اخبار اینترنت هک

[omidrock]

آیا گوگل اطلاعات کاربران را می‌دزدد؟

برترین‌ها: بسیاری از کاربران و کارشناسان فناوری و فضای مجازی، با اطمینان از دزدی اطلاعات کاربران توسط گوگل صحبت می‌کنند. هرچند پیش از اثبات این موضوع، باید به یک توافق کلی در معنی عبارت «دزدی اطلاعات» برسیم.

آیا استفاده از اطلاعات کاربران برای تشکیل نمودارهای مالی و تبلیغاتی، دزدی اطلاعات محسوب می‌شود؟ آیا ارائه اطلاعات کاربری به دولت‌ها و کشورهای مختلف، شکلی از تجاوز به حقوق کاربران است؟

پرسش‌های این‌چنینی، پاسخ‌هایی شخصی دارند و کاربران هنوز نتوانسته‌اند به یک تعریف واحد از استفاده مجاز از اطلاعات برسند. شخصی ممکن است از ذخیره اطلاعات و تصاویر خود توسط گوگل ناراضی باشد. کاربری دیگر با این موضوعات مشکلی ندارد اما ترجیح می‌دهد، دولت‌ها نتوانند به اطلاعات وی دسترسی داشته باشند.

مهم‌ترین موضوعی که باید در نظر گرفته شود این است که برخلاف باور عموم، گوگل به‌صورت مخفیانه اطلاعات کاربران را ذخیره نمی‌کند. در واقع گوگل، فیس‌بوک، یاهو، مایکروسافت، آمازون و دیگر شرکت‌های بزرگ اینترنتی و آنلاین جهان، همه و همه به‌صورت شفاف، اطلاعات جمع‌آوری‌شده را به کاربر اعلام می‌کنند.

در زمان ثبت‌نام در هرکدام از سرویس‌های مذکور، در صفحاتی طولانی به کاربر توضیح داده می‌شود که از اطلاعات وی به چه صورتی استفاده خواهد شد. توضیحاتی که اغلب کاربران، بدون مطالعه می‌پذیرند و به‌سرعت از صفحه مورد نظر خارج می‌شوند.

با مسائلی که مطرح شد، متوجه شدیم که فضای مجازی و اینترنت، مشغول دزدی اطلاعات نیست، بلکه به‌صورت کاملاً قانونی و با علم کاربر، اطلاعات مورد نیاز خود را ذخیره می‌کند. هرچند این موضوع دزدی اطلاعات نیست، اما شاید بهتر باشد کاربران از موضوعاتی که با گوگل به اشتراک می‌گذارند، آگاه باشند.

گوگل چه اطلاعاتی را ذخیره می‌کند؟

گوگل به‌عنوان جامع‌ترین شرکت اینترنتی جهان، با تمامی فعالیت‌های آنلاین ما در ارتباط است. با جستجوی هر عبارت در گوگل، شما به این سرویس قدرتمند اعلام می‌کنید که به چه موضوعاتی علاقه‌مندید.

جمع‌آوری اطلاعات، محدود به وب‌سایت گوگل نمی‌شود و با استفاده از مرورگر کروم، تمامی رفتار آنلاین شما نیز در اختیار شرکت گوگل قرار می‌گیرد. هرچند این پایان ماجرا نیست و گوگل از سرویس‌های مختلف اندروید، نقشه‌های این شرکت، ویز (Waze)، پلی سرویس (Play Service)، پلی گیمز (Play Games) و دیگر محصولات نیز می‌تواند اطلاعات کاربری شما را ذخیره کند.

سرویس جی‌میل (Gmail) به ایمیل‌های شما دسترسی دارد. مپز و ویز، تمامی رفتار رانندگی شخص را ذخیره می‌کنند. کروم حتی فراتر از این رفته و رفتار شما را در دیگر سایت‌ها، به سرورهای گوگل مخابره می‌کند. در واقع اگر شما با مرورگر کروم، موضوعی را در وب‌سایت برترین‌ها جستجو کنید، گوگل از این جستجو با خبر می‌شود.

اطلاعات ما در اختیار چه کسی قرار دارد؟

گوگل به‌صورت مشخص، اطلاعات شخصی کاربر را ذخیره می‌کند اما انتشار یا استفاده از این اطلاعات، شرایطی خاص دارد که به آن خواهیم پرداخت. با توجه به توضیحات گوگل در زمان ثبت‌نام، شخص کاربر اولین فردی است که می‌تواند به اطلاعات خود دسترسی داشته باشد.

دادگاه‌های بین‌المللی نیز در صورت نیاز می‌توانند گوگل را مجبور به ارائه اطلاعات شخصی کاربران بکنند. علاوه بر این دو مورد، شرکت گوگل نیز می‌تواند اطلاعات عمومی کاربران را برای آنالیز و بررسی رفتاری آنها، مورد استفاده قرار دهد.

موضوع مشخص این است که با توجه به تعداد بسیار زیاد کاربران گوگل، اطلاعات شخصی کاربران در سطح کاربر بررسی نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از رفتار کاربران موردبررسی قرار می‌گیرد. در واقع گوگل علاقه‌ای به عکس‌های شخصی یا پیغام‌های شما ندارد، بلکه موضوعاتی مثل نحوه استفاده از شبکه‌های اجتماعی، خرید آنلاین و اطلاعات جستجو شده، مدنظر این شرکت است.

هرچند هیچ فردی خارج از مجموعه داخلی گوگل، از نحوه جمع‌آوری اطلاعات خبر ندارد اما از سوی دیگر هنوز شخص یا شرکتی نتوانسته ثابت کند که گوگل، برخلاف توافق‌نامه اولیه عمل کرده است.

اطلاعات ما چه سودی برای گوگل دارد؟

این موضوع باید در نظر گرفته شود که اغلب برنامه‌ها و سرویس‌های گوگل، رایگان است. در نتیجه کسب درآمد گوگل از اطلاعات کاربران، موضوعی قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسد. در واقع گوگل بیشترین منبع درآمد خود را از اطلاعات ما کسب می‌کند.

محصولاتی برای فروش وجود دارند و خریدارانی نیز به این محصولات علاقه دارند. درآمد گوگل از به وجود آوردن یک اتصال بین فروشنده و خریدار پدید می‌آید. برای مثال اگر شما یک فروشنده قایق‌های موتوری باشید، علاقه دارید تا گوگل راهی برای فروش محصولات شما پیدا کند.

گوگل نیز با جمع‌آوری تمامی اطلاعاتی که در طول سال‌های اخیر کسب کرده، می‌داند که چه شخصی ممکن است به خرید یک قایق موتوری علاقه‌مند باشد. سطح دانش، درامد و خریدهای پیشین نیز به نحوی در اختیار گوگل قرار دارد. در نتیجه این شرکت بهترین بازاریابی اتوماتیک را در اختیار فروشنده و خریدار قرار می‌دهد.

