اخبار علمی فضایی

[omidrock]

فیلمی که روی پنجره می چسبد و گرما را مسدود می کند!

محققان ماده ای اختراع کردند که مانند یک فیلم روی پنجره می چسبد و می تواند تا ۷۰ درصد گرمای نور خورشید را مسدود کند. 

به گزارش مهر به نقل از نیواطلس، به تازگی یک ماده ضد گرما ساخته شده که پس از چسبیدن به شیشه پنجره جایگزینی ارزان برای دستگاه تهویه هوا به حساب می آید. پژوهشگران MIT این فیلم مسدود کننده گرما را ابداع کرده اند. 

 

به گفته دانشمندان این ماده شفاف که مانند فیلم نازکی روی پنجره می چسبد،  ۷۰ درصد اشعه های خورشید را مسدود می کند و همزمان با افزایش دما به طور خودکار تیره می شود تا گرمای بیشتری را مسدود کند. محققان سازنده این فیلم ادعا می کنند اگر تمام پنجره های خارجی خانه با این فیلم پوشانده شوند، هزینه تهویه هوای ساختمان ۱۰ درصد کمتر خواهد شد. 

 

در صورتیکه دمای هوا به ۳۲ درجه سانتیگراد یا بالاتر برسد فیلم به طور خودکار مات می شود. اما در دمای کمتر از ۳۲ درجه سانتیگراد این فیلم کاملا شفاف است و گرما را منعکس نمی کند.

 

به گفته پژوهشگران می توان این فیلم را برای استفاده در پنجره ساختمان های مسکونی و اداری در ماه های گرم تابستان استفاده کرد.

 

در آزمایش های این فیلم، محققان محلولی از مواد مسدود کننده گرما را روی دو شیشه مربع شکل ۱۲ در ۱۲ اینچی به کار بردند . این شیشه ها در مقابل گرما مقاومت نشان دادند و ۷۰ درصد از گرمای تولید شده به وسیله لامپ را مسدود کردند.

 

 این ماده پلیمری، «ترموکرومیک» است و در برابر گرما به طور موقت فاز یا رنگ را تغییر می دهد. 

---

چاپ 3بعدی اشیاء با استفاده از خمیر کاغذ

یک طراح چاپگری سه‌بعدی ساخته است که با استفاده از خمیر کاغذ به چاپ اشیاء می‌پردازد. 

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، امروزه پلاستیک به ماده اولیه بسیاری از اشیاء در چاپگرهای سه‌بعدی تبدیل شده است. اما یکی از بدترین ویژگی‌های پلاستیک‌ها این است که پس از عمر مفید استفاده از آن‌ها در طبیعت باقی می‌مانند.

 

حال یک طراح به نام "بیر هالتویز" (Beer Holthuis) به عنوان جایگزینی پایدارتر و مناسب‌تر برای پلاستیک گشته و چاپگری سه‌بعدی ساخته است که برای ساخت اشیاء سه بعدی از خمیر کاغذ استفاده می‌کند.

 

"هالتویز" تنها جزئیات مختصری از این دستگاه منتشر کرده است. این خمیر کاغذ با مواد پیونددهنده طبیعی ترکیب شده است که باعث می‌شود لایه‌های شیء ساخته شده به یکدیگر بچسبند.

 

پایه و اساس این چاپگر از یک لایه تشکیل شده است که روی ریل‌های بالای پرینتر به حرکت درمی‌آید.

 

یک لوله سبز رنگ هم در بالای دستگاه تعبیه شده است که خمیر کاغذ را به پایین تزریق می‌کند تا شیء مورد نظر ساخته شود.

 

کاغذی که به دستگاه تزریق می‌شود می‌تواند از ضایعات خانگی فراهم شود.

 

"هالتویز" اظهار کرده است که اشیاء ساخته شده پس از اتمام کار به طرز شگفت‌آوری پایدار و مقاوم هستند.

 

گفتنی است اشیاء ساخته شده می‌توانند بازیافت هم شوند و یا دوباره از آن‌ها خمیر کاغذ تولید شود.

 

[omidrock]

تولید کرم نانویی برای مبتلایان به اختلالات رنگدانه ای پوست

محققان موفق به تولید کرم پوستی با فناوری نانو شدند که می تواند در بهبود کیفیت زندگی مبتلایان به اختلالات رنگدانه ای پوست تاثیر گذار باشد.

دکتر سیاوش محمدزاده شانه ساز متخصص بیماری های پوست و مجری طرح «کرم پوست نانو با خاصیت روشن کنندگی و ضد لک» در گفتگو با مهر گفت: پوست انسان روزانه در معرض انواع آسیب های محیطی از جمله اشعه ماورای بنفش، آلودگی هوا، سوختگی و ... قرار دارد که یکی از شایع ترین تظاهرات آنها به وجود آمدن ماکول یا پچ های هیپر پیگمانته پوستی است.

 

وی گفت: از آنجایی که لک ها در نواحی باز بدن (به ویژه در صورت) و در معرض تماس با نور خورشید ایجاد می شوند؛ به وضوح بر ظاهر مبتلایان تاثیر می گذارد و اثر آشکاری بر کیفیت زندگی دارد.

 

محمدزاده با بیان اینکه از این رو در صدد بر آمدیم تا از عصاره شیرین بیان و با استفاده از فناوری نانو، کرم پوست تهیه کنیم، افزود: عصاره شیرین بیان با مهار ملانوژنز (کاهش تولید ملانین) از طریق مهار فعالیت تیروزیناز و جلوگیری از ازدیاد پیگمانتاسیون ناشی از اشعه ماورا بنفش منجر به از بین رفتن لک و روشن شدن سطح پوست می شود و با توجه به اثرات التهابی آن حتی در پوست های حساس و تحریک شده نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

 

محمدزاده با بیان اینکه حامل های نانوذرات نیز با ارائه خواص منحصر به فرد از جمله اندازه کوچک، سطح تماس زیاد، بارگیری حجم زیاد دارو و فعل و انفعال بهتر در واکنش های دارویی از نظر بهبود عملکرد دارو مورد توجه قرار دارند، خاطر نشان کرد: امیدواریم با ساخت و تولید این  محصول گام موثر در بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلالات رنگدانه ای پوست برداریم و سرآغاز یک رویکرد نوین در تولید محصولات و فراورده های نوین در داخل کشور داشته باشیم.

 

متخصص بیماریهای پوستی در خصوص مزایای این محصول گفت: جذب کامل و قابل توجه در محل درگیری، ماده موثره صددرصد طبیعی، تاثیر مثبت و مشهود (کاهش ملانین پوست) پس از ۱۲ هفته از شروع درمان در محل درگیری بدون تاثیر بر سایر ارگان های داخلی، عدم استفاده از مواد شیمیایی مضر و ناسازگار با بدن نظیر پودر محافظ (متیل پارابن و پروپیل پارابن) و هیدروکینون، استفاده از حامل دارویی نانوذرات زیست سازگار و زیست تخریب پذیر، دوز مصرفی مجاز روزانه تعریف شده و منطبق بر دوز خوراکی مجاز روزانه جهت جلوگیری از عوارض جانبی ممکن از ویژگیهای این محصول است.

 

وی در خصوص ویژگی های کرم پوست نانویی گفت:  فرایند تولید سریع و موثر از جمله امکان تولید در مقیاس زیاد، عدم استفاده از حلال آلی و توانایی زیاد این حامل ها در بارگزاری داروها از مزایای این محصول به شمار می رود. 

