اخبار اینترنت هک

[omidrock]

25 هزار سیمکارت شخصی ارسال کننده پیامک تبلیغاتی مسدود شدند

بررسی تارنمای سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ایران در آخرین روز دومین ماه پاییز نشان می دهد تا عصر چهارشنبه (سی آبانماه) 25 هزار و 465 فقره سیم‌کارت شخصی به دلیل ارسال پیامک مزاحم قطع شده است.

به گزارش خبرنگار اقتصادی ایرنا، پیشتر سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ایران 40 هزار سیم‌کارت را به دلیل ارسال پیامک مزاحم قطع کرده بود. قطع سیم‌کارت های شخصی ارسال کننده پیامک تبلیغی در حالی امروز به بیش از 25 هزار رسیده که این عدد تا عصر چهارشنبه (نهم آبانماه) بیش از 22 هزار سیم‌کارت شخصی بوده است. رسیدگی به روند ارسال پیامک‌های تبلیغاتی از سیم‌کارت‌های شخصی از چند ماه قبل آغاز شده است و با هدف رعایت حقوق شهروندان انجام می شود.

«حسین فلاح جوشقانی» رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ایران هیجدهم آبانماه در پاسخ به خبرنگار اقتصادی ایرنا، درباره سرنوشت قطع سیم‌کارت های شخصی و سرشماره های ارسال کننده پیام های تبلیغاتی، گفت: مشترکان اپراتورهای تلفن همراه با شماره گیری #800* می توانند درخواست قطع ارسال پیامک را ثبت کنند.

وی افزود: با ثبت درخواست ها که اکنون به بیش 30 میلیون مشترک رسیده است، رسیدگی به کار قطع ارسال پیامک از سرشماره های ارسال پیامک تبلیغاتی آغاز می شود. فلاح جوشقانی یادآور شد: ممکن است با به روز رسانی سرویس ها و یا ایجاد سرویس های جدید برای چند روزی قطع این پیامک ها ممکن نباشد اما سامانه مجدد، نسبت به قطع این پیامک ها اقدام خواهد کرد.

معاون وزیر ارتباطات درباره روند قطع پیامک های تبلیغاتی از سیم کارت های شخصی نیز گفت: قطع این سیم کارت ها بر اساس تحلیل رفتار مشترک که به طور مداوم نسبت به ارسال پیامک تبلیغی اقدام کرده اند و مقایسه آن با رفتارهای گذشته صورت می گیرد.

وی درباره سامانه شمارشگر قطع سیم کارت های شخصی ارسال کننده پیامک تبلیغی در پایگاه اطلاع رسانی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، گفت: این سامانه براساس شکایت های مردمی، استفاده از هوش مصنوعی و تحلیل رفتاری مشترکان ارسال کننده پیامک، تعداد سیم کارت های قطع شده را به صورت لحظه ای اطلاع رسانی می کند.

وی ادامه داد: پیش از آغاز به کار این سامانه، بیش از 40 هزار سیم کارت شخصی ارسال کننده پیامک تبلیغاتی قطع شده بود که با شروع به کار این سامانه از 2 سال پیش تاکنون، نزدیک به 24 هزار سیم کارت را قطع کرده است. به گفته فلاح جوشقانی، روند قطع سیم کارت ها با وجود تخلف‌ها ادامه خواهد داشت.

[omidrock]

9 تصور اشتباه در مورد امنیت حریم شخصی آنلاین

با مقدار بسیار زیادی از اطلاعات که روزانه به اشتراک می گذاریم حفظ حریم شخصی در محیط آنلاین چندان هم آسان نیست. از سوی دیگر هکرها و سازمان ها هم در کاهش امنیت حریم شخصی بی تأثیر نیستند. حالا با اتفاقاتی نظیر احتمال تقلب در انتخابات سال 2016 ایالات متحده و مشکلاتی که در پی رسوایی کمبریج آنالیتیکا برای فیسبوک پیش آمد باید بیش از هر زمان دیگری نگران حریم شخصی خود در محیط آنلاین باشیم.

برای حفظ امنیت حریم شخصی آنلاین راهکارهای متفاوت امنیتی ارائه می شود اما در این مطلب قصد داریم به 9 تصور اشتباه درباره این موضوع بپردازیم.
اشتباه 1: هکرها تنها افراد ثروتمند و مهم را هدف قرار می دهند
هدف های با ارزش از گزینه های جذاب برای هکرها هستند اما بسیاری از هکرها ترجیح می دهند به جای تمرکز بر یک فرد خاص، بر تعداد بسیار بیشتری از افراد متمرکز شوند تا هر آنچه می خواهند را به دست آورند. این جامعه هدف هکرها شامل خود شما هم می شود.
هکرها معمولاً جامعه هدف بزرگ را به افراد خاص ترجیح می دهند
برای اینکه درک کنید چرا شما هم می توانید یک هدف ارزشمند برای هکرها باشید باید بدانید که هکرها و کلاهبرداران همیشه هم به دنبال حساب های پر از پول بانکی نیستند. اگر آنها بتوانند به اسرار تجاری حساس در فایل های متعلق به یک کارمند میان رده دست پیدا کنند، آنگاه می توانند شرکت را تهدید به فروش اسناد به رقبا و در نتیجه باج خواهی کنند.

هکرها می توانند از هزاران کاربر با استفاده از ربات ها سوء استفاده کنند و از همین کاربران احتمالاً بی خبر برای حمله محروم سازی از سرویس به یک وبسایت بهره ببرند. به این ترتیب خدمات وبسایت از دسترس خارج می شود. می توانند حساب شبکه اجتماعی یک کاربر را دستکاری کنند و هزاران لایک تقلبی را به شرکت هایی که به دنبال این موضوع هستند بفروشند. حتی ممکن است برای حساب های تقلبی تعداد زیادی دوست جمع کنند تا طبیعی به نظر برسند.
هر کسی می تواند هدف هکرها باشد و هنگامی که آنها به دنبال هر چه بیشتر کردن افراد جامعه هدف خود باشند آنگاه شما هم می توانید در بین اهدافشان قرار بگیرید.
اشتباه 2: حالت ناشناس در مرورگر می تواند امکان مرورگری ناشناس را فراهم کند
بسیاری از مرورگرهای اینترنت قابلیت مرورگری ناشناس را فراهم می کنند این قابلیت گاهاً با اسامی «private mode» ،«Incognito» و ... هم شناخته می شود. حفاظت کردن از حریم شخصی با استفاده از این قابلیت خیالی بیش نیست. اگر نگاهی به شرایط و مقررات استفاده از آنها داشته باشید متوجه می شوید که در واقع آن قدرها هم که باید حریمتان حفظ نمی شود. اما بگذارید صادقانه بگوییم: کدام یک از ما این قوانین را می خواند؟ احتمالاً هیچ کس.

به طور اساسی این حالتِ مرورگرها از جمع آوری کوکی هایی که برای ردیابی ترافیک شما توسط وبسایت ها استفاده می شود، جلوگیری می کنند. این موضوع برای شروع خوب است اما اگر می خواهید ناشناس باقی بمانید (یا بهتر است بگوییم تا حد امکان ناشناس باشید)، کافی نیست.وبسایت ها همچنان می توانند اطلاعاتی از کاربران خود جمع کنند و با استفاده از کش و آدرس آی پی کاربر، او را شناسایی کنند.
حالت ناشناس مروگر چندان هم کامل عمل نمی کند
اما اگر از ابزارهای تغییر دهنده IP مرتبط با مرورگر از جمله افزونه ها استفاده کنید چطور؟ باید گفت که باز هم این قابلیت کافی نیست چرا که بیشتر این افزونه ها رمز نگاری مناسبی ندارند و عمدتاً به کارکردهای داخل خود مرورگر محدود هستند. البته برخی از این ابزارها می توانند برای مخفی کردن آدرس IP و جلوگیری از ردیابی از طریق کوکی ها کاربرد داشته باشند.
یکی از بهترین گزینه ها برای مرورگری ناشناس استفاده از مرورگر Tor است که در مطلب جداگانه ای به آن پرداخته ایم.
اشتباه 3: اگر حساب فیسبوکتان خصوصی باشد تنها دوستان شما به اطلاعاتتان دسترسی دارند
فیسبوک تنظیمات امنیتی و حریم شخصی متعددی دارد که برای اینکه دریابید این شرکت چه کارهای می تواند و چه نمی تواند با اطلاعات شما انجام دهد باید تک تک آنها را به خوبی درک کنید. برای نمونه باید موارد زیر را در نظر داشته باشید:

• نام شما، تصویر های پروفایل و کاور، جنسیت، شبکه ها، نام کاربری و شناسه کاربری شما همواره در دسترس عموم است.
  