گوگل اطلاعات زیادی از نحوه رفتاری کاربران دارد. این شرکت می‌داند که ما پیش‌ازاین چه محصولاتی را از چه شرکت‌هایی خریداری کرده‌ایم. در کدام کشور و شهر زندگی می‌کنیم و در طول روز به چه مکان‌هایی سر می‌زنیم.

هرچند این جمع‌آوری اطلاعات کمی ترسناک به نظر می‌رسد اما باید این موضوع در نظر گرفته شود که گوگل علاقه‌ای به رفتارهای عادی ما ندارد. اینکه ما چه صحبت‌هایی می‌کنیم یا چه روابط شخصی داریم، منبع درآمد گوگل نیست و در نتیجه جذابیتی نیز برای این شرکت ندارد.

از سوی دیگر، علم گوگل به رفتارهای کاربران، می‌تواند برای اشخاصی که به دلایلی خاص، علاقه به اشتراک‌گذاری اطلاعات ندارند، خطرناک باشد. هرچند گوگل در سطح پایین، نام اشخاص را از اطلاعات جدا می‌کند، اما باز هم ممکن است از طریق قانونی و دادگاه‌های بین‌المللی، اطلاعاتی به اشتراک گذاشته شود که برخلاف میل کاربر باشد.

درهرصورت اشخاص عادی باید این موضوع را در نظر بگیرند که اطلاعات شخصی آنها، توسط هیچ انسانی در گوگل بررسی نمی‌شود. حجم اطلاعات آن‌قدر زیاد است که تنها سیستم‌های پیشرفته کامپیوتری می‌توانند این اطلاعات را بررسی و دسته‌بندی کنند.

هرچند راهی برای اثبات این موضوع نیست اما گوگل ادعا می‌کند که مواردی مرتبط با نژاد، جنسیت، سلامتی و دیگر مسائل حساس را ذخیره نمی‌کند و در نتیجه امکان اشتراک‌گذاری آنها با هیچ شخصی وجود ندارد. موضوعی که حداقل در عمل می‌تواند آرامش‌بخش باشد.

چگونه اطلاعات خود را از گوگل پنهان کنیم؟

پاسخ این پرسش چندان ساده نیست. استفاده از محصولات و سرویس‌های مختلف گوگل آن‌قدر وسیع است که حتی ممکن است بسیاری از کاربران به آن آگاهی نداشته باشند. پیش از ارائه توضیحات باید به این موضوع اشاره کنیم که گوگل تنها شرکتی نیست که با استفاده از اطلاعات شما، درآمدزایی می‌کند.

فیس‌بوک و زیرمجموعه‌هایی مثل اینستاگرام نیز درست مثل گوگل، با فروش اطلاعات به درآمدزایی رسیده‌اند. فروشگاه‌های اینترنتی داخلی و خارجی نیز با هماهنگی با سایت‌ها، اطلاعات متفاوتی را از شما به‌دست می‌آورند.

بسیاری از وب‌سایت‌های بی‌نام و نشان نیز به‌صورت غیرمستقیم، اطلاعات شما را به یکی از شرکت‌های بزرگ اینترنتی جهان مثل گوگل یا مایکروسافت می‌فروشند. با این اوصاف می‌توان نتیجه‌گیری کرد که حضور مخفیانه در اینترنت، شباهت زیادی به رؤیا دارد.

به‌هرحال اگر قصد دارید دست گوگل را از زندگی خود کوتاه کنید، در آغاز باید به سرویس‌های دیگر شرکت‌ها رو بیاورید. برای مثال باید به‌جای جی‌میل، از ایمیل شرکت‌های خارجی یا داخلی دیگر استفاده کنید. هرچند باید در نظر بگیرید که اغلب این‌گونه سرویس‌ها، کیفیتی پایین‌تر از محصولات و سرویس‌های گوگل دارند.

استفاده از مرورگر کروم نیز باید محدود شود و به‌جای آن باید از مرورگرهایی مثل اپرا یا فایرفاکس استفاده کنید که البته آنها هم در جمع‌آوری اطلاعات، دست کمی از گوگل و مرورگر کروم ندارند.

سیستم‌عامل لینوکسی اندروید نیز به گوگل وابسته است. در نتیجه یا باید اندرویدی را انتخاب کنید که به پلی‌استور و محصولات گوگل دسترسی نداشته باشد، یا باید سراغ سیستم‌عامل‌هایی بروید که توسط شرکت گوگل طراحی نشده‌اند.

محصولات اپل، یولا و چند شرکت لینوکسی، تنها گزینه‌های پیش روی شما برای داشتن یک گوشی خالی از گوگل هستند. هرچند استفاده از این سیستم عامل‌ها در ایران آن‌قدر دردناک است که کاربر بعد از مدتی به بازگشت به گوگل، رضایت می‌دهد.

با این توضیحات اگر هنوز هم قصد دارید اطلاعات خود را از تمامی شرکت‌ها محفوظ کنید، باید به جای سیستم‌عامل ویندوز، مک یا کروم‌اواس، یک لینوکس بسیار امن را نصب کنید. پس‌ازآن با مرورگر مخفی تور (Tor) به اینترنت بیایید و البته سرعتی بسیار پایین‌تر را نیز تجربه کنید.

حتی استفاده از برنامه‌های نقشه و ناوبری داخلی نیز برای عدم دسترسی گوگل به موقعیت مکانی شما کافی نیست. اغلب برنامه‌های گوگل به موقعیت مکانی کاربر دسترسی دارند و می‌توانند این اطلاعات دسته بندی شده را در زمان مناسب، مورد استفاده قرار دهند

استفاده از شبکه‌های اجتماعی نیز یک خط قرمز بزرگ است. اغلب شبکه‌های اجتماعی برای عضویت از شماره تلفن و ایمیل استفاده می‌کنند که عملاً نام و اطلاعات شما را لو می‌دهد.

حرف آخر

حضور در اینترنت و انواع شبکه‌های اجتماعی، درست مثل باز کردن درب منزل به روی جهان است. در واقع شما بهای اطلاعات کسب‌شده را، با اشتراک‌گذاری اطلاعات خود می‌پردازید. پس انتظار این موضوع که هیچ اطلاعاتی را به اینترنت لو ندهید، غیرمنطقی و غیرعملی است.

بعد از این بهتر است پیش از عضویت در یک وب‌سایت داخلی یا خارجی، اطلاعات پیش از ثبت‌نام را به خوبی مطالعه کنید. این اطلاعات به شما اعلام می‌کند که چه موضوعاتی از رفتارهای شخصی شما، در سرویس مربوطه ذخیره می‌شود.