 

مجری طرح گفت: اثربخشی بیشتر، افزایش میزان جذب، افزایش قدرت پوشانندگی، افزایش رطوبت و خاصیت کشسانی پوست، عدم استفاده از مواد موثره شیمیایی مرسوم نظیر اسید آسکوربیک و هیدروکینون، استفاده از مواد مورد تایید سازمان غذا و دارو آمریکا و اتحادیه اروپا در فرمولاسیون محصول از دیگر ویژگی های این محصول به شمار می رود.

 

محمدزاده افزود: در حال حاضر منتظر جذب سرمایه گذار برای تولید انبوه هستیم.

 

به گزارش مهر، طرح «کرم نانوذرات لیپیدی جامد حاوی عصاره شیرین بیان» توسط دکتر سیاوش محمدزاده شانه ساز، دکترای پزشکی متخصص بیماری های پوست به نتیجه رسیده است و آزمایش های این طرح با همکاری دکتر مهدی انصاری دوگاهه، دکترای داروسازی، متخصص فارماسیوتیکس و عضو هیات علمی  در دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام گرفته است.

 

این طرح دارای ثبت اختراع داخلی، کد اخلاق و IRCT کارآزمایی بالینی در بخش پوست دانشگاه علوم پزشکی کرمان است. این طرح در نمایشگاه فناوری نانو سال ۹۷ ارائه شد و طرح برتر منتخب سومین دوره فستیوال بین المللی تجاری سازی فناوری های پزشکی و دارویی ۱۳۹۷ امارات متحده عربی شناخته شده است.

[omidrock]

شنبه ۳ سیارک از کنار زمین می گذرند

ناسا اعلام کرد روز شنبه سه سیارک از کنار زمین می گذرند. بزرگترین سیارک به قطر ۳۰ متر و طول یک نهنگ آبی از فاصله ۱۳۸۶۷۷۱ کیلومتری زمین می گذرد.

به گزارش مهر به نقل از ناسا، سازمان فضایی آمریکا هشدار داده در روز شنبه سه سیارک بزرگ از کنار زمین می گذرند.

 

دانشمندان پیش بینی می کنند بزرگترین نمونه میان ۳ سیارک مذکور ۳۰ متر قطر داشته باشد و طول آن نیز معادل یک نهنگ آبی است. سیارک مذکور۲۰۱۸VR۱ نام گرفته است.

 

ناسا تخمین می زند این سیارک روز شنبه به نزدیکترین فاصله تا زمین برسد. متاسفانه برای رصد آنها از روی زمین به ماهواره نیاز است. فاصله این سه سیارک با زمین بسیار زیاد است و نمی توان با تجهیزات آماتوری آنها را مشاهده کرد.

 

به هرحال ۲۰۱۸VR۱  درساعت ۲:۳۰ عصر به وقتGMT روز شنبه  و از فاصله ۱۳۸۶۷۷۱ کیلومتری زمین رد می شود. البته به گفته دانشمندان احتمال کمی وجود دارد سیارک با زمین برخورد کند.

 

سومین سیارک به نام VX۱ درساعت ۶:۲۱ دقیقه به وقت GMT روز شنبه از فاصله ۳۸۱۴۷۴ کیلومتری زمین می گذرد. فاصله این سیارک به ماه نزدیک تر از زمین است.

---

ابداع یک حسگر پوشیدنی که سطح اکسیژن بدن را اندازه‌گیری می‌کند

مهندسان آمریکایی، نوعی حسگر انعطاف‌پذیر ابداع کرده‌اند که می‌تواند سطح اکسیژن خون را اندازه‌گیری کند.

به گزارش ایسنا به نقل از یورک‌الرت، مهندسان "دانشگاه کالیفرنیا، برکلی"(UC Berkeley)، حسگر انعطاف‌پذیری ابداع کرده‌اند که می‌تواند از سطح اکسیژن خون در پوست، بافت‌ها و اندام‌ها نقشه‌برداری کند و به این ترتیب، روش جدیدی برای ترمیم زخم ارائه دهد.

 

"یاسر خان"(Yasser Khan)، دانشجوی فارغ‌التحصیل در رشته مهندسی برق و علوم رایانه گفت: با شنیدن نام "اکسیمتر"(oximeter)، معمولا حسگرهای اکسیژن خون را تصور می‌کنیم که خشک و بزرگ هستند. گروه ما قصد دارد از این حد فراتر برود و اکسیمترهایی ارائه دهد که سبک، نازک و انعطاف‌پذیر هستند.

 

این حسگر، از مواد آلی ساخته شده که روی یک پلاستیک انعطاف‌پذیر قابل اتصال به بدن چاپ شده‌اند. این ابزار بر خلاف اکسیمترهای معمول، می‌تواند سطح اکسیژن خون را در شش نقطه تشخیص دهد و در هر نقطه‌ای از بدن قابل استفاده است. از این فناوری می‌توان برای نقشه‌برداری از اکسیژن بافت‌های پوست و یا بررسی سطوح اکسیژن در اندام پیوند زده شده استفاده کرد.

 

"آنا کلاودیا آریاس"(Ana Claudia Arias)، استاد مهندسی برق و علوم رایانه دانشگاه کالیفرنیا، برکلی گفت: این حسگر پوشیدنی، برای همه ابزار پزشکی که در بررسی اکسیژن مورد استفاده قرار می‌گیرند، کارآمد است. بیماران مبتلا به دیابت و یا وقفه تنفسی در خواب می‌توانند از این حسگر در هر جایی استفاده کنند تا سطح اکسیژن خون خود را بسنجند.

 

اکسیمترهای کنونی، تنها می‌توانند نواحی خاصی از بدن مانند نوک انگشتان یا نرمه گوش را بررسی کنند و سطوح اکسیژن خون را فقط در یک نقطه از بدن اندازه می‌گیرند.

 

یاسر خان ادامه داد: بررسی سطح اکسیژن در مناطقی از بدن مانند پیشانی، بازوها و پاها، واقعا چالش‌برانگیز است.

 

وی افزود: جراحان معمولا پس از پیوند زدن یک اندام، می‌خواهند میزان دریافت اکسیژن را در همه قسمت‌های آن بررسی کنند. با داشتن این حسگر، جراح می‌تواند آن را در قسمت‌های گوناگون حرکت دهد و سطح اکسیژن را بسنجد.

 

این پژوهش، در مجله "Proceedings of the National Academy of Sciences" به چاپ رسید.

[omidrock]

پشت پرده اشیای پرنده ناشناس؛ آیا UFOها وجود دارند؟

روزنامه جام جم - کاظم کوکرم: شنیدن خبری با عنوان «مشاهده شیء نورانی مرموز در آسمان شهر ...» یا «سقوط شیء ناشناس در منطقه ...» برای بسیاری از علاقه‌مندان به خبرهای علمی تقریبا تکراری شده است.