  
• هر اپلیکیشنی که اضافه می کنید به لیست دوستان شما دسترسی دارد. البته این مورد را می توانید در تنظیمات تغییر دهید اما در مورد شفافیت فیسبوک در این باره شک های مطرح شده است.
  

به عنوان نکته اول به یاد داشته باشید که فیسبوک تنظیمات بسیاری را در اختیارتان می گذارد که می توانید با تغییر آنها تا حد ممکن حساب کاربری خود را باز نگه داشته یا محدود کنید. مهم این است که این موارد را به خوبی درک کنید و بدانید که چگونه کار می کنند. در این صورت شاید تعجب کنید که چطور بعضی از تنظیمات پیش فرض فیسبوک که آنها را رها کرده اید تا این حد حریم شخصی شما را در معرض فاش شدن قرار می دهند.
رسوایی کمبریج آنالیتیکا نگرانی ها در مورد فیسبوک را افزایش داد
اما نکته دوم بسیار مهم است: رسوایی کمبریج آنالیتیکا. این موضوع سبب شد اطلاعات میلیون ها کاربر فیسبوک مورد سوء استفاده قرار گیرد و از طریق آنها برای تحلیل نتایج انتخابات سال 2016 ایالات متحده بهره برده شود. حالا با این وضعیت آیا می توانید به هر توسعه دهنده اپلیکیشن اعتماد کنید؟ آیا می توان مطمئن بود که شرکت ها اطلاعات شما را به دیگران نمی فروشند؟
اشتباه 4: هر اتصال شبکه خصوصی مجازی می تواند شما را ناشناس و ترافیک تان را امن نگه دارد
باید همواره به یاد داشته باشید که اگر از سرویس های رایگان بهره می برید شما در واقع مشتری نیستید بلکه خودِ محصول هستید. سرویس های رایگان شبکه خصوصی مجازی ممکن است اطلاعات به دست آمده از ترافیک شما را به دیگران بفروشند، تبلیغاتی به وبسایت های مشاهده شده اضافه کنند یا در نهایت شما را به سایت های مخرب دیگر هدایت کنند.

برخی از شبکه های خصوصی مجازی ممکن است از رمزنگاری ضعیفی بهره ببرند و حتی برخی دیگر هم که رمز نگاری قوی دارند شاید سرورهایشان در نگهداری از اطلاعات رد و بدل شده شما چندان مورد اعتماد نباشند.
اشتباه 5: گوشی هوشمند شما همواره امن ترین راه اتصال به اینترنت را انتخاب می کند
این موضوع به هیچ وجه درست نیست. گوشی شما همان راهی را برای اتصال بر می گزیند که شما به آن اجازه داده اید، به همین دلیل در انتخاب گزینه های خود دقت کافی به خرج دهید.
اتصال به هات اسپات های وای فای عمومی و عمدتاً بدون رمز که معمولاً در محیط هایی از جمله هتل، رستوران، کافی شاپ و مراکز خرید وجود دارند می توانند ریسک امنیتی بزرگی باشند. اگر گوشی خود را به گونه ای تنظیم کرده اید که به صورت خودکار به این شبکه های هات اسپات بدون رمز متصل شود باید هر چه زودتر این قابلیت را خاموش کنید.

در این صورت بهتر است از شبکه اینترنت نسل 3 یا 4 سیم کارت خود استفاده کنید که معمولاً اطلاعات را به طور رمز نگاری شده انتقال می دهد و نفوذ به آن هم از شبکه های وای فای نا امن بسیار سخت تر است.
اشتباه 6: اگر دستگاه شما به اینترنت دسترسی نداشه باشد کاملاً امن است
متصل نبودن به شبکه و اینترنت یکی از بهترین راه ها برای امن نگه داشتن دستگاه ها است چرا که بیشتر هکرها در فضای آنلاین فعالیت می کنند. البته این موضوع به این معنی نیست که با عدم دسترسی به اینترنت می توانید کاملاً امن بمانید.

ویروس ها و بد افزارها می توانند به خوبی از طریق فضای ذخیره سازی فیزیکی هم منتقل شوند. برای این موضوع باید استاکس نت را یادآوری کنیم که تنها به واسطه حافظه USB آلوده موجب از کار افتادن تأسیسات هسته ای کشورمان شد. حتی اگر به اینترنت هم دسترسی ندارید مطمئن شوید که دستگاه هایی از جمله حافظه های USB و درایو های CD برای اطمینان از سلامت توسط نرم افزارهای ضد ویروس اسکن می شوند.
اشتباه 7: رمزنگاری ترافیک داده ها می تواند شما را کاملاً امن و ناشناس نگه دارد
رمزنگاری ترافیک داده های شما یکی از مهمترین گام ها برای اطمینان از حفظ حریم شخصی است اما فراموش نکنید که هر وبسایتی که اطلاعات شما را نگه می دارد می تواند یک نقطه ضعف برای داده های عمومی شما به شمار برود. ممکن است به دلیل یک بی دقتی یا کینه توزی دیگران با شما یا هر کاربر یا شرکتی، اطلاعات به سادگی لو برود و دست هکرهایی افتد که هیچ مسئولیتی در قبال شما و اطلاعاتتان ندارند.

از سوی دیگر ممکن است به طور دقیق ندانید که چه اطلاعاتی را با شرکت هایی که به آنها اعتماد دارید به اشتراک گذاشته اید. به عنوان مثال گوگل میزان نگران کننده ای از اطلاعات را از کاربران خود جمع می کند و از آنها برای هدف قرار دادن همین کاربران با تبلیغات بهره می برد. به همین دلیل باید در وبسایت هایی که از آنها خدمات دریافت می کنید (از جمله فیسبوک) تنظیمات حریم شخصی را به دقت وارسی کنید.
در واقع اولین قدم برای اینکه حریم شخصی خود را تا حد ممکن حفظ کنید این است که هرگز اطلاعات شخصی را با دنیا به اشتراک نگذارید.
اشتباه 8: اگر به شبکه خصوصی مجازی وصل باشید و ضد ویروس هم داشته باشید در امنیت هستید
مهم نیست که با چند ابزار و نرم افزار امنیتی پیشرفته از خود محافظت کنید، سیستم شما همیشه ضعف های امنیتی خود را دارد. مهندسی اجتماعی و کلاه برداری های متعددی که بر اساس آنها اتفاق می افتد یکی از قوی ترین راه ها برای نفوذ به سیستم ها است. به این روش هکرها کاری می کنند که سیستم ها بر علیه صاحبانشان عمل کنند.