درآمدزایی وب‌سایت ها و شبکه‌های اجتماعی از تبلیغات نیز هزینه‌ای است که شما برای استفاده از آن سرویس رایگان می‌پردازید. متخصصان زیادی برای راه‌اندازی یک سرویس ساده گوگل به فعالیت مشغول هستند و انتظار اینکه به رایگان برای ما کار و فعالیت کنند، غیر منطقی است.

منابع: androidcentral، salon، imore، wikipedia

[omidrock]

پاداش جدید گوگل به مردم برای کشف نرم افزارهای مخرب در گوگل پلی

اخیراً چندین مورد بدافزار در برنامه های فروشگاه Google Play کشف شده است و اکنون Google در جهت تقویت امنیت برنامه هایی که در سیستم عامل خود توزیع می کند، از مردم کمک گرفته است. ابتکار توسعه یافته Google با نام پاداش امنیتی Google Play، به برنامه نویسان و توسعه دهندگانی که که این بدافزارها را شناسایی کنند جوایز و پاداشی خواهد داد.

کشف نرم افزارهای مخرب در گوگل پلی و دریافت پاداش
پیش از این، این برنامه فقط شامل مجموعه ای از هشت برنامه برتر بود، اما اکنون هر برنامه از فروشگاه Play با بیش از 100 میلیون نصب و دانلود باید مورد بررسی قرار گیرد و در صورتی که بدافزار باشد باید هرچه زودتر شناسایی و حذف گردد. اگر توسعه دهندگان آسیب پذیری یک برنامه را برای Google کشف و فاش کنند، می توانند مبلغی معادل 20 هزار دلار دریافت کنند.
در واقع این پروژه فرصتی خواهد بود تا هم سازمان های امنیتی و هم توسعه دهندگان برنامه های مخرب را شناسایی کنند و خود را نشان دهند و جایزه دریافت کنند.  هم فرصتی برای گوگل است تا امنیت بیشتری را در گوگل پلی در اختیار کاربرانش قرار دهد. از سوی دیگر هم سازمان ها به عیب یابی برنامه های خود خواهند پرداخت و می توانند اشکالات اپلیکیشن های در این میان شناسایی و برطرف نمایند.
شایان ذکر است که گوگل برنامه دیگری هم در این زمینه دارد که این برنامه در راستای کشف برنامه هایی خواهد بود که از اطلاعات کاربران سو استفاده می کنند. البته این پروژه در زمینه افزونه های کروم نیز اجرا خواهد شد و در واقع گوگل از مردم و در واقع افراد حرفه ای دعوت به همکاری کرده و ظاهرا در زمینه امنیت بسیار جدی تر از قبل شده است.

[omidrock]

گوگل بخش‌های مهم ویدیو را در نتایج جستجو ارائه خواهد کرد!

ظاهرا گوگل در حال ایجاد تغییراتی پیشرفته در جستجوی خود است و به تازگی قرار است تا بخش‌های مهم ویدیو را در نتایج جستجو به صورت برجسته و هایلایت ارائه دهد. در نتیجه اگر به دنبال بخش خاصی از یک ویدیو باشید می‌توانید از طریق جستجو در وب به این نتایج در ویدیو دست یابید.

بخش‌های مهم ویدیو در نتایج جستجو گوگل
جستجوی Google اکنون می‌تواند لحظات خاص را در یک ویدیو بر اساس زمان‌سنج‌های عرضه شده توسط سازندگان برجسته کند. در نتیجه شما می‌توانید مستقیماً به مرحله پنجم یک ویدیوی راهنمایی پرش کنید یا در یک کنسرت به یک آهنگ مورد علاقه بروید و بخش مورد نظر خود را در یک ویدیو پیدا کنید.

نمایه سازی و indexing ویدیو در ابتدا فقط به زبان انگلیسی در دسترس خواهد بود اما در آینده به تمامی زبان‌ها ارائه خواهد شد. با این حال، گوگل تولیدکنندگان را ترغیب به اضافه کردن وضعیت زمانی در ویدیوها می‌کند تا بخش‌ها مختلف یک ویدیو مشخص باشد و در جستجو بتوان یک بخش مورد نظر را پیدا کرد. گوگل فقط به توصیف ارائه دهندگان تکیه نکرده و برای کارایی بیشتر با برخی از توسعه دهندگان فعالیت خود را آغاز کرده تا وضعیت جستجوی فیلم و ویدیو در گوگل بهبود یابد. در واقع این قابلیت گوگل نتایج دقیق تری را در جستجو در ویدیوها در اختیارتان قرار دهد و شاهد عملکرد فوق‌العاده بالایی در این زمینه خواهیم بود.

[omidrock]

فرق ADSL با VDSL چیست؟ فرق ADSL با VDSL در چیست؟ کدامیک انتخاب بهتری برای اینترنت شما هستند؟

فرق ADSL با VDSL چیست؟ آیا این درست است که برای راه‌اندازی اینترنت VDSL به هزینه اضافی نیاز ندارید؟ این اینترنت جدید با مودم‌های فعلی سازگار است؟ برای یافتن جواب این سوالات با ما همراه باشید.

در حدود یک ماه پیش وزیر ارتباطات وعده 4 برابر شدن سرعت اینترنت خانگی را در حساب خود در توئیتر مطرح کرد. او 10 فروردین اعلام کرد: “[font=IranSans, Tahoma, Arial, sans-serif]سرعت اینترنت خانگی، را حداقل 4 برابر می‌کنیم. امروز عملیات اجرایی ارتقای اینترنت خانگی از ADSL به VDSL در استان تهران و قم آغاز شد.”[/font]

جهرمی یک هفته پس از اعلام این خبر، عنوان کرد که فرآیند نصب تجهیزات در قم با سرعت بسیار خوبی در حال انجام است و اینترنت خانگی با 4 برابر سرعت فعلی برای حدود 30 هزار مشترک مخابرات ایران و شاتل از امروز فعال می‌شوند.

با جدی‌ترین شدن این موضوع، وزیر ارتباطات اعلام کرد که این بالاتر رفتن سرعت اینترنت، به معنای گران‌تر شدن قیمت آن نیست. این موضوع برای کاربران ناراضی از سرعت اینترنت، خبر خوبی بود. اما آیا 100 درصد صحیح است و راه‌اندازی اینترنت VDSL هزینه‌ای برای کاربر نخواهد داشت؟

فرق ADSL با VDSL چیست؟

ADSL خلاصه شده عبارت Asymmetric Digital Subscriber Line و VDSL عبارت Very-high Speed Digital Subscriber Line است. همانطور که از نام VDSL پیدا است، سرعت در این نوع اینترنت بالاتر خواهد بود. در حال حاضر در کشور تنها یک نوع اینترنت VDSL وجود دارد که ساده‌ترین نوع آن بوده و  بر روی سیم‌های مسی فعلی با ظرفیت 12 تا 25 کیلوهرتز قرار می‌گیرد. وزیر ارتباطات بیشینه سرعت این نوع اینترنت را 70 مگابیت بر ثانیه اعلام کرده و گفته است که سرعت آپلود آن تا 16 مگابیت هم افزایش پیدا خواهد کرد.