معمولا این خبرها در عین رمزآلود به نظر رسیدن ماهیت آنها در نگاه اول و در حالی که بیشتر افراد ذاتا مایلند ریشه رخ‌دادن چنین رویدادهایی را به بشقاب‌پرنده‌ها و موجودات فرازمینی متصل کنند، پس از چند روز مشخص می‌شود منشأیی شبیه به دیگر اتفاقات مشابه در گذشته داشته‌اند.
با این حال بسیاری از پدیده‌های اینچنینی - که بررسی آنها در قالب گزارش‌های مربوط به اشیای پرنده ناشناس یا یوفو (UFO سرواژه Unidentified Flying Object) طبقه‌بندی می‌شود - در جهان رخ داده‌اند که به علت کمبود شواهد، اسناد و داده‌های دقیق، تاکنون با روش علمی، پاسخ و ادله‌ای منطقی برای چرایی وقوعشان ارائه نشده است. با جست‌ و‌جویی در اینترنت با فهرست بلندی از این رویدادها روبه‌رو خواهید شد.
در روزهای گذشته خبری درخصوص سقوط شیء مرموز در بجستان به تیتر اول خبرهای روز تبدیل شد که خوشبختانه با انتشار بموقع اطلاعیه روابط عمومی سپاه پاسداران این شهرستان خیلی زود مشخص شد ماجرا مربوط به اصابت راکت آموزشی به زمین در جریان تمرینات آمادگی در منطقه کویری حوالی شهرستان بوده است.
نکته قابل توجه این‌که بیشتر گزارش‌های مربوط به اشیای پرنده ناشناس در بسیاری از موارد وقتی مورد بررسی قرار می‌گیرد مشخص می‌شود منشأ آنها یکی از این پنج مورد زیر است. اطلاع از ماهیت وقوع این پدیده‌ها و چگونگی رخ دادنشان به برطرف شدن شک و شبهه‌ها تا حد زیادی کمک خواهد کرد.
1. ظهور آذرگوی و سقوط احتمالی شهاب سنگ آن
مورد به نسبت نادرتری در مقایسه با موارد دیگر است، اما در مواردی در نقاط مختلف جهان و از جمله ایران رخ داده است. مانند اتفاقی که شامگاه 8 مرداد 94 رخ داد و در جریان آن بسیاری از ساکنان استان‌های نیمه شمالی کشور شاهد ظهور شیئی ناشناس و در حال حرکت و بسیار درخشان برای چند لحظه بودند که بلافاصله پس از انتشار گزارش‌های اولیه، اخترشناسان احتمال آذرگوی بودن آن را مطرح کردند.
اخترشناسان این گونه شهاب‌ها را که درخشان‌تر از سیاره زهره هستند در رده آذرگوی (Fireball) و در صورتی که درخشان‌تر از ماه بدر باشند در آتشین‌گوی (Bolide) و در موارد بسیار درخشان و نزدیک به درخشش خورشید را در رده ابرآتشین‌گوی (Super Bolide) طبقه‌بندی می‌کنند.

درخصوص رویداد مورد اشاره، منشأ آن سقوط یک شهابسنگ بود که قطعه اصلی آن در روستای مشمپای استان زنجان و در یک زمین کشاورزی سقوط کرده بود.
در برخی موارد دیگر ممکن است رد نور حاصل از ورود آذرگوی به جو زمین و سقوط احتمالی شهابسنگ مشاهده شود، اما به علت مشخص نبودن محل دقیق سقوط آن موفق به یافتن شهاب‌سنگ سقوط کرده نشویم.
مشهورترین نمونه سقوط یک شهابسنگ و ظهور آتشین‌گوی خیره‌کننده آن در 27 بهمن 91 در حدود ساعت 9 و 15 دقیقه به‌وقت محلی رخ داد و در جریان آن یک شهابسنگ بزرگ یک تُنی با سرعت تقریبی ۵۴هزار کیلومتر بر ساعت (تقریباً معادل ۴۴ برابر سرعت صوت)، از فراز منطقه اورال جنوبی روسیه عبور کرد و بر فراز شهر چلیابینسک متلاشی شد.
خوشبختانه قطعه اصلی شهابسنگ خرد شده در یک دریاچه و در منطقه‌ای خالی از سکنه سقوط کرد.

---

2. مواجهه با اجرام درخشان آسمان شب مانند سیاره‌های زهره، مشتری و مریخ
در زمان‌هایی که برخی سیاره‌ها در اوج درخشندگی خود قرار دارند، از آنجا که نورشان در مقایسه با ستاره‌ها سوسو نمی‌زند، موجب به اشتباه افتادن ناظر زمینی و تصور مواجهه با شیئی ناشناخته، مرموز و فرازمینی می‌شود.
آخرین نمونه آن مربوط به قرارگرفتن مریخ در فاصله مداری نسبتا نزدیک به زمین در تابستان امسال بود که بویژه رنگ سفید مایل به نارنجی آن موجب شد بسیاری از مردم جهان که با چشم غیرمسلح درخشان شدن این سیاره را تماشا می‌کردند گمان کنند با شیئی مرموز و ناشناخته روبه‌رو هستند.
این مورد یکی از تکراری‌ترین اشتباه‌های مربوط به مشاهده اشیای پرنده ناشناس در ایران و سراسر جهان است.

---

3. انفجار موشک یا بروز اشکال در مخزن سوخت مراحل پایانی یک پرتابگر فضایی یا موشک بالستیک دوربرد
این مورد که معمولا به شکل ظهور شیئی‌ پرنده نورانی و ناشناس در یکی دو ساعت پس از غروب آفتاب یا پیش از طلوع آفتاب مشاهده می‌شود با شکل مخروطی و در حال حرکت خود از پربسامدترین رویدادهای مشاهده اشیای ناشناس پرنده سال‌های اخیر در ایران و دیگر نقاط جهان بوده است. در سال‌های اخیر عمدتا این موارد درخصوص پرتابگرهای روسیه و کشورهای غربی و همین‌طور آزمایش‌های چین رخ داده است.
سوخت مخزن پرتابگر فضایی یا موشک بالستیک پس از پرتاب در فضا نشت می‌کند و وارد جو زمین می‌شود، بتدریج می‌سوزد و بقایای آن به شکل شیء نورانی مخروطی‌شکلی در آسمان دیده می‌شود.

از نمونه‌های این رویداد 30 اردیبهشت 93 رخ داده بود و در جریان آن اهالی ارومیه تماس‌های متعددی با مراکز امدادی گرفتند و خبر دادند شیئی‌ نورانی در اطراف شهر سقوط کرده است.
ابتدا این گمان مطرح شد که آن شیئی‌ هواپیمایی بوده که سقوط کرده است، اما بررسی بیشتر نشان داد هیچ هواپیمایی سقوط نکرده است و منشأ نور مخروطی مشاهده شده به موشک بالستیک آزمایش‌شده در روسیه با نام RS-12M Topol ICBM مربوط بوده که در ساعت 21 و 38 دقیقه 30 اردیبهشت 93 از پایگاهی در شمال غربی دریای خزر پرتاب شده بود و در قزاقستان هدف موشک ضدبالستیک «ساری شاگان» قرار گرفت.