مهم است که ایمیل های مشکوک را باز نکنید و در عین حال روش هایی برای شناخت کلاهبرداری هایی که ممکن است از شناسایی آنها عاجز باشید را بشناسید. به یاد داشته باشید که ویروس ها به گونه ای طراحی می شوند که نا شناس باقی بمانند. به همین دلیل ممکن است فردی که به او اعتماد دارید به طور ناخواسته ویروسی را برایتان ارسال کند. در نتیجه نباید به دلیل اعتماد به فرد، تمهیدات امنیتی را نادیده بگیرید.
نرم افزارهای ضد ویروس یک قدم از هکرها عقب تر هستند
یک نرم افزار ضد ویروس خوب می تواند بسیاری از تهدیدات را خنثی کند اما در هر حال برخی از آنها از چشم همین نرم افزارهای امنیتی هم پنهان می مانند. شرکت های تولید کننده نرم افزارهای امنیتی به طور مرتب به روز رسانی هایی برای شناسایی تهدیدهای جدید ارائه می دهند اما در هر حال نمی توانند تمامی تهدیدهای آتی را پیش بینی کنند. به عبارتی این شرکت ها در بازی موش و گربه ای که با هکرها دارند همواره یک قدم عقب تر هستند. شاید شما یکی از اولین هدف های یک تهدید بعدی باشید.
اشتباه 9: جلوگیری از جمع آوری داده و ناشناس ماندن غیر ممکن است
دستیابی به ناشناسی به معنای واقعی و کامل در فضای آنلاین غیر ممکن است. البته می توانید به این میزان ناشناسی نزدیک شوید اما این موضوع به قیمت قربانی کردن بسیاری از قابلیت هایی تمامی می شود که اینترنت را به ابزاری عالی بدل کرده اند. استفاده از ابزارهایی برای تغییر آدرس یا بهره بردن از نرم افزارهای ضد ویروس می تواند بدون قربانی کردن بسیاری از این قابلیت ها شما را به هدفتان برساند.

در نهایت برای به حداقل رساندن میزان داده ای که در اینترنت از خود به جا می گذارید عادات مرورگری خود را تغییر دهید. البته از برخی جهات تنها اتفاقاتی هدفمند و بسیار خاص می توانند داده های شخصی محرمانه شما را افشا کنند.
به خاطر داشته باشید که تلاش برای حفاظت از حریم شخصی در فضای آنلاین مشابه با نبرد در یک صخره در حالی است که چندین دشمن از جایگاهی بالاتر با شما نبرد می کنند. درست از زمانی که شرکت هایی که خدماتی به شما ارائه می دهند حریم شخصی شما را خواسته یا ناخواسته نقض کنند این نبرد بسیار مشکل تر از پیش می شود.

[omidrock]

معرفی ۵ وبسایتی که می‌شود با آن‌ها یک زبان جدید یاد گرفت

اینترنت بزرگترین مدرسه‌ایست که انسان در طول حیاطش به خود دیده و خیلی راحت با هزینه‌ای کم می‌شود در آن چیزهای زیادی یاد گرفت. حتی از این فضای بیکران می‌توان برای یادگیری یک زبان جدید هم استفاده کرد. به همین خاطر در این متن از ۵ وبسایتی برایتان می‌گوییم که با یک سری متد آموزشی متفاوت زبان‌های مختلف دنیا را به کاربرانشان آموزش می‌دهند.
Duolingo: بهترین برای بیشتر مردم

---

[size=undefined]
[/url]




Duolingo یکی از پرطرفدارترین وبسایت‌هاییست که مردم برای یاد گرفتن رایگان زبان‌های مختلف دنیا از آن استفاده می‌کنند. این وبسایت طوری طراحی شده که آموزش زبان همانند یک سرگرمی جذاب به نظر برسد. در این خصوص Duolingo کارش را با کلمات پایه هر زبانی که کاربر انتخاب کرده باشد شروع می‌کند و آرام آرام او را به سطوح بالاتر سوق می‌دهد.
از گرفتن آزمون‌های ساده و بررسی قدرت مکالمه افراد تا استفاده از صحیح ترین لهجه‌ها در بخش لیسنینگ، Duolingo هر چه کاربرانش برای یادگیری یک زبان تازه به آن نیاز داشته باشند را در اختیارشان می‌گذارد. جالب تر اینکه Duolingo فقط به یک وبسایت محدود نشده و می‌توان از اپ آن روی iOS، اندروید و حتی ویندوز موبایل نیز استفاده کرد.
FluentU: یادگیری زبان با ویدیو[/size]

---

[size=undefined]





برعکس بسیاری از وبسایت‌های آموزش زبان، FluentU سعی دارد با استفاده از یک سری ویدیو کاملا معمولی به کاربرانش زبان بیاموزد. همانطور که گفتم هیچ یک از ویدیوهای حاضر در این سایت، ویدیو آموزشی نیستند بلکه آن‌ها فقط یک سری کلیپ یا موزیک ویدیو معمولی هستند که صرفا یک شخص در آن‌ها مشغول صحبت کردن است.
البته FluentU برای تمام ویدیوها زیرنویس‌های تعاملی جالبی قرار داده تا کاربر بتواند حین شنیدن مکالمات از معنا و مفهوم آن‌ها با خبر شود. FluentU در کل وبسایت کاربردی و خوبیست اما متاسفانه رایگان نیست و باید برای دسترسی به خدمات آن ماهانه ۱۰ تا ۲۰ دلار بپردازید.
Rype: یادگیری با یک مربی خصوصی[/size]

---

[size=undefined]





Rype در میان دیگر گزینه‌های موجود در این لیست کمی متفاوت است و تفاوت آن را می‌شود به خوبی در شیوه‌ آموزشی منحصر به فردش دید. این وبسایت به جای استفاده از ویدیوهای آموزشی و گرفتن آزمون‌ها ساده، شما را به یک مربی خصوصی کار بلد متصل می‌کند تا بتوانید با همان متدهای آموزشی قدیمی مراحل یادگیری زبان جدیدتان را پشت سر بگذارید. به تبع دریافت چنین سرویسی رایگان نیست و شما مجبورید برای استفاده از خدمات Rype برای هر ماه ۶۵ دلار کنار بگذارید.
Memrise: بازی کنید و یاد بگیرید[/size]

---

[size=undefined]





Memrise نیز یکی دیگر از پلتفرم‌های شناخته شده‌ای است که کاربران بسیاری از سرتاسر جهان برای یادگیری زبان‌های جدید از آن استفاده می‌کنند. همانند Duolingo، پلتفرم Memrise نیز سعی دارد با اجرای بازی‌های ساده به کاربرانش اصول و قواعد یک زبان جدید را آموزش دهد.
علاوه بر این، اپ موبایل Memrise نیز در دسترس است و شما می‌توانید به کمک آن حتی به صورت آفلاین نیز از خدمات این پلتفرم محبوب استفاده کنید. خوشبختانه خدمات پایه‌ Memrise رایگان هستند اما اگر به دنبال سرویس‌های حرفه‌ای تر می‌گردید باید برای هر ماه ۴.۹۵ دلار ناقابل بپردازید.
Babbel: آموزش زبان با موضوع دلخواه[/size]

---

[size=undefined]





از بین تمام وبسایت‌هایی که تا حالا معرفی کردیم، Babbel رویکرد متفاوتی برای آموزش زبان به کاربرانش در پیش گرفته. بر خلاف اکثر وبسایت‌ها این لیست که اکثرا کار را با آموزش کلمات شروع می‌کنند، Babbel به کاربر اجازه انتخاب یک موضوع خاص را می‌دهد و در ارتباط با آن پروسه آموزشی خود را آغاز می‌کند. اما متاسفانه خدمات Babbel به هیچ وجه رایگان نیستند و اگر تمایل به استفاده از آن‌ها داشته باشید باید هر ماه به هزینه‌ای ۱۲.۹۵ دلاری تن دهید.[/size]
منبع:
[url=https://www.howtogeek.com/395502/the-best-websites-for-learning-a-new-language/]Howtogeek

[omidrock]