البته این سرعت رابطه مستقیمی به فاصله مشترک از مرکز مخابراتی دارد. در اینترنت ADSL اصلی‌ترین نکته برای داشتن سرویسی با کیفیت، داشتن خط باکیفیت، کابل‌کشی مناسب از مرکز تا منزل و گنجایش بستر خط است. اما در VDSL حرف اول را فاصله کاربر تا مرکز مخابراتی می‌زند. کاربرانی که فاصله نزدیکی به مخابرات داشته باشند (کمتر از 1 کیلومتر) از کیفیت بالاتری در اینترنت VDSL بهره می‌برند.

البته فاصله کاربر تا مرکز مخابراتی موضوعی است که در اینترنت ADSL هم تأثیرگذار است. از طرف دیگر، از آنجاییکه VDSL بر روی کابل‎های مسی سوار شده، کیفیت خط، کابل کشی و موارد دیگر نیز همچنان برای این سرویس اهمیت دارد. با این حال، فاصله کاربر تا مرکز مخابراتی، مهم‌تر از المان‌های دیگر است.

اینترنت VDSL به صورت بهینه‌تری از بستر مسی اینترنت ADSL بهره می‌برد، از همین رو بدون نیاز به سیم‌کشی مجدد، کاربران دارای سرعت بهتری خواهند شد. حتی اگر این خطوط در بیرون از منزل کاربر، دچار مشکل شود، مخابرات موظف به‌صورت رایگان این مشکل را برطرف کرده و یا کابل‌ها را تعویض کند. از آنجایی هم که تعرفه‌های اینترنت VDSL تفاوت خاصی با ADSL ندارد، می‌توان گفت که تغییر نوع سرویس، برای کاربران هزینه‌ای نخواهد داشت. البته تنها در صورتیکه قصد خرید مودم VDSL را نداشته باشد.

برای اینترنت VDSL به مودم جدید نیاز داریم؟

بله. مودم‌های ADSL و VDSL متفاوت از یکدیگر هستند و اگر قصد دارید از تمام پتانسیل اینترنت پرسرعت VDSL استفاده کنید، باید مودمی مخصوص به این سرویس اینترنت خریداری کنید. در حال حاضر، بالاترین سرویس اینترنت ADSL در کشور 16 مگابیت بر ثانیه است، اما مودم‌های ADSL بسته به کیفیت خط و فاصله تا مرکز می‌توانند تا سرعت 24 مگابایت را نیز ارائه کنند. این یعنی در صورتیکه نتوانید برای سرویس VDSL خود، مودم جدید خریداری کنید، در صورت فراهم بودن شرایط، شانس این را خواهید داشت که تا حدی از سرعت بالاتر سیستم جدید بهره ببرید.

در غیر اینصورت باید مودم‌ مخصوص VDSL خریداری کنید که باتوجه به شرایط فعلی و محدودیت‌هایی که برای واردات مودم در نظر گرفته شده، قیمت‌های بالایی (حداقل 700 هزار تومان در فروشگاه‌های اینترنتی) در بازار دارند. البته خرید مودم در حال حاضر، تنها بخش هزینه‌دار ماجرا است، اما ممکن است در آینده و با فراگیرتر شدن VDSL در استان‌های دیگر کشور، سیاست شرکت‌ها درخصوص ارائه این سرویس با قیمت ADSL تغییر کند.

[omidrock]

هفت تهدید در امنیت سایبری که باید مراقبشان باشید

بعضی تهدیدهای امنیتی مانند درز اطلاعات در سطح گسترده یا بدافزارهایی که منابع سیستم شما را برای باج‌گیری گروگان می‌گیرند، به سادگی سرخط اخبار را آشغال می‌کنند؛ اما در کنار این‌ها، همیشه باید حواستان به تهدیدها یا حملات کمتر شناخته‌شده و مقابله با آن‌ها نیز باشد.

شاید این تهدیدها به اندازه‌ی موارد معروفی مثل باگ غیرقابل حل iOS جدی نباشند، اما باز هم می‌توانند تا جایی که شرایط اجازه می‌دهد، صدمات بزرگی وارد کنند. در ادامه با بعضی از این موارد و اینکه چطور می‌توانید از آن‌ها ایمن بمانید آشنا می‌شوید.

حافظه‌های فلش تقلبی

یک فلش‌دیسک یو‌اس‌بی کوچک شاید چندان خطرناک به نظر نرسد، اما همین قطعه‌ی کوچک می‌تواند تهدیدات مهمی را متوجه دستگاه شما کنند؛ به‌خصوص اگر به طور خاص برای اهداف بد مهندسی شده باشند که در این صورت ممکن است بلافاصله پس از اتصال به کامپیوتر شما، شروع به خرابکاری کنند. در مورد درایوهای یو‌اس‌بی که نمی‌دانید از کجا آمده، باید خیلی خیلی محتاط باشید.

حتی اگر فلش طوری تنظیم نشده باشد که به محض اتصال، فایل مخربی را وارد سیستم کند، باز هم ممکن است ویروس‌هایی را مثل پیوست یک ایمیل در خود داشته باشند؛ و تجربه نشان می‌دهد افراد معمولاً در مورد محتویات یک فلش ناشناس آنقدرها که باید کنجکاوی نمی‌کنند.

در کنار محتاط بودن، قانون عمومی برای ایمن ماندن از چنین تهدیداتی این است:

سیستم‌عامل کامپیوترتان را همیشه به‌روز نگه دارید، از نصب بودن یک برنامه‌ی امنیتی خوب و مؤثر اطمینان حاصل کنید و آن‌ها را هم به‌روز کنید. اگر از فایل‌های موجود روی درایو یو‌اس‌بی مطمئن نیستید، پیش از هر کار درایو را با آنتی‌ویروس اسکن کنید.
حساب‌های زامبی

در عصر بسیار سریع و به شدت به‌هم‌پیوسته‌ی حاضر، بسیار اتفاق می‌افتد که اپلیکیشن‌های مختلف مربوط به رسانه‌های اجتماعی، آموزش زبان، کاریابی و نظایر این‌ها و سایت‌هایی را که از آن‌ها استفاده کرده‌ایم فراموش کنیم. اما هر حساب کاربری که برای موارد بالا ساخته و بدون استفاده گذاشته باشیم، می‌تواند یک هدف بالقوه برای هک شدن باشد.