---

4. مشاهده عبور ماهواره‌ها
این مورد بیشتر توجه افراد کنجکاو را به خود جلب می‌کند. گاهی برخی افراد در ساعات آغاز یا پایانی شب ناگهان مشاهده می‌کنند که ستاره‌ای در میان سایر ستاره‌های آسمان شب حرکت می‌کند.
اما وقتی حرکت آن را زیر نظر می‌گیرند، می‌بینند پس از چند دقیقه به تدریج فروغش را از دست می‌دهد و در میان ستاره‌های زمینه آسمان گم می‌شود.
بیشتر افراد ناآشنا با آسمان شب گمان می‌کنند بشقاب پرنده یا یک شیء مرموز آسمانی را دیده‌اند که مثل بسیاری از داستان‌های علمی- تخیلی ساکنانی فرازمینی را به دنیای ما آورده و آنها پس از انجام ماموریت‌شان راه گریز را در پیش گرفته‌اند!
این در حالی است که به احتمال زیاد شیئی که مشاهده کرده‌اند، ماهواره‌ای بوده که به علت قرارگیری مدارش در ارتفاعات بالا در مسیر گردش به دور زمین برای لحظاتی در حد چند دقیقه، صفحه‌های دریافت‌کننده انرژی خورشیدی در آنها، نور خورشید را از ارتفاع چند صد کیلومتر بالاتر از سطح زمین به سوی زمین بازتاب کرده و موجب شده حرکت ماهواره از چنین فاصله دوری برای ناظر زمینی مشاهده‌پذیر باشد.
به این ترتیب ناظر زمینی بازتابش نور خورشید از اجزای ماهواره را در شرایطی مشاهده کرده که خورشید برای او از نظر ظاهری زیر خط افق قرار داشته و غروب کرده است.

پس از مشاهده این گونه ماهواره‌ها در ساعات اولیه شامگاه، حوالی نیمه‌شب معمولا خبری از مشاهده این قبیل ماهواره‌ها نیست، زیرا آفتاب به سوی دیگر زمین می‌تابد و امکان تابش به صفحه‌های خورشیدی ماهواره و روشن کردن آنها را نخواهد داشت.
اما شانس بعدی شما برای دیدن این ماهواره‌ها که به شکل ستاره‌های نه‌چندان پرفروغی که به آرامی در زمینه ستاره‌ها حرکت می‌کنند، حدود یکی دو ساعت پیش از طلوع خورشید خواهد بود.
با این روش حتی می‌توانید گردش ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) یا تلسکوپ فضایی هابل را بر فراز زمین تماشا کنید. مراجعه به وبگاه heavens-above.com اطلاعات دقیق‌تری درباره زمان دقیق عبور این گونه ماهواره‌ها و درخشش آنها بر فراز شهر یا روستای شما را می‌تواند در اختیارتان قرار دهد.
به این ترتیب اگر در نیمه شب ستاره در حال حرکتی دیدید، اگر نوری چشمک‌زن داشت، مطمئن باشید در حال تماشای حرکت هواپیمایی در ارتفاعی بالا از جو هستید و اگر نوری ثابت داشت، ممکن است در حال تماشای حرکت بالن، پهپاد یا ظهور شهابی باشید که با سرعت نه‌چندان بالایی با جو زمین برخورد کرده است.

---

5. پرواز پهپادها و سقوط بقایای مانورهای موشکی
در سال‌های اخیر ظهور گاه‌وبیگاه پهپادهایی با مقاصد نظامی و در برخی موارد جاسوسی، موجب ترس و وحشت بسیاری از مردم شده است.
خوشبختانه سامانه‌های راداری پدافند در تمام پهنه ایران با هوشیاری کامل و به‌طور بی‌وقفه مشغول پایش آسمان کشور بوده و مسلما هر شیء ناشناسی ـ شامل هواپیما، پهپاد و... که بدون کسب مجوزهای لازم وارد محدوده سرزمینی شده باشد، در کوتاه‌ترین زمان ممکن سرنگون خواهد شد.

با این حال در مواردی مشاهده پرنده‌های به کار گرفته شده در مانورها و بسیاری از تمرین‌های نظامی نیروهای مسلح که لزوما جزئیات آن رسانه‌ای نمی‌شود و همین‌طور رؤیت پرواز پهپادهای پایشگر خودی موجب نگرانی در ساکنان مناطقی می‌شود که از ماهیت این اشیا اطلاع چندانی ندارند.
ماجرای مورد اخیر سقوط شیئی ناشناس که در بجستان رخ داد از همین دست بوده است.

---

واقعا موجود فرازمینی یا بشقاب پرنده در کار نیست؟!
این‌که در سیاره‌ای در منظومه‌های فراخورشیدی موجودات هوشمندی زندگی می‌کنند یا نه از بزرگ‌ترین سوال‌های دانشمندان است. بی‌گمان کشف نشانه‌ای از وجود موجوداتی حتی در حد باکتری‌ها که در سیاره‌ای بجز زمین زندگی کنند، بزرگ‌ترین کشف تاریخ بشر خواهد بود.
تا به امروز شواهدی از امکان شکل‌گیری یا پناه دادن به حیات در میلیون‌ها سال پیش در مریخ به دست آمده است.
همین‌طور دانشمندان می‌دانند زیر لایه‌های یخ‌زده قمرهایی چون اروپا (از قمرهای سیاره مشتری) و انسلادوس (از قمرهای سیاره زحل) اقیانوسی از آب مایع وجود دارد که ممکن است در آن امکان شکل‌گیری حیات و زندگی موجودات زنده وجود داشته باشد. اما هیچ نشانه قطعی از این فرضیات مبنی بر وجود داشتن این موجودات زنده تا به امروز به دست نیامده است.
در مورد دنیاهای فرازمینی نیز فعلا دانش ما در حد کشف این دنیاها و سنجش فاصله و ابعاد آنها و تا حدودی ترکیبات جوی آنها پیش رفته است. هنوز ابزار لازم و امکان هیچ مطالعه دقیقی از جزئیات این قبیل سیاره‌های فرازمینی را نداریم.
فیلم‌های جذاب علمی- تخیلی و گزارش‌ کتاب‌ها، رسانه‌ها و مطبوعات زرد را فراموش کنید. واقعیت این است که تا به امروز از نظر علمی هیچ نشانه قطعی از دریافت پیامی از موجودات فرازمینی نداشته‌ایم.

شایعات و توهم‌هایی مثل وجود ارتباط مخفی میان سازمان‌های فضایی بزرگ جهان با موجودات فرازمینی در دنیایی که ده‌ها هزار خبرنگار به دنبال اطلاع از وجود نشانه‌ای از این ادعا هستند، شوخی به نظر می‌رسد.
فراموش نکنید هر یک از این سازمان‌ها هزاران کارمند دارند و مخفی نگهداشتن چنین رازهای بزرگی برای ده‌ها سال از نظر بررسی آمار و احتمال مربوط به درز چنین بمب‌های خبری کاملا غیرممکن است.
اگر موجودات فرازمینی هوشمندی وجود داشته باشند که بتوانند با فناوری پیشرفته خود فاصله صدها و بلکه میلیون‌ها سال نوری را بپیمایند و خود را به زمین برسانند، بعید است.
همه کار آنها با ما انسان‌ها به قائم باشک بازی در صحراها و نقاط خالی از جمعیت یا ارتباط خاص با سازمان‌های فضایی بخصوصی محدود شود. در چنین حالتی مسلما ماجرای ارتباط با آنها نمی‌تواند راز بزرگی باقی بماند که فقط طرفداران توهم توطئه ده‌ها سال بر طبل آن بکوبند.