روسیه گوگل را برای فیلتر نکردن سایتهای ممنوعه جریمه کرد

به تازگی دولت روسیه متوجه شده که گوگل در نتایج سرچ خود لینک‌هایی به سایت‌های ممنوعه می‌دهد. حال از آنجایی که طبق مقررات روسیه، باز کردن برخی صفحات وب غیرقانونی است، دولت این کشور گوگل را جریمه کرده‌ است.
[/url]




رگورلاتوری نظارت بر ارتباطات روسیه «Roskomnadzor» اعلام کرده که پرونده‌ای قانونی برای سرچ اینترنتی گوگل در دست دارد و ممکن است این ابر شرکت آمریکایی مجبور شود جریمه‌ای معادل ۱۰۴۰۰ دلار به دولت روسیه بپردازد. این ارگان مدعی شده که این جریمه به علت هدایت کردن کاربران روس به سایت‌هایی است که دولت این کشور، آنها را ممنوع کرده است.
البته پرداخت غرامتی ۱۰ هزاردلاری نمی تواند برای ابر شرکتی همچون گوگل مسئله مهمی باشد. این در حالی است که چند وقت پیش اتحادیه اروپا به علت رفتار ضد رقابتی و انحصارطلبانه، ساکنین مانیتین ویو را جریمه کرده بود و آنها مجبور شدند غرامتی ۵ میلیارد دلاری به این ارگان بپردازند.

به گزارش رویترز  اتهامات وارد شده توسط دولت روسیه به گوگل جزو اقدامات اولیه آنها در این زمینه بوده و احتمال دارد که جریمه‌ سنگینتری در انتظار این شرکت آمریکایی باشد.
جالب اینجاست که بر اساس قوانین سانسور و فیلترینگ این کشور، دسترسی به لینکدین غیر قانونی است و اگر کاربری روس طی یک سال گذشته در این شبکه اجتماعی، رزومه‌ای قرار داده باشد، جریمه می‌شود.





این در حالی است که ارگان‌های رگولاتوری واقع در مسکو هنوز نتوانسته‌اند که فیلترینگ در فضای مجازی این کشور را به طور کامل پیاده کنند و هنوز برخی کاربران به سایت‌های غیرقانونی دسترسی دارند. این مسئله موجب شده که ناهنجاری‌هایی در این زمینه بوجود آید و دولت مجبور شود برخی شرکت‌ها را جریمه کند.
کارشناسان تخمین می‌زنند اگر فیلترینگ مدنظر مسئولین مسکو، روی اینترنت این کشور به طور کامل اجرا شود، گوگل و شرکت‌های بزرگ تکنولوژی جهان تقریباً یک درصد درآمد سالانه‌ی خود در بازار روسیه را از دست خواهند داد.

منبع:
[url=https://www.phonearena.com/news/google-russia-censorship-ban_id111364][b]phonearena

[/b]

[omidrock]

چرا تمام وب‌سایت‌ها یکسان به‌نظر می‌رسند

اصول و قوانین یکسان طراحی وب باعث شده ظاهر تمام وب سایت‌ها تقریبا یکسان به‌نظر برسند و جذابیت و خلاقیت کاهش پیدا کند.

[font=IRANSans, Tahoma]اینترنت کنونی، سیری یکنواخت دارد. همه‌چیز یکسان به‌نظر می‌رسد؛ فونت‌ها و قالب‌ها حرفی برای گفتن ندارند، صفحه‌ها قابل تعویض و مبادله هستند و نبود یک زبان بصری رسا احساس می‌شود. حتیتایپوگرافی میکرو هم درهم و آشفته است.[/font]

به‌نظر می‌رسد طراحی کنونی وب بیشتر با محدودیت‌های ایدئولوژیک و فنی روبه‌رو است، نه کمبود ایده و خلاقیت. هر صفحه از نگه‌دارنده‌هایی تشکیل شده است که خود در نگه‌دارنده‌های دیگر (متنی یا تصویری) قرار گرفته‌اند. هیچ چیز واقعا طراحی نمی‌شود.

فناوری‌های کنونی وب قابلیت‌های طراحی زیادی دارند. قابلیت پیاده‌سازی تقریبا هر قالب و ایده‌ای وجود دارد. حتی امکان طراحیوب‌سایت‌های کاملا بنیادی، شگفت‌انگیز و مهیج و امکان ترکیب تایپوگرافی تجربی با تصاویر و تجربیات تعاملی وجود دارد.

اما طراحی وب‌سایت به نگه‌دارنده‌ها (container) وابسته هستند که در نگه‌دارنده‌های دیگر قرار دارند. حتی محبوب‌ترین پورتال‌های خلاقیت در وب (Dribbble و Behance) بسیار کسل‌کننده و قابل مبادله هستند.

سایت Dribble در مقابل Behance. آیا تفاوتی مشاهده می‌کنید؟

اما این اتفاق چگونه رخ داد؟ چند دلیل وجود دارد. فریم‌ورک‌هایی مثلسیستم‌های مدیریت محتوا (CMS) و پلتفرم‌های ساخت بلاگ مثلWordPress وابسته به الگو هستند. صفحات وب روی این فریم‌ ورک‌ها به‌صورت مستقل ساخته نمی‌شوند بلکه به‌صورت یکجا با ترکیب انواع رسانه مثل تصاویر، خطوط تیتر، بدنه‌ی متنی و ویدئو ساخته می‌شوند.

[font=IRANSans, Tahoma]الگوها یا تمپلیت‌ها طرح‌های مستقل نیستند بلکه قوانینی برای ترکیب انواع داده‌ای مرتبط هستند. فراتر از الگو، این پلتفرم‌ها معمولا هیچ راهی برای تأثیر بر ظاهر بصری صفحه ندارند. آنچه می‌بینید همان‌چیزی است که داخل تمپلیت ریخته‌اید. به بیان دیگر، تمپلیت‌ها فاقد محتوا هستند؛ و مشکل همینجاست.

[/font]

[font=IRANSans, Tahoma]یکی از اصول بنیادی طراحی، ایجاد ارتباط عمیق و معنادار بین فرم و محتوا است؛ فرم باید به محتوا شکل دهد و در عین حال آن را منعکس کند. با جداسازی فرم و محتوا این اصل از بین می‌رود که حاصل آن نگه‌دارنده‌های عمومی محتوایی است. در نتیجه از نظر درک طراحی، تمپلیت‌ها یا الگوها بی‌معنا هستند و فرم چیزی به محتوا اضافه نمی‌کند.
[/font]

دلایل متعددی برای نبود خلاقیت در طراحی وب وجود دارد. اغلب این دلایل اقتصادی و واقع‌بینانه هستند. برای مثال طراحی صفحات مستقل زمان‌بر است. با در نظر گرفتن سرعت اخبار آنلاین و تکرار مقاله‌های جدید، وب‌سایت‌های بزرگ منابع کافی برای طراحی یک صفحه از ابتدا را ندارند. علاوه‌‌بر این، طراحی وب هنوز هم یک تخصص فنی است:HTML، جاوا اسکریپت و CSS هنوز هم ابزارهای چالش‌برانگیزی برای طراحان هستند. هیچ طراحی وب هم‌ارز با چارچوب‌های برنامه‌های دسکتاپی وجود ندارد.

عامل دیگر این یکنواختی، تنبلی ذهنی و خلاقیت طراحان است در عصر توسعه‌ی مبتنی بر فریم ورک عمومی و موبایل به‌نظر نمی‌رسد کسی از یکپارچگی زمینه‌ای و بصری یک صفحه‌ی وب ناراضی باشد. اما چطور می‌توان این چالش را برطرف کرد؟ وب‌سایت‌های آوان‌گارد چه خصوصیاتی دارند؟ گاهی اوقات برای دستیابی به آینده باید در گذشته کنکاش کرد.