در این موارد به شدت توصیه می‌شود اکانت‌هایی را که دیگر از آن‌ها استفاده نمی‌کنیم، از بین ببریم و تنها به حذف کردن برنامه‌ی مربوط به آن از روی گوشی اکتفا نکنیم. با این کار، حتی اگر آن اپلیکیشن با مشکل درز اطلاعات هم مواجه شود، داده‌های شما آسیبی نخواهند دید.

یک کار دیگر که در این زمینه ارزشش را دارد این است که به طور مرتب به اپلیکیشن‌ها و سرویس‌هایی که به حساب‌های کاربری اصلی شما متصل هستند – مثل برنامه‌هایی که با حساب فیس‌بوک یا حساب گوگل در آن لاگین می‌کنید – سرکشی کنید. این برنامه‌ها باعث می‌شوند هکرها بیشتر شما را هدف قرار دهند و به همین دلیل بهتر است هر چند وقت یک بار اتصال اکانت خود را از برنامه‌ها یا سایت‌هایی که دیگر به آن نیاز ندارید قطع کنید.

افزونه‌های مرورگر غیر قابل اعتماد

افزونه‌های مرورگر اگر به خوبی انتخاب شوند می‌توانند عملکردها و ویژگی‌های مفیدی را به وب‌گردی روزمره‌ی شما اضافه کنند، اما این به افزونه‌ها نیز باید مانند هر نرم‌افزار دیگری توجه داشت. این ابزارهای کوچک اگر بخواهند، اجازه دارند تمام فعالیت‌های آنلاین شما را رصد کنند!

با انتخاب یک افزونه‌ی غلط ممکن است با مواردی مثل فروش داده‌ها و سوابق گشت و گذارتان در اینترنت، اذیت شدن به خاطر ظاهر شدن بیش از حد آگهی‌های تبلیغاتی یا نصب بدون اجازه‌ی نرم‌افزارهای اضافی روی سیستم‌عاملتان مواجه شوید. ما پیشنهاد می‌کنیم تعداد افزونه‌های مرورگرتان را در پایین‌ترین حد ممکن نگه دارید و فقط از افزونه‌هایی که می‌شناسید و قابل اعتماد هستند استفاده کنید.

شناسایی افزونه‌های ایمن، با شناسایی اپلیکیشن‌های امن تفاوتی ندارد: به پیش‌زمینه‌ی کاری توسعه‌دهندگان نگاهی بیاندازید، مجوزهایی که افزونه درخواست می‌کند را بررسی کنید، نقدهای کاربران را مطالعه کنید و به استفاده از افزونه‌هایی که واقعاً مورد نیازتان هستند اکتفا کنید.

آزمون‌های آنلاین قلابی
احتمالاً با آزمون‌های مختلفی که دوستان و اقوامتان در شبکه‌های اجتماعی در مورد موضوعاتی مثل «اگر در دنیای هری پاتر بودید، به کدام مدرسه‌ی جادوگری می‌رفتید؟» یا «به کدام بازیگر بیشتر از همه شباهت دارید» انجام داده‌اند برخورد کرده‌اید. این آزمون‌ها شاید بی‌ضرر به نظر برسند – که البته بعضی همین‌طور هم هستند – اما ممکن است برای جمع‌آوری بدون اجازه‌ی اطلاعات شخصی شما طراحی شده باشند.

این پرسش‌ها می‌توانند برای ایجاد پروفایل‌هایی جزئی‌تر از افراد و دوستانشان مورد استفاده قرار گیرند و علاوه بر پاسخ سؤالات آزمون، می‌توانند به اطلاعات شخصی موجود در حساب کاربری متصل مثل فیس‌بوک نیز دسترسی داشته باشند. ضمن اینکه در جریان آزمون هم سؤالات شخصی مختلفی مثل نام اولین خیابانی که در آن زندگی کرده‌اید یا نام اولین حیوان خانگی شما پرسیده می‌شود که ممکن است بعداً برای مقاصدی مثل جعل هویت استفاده شوند.

همیشه سعی کنید در مورد هر چیزی که اطلاعات یا تصاویر شخصی از شما طلب می‌کند – برای مثال اپلیکیشن FaceApp که اخیراً رواج پیدا کرده بود – یا برای ادامه‌ی کار درخواست اتصال به حساب شبکه‌ی مجازی دارد با احتیاط برخورد کنید. دانستن اینکه شخصیت شما بیشتر شبیه احمدی‌نژاد است یا روحانی، به افشای اطلاعات شخصی شما نمی‌ارزد!

نشت از تصاویر آپلود شده
ارسال تصاویر به شبکه‌های اجتماعی یا یک کانال شخصی در اینترنت کار غلطی نیست، اما بهتر است در مورد اطلاعاتی که یک تصویر می‌تواند در اختیار مردم قرار دهد حساس‌تر باشید. به‌خصوص اطلاعات در مورد اینکه شما کجا زندگی یا کار می‌کنید.

درحالی که بسیاری از اپلیکیشن‌ها مثل اینستاگرام یا فیس‌بوک به طور خودکار اطلاعات مربوط به موقعیت مکانی را از تصاویر حذف می‌کنند، بعضی دیگر مثل Google Photos می‌توانند این داده‌ها را طوری در فایل تصویر جاسازی کنند که پس از به اشتراک گذاشتن هم از بین نرود. علاوه بر آن، حتی اگر اطلاعات اصلی مربوط به مکان را حذف کرده باشید، مقداری کنجکاوی و مقایسه‌ی تصویر شما با سایر تصاویر موجود در شبکه‌های اجتماعی، می‌تواند مکان آن را افشا کند.

کجای این اتفاق خطرناک است؟ اطلاعاتی مثل اینکه شما کجا کار می‌کنید یا در کدام خیابان زندگی می‌کنید می‌تواند به افراد کمک کند از هویت شما سوء‌استفاده کرده یا پرسش‌های امنیتی در حساب کاربری شما را با موفقیت پاسخ دهند یا اینکه در زمانی که انتظارش را ندارید در محل کار یا زندگی، مزاحم شما شوند. هرچه تصاویر عمومی در مورد شما اطلاعات کمتری در اختیار دیگران قرار دهند، بهتر است.

خطرات خانه‌ی هوشمند

خانه‌های ما هر روز در حال‌ هوشمندتر شدن هستند و این اتفاق باعث می‌شود هکرها و تولیدکنندگان بدافزار دستگاه‌ها و اهداف جدیدی را برای امتحان کردن پیدا کنند. نتیجه‌ی نهایی می‌تواند این باشد که درهای منزل شما هیچ‌وقت رو به آن‌ها قفل نباشد یا دوربین مداربسته‌ی خانگی شما توسط افراد دیگری مشاهده شود.

