2022/09/06، 05:44 AM
هیچ آمار قابل اعتمادی از فراوانی شقاق یا فیشر مقعدی در جمعیت عمومی وجود ندارد. شقاق ناشی از کشیده شدن مخاط مقعد شما بیش از ظرفیت طبیعی آن است. دو حلقه عضلانی (اسفنکتر) مقعد را کنترل میکنند. حلقه بیرونی به طور آگاهانه کنترل می شود اما حلقه داخلی غیر ارادی است. اسفنکتر داخلی تحت فشار ثابت است. متخصصان بر این باورند که اگر فشار بیش از حد افزایش یابد، اسفنکتر داخلی ممکن است منقبض شود، جریان خون را کاهش دهد و خطر ایجاد شقاق را افزایش دهد.
این اغلب زمانی اتفاق میافتد که مدفوع به دلیل یبوست سفت و خشک باشد. شقاق مقعدی ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. عواملی که منجر به ایجاد فیشر میشوند:
یبوست: مدفوع بزرگ و سفت باعث ایجاد فشار و پارگی در ناحیه مقعد در حین اجابت مزاج میشود.
اسهال: اسهال مکرر میتواند باعث ایجاد شقاق مقعدی شود.
اسپاسم عضلانی: متخصصان معتقدند که اسپاسم عضلانی اسفنکتر مقعد ممکن است خطر ایجاد شقاق مقعدی را افزایش دهد. اسپاسم یک حرکت کوتاه و خودکار عضلانی است که در آن عضله می تواند ناگهان سفت شود. اسپاسم عضلانی همچنین ممکن است روند بهبودی را تضعیف کند.
بارداری و زایمان: زنان باردار در اواخر بارداری در معرض خطر بیشتری برای ایجاد شقاق مقعدی هستند. پوشش مقعد نیز ممکن است در هنگام زایمان پاره شود.
بیماریهای مقاربتی (عفونتهای مقاربتی): بیماریهای مقاربتی ریسک ابتلا به شقاق مقعدی را افزایش میدهند. این عارضهها شامل سیفلیس، HIV ،HPV (ویروس پاپیلومای انسانی)، تبخال و کلامیدیا میباشند.
شرایط زمینه ای: برخی از شرایط زمینهای مانند بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و سایر بیماریهای التهابی روده ممکن است باعث ایجاد زخم در ناحیه مقعد شوند.
رابطه جنسی مقعدی: با توجه به اینکه حالت ارتجاعی مقعد محدود است، برقراری رابطه مقعدی مکرر میتواند منجر به این عارضه شود.
علائم شقاق مزمن و حاد
با توجه به شباهت علائم فیشر با برخی دیگر از بیماریهای مقعدی مثل بواسیر، برای تشخیص قطعی این بیماری باید به پزشک مراجعه کنید. شقاق یا فیشر مقعدی بسته به شدت و عمق زخم ممکن است علائم و نشانههای زیر را برای بیمار ایجاد کند:
بیماری شقاق یا فیشر مقعد چیست و چرا به آن مبتلا میشویم؟
درد در حین یا بعد از اجابت مزاج که ممکن است چند ساعت طول بکشد
احساس گرفتگی و اسپاسم مقعدی
مشاهده خون روشن روی مدفوع یا دستمال توالت
سوزش و خارش مقعد که هنگام دفع تشدید میشود
مشاهده یک یا چند ترک یا پارگی کوچک در پوست اطراف مقعد
اسکین تگ یا توده پوستی کوچک در نزدیکی شقاق مقعدی
خروج ترشحات
در این بخش میتوانید مطلب کامل شقاق چیست را مشاهده کنید.
نحوه معاینه و تشخیص فیشر
معمولا زخم شقاق یا فیشر به راحتی و برای خود بیمار هم قابل مشاهده است. بنابراین پزشک با انجام معاینه فیزیکی میتواند بیماری شما را تشخیص دهد. برای انجام این معاینه بیمار به حالت سجده یا به پهلو روی تخت قرار میگیرید تا دهانه مقعد به راحتی قابل مشاهده باشد.
اگر زخم در داخل کانال مقعد ایجاد شده باشد و یا پزشک نیاز به بررسی بیشتر علت ایجاد فیشر مقعدی داشته باشد، یکی از معاینات و آزمایشات زیر انجام میشود:
آنوسکوپی
کولونوسکوپی
بیوپسی
سیگموئیدوسکوپی
درمان شقاق
درمانهای پزشکی و جراحی با هدف کاهش فشار عضله اسفنکتر داخلی، منجر به تسکین درد و بهبود شقاق مقعدی می شود. افراد مبتلا به شقاق خفیف ممکن است این بیماری را بدون جراحی برطرف کنند. در مقابل، افرادی که دارای شقاق مزمن مقعد هستند معمولاً نیاز به مداخله پزشکی دارند.
درمان اولیه دارویی است و با هدف از بین بردن یبوست، نرم شدن مدفوع و کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعدی انجام میشود. چندین روش برای کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعدی وجود دارد که در ادامه توضیح داده خواهد شد.