[omidrock]

علت داشتن سوراخ های کوچک در پنجره هواپیما

سوراخ های پنجره ی هواپیما، برای امنیت مسافران تعبیه شده است

 

در صورتی که جزو اشخاصی باشید که هنگام سفر با هواپیما ترجیح می دهید صندلی شما در کناریکی از پنجره ها باشد، احتمالا تا کنون متوجه سوراخ کوچکی در قسمت تحتانی پنجره های هواپیما شده اید. در این صورت آیا تا بحال این سوال برایتان پیش آمده که چرا یک سوراخ کوچک در قسمت تحتانی پنجره های هواپیما وجود دارد؟

 

هوای داخل هواپیما بایستی با فشار خاصی تنظیم شود. به‌ منظور حفظ این فشار، نباید هیچ سوراخ یا روزنه‌ای در کابین باشد. شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که چرا در تمامی پنجره های هواپیما، سوراخ های کوچک و ترسناکی وجود دارند؟ به طور خلاصه باید بگوییم، این سوراخ ها علیرغم ظاهرشان، برای امنیت شما تعبیه شده اند.

 

فرود آوردن هواپیما در مواقع اضطراری

به گفته‌ی «مارک ونهوناکر» یکی از خلبانان «هواپیمایی بریتانیا»، این سوراخ‌ها «روزنه‌ی تخلیه هوا» نام دارند که بین دو لایه‌ی شیشه ای ترموست شفاف از جنس استرهاى پليمريزه اسيدهاى اکريليک قرار گرفته اند؛ این بدان معنی است که وقتی شما از پنجره‌ی هواپیما بیرون را نگاه می‌کنید، در واقع همه چیز را از یک پنجره با سه لایه‌ی متفاوت می‌بینید. اولین لایه‌ی این پنجره‌ها که به‌ راحتی می‌توانید لمسش کرده و با انگشتانتان کثیفش کنید، «لایه‌ی خراش» نام دارد. لایه‌ی وسطی، همانی است که روزنه تخلیه هوا در آن قرار دارد و در نهایت لایه آخر، که مهم‌ترینشان نیز هست، لایه‌ی بیرونی است که شما را از فشار هوای بیرون محفوظ نگاه می‌دارد. هر دو لایه‌ی بیرونی و وسطی قادر به تحمل فشار بیرون هستند اما بار اصلی بر دوش لایه‌ی بیرونی است؛ چرا که این لایه، محافظ و سد اصلی بین شما و ابرها است.

 

قبل از این که به نحوه‌ی کار این پنجره ها بپردازیم، بهتر است کمی در مورد چگونگی کم و زیاد شدن فشار هوا به هنگام پرواز بدانیم. اگر همه چیز به درستی کار کند، شما اصلاً متوجه کم شدن فشار هوای بیرون نخواهید شد و مشغول فیلم دیدن یا سر زدن به شبکه‌های اجتماعی خود خواهید بود. (البته اگر شانس بیاورید و هواپیمایتان از اینترنت Wi-Fi برخوردار باشد).

 

معمولاً درون هواپیما، برای راحتی حال مسافران، فشار کابین هواپیما را با استفاده از هوایی خاص تنظیم می کنند تا افراد درون آن، همان احساس روی زمین بودن را داشته باشند. با این وجود، دیگر به هنگام پرواز از حال نرفته و یا از کمبود اکسیژن رنج نخواهید برد.

 

فشار کابین هواپیما را با استفاده از هوایی خاص تنظیم می کنند

 

اما به یاد داشته باشد، هر چه هواپیما به ارتفاعات بالاتری می رسد، هوای بیرون از هواپیما رقیق تر شده و در نتیجه اکسیژن و فشار کمتری نیز خواهد داشت.

 

برای افراد عادی، تصور اینگونه تغییرات در فشار هوا دشوار است. (البته کوهنوردان درک بهتری از این موضوع دارند). اجازه دهید این قضیه را با اعداد و ارقام برایتان روشن تر کنیم. بنا بر گزارشات سازمان «American Vacuum Society»، وقتی درون هواپیما و در ارتفاع هستیم، فشاری معادل یک کیلوگرم در هر سانتی متر مربع احساس می‌کنیم. از آنجایی که این مقدار ناچیز است، همه‌ی ما به آن عادت داریم و برایمان راحت است.

 

اگر با هواپیما به ارتفاع 10.679 متری بروید، این میزان فشار تا 0.2 کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع کاهش خواهد یافت.

 

اگر شما سوار بر یک هواپیمای نظامی باشید، تفاوت زیادی در اصل قضیه وجود خواهد داشت. از آنجایی که برخی از هواپیماهای نظامی کاملا پوشیده نیستند و فشار هوای آن تنظیم نمی شود، هوای داخل آن در ارتفاعات، به منظور حفظ توازن تلاش می کند بیرون برود.

 

شاید با خودتان بگویید این مسائل چه ربطی به سوراخ های کوچک روی پنجره های هواپیما دارد؟ این سوراخ ها فشار هوای لایه‌ی وسطی را کاهش می دهند. بنابراین، لایه‌ی بیرونی فشار هوای کابین را می گیرد و بدین ترتیب مسافران فشار هوا را کم کم و به تدریج احساس می کنند.

 

هدف از ایجاد این روزنه های کوچک، برقراری توازن فشار هوا بین کابین مسافران و هوای بین لایه های پنجره ها است. بنابراین فشار هوای کابین، حین پرواز فقط به لایه ی بیرونی وارد می شود.

 

هدف از این روزنه ها، برقراری توازن فشار هوا بین کابین و هوای بین لایه های پنجره ها است

 

این بدان معنا است که اگر لایه‌ی بیرونی پنجره به هر دلیلی بشکند، هنوز هم لایه‌ی وسطی مسافران را از فشار هوا و کمبود اکسیژن بیرون حفظ خواهد کرد. درست است که سوراخ های کوچکی در پنجره ها وجود دارد، اما این موضوع، چیزی نیست که سیستم تنظیم فشار هوای هواپیما نتواند از پس آن بر بیاید.

 

این روزنه ها، علاوه بر این که نقش مهمی در سلامت و امنیت مسافران ایفا می کنند، بلکه از بخار گرفتگی شیشه ها طی تغییرات دمایی در ارتفاعات مختلف نیز جلوگیری می کنند تا بتوانیم به راحتی زیبایی بیرون را نظاره گر باشیم.

 

به راستی فکرش را هم می کردید که چنین چیز کوچکی تا این حد مهم باشد؟!

 

منبع : mashrooh.com

[omidrock]

باشگاه خبرنگاران جوان گزارش می‌دهد؛

نپتون؛ سیاره‌ای که یک سال آن حدود ۱۶۵ سال زمین طول می‌کشد/ از دریای منظومه شمسی چه می‌دانید؟

نپتون آخرین سیاره منظومه شمسی است، نامی به معنای دریای منظومه شمسی که به‌ عنوان همزادی برای اورانوس انتخاب شده است.

به گزارش خبرنگار حوزه فن‌آوری‌ گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان؛ نپتون هشتمین سیاره از شمارش، چهارمین سیاره بزرگ از نظر قطر، سومین سیاره غول پیکر و متراکم‌ترین سیاره  در منظومه شمسی است، جرم نپتون ۱۷ برابر زمین و حجمش از سیاره اورانوس کمی بزرگ‌تر است.

این سیاره برای اولین بار در سال ۱۸۴۶ توسط "جان گاله "و "هاینریش دارست" کشف شد و اولین سیاره‌ای بود که پیش از اینکه با تلسکوپ مشاهده شد، وجود آن از طریق پیش‌بینی‌های ریاضی مشخص شد. این سیاره به دلیل اختلالاتی که در مدار اورانوس مشاهده شد، کشف شد. این اختلال که تغییر ناگهانی در چرخش اورانوس است ناشی از نیروی گرانش نپتون بود.