طراحی وب Retro (کلاسیک)

بوریس مولر، مؤلف این مقاله، اولین صفحه‌ی وب خود را ۲۳ سال پیش در یک گروه پژوهش و توسعه در دانشگاه هنر برمن آلمان طراحی کرد. ساخت صفحات وب در آن زمان موضوع داغی بود و وب هنوز جوان بود.

در اواسط دهه‌ی ۹۰ محدودیت‌های HTML به‌وجود آمدند. تنها امکان استفاده از فونت‌های امن وب مثل Arial، Times یا Verdana وجود داشت. همچنین طراحان باید از قالب‌های جدولی، فونت‌های تک فاصله‌ای و برای افزایش هیجان و جذابیت از GIF-ها استفاده می‌کردند. HTML کاملا محتوامحور بود و طراحان برای طراحی یک صفحه‌ی وب مطابق میل خود بایستی خلاف جهت آب شنا می‌کردند.

در عین حال تایپوگرافی تجربی در حال گسترش بود. از سبک Die Neue Typographie (تایپوگرافی نوین) در دهه‌ی ۲۰ تا قالب‌های مبتنی بر کامپیوتر دهه‌ی ۸۰ طراحان با تایپ دست‌وپنجه نرم می‌کردند و به‌دنبال یک زبان بصری بودند تا ایده‌ها و تحولات عصر خود را منتقل کنند. تا اواسط دهه‌ی ۹۰، ترکیبی غیرمتداول از پیشرفت‌های فرهنگی و فناوری برای طراحی گرافیکی مجاز شدند. می‌توانید این ترکیب‌ها را در آثار ایرما بوم، دیوید کارسن، پاولا اسکر، نویل برودی و بسیاری از نمونه‌های دیگر ببینید.

مشکل طراحی وب محدودیت فناوری نیست؛ بلکه محدودیت خلاقیت و تخیل است

در مقایسه با انفجار بصری دنیای طراحی گرافیک، صفحات وب هنوز هم دچار نواقصی هستند. (موزه‌ی طراحی وب این مسئله را به خوبی مستندسازی کرده است.) هدف، اجرای طراحی گرافیکی در مرورگر بود اما کسی راه آن را نمی‌دانست (احتمال خطا بالا بود). هیچ استانداردی وجود نداشت. هیچ CMS (تقریبا هیچ)، هیچ CSS، JS، ویدئو یا انیمیشنی وجود نداشت.

اما حالا در سال ۲۰۱۸، می‌توان هر کاری را در وب انجام داد: از ساخت قالب‌هایی با مقیاس بزرگ تا میکروتایپوگرافی، انیمیشن و ویدئو. اما با قالب نگه‌دارنده در نگه‌دارنده (container) چه کار می‌توان کرد؟ نتیجه گیگابایت‌ها صفحه‌ی وب آلوده به جاوا اسکریپت و الگوهای عمومی است که تابع قوانین بصری یکسان هستند.

مشکل طراحی وب محدودیت فناوری نیست بلکه محدودیت خلاقیت و تخیل است. طراحان به‌دنبال‌ یکنواختی بصری، ثبات اقتصادی و انتظارات پیش‌فرض هستند. با این حال هر بحرانی می‌تواند یک فرصت باشد. حالا زمان خوبی برای به چالش گرفتن یکنواختی بصری اینترنت است.

بوریس مولر در رقابت طراحی واسط پتز دام آلمان در سال ۲۰۱۷ به طراحی یک کلاس وب پرداخت. در این رقابت از هر گروه درخواست شده بود یک وب سایت را از نو طراحی کنند. این تکلیف بسیار واضح بود: فرض کنید مرورگر یک بوم خالی است و شما باید خلاقیت و تخیل خود را روی آن اجرا کنید. از پتانسیل فناوری‌های فعلی وب به‌عنوان کانالی برای خلاقیت خود استفاده کنید. خود را محدود به سؤال‌های قابلیت استفاده، مشروعیت و انعطاف‌پذیری نکنید، نگرش خود را داشته باشید.Erwartungskonformitat (تطبیق با خواسته‌های کاربر) را نادیده بگیرید.

در ادامه چهار پروژه ارائه شده است که روش‌های مختلف این چالش را نشان می‌دهد.

۱. ZKM توسط فردریک هاس و جوناس کوپفر

فردریک و جوناس، وب سایت Zentrum fur kunst and Median یاZKM را به‌عنوان نقطه‌ی شروع تجربیات و پژوهش‌های خود انتخاب کردند. ZKM امروزه یکی از برجسته‌ترین فضاهای نمایش هنر رسانه در آلمان به شمار می‌رود اما وب‌سایت آن کاملا معمولی است. این سایت کاربردی است اما فاقد بیانیه‌ی آوانگارد است که به‌واسطه‌ی یک اثر هنری در نمایشگاه‌ها منتقل می‌شود.

هدف فردریک و جوناس طراحی یک طرح مفهومی، یک زبان بصری و یک زمینه‌ی تخصصی برای سایت ZKM بود که نمایش آن در قالب موزه است. یک موتور طراحی قابل تعمیم هسته‌ی مرکزی این طرح را تشکیل می‌دهد: هر زمان که یک صفحه بارگذاری می‌شود، یک قالب جدید ساخته می‌شود.

۲. Streem اثر داریا تایس، بلا کورک و لوکاس ووگل

Streem یک مجله‌ی هنری و خیابانی، سکویی برای هنرمندان نوظهور و در عین حال، پلتفرمی برای مسائل اجتماعی است. Streem آثار تصویرسازی، نقاشی، عکاسی، طراحی، نویسندگی و روزنامه‌نگاری را در بر می‌گیرد. داریا، بلا و لوکاس این آثار مختلف را ترکیب کردند و ساختار شهری مفهومی را مبنای طراحی خود قرار دادند. آن‌ها برای نمونه‌ی اولیه‌ی خود چهار همسایه‌ی مختلف ساختند که هر کدام نشان‌دهنده‌ی بخشی از مجله هستند. روش آن‌ها شامل ترکیب سبک‌های قابل نمایش با تایپوگرافی فضایی و ساخت یک شهر قانون‌مدار است.

۳.  Medium اثر امیلی کرچمایر و فابین اسکولتز

امیلی و فابین از یک روش بسیار ساختاری برای خلق این وب‌سایت استفاده کردند. آن‌ها به‌جای یافتن یک فرم مناسب برای یک داستان مشخص، یک صفحه‌ی وب را به ویژگی‌های مفهومی، دستوری و آماری تجزیه کردند. ایده‌ی آن‌ها نمایش سیال و ارث‌بری HTML بود. آن‌ها پست‌های Medium را تجزیه کرده و محیطی ساختند که در آن خوانندگان می‌توانند بلوک‌های متنی را به فضای تایپوگرافی تجربی تجزیه کنند.

۴. Hacker News اثر فابیان دینکلیج و فلوریان زیا

فابین و فلورین، Hacker News را به یک نمایش بصری تعاملی تبدیل کردند. این سایت یک شبکه‌ی اجتماعی خبری متمرکز بر علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات است. طرح آن کلی است اما قابلیت‌های پیچیده‌ای هم برای بحث و گفتگو دارد. فابین و فلورین ساختار موجود را به یک فضای تایپوگرافی از تایم لاین‌ها و شبکه‌ها تبدیل کردند. نمایش بصری این سایت به توالی و ارتباط‌های خبری و نظرات وابسته است. آن‌ها طرح خود را به API Hacker News وصل کردند؛ بنابراین می‌توانید از آن برای خواندن سایت استفاده کنید.