امن نگه داشتن خانه‌ی هوشمند، از زمانی که به خرید تجهیزات آن فکر می‌کنید شروع می‌شود. یک ایده‌ی خوب در این زمینه این است که تا جای ممکن خلاقیت اضافی به خرج نداده و از برندهای شناخته شده و مطمئن که قبلاً امتحان خود را پس داده‌اند خرید کنید. پس از آن، مطمئن شوید که ابزارهای خانه‌ی هوشمندتان به علاوه‌ی روتری که به عنوان دروازه‌ای برای ورود به آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، همگی از لحاظ نرم‌افزاری کاملاً به‌روز نگه داشته شوند. تجهیزات معروف خانه‌ی هوشمند این کار را مرتب و به صورت خودکار انجام می‌دهند که این خود دلیلی دیگر برای استفاده از برندهای معتبر است.

اگر تجهیزات و حساب‌های کاربری خانه‌ی هوشمندتان نیاز به رمز عبوری دارند، اطمینان حاصل کنید که این رمز تغییر یافته و روی حالت پیش‌فرض نیست. سعی کنید از کلمات عبور طولانی و پیچیده که جای دیگر از آن استفاده نکرده‌اید بهره ببرید و اگر امکانش هست با فعال کردن هویت‌سنجی دومرحله‌ای، لایه‌ی امنیتی دیگری در این بخش اضافه کنید.

کابل‌های شارژ مخرب

کابل‌های شارژ استاندارد عرضه شده به همراه هر گجتی، برای رساندن برق به دستگاه و احتمالاً انتقال فایل بین دستگاه و کامپیوتر طراحی شده‌اند، اما کابل‌های خاص دیگری ممکن است دقیقاً شبیه به همین کابل‌ها بوده و کارهای بسیار بیشتری نیز انجام دهند.

برای مثال اخیراً خبری در مورد تولید انبوه یک کابل لایتنینگ تقلبی منتشر شده است. این کابل‌ها دقیقاً شبیه کابل‌های اصلی اپل هستند اما می‌توانند به هکرها اجازه‌ی دسترسی از راه دور به دستگاهی که کابل را به آن متصل کرده‌اید بدهند. تنها چیزی که نیاز است، اتصال کابل مخصوص به دستگاه و موافقت با گزینه‌ی «trust this computer» است که هشداری آشنا برای ماست و معمولاً بدون فکر خاصی آن را تأیید می‌کنیم.

راه حل، استفاده از کابل‌هایی است که به همراه دستگاه عرضه شده یا از منابع معتبر خریداری کرده‌اید. درست مثل مواردی که درباره‌ی فلش‌های یو‌اس‌بی گفتیم، اینجا هم بهتر است هر کابلی که جایی پیدا کردید را مورد استفاده قرار ندهید.

[omidrock]

تله‌تکست در دل تلویزیون؛ روزگاری که اینترنت نداشتیم

 سالروز راه‌اندازی پیام‌نمای سیما (تله‌تکست) در ایران بهانه‌ای شد برای خاطره بازی با محتوا، گرافیک و صفحات

در سال‌هایی که دسترسی به اینترنت و شبکه‌های اجتماعی مثل امروز این قدر ساده و آسان نبود، تله‌تکست به عنوان بهترین ابزار پیام‌رسان روی گیرنده‌های تلویزیونی مورد استفاده قرار می‌گرفت. همه چیز هم داشت، از اخبار روز گرفته تا لطیفه و توصیه‌های روان‌شناسانه. سرویس پیام‌رسان تله‌تکست (Teletext) که این‌روز‌ها کلا فراموش شده، اگر مثل دهه ۷۰ یا ۸۰ محبوب بود باید الان جشن تولد ۴۷ سالگی‌اش در جهان را می‌گرفت.

[font=iransans, tahoma]نخستین سرویس مبتنی بر تله‌تکست Ceefax نام داشت که سپتامبر ۱۹۷۴ زمانی که تلویزیون به تازگی وارد خانه‌های بیشتر افراد جهان شده بود در اختیار آن‌ها قرار گرفت. این سرویس ابتدا بین مهندسان که غالب آن‌ها میان سال بودند رواج پیدا کرد تا بتوانند پیام‌های خود را به یکدیگر انتقال دهند و همکاران خود را از آخرین اتفاقات کاری و ... مطلع سازند.
[/font]
با گذشت زمان تقریبا همه ساکنان کره‌زمین به خوبی از تله‌تکست با قابلیت و توانایی‌هایی که دارد، آگاه شدند و مزایای گرافیکی و نوشتاری آن را در زمینه‌های مختلف خبری مورد استفاده قرار می‌دادند. در این بین، تله‌تکست در ایران با نام شبکه پیام سیما در ۳۰ مهر ۱۳۷۴ با تجهیز گیرنده‌های تلویزیونی به رمزگشا به طور ۲۴ ساعته در دسترس قرار گرفت. در پرونده امروز زندگی سلام، نکات جالبی درباره تاریخچه، محتوا، گرافیک، صفحات خواندنی و ... این سیستم پرطرفدار به خصوص در دهه ۸۰ را خواهید خواند.

از تولد تا وداع با نخستین سرویس مبتنی بر تله‌تکست دنیا
[font=iransans, tahoma]شاید برای‌تان جالب باشد که تله‌تکست اصلا برای استفاده همگانی اختراع نشد! پیام نما یا همان تله‌تکست در سال ۱۹۷۴ به همت شرکت بی‌بی‌سی و به منظور استفاده ناشنوایان اختراع شد تا برای آن‌ها که امکان شنیدن صدای برنامه‌های تلویزیونی را نداشتند، بستری فراهم شود که از تلویزیون بی بهره نمانند، اما این سرویس جذاب به سرعت با استقبال همه مردم دنیا مواجه شد و در کمتر از چهار سال، میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا اطلاعات خود را در تمام زمینه‌ها از آن می‌گرفتند.[/font]

[font=iransans, tahoma][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]سی‌فکس نخستین سرویس مبتنی بر تله‌تکست از سال ۱۹۷۴ در حال پخش بود و طی این سال‌ها همواره آخرین اخبار و نتایج رویداد‌های مهم و دانستنی‌های جذاب و کاربردی را به اطلاع مردم می‌رساند. اوایل سال ۹۱ (۲۰۱۲ میلادی) بود که این سرویس که قدیمی‌ترین تله‌تکست دنیا بود در پی تبدیل سایت ارسال کننده این شبکه از آنالوگ به دیجیتال برای همیشه تعطیل شد. این اقدام در پی آن که سی‌فکس رزولوشن پایینی داشت و در عین حال بینندگان چندانی نداشت، صورت گرفت تا دنیا با قدیمی‌ترین تله تکست وداع کند.
[/font][/font]
متن آخرین جمله متعلق به سی‌فکس که تا مدت‌ها روی پیام‌نمای تلویزیون‌های قدیمی نقش بسته بود، این بود: یک خداحافظی از تمام ما اهالی سی‌فکس (۱۹۷۴-۲۰۱۲) به شما مخاطبان گرامی. شایان ذکر است که از سال ۱۹۷۸ به تدریج در کشور‌های مختلف، این سرویس مبتنی بر تله‌تکست مورد استفاده قرار می‌گرفت و طرفداران زیادی پیدا کرد.