ویژگی‌های فیزیکی سیاره نپتون
این سیاره مانند همه سیاره‌های منظومه شمسی به لایه‌های مختلف تقسیم می‌شود. ترکیب نپتون با توجه به لایه‌ای که به آن نگاه می‌کنید، متغیر است. هسته این سیاره از آهن، نیکل و سیلیکات، گوشته آن از آب، آمونیاک و متان و جو آن از هیدروژن، هلیوم و متان تشکیل شده است. فاصله زیاد نپتون از خورشید باعث شده که اتمسفر بیرونی آن، که بالاترین دمای ابرهای آن ۲۱۸- درجه سلسیوس است، سردترین نقطه منظومه شمسی باشد. به دلیل وجود متان در جو سیاره که رنگ قرمز را جذب می‌کند، این سیاره به رنگ آبی دیده می‌شود.

 این سیاره 17 برابر سیاره زمین وزن دارد اما چگالی آن از چگالی زمین کمتر است، به دلیل فاصله این سیاره تا خورشید، نپتون طولانی ترین دوره تناوب مداری را در بین سیاره‌های دیگر منظومه شمسی ‏دارد. به همین دلیل، یک سال  در این سیاره معادل 165 سال زمینی است.‏

نپتون به خاطر داشتن انحراف محوری نزدیک به زمین و مریخ (28/5 درجه)‏‎ ‎‏ تا حدودی تغییرات فصلی دارد. یک فصل ‏نپتونی، بیش از 40 سال طول می‌کشد، اما مثل بقیه غول های گازی-یخی، تغییرات دمایی قابل توجهی ندارد.‏
حلقه‌های نپتون
نپتون دارای 5 حلقه است که این حلقه‌ها از حلقه زحل کمرنگ‌تر هستند و در  فاصله ۲۷۰۰۰ تا ۳۸۵۰۰ کیلومتری به دور سیاره ی نپتون می‌چرخند، اسم آنها " گیل، له وریه، لاسل، آراگو و آدامز" است. حلقه خارجی نپتون با بقیه حلقه‌های سیاره ای منظومه شمسی متفاوت است. این حلقه معروف به "آدامز" دارای سه بخش منحنی غیر عادی به نام های «آزادی، برابری و برادری» است که از بقیه قسمت‌های آن روشن تر و متراکم تر است. كشش جاذبه‌اي ماه‌هاي نپتون ممكن است باعث ناصافي يا نابرابري حلقه‌ها شده باشد. بعضي از ماه‌هاي كوچك‌تر نپتون ممكن است با نيروهاي جاذبه شان از حلقه‌هاي داخلي نگهداري كنند. آنها مواد تشکیل دهنده حلقه ها را تأمین می کنند.

قمرهای نپتون
نپتون 14 قمر شناخته شده دارد. اسامی چند تا از قمرها: نایاد (Naiad)، تالسا(Thalassa)، دیسپینا(Despina)، گالاتیا(Galatea)، لاریسا(Larissa)، پروتیوس(Proteus)، تریتون(Triton)، نرئید(Nereid) و ....

چند نکته جالب درمورد قمرهای سیاره نپتون
نایاد: نزدیک ترین قمر به سطح نپتون است و شکل منظمی دارد. این ماه کوچک هر هفت ساعت و شش دقیقه دور سیاه می‌چرخد و قطر این ماه 58 کیلومتر است.

تریتون

تالسا: این قمر شکل نامنظمی و 80 کیلومتر قطر دارد.
پروتئوس: دومین قمر نپتون از نظر بزرگی است.
نرئيد : خارجي‌ترين و سومين ماه بزرگ نپتون است که شكل بی قاعده‌اي دارد.
تریتون (Triton) بزرگترین قمر این سیاره است و  2705 کیلومتر قطر دارد و در فاصله 354.760 کیلومتری سیاره قرار گرفته است.این سیاره  ۹۹,۵% جرم اجسام چرخنده به دور نپتون را شامل می‌شود. نکته جالب در مورد این قمر این است که برخلاف جهت حرکت سیاره نپتون در چرخش است. تریتون بسیار سرد است و درجه حرارت آن  235- درجه سانتیگراد و یکی از سردترین مکان‌های منظومه شمسی است. تریتون مداری دایره شکل دارد و در مدت 6 روز زمینی یک بار دور نپتون می چرخد.

[omidrock]

از تولد تا مرگ ستاره‌ها/ درباره «سحابی‌ها» چه می‌دانید؟

به گزارش خبرنگار  حوزه فن‌آوری‌ گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان،  سحابی در زبان لاتین به معنی ابر یا "nabula" است، سحابی‌ها فقط ابرهای بزرگی از غبار، گاز هلیوم و هیدروژن و پلاسما نیستند، آنها بیشتر  محل تولد ستارگان هستند، سحابی‌ به علت نور ستارگان مجاور قابل رؤیت است.

طبق محاسبه دانشمندان ۹۹  درصد حجم سحابی شامل گاز های سبکی چون هیدروژن، نیتروژن و اکسیژن و یک درصد از عناصر سنگینی چون کربن ، منیزیم، کلسیم و آهن است.

سحابی کالیفرنیا

سحابی‌ها چگونه شکل گرفته‌اند؟

 زمانی که فروریزش گرانشی قسمت‌های  مختلف مواد میان ستاره‌ای اتفاق می‌افتد سحابی‌ها شکل می‌گیرند، این اتفاق باعث می‌شود این مواد در طول زمان سنگین شوند و در دل این مواد ستاره‌ها تشکیل می‌شوند.

اندازه سحابی‌ها

اندازه سحابی‌ها بزرگ  و قطرشان صدها سال نوری است، تراکم آنها از محیط اطرافشان کمتر است در صورتی که یک ابرسحابی که از نظر اندازه با زمین یکی است، به اندازه تنها چند کیلوگرم جرم خواهد داشت.

سحابی مرغ دونده

سحابی‌های گازی بصورت کلی در دو دسته طبقه بندی می شوند:

1. سحابی پخشنده
   
   
2. سحابی سیاره نما
   

سحابی پخشنده نیز به سه دسته؛ گسیلشی، بازتابی و تاریک تقسیم می‌شود.

سحابی گسیلشی(نشری):

این سحابی ابری از ماده است که در آن یک یا چند ستاره درخشان و سوزان وجود دارد، ستاره‌های بسیار داغ موجب تحریک گازها و درخشش سحابی می‌شوند، این اتفاق به این صورت است که ماورا بنفش ناشی از ستاره یا ستاره‌های داغ موجب یونیزه شدن اتم‌ها می‌شود به دنبال آن، اتم‌ها در نور مرئی تابش دوباره پیدا می‌کنند و دیده می‌شوند. نور بیشتر سحابی‌های نشری  به صورت خطوط طیفی نشری است، به سحابی‌های نشری، سحابی "منطقه اچ 2 " هم می‌گویند. به این دلیل که ماده غالب تشکیل دهنده آنها هیدروژن است و یونیزه شدن آن باعث دیده شدن سحابی می‌شود، به عقیده دانشمندان، سحابی‌های گسیلشی زایشگاه ستاره‌ها هستند. این سحابی با چشم غیر مسلح به صورت توده‌ مه آلود کم نوری دیده می‌شود. همچنین این سحابی‌ها قرمز رنگ دیده می‌شود، سحابی جبار در کمربند صورت فلکی شکارچی و سحابی  عقاب نمونه‌هایی از سحابی گسیلشی هستند.