دیوید کارسون می‌گوید:

خوانایی را با ارتباط اشتباه نگیرید. در وضعیت فعلی وب این توصیه را جدی بگیرید. خوانایی، قابلیت استفاده، پاسخگویی و دسترس‌پذیری از ویژگی‌های ضروری وب مدرن هستند؛ اما نباید منابع بصری را محدود یا تعریف کنند. اگر هنوز با تصورات غلط قابلیت استفاده دست‌وپنجه نرم می‌کنید، نمی‌توانید به درکی از طراحی انسان محور یا طراحی بصری برسید. بهتر است وب را به‌عنوان فضایی برای تجربیات طراحی دوباره کشف کنید.

[omidrock]

مهم‌ترین موانع موجود در مسیر فراگیرشدن اینترنت اشیا چیست؟

با افزایش روزافزون محبوبیت اینترنت اشیا، مشکلات آن نیز افزایش پیدا می‌کند. در این مطلب، مهم‌ترین عوامل کاهنده‌ی سرعت گسترش IoT بررسی می‌شود.

اینترنت اشیا یکی از داغ‌ترین مباحث سال‌های اخیر دنیای فناوری به‌شمار می‌رود. این گرایش در فناوری قصد دارد دستگاه‌ها و گجت‌های مختلف را ازطریق اینترنت به کسب‌وکارها و مشتریان و یکدیگر متصل کند. هدف اینترنت اشیا به‌ظاهر ساده است و ظرفیت‌های زیادی درباره‌ی آن دیده می‌شود. قابلیت‌های متعدد این فناوری موجب شده شرکت‌ها و استارتاپ‌های بسیاری روی آن تمرکز کنند و ایده‌های آن‌ها به ساخت محصولاتی مانند یخچال‌های متصل به اینترنت و روشنایی کنترل‌کردنی ازطریق اپلیکیشن منجر شود.

مطالب گفته‌شده موجب شده بسیاری از کاربران و کارشناسان، اینترنت اشیا را انقلاب بعدی در صنعت فناوری قلمداد ‌کنند؛ اما این حجم عظیم از انتظارات موجب پیش‌بینی صحیح آن‌ها از آینده نمی‌شود. موانع چشمگیری در سر راه توسعه‌ی اینترنت اشیا قرار دارد که موجب می‌شود فراگیرشدن آن کُندتر از روند کنونی شود. این مشکلات حل‌شدنی هستند؛ اما شرکت‌ها و صنایع باید توجه ویژه‌ای به آن‌ها کنند تا در آینده، موجب ناهموارشدن مسیر این فناوری نشود. درادامه، برخی از عوامل مسئله‌ساز برای اینترنت اشیا را بررسی می‌کنیم.

[font=IRANSans, Tahoma]۱. دسترسی به اینترنت[/font]

اینترنت اشیا روی کاغذ اصول ساده‌ای دارد و مزایای بسیاری برای کاربران فراهم می‌کند. ازجمله ویژگی‌های مثبت آن می‌توان به‌ احتی و آسایش بیشتر برای کاربران و دسترسی به آخرین فناوری‌های روز اشاره کرد. باوجوداین، نباید مهم‌ترین نیاز این فناوری را نادیده گرفت که دسترسی همیشگی به اینترنت است. بدون اتصال پایدار و دائمی به اینترنت، IoT نمی‌تواند عملکرد چندانی داشته باشد. درحالی‌که دسترسی به اینترنت برای بیشتر کاربران مشکل چندانی محسوب نمی‌شود، نقاط زیادی در دنیا وجود دارد که همچنان اتصال مناسبی ندارند یا هیچ پوشش شبکه‌ای در آن‌ها دیده نمی‌شود.

شرکت‌های بسیاری مانند گوگل و فیسبوک سعی می‌کنند بر این مشکل غلبه کنند. راه‌حل‌های بسیاری مانند بالون‌های دارای وای‌فای یا اینترنت ماهواره‌ای رایگان ارائه شده؛ اما همه‌ی آن‌ها فاصله‌ی زیادی با اجرا در مقایس جهانی دارند. حتی کشورهای دارای زیرساخت قدرتمند اینترنت مانند ایالات متحده‌ی آمریکا، نقاطی دارد که در آن‌ها پوشش اینترنت ضعیف‌تر است یا حتی وجود ندارد. به‌‌همین‌دلیل، دسترسی جهانی به اینترنت باید بهبود پیدا کند تا اینترنت اشیا در سراسر دنیا دردسترس باشد.

۲. هزینه‌های چشمگیر

معرفی یا ساخت محصول با حسگرهای جدید شاید کار چندان دشواری ازنظر صنایع فناوری به‌نظر نرسد؛ اما قراردادن این حسگرها در زیرساخت‌های فعلی موجود در سراسر جهان یا جایگزین‌کردن آن‌ها، قطعاً امری دشوار محسوب می‌شود. یکی از ایده‌های اصلی اینترنت اشیا، قراردادن حسگرهای مختلف در جاده‌ها، چراغ‌های راهنمایی، ساختمان‌ها و سایر زیرساخت‌های شهری است که نیازمند صرف هزینه‌ی بسیاری خواهد بود. بسیاری از شرکت‌های خوش‌بین به آینده اینترنت اشیا، همچنان درحال‌بررسی میزان سوددهی و موفقیت این روند در آینده هستند تا مطمئن شوند سرمایه‌گذاری‌های سنگین آن‌ها در مقیاس وسیع بازدهی خواهد داشت.

پیشرفت‌هایی برای کاهش هزینه‌های مربوط به اینترنت اشیا دیده می‌شود که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان به ساخت حسگرهایی با قیمت تمام‌شده‌ی کمتر اشاره کرد. البته، این پیشرفت‌ها کافی نیستند و گام‌های بلندتری برای استفاده وسیع از چنین فناوری‌هایی در تمامی جنبه‌ها نیاز است. تا زمان حل این مشکل، استفاده از اینترنت اشیا در تمامی محصولات و ابعاد زندگی انسان، امری دست‌نیافتنی به‌نظر خواهد رسید.

۳. امنیت و حفظ حریم شخصی

بدون شک حفظ حریم خصوصی و تأمین امنیت، یکی از دغدغه‌های اصلی کاربران و کسب‌وکارها به‌شمار می‌رود. در سال‌های اخیر، حمله‌های عظیمی ازجمله انتشار عکس‌های خصوصی اشخاص مشهور بعد از هک‌شدن سرویس iCloud را شاهد بوده‌ایم. این مسائل موجب بدبینی بسیاری از افراد به نگهداری اطلاعات حساس و خصوصی به‌صورت آنلاین شده است. وقتی همه‌چیز از وسایل آشپزخانه گرفته تا لباس‌ها به اینترنت متصل باشد، معنای اصلی حریم خصوصی و اطلاعات شخصی کمی متفاوت خواهد بود. شرکت‌ها باید به مشتریان خود نشان بدهند که می‌توانند از اطلاعات شخصی آن‌ها به‌درستی محافظت کنند تا درنهایت، کاربران راضی به خرید محصولاتی متصل به اینترنت اشیا شوند. برای مثال، کفش‌های متصل به اینترنت تمامی نقاطی را ثبت می‌کند که کاربر در آن‌ها حضور داشته است. این امر تهدیدی بزرگ برای حریم شخصی شناخته می‌شوند؛ به‌همین‌دلیل ممکن است مشتریان علاقه‌ی بسیار کمی به استفاده از آن‌ها نشان دهند.
۴. افزایش حجم داده‌ها

پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۰، حدود ۲۶میلیارد دستگاه یا شیء جزو اینترنت اشیا باشند. افزایش تعداد دستگاه‌های متصل به اینترنت، موجب افزایش میزان داده‌ی تولیدشده در واحد زمان می‌شود. هم‌اکنون، بسیاری از شرکت‌ها آمادگی لازم برای جمع‌آوری حجم بسیار زیاد داده‌ی دستگاه‌های متصل برای عملکرد مناسب اینترنت اشیا را ندارند. گام‌های بسیاری برای آمادگی کسب‌وکارها به‌منظور میزبانی چنین حجم عظیمی از داده‌ها نیاز است. افزایش فضای ذخیره‌سازی یکی از نیازهای ضروری است که حافظه‌های خانگی یا سرویس‌های ابری می‌تواند آن را تأمین کند. زیرساخت مناسب برای انتقال داده و توان پردازشی بیشتر نیز از دیگر موضوعات درخورتوجه هستند. ابزارهای بهینه‌تر برای تجزیه‌وتحلیل داده‌های کسب‌وکارها می‌تواند به عملکرد بهتر اینترنت اشیا کمک کند. وقتی تمامی مطالب گفته‌شده را شرکت‌های مختلف رعایت کنند، سرعت گسترش اینترنت اشیا نیز افزایش پیدا می‌کند.