---

استفاده ۸۳درصدی مردم از تله‌تکست در ایران

پیام‌نمای سیما در ۳۰ مهر سال ۱۳۷۴ در کشورمان آغاز به کار کرد، اما به علت موجود بودن فونت‌های لاتین، پیام نمای انگلیسی پخش خود را آغاز کرد. در آن زمان ایجاد تله‌تکست فارسی از دغدغه‌های اصلی مسئولان تلویزیون بود. علت فاصله زمانی بین راه‌اندازی تله‌تکست فارسی و انگلیسی که تقریبا سه سال طول کشید، این بود که زبان فارسی نیاز به طراحی فونت و نرم‌افزار ویژه داشت، زیرا زبان فارسی بیش از ۱۰۰ حرف و علامت دارد و با مجموعه فرمت تله‌تکست انگلیسی سازگاری نداشت.

سرانجام پیام‌نمای فارسی در سال ۱۳۷۷ راه‌اندازی شد و در واقع پیام‌نما به تدریج تلویزیون را از دستگاهی تفریحی خارج و به ابزاری برای اطلاع‌رسانی تبدیل کرد که از جنبه‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و آموزشی کاربرد بسیاری هم داشت. هرچند هیچ‌گاه از میزان مخاطبان این نوع رسانه در سراسر کشور آمار روشن و گویایی منتشر نشد، اما نظرسنجی‌های صورت گرفته و تماس‌های مکرر و متعدد بینندگان با پیام‌نمای سیما حکایت از آن داشت که ۸۳ درصد از مردم در اواسط دهه ۸۰ از تله‌تکست استفاده می‌کردند و این ابزار اطلاع‌رسانی در میان قشر‌های مختلف جامعه به ویژه در میان جوانان و تحصیل‌کردگان با اقبال زیادی روبه‌رو بوده است.

---

رایگان و در دسترس بودن مزایای تله‌تکست

در تله‌تکست، انبوهی از اطلاعات در فضای خالی میان صدا و تصویر و خطوط محو عمودی (وی‌بی‌ای) درج می‌شد و مطالب در معرض دید بیننده قرار می‌گرفت. استفاده از این رسانه مزایای فراوانی داشت که ازجمله آن‌ها می‌توان به چند مورد مهم‌تر اشاره کرد. تله‌تکست با استفاده از فناوری ویژه خود امکان آموزش از راه دور را برای بینندگان فراهم می‌کرد و نوعی کتاب راهنمای تلویزیونی ۲۴ ساعته بود. همچنین بسیار فراگیر و دسترسی به آن آسان بود و در این رسانه حق انتخاب با بیننده بود که چه محتوایی را دنبال کند.

تله‌تکست آن زمان در مقایسه با اشتراک اینترنت و مجله‌ها و روزنامه‌ها، بستری بود که استفاده از آن هیچ هزینه‌ای در بر نداشت و در دورترین نقاط کشور که امکان دسترسی به روزنامه و مجله به صورت روزانه وجود نداشت، همراه این سیگنال‌های تلویزیون دریافت شدنی بود. مدیر پیام‌نمای شبکه ۲ سیما در گفت‌و‌گویی در سال ۸۷ گفته بود که تله‌تکست به نوعی کاربرد‌های اینترنت به خصوص برای مناطق محروم کشور را دارد و با استفاده از فناوری ویژه خود، هم اطلاعات جالب و سرگرم کننده را در اختیارشان قرار می‌دهد و هم اخبار موثق را.

---

پرطرفدارترین صفحات تله‌تکست
[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]گوشی هوشمندتان در دست‌تان است و با بالا پایین کردن همزمان سه چهار شبکه اجتماعی به کل نیاز‌های روزانه‌تان می‌رسید؟ بله این فناوری امروز است که دسترسی به همه چیز را آسان‌تر کرده است.
حالا یکی دو دهه قبل را تصور کردید که ما برای خواندن همین اخبار و دسترسی به لطیفه‌ها و سرگرمی‌ها متوسل به چیزی به نام تله تکست می‌شدیم.[/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]البته باید برای اندک فرصت‌هایی که کسی مشغول تماشای تلویزیون نباشد کمین می‌کردیم تا آن‌موقع فوری صفحه‌های محبوب از قبل ذخیره شده‌مان را بیاوریم و شروع به خواندن کنیم. در تله تکست، این قابلیت در اختیارمان بود که به وسیله چهار دکمه رنگی روی کنترل، به چهار صفحه دلخواه‌مان به صورت میانبر دسترسی داشته باشیم. هر چند که حتما اعداد مربوط به صفحات محبوب‌مان را حفظ بودیم، ولی کنترل تلویزیون اغلب خوب عمل نمی‌کرد و باید مدام به زمین یا دسته مبل کوبیده می‌شد تا کار کند و خلاصه سختی‌های خودمان را داشتیم.
[/font][/font][/font]
اعداد ۱۰۹ تا ۳۰۰ به بخش اخبار اختصاص داشت که هر کدام بنا به علایق‌مان به اخبار فرهنگی هنری، سیاسی یا ورزشی دسترسی پیدا می‌کردیم. اگر دو نفری داشتیم می‌خواندیم مدام باید حواس‌مان بود که آیا فرد دیگر هم صفحه مد نظر را تمام کرده که برویم صفحه بعد یا نه. بخش تیتر‌های روزنامه‌های ورزشی برای خودش آن موقع کار سایت ورزش سه امروز را انجام می‌داد.

حتی تله تکست بخش نیازمندی‌ها هم داشت و در صفحه ۴۰۰ می‌توانستیم به شماره تلفن‌های ضروری، وضع آب و هوا، ساعت حرکت قطار‌ها و ... دست پیدا کنیم. صفحه ۵۵۰ جایی بود که از اخبار انواع ورزش‌ها می‌توانستیم باخبر شویم. صفحه ۷۰۰ بخش مجله علمی بود که می‌توانست مخاطبان قدیمی امثال مجله دانستنی‌ها را جذب خودش کند. صفحه ۷۴۰ هم از آن صفحات بسیار پرمخاطب و پرطرفدار بود.