سحابی عقاب

سحابی جبار

سحابی بازتابی

اگر نور ستارگان به اندازه‌ای باشد که نتواند اتم‌های سحابی را یونیزه کند، آن را از طریق پراکندگی بازتاب می‌کند،  به اینگونه سحابی‌ها، سحابی بازتابی می‌گویند. این سحابی به رنگ آبی است؛ سحابی اطراف ستاره های خوشه پروین و سحابی زیبای گل رز والنتاین نمونه خوبی از سحابی‌های بازتابی هستند.

سحابی گل رز

سحابی تاریک

سحابی تاریک یا سحابی جذبی، ابری از غبار وگازهای سرد است که تنها بدلیل اینکه مانع عبور نور اجرام مناطق پشتی خود مانند ستارگان یا سحابی‌های روشن می‌شود دیده می‌شود، این ابرها مخلوطی از غبار وگاز هستند و ترکیب کلی آنها مانند توزیع فراوانی کیهانی 75 درصد هیدروژن 23 درصد هلیم وبقیه عناصر سنگین‌تر است. اندازه ذرات غبار کمتر از میکرومتر بوده وتنها 0/1 درصد جرم یک توده ابری را تشکیل می‌دهد.

 در واقع توده گازی سردی است که مدتی از مرگ ستاره آن گذشته است و ستاره دیگری نزدیک آن نیست که بتواند نوری را منتشر یا منعکس کند. در واقع در اطراف این نوع سحابی‌ها که از ابرهای تیره تشکیل شده‌اند، ستاره‌ای وجود ندارد، در نتیجه نه تنها هیچ نوری گسیل و یا بازتاب نمی‌کنند بلکه نور ستارگانی که در پشت آن‌ها واقع شده‌اند را جذب کرده و مانع از رسیدن آن به زمین می‌شوند، این نوع سحابی فقط زمانی قابل دیدن است که ستاره یا سحابی درخشانی در پشت آن باشد از آن جا که این سحابی ها مانع عبور نور می‌شوند به صورت ابرهای تاریک و سیاه مشاهده می‌شوند. از مشهورترین این سحابی‌ها می‌توان به سحابی کله اسبی و گلبول اشاره کرد، سحابی‌های تاریک گاهی نوارهایی گسترده و مارپیچ می سازند و گاهی نیز به شکل اجسامی کوچک و تقریبا کروی در می آیند.

سحابی کله اسب

[omidrock]

خانه خود را با آفتاب خنک کنید!

یک دستگاه هیبریدی ذخیره انرژی خورشیدی که توسط محققان دانشگاه استنفورد توسعه یافته است، قادر است به طور همزمان ساختمان را خنک کند. 

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، یک سیستم خنک کننده توسط یک تیم از دانشگاه استنفورد به رهبری پروفسور "شانهوی فن" ساخته شده است که گرمای ساختمان را از طریق یک فرآیند به نام "خنک کننده تابشی"، بدون نیاز به هر منبع برق خارجی، دفع می‌کند.

 

در حال حاضر محققان این فناوری را با یک پنل خورشیدی جفت کرده‌اند و یک سیستم طراحی کرده‌اند که هم می‌تواند از نور خورشید، برق تولید کند و هم می‌تواند به طور همزمان، یک ساختمان را خنک کند.

 

سیستم‌های تهویه مطبوع، انرژی زیادی مصرف می‌کنند و با افزایش روند گرمایش جهانی، به یک معضل بزرگ تبدیل شده است.

 

هنگامیکه اولین بار این سیستم خنک کننده تابشی در سال 2013 معرفی شد، قرار بود که پنل‌های خورشیدی از روی پشت بام بتوانند برای کار سیستم‌های جریان مستقیم، برق تولید کنند. اما در حال حاضر تیم سازنده دستگاه را دو منظوره کرده است. به این معنی که این سیستم همراه با تولید برق، ساختمان را نیز خنک می‌کند.

 

"فن" می‌گوید: ما اولین دستگاهی را ساخته‌ایم که به صورت همزمان هم می‌تواند انرژی تولید و هم ذخیره کند.

 

این دستگاه هیبریدی از پنل‌های خورشیدی دو لایه تشکیل شده است که لایه بالایی آن که در معرض آفتاب قرار می‌گیرد، متشکل از مواد نیمه هادی است، در حالیکه لایه زیرین از موادی ساخته شده است که گرمای حرارتی ساختمان را به یک طول موج خاصی از نور مادون قرمز تبدیل می‌کند که قادر به عبور مستقیم از طریق جو است و اجازه می‌دهد تا به فضا پرتاب شود.

 

برای تست پتانسیل این طرح، تیم سازنده یک دستگاه نمونه اولیه ساخت و آن را روی سقف یک ساختمان در دانشگاه استنفورد نصب کرد. از آنجایی که نمونه اولیه فاقد یک لایه فویل فلزی بود که به طور معمول در سلول‌های خورشیدی یافت می‌شود، مانع از فرار نور مادون قرمز نمی‌شد. اما به همین دلیل، امکان آزمایش اینکه آیا دستگاه برق تولید می‌کند یا نه، نبود.

 

با این وجود، لایه بالایی که نور خورشید را جذب می‌کرد، به دمای 24 درجه سانتی‌گراد بیشتر از دمای محیط رسید، در حالیکه لایه خنک کننده تابشی به دمای 29 درجه سانتی‌گراد پایین‌تر از دمای محیط رسید.

 

"ژن چن"، استاد دانشگاه جنوب شرقی چین که مسئول این آزمایش بود، گفت: این نشان می‌دهد که گرما از لایه پایینی به لایه بالایی منتقل شده و از طریق لایه بالایی به جو و فضا می‌تابد.

 

این تحقیق در مجله Joule منتشر شده است.

---

استفاده از پچ پوستی نانوسوزنی برای تزریق دارو به سلول

تحویل دارو به داخل سلول‌های پوستی با استفاده از نانوسوزن‌های میکروسکوپی می‌تواند در درمان بیماری‌های پوستی بدون آسیب رساندن به سلول‌های دیگر موثر باشد. 

به گزارش ایسنا و به نقل از مدگجت، در گذشته نانوسوزن‌های سیلیکونی ساخته شده بودند که می‌توانند این کار را انجام دهند، اما آنها سفت و سخت و دردناک هستند، علاوه بر این سرعت کارایی آنها کم و پایین است و دلیل آن موضوع، این است که آرایه‌های سوزن‌های نانو معمولا روی بخش سفت و محکم  "قرص سیلیکون"(silicon wafers) قرار می‌گیرند.

 

قرص سیلیسیم یا قرص سیلیکون یک برش نازک از یک نیمه‌رسانا مانند بلورهای سیلیسیم است که در ساخت تراشه‌های الکترونیکی و دیگر ریزابزارها کاربرد دارد. این قرص‌های سیلیسیمی در ریزابزارهای الکترونیکی به صورت یک لایه کار می‌کنند به گونه‌ای که این ریزابزارها درون و روی قرص‌ها کار می‌شوند یا بسیاری فرایندهای زیرساختی مانند آلایش، کاشت یون، لیتوگرافی نوری و… بر روی آنها انجام می‌شود.