۵. افزایش آگاهی مصرف‌کنندگان

درحالی‌که اینترنت اشیا به موضوع بحث‌برانگیز میان شرکت‌های بزرگ و اهالی فناوری تبدیل شده، بسیاری از مردم عادی از آن بی‌خبر هستند. در تحقیقی که به‌تازگی انجام شده، ۸۷درصد مصرف‌کنندگان از وجود اینترنت اشیا اظهار بی‌اطلاعی کرده‌اند. حتی اطلاع از وجود فناوری این‌چنینی موجب نمی‌شود تا مشتریان علاقه‌ی بیشتری به محصولات مبتنی بر اینترنت اشیا از خود نشان دهند. این تحقیق نشان‌دهنده‌ی نبودِ آگاهی مناسب میان افراد جامعه از وجود این فناوری و قابلیت‌های گسترده‌ی آن است.

وقتی مشتریان دانش کافی از اینترنت اشیا نداشته باشند، طبیعتاً علاقه‌ی کمتری نیز به آن نشان می‌دهند و سرعت گسترش آن کاهش پیدا می‌کند. این درحالی است که برخی حوزه‌های اینترنت اشیا مانند فناوری‌های پوشیدنی، با استقبال بیشتر  کاربران مواجه شده که می‌تواند راه‌حلی برای افزایش محبوبیت این فناوری باشد. نتیجه‌ی علاقه‌ی کاربران تمرکز بیشتر شرکت‌های سازنده روی فناوری‌های پوشیدنی، ازجمله ساعت‌های هوشمند و دستبندهای پایش سلامت شده است. بااین‌حال، بسیاری دیگر از زمینه‌های اینترنت اشیا سال‌های زیادی با فراگیری همگانی فاصله دارند.

آنچه گفته شد، تنها برخی از مشکلاتی هستند که شرکت‌ها و کسب‌و‌کارهای مربوط‌به اینترنت اشیا باید با آن‌ها در سال‌های آینده دست‌وپنجه نرم کنند. انتظار می‌رود تعداد توسعه‌دهندگان تخصصی اینترنت اشیا تا سال ۲۰۲۰ به ۴.۵میلیون نفر برسد که فاصله‌ی محسوسی با رقم ۳۰۰هزارنفری کنونی دارد. توجه بیشتر به این حوزه موجب پدیدآمدن نوآوری‌ها و اپلیکیشن‌های خلاقانه‌تر می‌شود که راه‌حلی برای غلبه به موانع مذکور محسوب می‌شوند.

[omidrock]

عدم استفاده نیوزلند از تجهیزات 5G هواوی به دلیل نگرانی‌های امنیتی

3 ماه پس از آنکه توسعه شبکه‌های 5G در استرالیا ممنوع شد، هواوی در حال تجربه شکستی دیگر در این قاره است، این بار از نیوزلند. آژانس اطلاعاتی این کشور اعلام کرده است که به دلیل نگرانی در خصوص امنیت ملی از تجهیزات 5G هواوی که پیش‌تر توسط اپراتور Spark در این کشور نصب شده بود، استفاده نخواهد کرد.

Spark یکی از بزرگترین اپراتورهای نیوزلند به حساب می‌آید و اولین شرکتی بود که قصد داشت نسل جدید تکنولوژی ارتباطات را پیاده‌سازی کند. ژنرال اندرو هامپتون، مدیر امنیت ارتباطی دولت گفته است که یک خطر امنیتی جدی در شبکه شناسایی شده است. هواوی و سخنگوی وزارت خارجه چین، گنگ شوانگ نسبت به این موضوع ابراز نگرانی کرده‌اند  و خاطرنشان کردند که بیش از 20 قرارداد 5G تا به حال در سراسر جهان امضا شده است و هیچ موضوعی برای نگرانی در این رابطه وجود ندارد. هواوی در حال توسعه شبکه‌های ارتباطی کشور نیوزلند از زمان ورود تکنولوژی 4G به تجهیزات مخابرانی است و 400 میلیون دلار نیوزلند یعنی در حدود 270 میلیون دلار از این پروژه درآمد کسب کرده است.
اندرو در خصوص ارتباطات جدید گفته است: "تفاوت بین شبکه‌های 5G و شبکه‌های معمول 4G و 3G نوع پیکربندی آنها است". با تکنولوژی جدید، هر بخش از شبکه جدید می‌تواند در دسترس باشد. رقیب شرکت اسپارک، یعنی 2degrees عنوان کرده است که این یک ناامیدی بزرگ برای رقابت در این زمینه خواهد بود. در حالیکه وودافن نیوزلند در این رابطه هیچ اظهار نظری نکرده است.
چند روز پیش در خبرها داشتیم که آمریکا تلاش میکند تا هم پیمانان خود را از همکاری و دریافت خدمات از شرکت‌های چنینی مانند هواوی منصرف کند. نمی‌توان انصراف نیوزلند از استفاده از تجهیزات مخابراتی 5G هواوی را به طور مستقیم مرتبط با همین موضوع دانست، اما واضح است که اقدامات اخیر سران آمریکایی و ابراز نگرانی آنها، بی نتیجه نبوده و حالا پس از استرالیا، نیوزلند هم در فکر یافتن جایگزینی برای هواوی است.

[omidrock]

میزان استفاده کاربران ایرانی در شبکه‌های اجتماعی در طول روز چه میزان است؟

فرقی ندارد 15 ساله باشید یا 55 ساله، حالا شبکه‌های اجتماعی به جزء لاینفک زندگی‌های ما تبدیل شده‌اند و گاهاً آنقدر ما درگیر خود و گوشی‌های هوشمندمان کرده‌اند که از زندگی واقعی و اطرافیانمان غافل می‌شویم. این روزها دیگر کمتر کسی پیدا می‌شود که از سرگرمی‌های پیش از ورود گوشی‌های هوشمند به زندگی‌ها لذت ببرد و با انتخاب خود وارد بازی شبکه‌های اجتماعی نشده باشد. اما آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که روزانه چند ساعت از وقت خود را صرف دنیای اینترنت می‌کنید؟ در مقابل چند ساعت و اصلاً چند دقیقه را به مطالعه اختصاص می‌دهید؟