این اقدامات گاهی موفقیت آمیز است. با این حال، برخی از بیماران ممکن است بهبود پیدا نکنند، یا ممکن است عود مکرر داشته باشند. چنین بیمارانی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند که در بیش از ۹۵ درصد موارد موفقیت آمیز است.
https://www.khabaronline.ir/news/1669529...B%8C%D9%85
این اغلب زمانی اتفاق میافتد که مدفوع به دلیل یبوست سفت و خشک باشد. شقاق مقعدی ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. عواملی که منجر به ایجاد فیشر میشوند:
یبوست: مدفوع بزرگ و سفت باعث ایجاد فشار و پارگی در ناحیه مقعد در حین اجابت مزاج میشود.
اسهال: اسهال مکرر میتواند باعث ایجاد شقاق مقعدی شود.
اسپاسم عضلانی: متخصصان معتقدند که اسپاسم عضلانی اسفنکتر مقعد ممکن است خطر ایجاد شقاق مقعدی را افزایش دهد. اسپاسم یک حرکت کوتاه و خودکار عضلانی است که در آن عضله می تواند ناگهان سفت شود. اسپاسم عضلانی همچنین ممکن است روند بهبودی را تضعیف کند.
بارداری و زایمان: زنان باردار در اواخر بارداری در معرض خطر بیشتری برای ایجاد شقاق مقعدی هستند. پوشش مقعد نیز ممکن است در هنگام زایمان پاره شود.
بیماریهای مقاربتی (عفونتهای مقاربتی): بیماریهای مقاربتی ریسک ابتلا به شقاق مقعدی را افزایش میدهند. این عارضهها شامل سیفلیس، HIV ،HPV (ویروس پاپیلومای انسانی)، تبخال و کلامیدیا میباشند.
شرایط زمینه ای: برخی از شرایط زمینهای مانند بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و سایر بیماریهای التهابی روده ممکن است باعث ایجاد زخم در ناحیه مقعد شوند.
رابطه جنسی مقعدی: با توجه به اینکه حالت ارتجاعی مقعد محدود است، برقراری رابطه مقعدی مکرر میتواند منجر به این عارضه شود.
علائم شقاق مزمن و حاد
با توجه به شباهت علائم فیشر با برخی دیگر از بیماریهای مقعدی مثل بواسیر، برای تشخیص قطعی این بیماری باید به پزشک مراجعه کنید. شقاق یا فیشر مقعدی بسته به شدت و عمق زخم ممکن است علائم و نشانههای زیر را برای بیمار ایجاد کند:
بیماری شقاق یا فیشر مقعد چیست و چرا به آن مبتلا میشویم؟
درد در حین یا بعد از اجابت مزاج که ممکن است چند ساعت طول بکشد
احساس گرفتگی و اسپاسم مقعدی
مشاهده خون روشن روی مدفوع یا دستمال توالت
سوزش و خارش مقعد که هنگام دفع تشدید میشود
مشاهده یک یا چند ترک یا پارگی کوچک در پوست اطراف مقعد
اسکین تگ یا توده پوستی کوچک در نزدیکی شقاق مقعدی
خروج ترشحات
در این بخش میتوانید مطلب کامل شقاق چیست را مشاهده کنید.
نحوه معاینه و تشخیص فیشر
معمولا زخم شقاق یا فیشر به راحتی و برای خود بیمار هم قابل مشاهده است. بنابراین پزشک با انجام معاینه فیزیکی میتواند بیماری شما را تشخیص دهد. برای انجام این معاینه بیمار به حالت سجده یا به پهلو روی تخت قرار میگیرید تا دهانه مقعد به راحتی قابل مشاهده باشد.
اگر زخم در داخل کانال مقعد ایجاد شده باشد و یا پزشک نیاز به بررسی بیشتر علت ایجاد فیشر مقعدی داشته باشد، یکی از معاینات و آزمایشات زیر انجام میشود:
آنوسکوپی
کولونوسکوپی
بیوپسی
سیگموئیدوسکوپی
درمان شقاق
درمانهای پزشکی و جراحی با هدف کاهش فشار عضله اسفنکتر داخلی، منجر به تسکین درد و بهبود شقاق مقعدی می شود. افراد مبتلا به شقاق خفیف ممکن است این بیماری را بدون جراحی برطرف کنند. در مقابل، افرادی که دارای شقاق مزمن مقعد هستند معمولاً نیاز به مداخله پزشکی دارند.
درمان اولیه دارویی است و با هدف از بین بردن یبوست، نرم شدن مدفوع و کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعدی انجام میشود. چندین روش برای کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعدی وجود دارد که در ادامه توضیح داده خواهد شد.
این اقدامات گاهی موفقیت آمیز است. با این حال، برخی از بیماران ممکن است بهبود پیدا نکنند، یا ممکن است عود مکرر داشته باشند. چنین بیمارانی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند که در بیش از ۹۵ درصد موارد موفقیت آمیز است.
https://www.khabaronline.ir/news/1669529...B%8C%D9%85