 

"چی هووان لی"(Chi Hwan Lee)، استادیار دانشگاه پوردیو گفت: برای مقابله با این مشکل، ما یک روش را ایجاد کردیم که انتقال فیزیکی نانوذرات سیلیکونی را از قرص اصلی سیلیکون به یک "پچ زیستی"(bio-patch) انجام می‌داد.  پچ این نانوسوزن نه تنها انعطاف پذیر، بلکه شفاف است و به همین دلیل پژوهشگران را قادر می‌سازد تا به طور همزمان تعامل بین سلول‌ها و نانوسوزن را مشاهده کنند.

 

اکنون دانشمندان "دانشگاه پوردیو"(Purdue University)  و "دانشگاه هانیانگ"(Hanyang University) کره جنوبی موفق به توسعه یک پلتفرم انعطاف پذیر و شفاف برای پچ‌های نانوسوزنی سیلیکونی شده‌اند و افراد را قادر می‌سازد تا دارو دقیقا به سلول‌های زنده ارسال شود.

 

نانوپچ‌ها نه تنها بر روی پوست، بلکه بین عضلات و درون بافت‌ها نیز به مدت طولانی قرار می‌گیرند. از آنجا که پچ‌ها شفاف هستند، اگر بر روی پوست قرار گیرند، بهبود بافت زیر آن را می‌توان نسبتا خوب مشاهده کرد.

---

کارکرد محافظتی مولکول ضدپیری

محققان آمریکایی دریافتند پروتئین کلوتو که به عنوان یکی از عوامل ضدپیری شناخته می شود، از مغز در برابر سیستم ایمنی بدن محافظت می کند. 

به گزارش ایرنا از پایگاه خبری مدیکال ساینس، کلوتو نوعی پروتئین است که بر اساس تحقیقات پیشین موجب افزایش طول عمر شده و با اختلالات ناشی از پیری مقابله می کند. افزایش میزان این ماده موجب بهبود سلامت و طول عمر می شود و کمبود آن موجب تسریع پیری و بروز بیماری های مرتبط با کهولت سن می شود.

 

یکی از بخش های مغز که مقادیر زیادی از کلوتو در آن یافت می شود، شبکه کوروئید است. این بخش از مغز وظیفه تولید مایع نخاعی را بر عهده دارد و سدی را بین سیستم عصبی مرکزی و جریان خون ایجاد می کند.

 

محققان با آزمایش روی موش ها دریافتند با افزایش سن میزان پروتئین کلوتو در شبکه کوروئید مغز کاهش می یابد. در این بررسی ها مشخص شد کاهش این پروتئین موجب افزایش التهاب در مغز می شود.

 

به عبارت دیگر با کاهش کلوتو، سد موجود بین مغز و سیستم ایمنی بدن شکسته می شود و مولکول های ملتهب کننده و البته سلول های سیستم ایمنی به سادگی به درون مغز راه می یابند.

 

این واکنش سیستم ایمنی موجب تولید فاکتورهای خاصی می شود که عملکرد مغز را مختل می کنند و بسیار مضر هستند.

 

بر اساس این تحقیقات کاهش کلوتو در شبکه کوروئید موجب اختلال در قابلیت های شناختی افراد مسن می شود.مرحله بعدی این تحقیقات بررسی اثر افزایش پروتئین کلوتو در شبکه کوروئید مغز بر بهبود اختلالات شناختی ناشی از پیری است.

 

[omidrock]

این "نی" را بجوید و دوباره استفاده کنید+تصاویر

این نی که " Chew" نام گرفته است، از آلومینیوم ساخته شده 

 

یک استارتاپ سنگاپوری یک "نی" تولید کرده است که قابل استفاده مجدد است.

امروزه میلیون‌ها نفر در سراسر جهان و به خصوص آمریکا به هنگام مصرف نوشیدنی‌های مختلف از نی‌های پلاستیکی استفاده می‌کنند که این خود سبب بروز مشکلات زیست محیطی می‌شود و در اقیانوس‌ها تعداد بسیار زیادی از این لوله‌های پلاستیکی یافت می‌شود.

 

حال، یک تیم تحقیقاتی در یک استارتاپ سنگاپوری، در راستای رفع این مشکل برآمده و نی‌هایی تولید کرده‌است که قابل استفاده مجدد هستند. در بالای این نی یک قسمت پلاستیکی وجود دارد که نی را قابل جویدن می‌کند. علاوه بر آن، قابلیت چرخش نیز در آن وجود دارد.

 

این نی که " Chew" نام گرفته است، از آلومینیوم ساخته شده ولی چون احساس آلومینیوم ناخوشایند است، بالای نی و قسمت قابل استفاده آن از "سیلیکون" ساخته شده و در چهار الگو ارائه شده است.

 

 

هنگامی که مصرف نوشیدنی کاربران با استفاده از این نی به اتمام رسید، " Chew" به دو قسمت تبدیل می شود و در یک قاب پلاستکی قابل حمل قرار می‌گیرد.

 

 

یکی از نکات جالب " Chew" این است که در بالای قاب خود یک حلقه دارد که باعث می‌شود صاحبان آن با استفاده از چرخاندن آن و نیروی سانتریفیوژی، نی را خشک کنند.

یک برس مخصوص نیز برای تمیز کردن بهتر این نی در آن قرار گرفته شده است.

 

 

 

گفتنی است، ماه گذشته پارلمان اروپا به ممنوعیت استفاده از پلاستیک‌های تک کاربردی رای صادر کرد.

سری رستوران‌های بزرگ زنجیره‌ای "مک دونالد"( McDonald) نیز استفاده از نی را حذف کرده و در حال بررسی گزینه‌های جایگزین است.

 

قیمت این محصول ۱۷ دلار برای یک نی و برای خرید دو نی ۲۵ دلار تعیین شده است.

  

 

 

 

 

 

 

منبع:isna.ir

[omidrock]

چرخ تیتانیومی خودرو باپرینتر سه بعدی ساخته شد

نخستین چرخ تیتانیومی خودرو که با پرینتر سه بعدی ساخته شده، رونمایی شد. این نوع چرخ ها سبک تر هستند و در مقایسه با نمونه های آلومینیومی در مدت زمان کوتاهتری ساخته می شوند.

به گزارش مهر به نقل از دیجیتال ترندز،  نخستین چرخ تیتانیومی خودرو در دنیا که پرینتر سه بعدی ساخته شده، رونمایی شده است.

 

چرخ  HRE3D+ با استفاده از نوعی پرینتر سه بعدی به نام  EBM ساخته شده است. این نوع پرینتر به وسیله اشعه های الکترون پودر تیتانیوم را ذوب می کند و به این ترتیب می تواند اشکالی پیچیده تر از ماشین های معمولی CNCبسازد.

 

چرخ های ساخته شده نه تنها بسیار سبک هستند بلکه به دلیل استفاده از تیتانیوم(قوی ترین فلز روی زمین) عمر طولانی دارند.

 

چرخ ها تیتانیومی در مقایسه با نمونه های آلومینیومی در مدت زمان کوتاه تری ساخته می شوند. از سوی دیگر تیتانیوم در مقایسه با آلومینیوم قدرتمندتر است و در برابر خوردگی مقاومت بالاتری دارد.

 

درحال حاضر نمونه اولیه این چرخ ها تولید شده است و هنوز مشخص نیست این روش تجاری سازی شود.