مرکز آمار ایران، اخیراً طرحی را تحت عنوان "آمارگیری از فرهنگ رفتاری خانوارها" را با هدف تهیه آمار و اطلاعات مربوط به فعالیت‌های فرهنگی و رفتارهای خانوارهای کشور و استفاده از نتایج آن در برنامه‌ریزی‌های فرهنگی کشور در سال 1396 در سطح کشور، در نقاط شهری و روستایی برای افراد 15 ساله و بیشتر آغاز کرده است. طبق نتایج این طرح و گزارش خبرگزاری ایسنا، میزان استفاده افراد 15 سال به بالا در شبکه‌های اجتماعی در سال 1396 در حدود 1 ساعت و 4 دقیقه در هر روز بوده است. نتایج جالب دیگری هم از این آمار در سال 96 بدست آمده که در ادامه آن را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت.
مطالعه کتاب: حدود 58 درصد از افراد 15 سال به بالا و عموماً باسواد در طی سال قبل از آمارگیری، کتاب غیردرسی مطالعه کرده‌اند. سرانه مطالعه کتاب غیردرسی این افراد در حدود 7 ساعت و 64 دقیقه در طول ماه (در ماه 30 روزه به طور میانگین روزی 15 دقیقه) بوده است که از این میزان، مطالعه قران و ادعیه 3 ساعت و 7 دقیقه بوده است.
مطالعه روزنامه: طبق این آمار 29.9 درصد از افراد 15 سال به بالای این آمار در ماه قبل از آمارگیری روزنامه مطالعه کرده‌اند و سرانه مطالعه روزنامه افراد این آمار 1 ساعت و 27 دقیقه در ماه (3 دقیقه در روز) بوده است.
تماشای تلویزیون: جالب است که براساس این آمار افراد 15 سال به بالا روزانه 4 ساعت و 52 دقیقه در روز را به تماشای برنامه‌های تلویزیون ایران اختصاص داده‌اند.
شبکه‌های اجتماعی: همانطور که پیش‌تر عنوان شد این افراد 1 ساعت و 4 دقیقه در روز را سرگرم شبکه‌های اجتماعی هستند.
ورزش: در حدود 51.1 درصد از افراد 15 سال به بالا اعلام کرده‌اند که ورزش می‌کنند و سرانه ورزش آنها در طول روز 27 دقیقه بوده است.
مصرف شیر و نوشابه: 78.9 درصد از افراد شرکت‌کننده در این آمارگیری در هفته شیر مصرف کرده‌اند و سرانه هفتگی مصرف آن 3.7 لیوان بوده است. در مقابل 54.7 درصد از آنها در هفته نوشابه مصرف کرده‌اند که سرانه هفتگی آن 1.7 لیوان بوده است.
شما در طول روز چه زمانی را صرف انجام کارهای بالا می‌کنید؟

[omidrock]

متهم شدن دو ایرانی به انتشار باج افزار مخرب SamSam

وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا دو ایرانی را به دلیل انتشار باج افزار مخرب SamSam در فهرست تحریم های خود قرار دارد. بر اساس بیانیه منتشر شده توسط این وزارتخانه، فرامرز شاهی و محمد مهدی شاه منصوری به توسعه باج افزار SamSam متهم شده اند و از این طریق مبلغ 6 میلیون دلار از بیش از 200 قربانی به سرقت برده اند. از جمله اهداف این باج افزار شهرهای آتلانتا، جورجیا و نیوآرک نیوجرسی هستند.

باج افزار SamSam اولین بار در سال 2015 شناخته شد و از همان زمان با حمله به زیرساخت های حیاتی و بیمارستان ها نام خود را بر سر زبان ها انداخت. این باج افزار نیز همانند سایر نمونه های مشابه رایانه قربانیان را رمزنگاری کرده و در ازای رمزگشایی داده ها از آنها تقاضای پول می کرده است که در برخی موارد به ده ها هزار دلار نیز میرسیده. این مبلغ عموما به صورت بیت کوین به یک حساب منتقل شده است. به گفته وزارت خزانه داری آمریکا حساب های بررسی شده این افراد بیش از 7000 تراکنش داشته اند که البته الزاما همه آنها به SamSam مرتبط نیستند. دادستان ایالات متحده، کریگ کارپنیتو، در مصاحبه ای با خبرنگاران عنوان کرد که این دو نفر تلاش بسیار گسترده ای را برای شناسایی اهداف آسیب پذیر انجام داده اند اما هدف اصلی آنها کسب پول از طریق باجگیری سایبری نبوده است. به گفته وی هدف آنها آسیب زدن به موسسات و زیرساخت های حیاتی بوده که بر زندگی مردم عادی تاثیرگذار هستند.
یکی از بحث برانگیزترین حملات باج افزاری SamSam مربوط به مارس 2018 در آتلانتا است که طی آن زیرساخت های شهری شامل سامانه های پرداخت قبوض از کار افتادند و بر اساس گزارشات منتشر شده این حمله به 43 ایالت دیگر آمریکا نیز گسترش پیدا کرد. با این حال هنوز اطلاعاتی از تعداد افرادی که وادار به پرداخت مبلغ درخواستی این هکرها شده اند در دسترس نیست. پیش از این گزارش ها نشان می دادند سازمان های بزرگی مانند بیمارستان هانکوک در ایندیانا مبلغی در حدود 55000 دلار برای رمزگشایی ساماه های خود به این هکرها پرداخت کرده است. این اولین بار است که دادستانی ایالات متحده کیف پول های رمزارزی را به فهرست تحریم های خود اضافه می کند. با این کار تمامی طرفینی که به نوعی با این حساب های مجازی مرتبط هستند نیز به صورت خودکار وارد فهرست تحریم ها خواهند شد.

[omidrock]

حفره امنیتی سرویس هتل های زنجیره ای ماریوت و انتشار اطلاعات بیش از 500 میلیون مهمان

دفتر روابط عمومی هتل های زنجیره ای ماریوت به عنوان یکی از بزرگترین مجموعه هتل های جهان امروز در بیانیه ای اعلام کرد به دلیل وجود یک حفره امنیتی در سرویس های تحت وب آن، اطلاعات بیش از 500 میلیون مهمان هتل های سری Starwood از زیر مجموعه های ماریوت در سراسر جهان در معرض سرقت قرار گرفته است. بر اساس بررسی های امنیتی انجام شده توسط ماریوت، این حفره امنیتی امکان دسترسی غیرمجاز به بانک اطلاعاتی سوابق مهمانان هتل را فراهم کرده است.

بر اساس گزارش منتشر شده توسط وب سایت ورج، ماریوت در طول این تحقیقات دریافته که دسترسی غیرمجاز به اطلاعات مهمانان هتل های استاروود از سال 2014 صورت می گرفته و تا کنون ناشناخته باقی مانده است. هتل های استاروود شامل چندین برند از زیرمجموعه های ماریوت هستند که از جمله آنها می توان به هتل های W، ختل های شراتون، سنت ریجس، وستین و ... اشاره کرد. اطلاعاتی که در معرض سرقت قرار گرفته اند شامل 327 میلیون ترکیب مختلف از اسامی، اطلاعات تماس و آدرس، ایمیل، شماره گذرنامه، اطلاعات اختصاصی هتل کاربران ویژه، تاریخ تولید، جنسیت، اطلاعات زمان ورود و خروج، تاریخ رزرو هتل و تماس ها میشده است. با اینکه روابط عمومی ماریوت به این نکته اشاره ای نداشته اما به نظر می رسد اطلاعات حساب های بانکی تعدادی از مهمانان آنها نیز در اثر این اتفاق به سرقت رفته است. نکته قابل توجه رمزنگاری شده بودن این اطلاعات با استفاده از سیستم AES-128 توسط بخش امنیتی هتل های ماریوت است اما به نظر میرسد داده های مورد نیاز برای رمزگشایی از این اطلاعات نیز به سرقت رفته اند. با این حال بیانیه ماریوت اطلاعات بیشتری درباره زمان دقیق تشخیص وجود حفره امنیتی، تعداد دقیق افرادی که اطلاعات آنها به سرقت رفته و از این کار متضرر شده اند ارائه نمی کند. آرن سورنسن، مدیرعامل هتل های زنجیره ای ماریوت، در بیانیه ای اعلام کرد این مجموعه از اتفاق رخ داده برای مشتریان خود متاسف است و آنها تلاش خود را برای بهتر کردن شرایط انجام می دهند. در طرف دیگر دادستانی نیویورک نیز اعلام کرد تحقیقات خود را درباره آسیب های حقیقی و حقوقی ناشی از این نشت اطلاعاتی آغاز خواهد کرد.