک‌استار مانور زیادی روی این موضوع که در این بازی می‌توان با هر کاراکتری تعامل داشت داده است، اما این پایان کار نبوده و می‌توان شیوه این تعامل را نیز انتخاب کرد. آرتور قادر است با NPCها آرام برخورد کند یا آنها را با برخورد خشن به واکنش وادارد. برخی از این کاراکترها حتی وی را به چالش‌های خاصی، مثلاً دوئل، دعوت می‌کنند. بازی شما را مجبور به انتخاب هیچ گزینه خاصی نمی‌کند و این هدف را دنبال می‌کند که هر بازیکنی داستان خودش را بسازد.

صد البته آن که روایت داستان اصلی بازی نیز جذابیت بسیاری دارد، اما امکان اکتشاف غرب وحشی توسط هر بازیکن و ماجراجویی‌های منحصر بفرد، چیزی است که این بازی را واقعاً به تجربه‌ای بی‌بدیل تبدیل می‌کند.

[omidrock]

راهنمای ساخت آیتم در بازی Red Dead Redemption 2 – افسانه خورجین شرقی

بازی Red Dead Redemption 2 مملو از بخش‌ها، امکانات و ویژگی‌های مختلف است که در مطالب گذشته سعی کرده‌ایم تا جای ممکن آن‌ها را به شما معرفی کنیم و راه و روش موفقیت در بازی را به وسیله‌ی این شناخت به شما بیاموزیم. اگر هنوز وارد بازی نشده‌اید بهتر است مطالب آموزشی ما که باید پیش از بازی کردن بدانید را بخوانید و با خیال راحت‌تری به غرب وحشی قدم بگذارید. اما در سری مطالب آموزشی مباحث پیشرفته‌تری از جمله Crafting که در بازی گنجانده شده است را هم مرور خواهیم کرد. این بار با راهنمای ساخت آیتم در بازی Red Dead Redemption 2 همراه گیم‌نیوز باشید.

من معمولا در بازی Red Dead Redemption 2 آهو، گوزن و دیگر حیوانات موجود در طبیعت را شکار می‌کردم، فقط برای این که ببینم که کیف «آرتور» با گوشت و چیزهایی که از شکارتان برمی‌دارید پر شده است. همین موضوع در رابطه با گیاهان و غنیمت‌هایی که از اجساد بر می‌داریم صدق می‌کرد. حیف است که این آیتم‌ها را دست نخورده باقی بگذاریم و برویم اما به هر حال شما نمی‌توانید بیشتر از یک مقداری با خود حمل کنید.

این چیزی‌ست که بازی به شما می‌گوید:

شما نمی‌توانید همه قسمت‌های این حیوان را بردارید به دلیل این که هیچ فضایی برای آن‌ها موجود نیست. خورجین خود را باز کنید و فضایی را با دور انداختن وسایل غیر مورد نیاز برای این‌ها خالی کنید.

این دلیلی‌ست که گسترش دادن فضای اینونتوری شما یکی از بهترین ارتقاهایی است که در بازی وجود دارد و ما در این مطلب سعی داریم که راه این کار را به سریع‌ترین روش ممکن به شما یاد دهیم، با این حال این مهم کار آسانی نیست.

خورجین افسانه‌ای شرقی

آقای «پیرسون» آشپز کمپ در ارتقای کمپ به شما کمک می‌کند و یکی از این ارتقاها خرجین شماست. شما باید برای پیرسون یک سری وسایل برای اجناس چرمی با قیمت 225 دلار بخرید. می‌دانم که این قیمت بسیار زیادی مخصوصا در اوایل بازی‌ست، اما اعتماد کنید، ارزشش را دارد.

بعد از این کار، پیرسون می‌تواند خورجین شما را برای حمل وسایل بیشتر برای هر شش نوع وسایل مختلف ارتقا دهد. وقتی که شما هر ۶ عدد خورجین را داشتید، آن موقع می‌توانید به سراغ خورجین افسانه‌ای شرقی بروید و این هدف نهایی شماست. شما برای همه خورجین‌ها نیاز به پوست آهو دارید، پس ۷ عدد از این‌ها را برای خرجین‌ها کنار بگذارید. نکته‌ای که وجود دارد، پوست‌هایی که برای این کار و هر وسیله دیگری جمع می‌کنید باید در بهترین شرایط ممکن باشد که بازی از آن با نام Perfect Hide، Perfect Skin و … یاد می‌کند. برای بدست آوردن یک پوست بدون صدمه باید حیواناتی را شکار کنید که سه ستاره باشند و برای شکارشان از اسلحه مناسب استفاده کنید (که بیشتر مواقع همان تیر و کمان است). برای این که بدانید کدام حیوان بهترین پوست را دارد کافی‌ست یا با دوربین و یا با هر اسلحه دیگری روی آن حیوان زوم کنید و در قسمت راست و پایین صفحه کیفیت پوست آن حیوان را ببینید.

حال بقیه وسایلی که برای هر خرجین نیاز دارید را در زیر لیست کرده‌ایم:

• یک پوست قوچ و گوزن عالی برای Tonics Satchel
  
  
• یک پوست گورخر و لاشه سنجاب برای Ingredients Satchel
  
  
• یک پوست گوزن دیگر و یک پوست پلنگ برای Kit Satchel
  
  
• یک پوست گاومیش کوهان دار امریکایی (Bison) و یک پوست راکون برای Provisions Satchel
  
  
• یک پوست گراز و سوسمار برای Materials Satchel
  
  
• یک پوست سگ آبی و خرگوش برای Valuables Satchel
  
  
• و در نهایت، یک پوست گرگ و cougar برای Legend of the East Satchel
  

همه این پوست‌ها باید برای کمپ به پیرسون اهدا شوند. شما نمی‌توانید از این پوست‌ها برای ارتقای خورجین‌ها استفاده کنید اگر آن‌ها را بفروشید. بعضی از این پوست‌ها فقط در مناطق دور دست قابل دستیابی هستند اما اگر با قطار یا کالسکه به سمت کمپ خود حرکت کنید، این‌ پوست‌ها همچنان بر روی اسبتان موجود هستند. با این حال هرچقدر بگویم باز هم کم است: به سراغ بهترین پوست‌ها بروید و آن‌ها را یک راست به کمپ ببرید، نه جای دیگر!