به خصوص بخش لطیفه‌ها که برای خودش کار تلگرام و توئیتر امروز را می‌کرد. مدام منتظر بودیم لطیفه‌های جدید آن را بخوانیم و آن‌هایی را که خیلی بهشان خندیدیم تیلیک‌تیلیک کنان با گوشی غیرهوشمندمان تایپ و برای همدیگر اس ام اس کنیم. اصلا یکی از منابع اصلی تغذیه شوهرعمه‌ها و شوهرخاله‌ها برای مجلس گرم‌کنی در دورهمی‌ها همین صفحه لطیفه‌ها بود.

اما یکی از بخش‌های نوجوان‌پسند و جوان‌پسند تله تکست هم بخش «باشگاه پرواز» این شبکه اطلاع‌رسانی بود که هنوز توی خاطرات بسیاری می‌توان اثری از آن را پیدا کرد. جایی که بسیار شبیه به تایم لاین‌های شبکه‌های اجتماعی امروزی بود و افراد پیام‌های خودشان را می‌فرستادند تا آن‌جا توسط دیگران خوانده شود و خیلی‌ها مدت‌ها ذوق داشتند تا بالاخره پیام‌شان در این قسمت درج و توسط دیگران خوانده شود. بله این وضع ما و صفحات محبوب‌مان در تله تکست بود.

---

۳ سوتی به یادماندنی تله‌تکست
[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]تله‌تکست با این که فناوری پیشرفته‌ای نداشت، ولی باز هم مانند بقیه فناوری‌ها با «باگ‌ها» یا همان ایراد‌های فنی همراه بود. هموطنان هم که کمین کرده و منتظر گرفتن «سوتی» از هرچیزی بودند، توانستند سه سوتی یا گاف این شبکه را شکار کنند![/font][/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][/font][/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]۱- مورد اول به جوکی درباره رئیس جمهور وقت باز می‌گشت که در صفحه «لطیفه» منتشر و پس از مدت کوتاهی حذف شد، ولی برای مردم همان مدت هم کافی بود تا تصویرش را بگیرند.
[/font][/font][/font][/font]
۲- مورد بعدی سوتی اپراتور در تایپ بود که تیم والیبال ایران را نایب قهرمان کشتی آزاد اعلام کرد و باز هم از دست بینندگان تله تکست در امان نماند.

۳- یک مورد دیگر هم که زمان خودش سروصدا کرد، اعلام زمان بازی دربی در ۱۰ سال قبل بود! تصویرش را ببینید، خودش گویای همه چیز است.

---

خاطراتی با گرافیک پایین

تله‌تکست برای نسلی که با آتاری هیجان‌زده می‌شد یک محصول آوانگارد بود، درحالی که امروز یک شوخی است
[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]برای ما که با گرافیک بی‌نهایت ابتدایی آتاری کیف می‌کردیم عجیب نبود که تله‌تکست بشود دریچه‌ای برای ارتباط با جهان بیرون. تله‌تکستی که حالا فراموش شده، اما جالب است بدانید هنوز هم هست و به‌روزرسانی می‌شود؛ برای چی و کی معلوم نیست. البته خیلی از تلویزیون‌های هوشمند امروزی دیگر از تله‌تکست پشتیبانی نمی‌کنند. دلیلی هم وجود ندارد، وقتی تلویزیون خودش یک رایانه هوشمند است که اپلیکیشن‌های فراوانی را پشتیبانی می‌کند چرا باید تله‌تکست داشته باشد؟ آن‌هم با آن فونت‌های عجیب؟ با آن ترتیب سخت صفحات که در آن پیدا کردن صفحه مورد علاقه شکنجه بود.[/font][/font][/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][/font][/font][/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]با این همه تله‌تکست نیاز‌های زیادی را رفع می‌کرد. فرض کنید با این تلویزیون ۲۰ اینچ که معمولاً کناره‌هایش مورب هم بود می‌خواستید وارد تله تکست شوید. عالمی بود. بعد که تلویزیون‌های ۲۱ اینچی فلت یا مسطح آمد بازار تله‌تکست هم داغ‌تر شد، چون آن انحنای گوشه‌های تلویزیون اصلاح شده بود و راحت‌تر می‌شد تله‌تکست گردی کرد.
[/font][/font][/font][/font][/font]
تلاش عوامل تله‌تکست برای این‌که گرافیکی هم به صفحه اول بدهند عالی بود. کلی رنگ و نور که به‌زحمت می‌شد داخلش متن را پیدا کرد. دفعه‌های اولی که می‌خواستیم خبر‌های ورزشی، تیتر صفحه اول روزنامه‌ها، حکایت و لطیفه‌ها را پیدا کنیم چالش جدی داشتیم. اما بعد کم کم عادت کردیم که هر چیزی چه جایی دارد. خیلی‌وقت‌ها صفحات تله‌تکست عوض می‌شد. فکر کنید غوطه‌ور در یک خبر، یا داستان یا قیمت سکه هستید که می‌رود صفحه بعد، با عجله یک صفحه را برمی‌گردانید، اما همان عجله باعث می‌شود دو صفحه برگردید عقب. تله‌تکست پر از دردسر‌هایی بود که هر چقدر هم سخت و طاقت‌فرسا بودند، اما بازهم باعث نمی‌شدند ما بی‌خیال آن شویم.

به‌طور مثال خیلی وقت‌ها حروف به درستی کنار هم نمی‌چسبید و باید حدس می‌زدیم چه کلمه‌ای را می‌خوانیم. یکی دیگر از مشکلات استفاده از تله‌تکست این شایعه بود که استفاده از آن برای لامپ تصویر تلویزیون دردسر دارد. به‌هرحال از نظر پدرو مادر‌های گرامی آتاری، میکرو، سگا و حتی تله تکست برای تلویزیون و چشم ما توامان ضرر داشتند. از پدر‌هایی که ۱۵ سال برچسب روی تلویزیون را نمی‌کندند تا موقع فروش با قیمت خوبی بشود تلویزیون را فروخت نباید بابت بدبینی به ضرر تله‌تکست برای لامپ تصویر ناراحت شد. جالب این جاست که همان تله‌تکست اعصاب خردکن به‌مراتب از اپلیکیشن‌های جذاب تلویزیون‌های هوشمند امروزی طرفدار بیشتری داشت.

این‌روز‌ها بیشتر خانه‌ها یک تلویزیون هوشمند دارد و جالب است هوشمند بودن تلویزیون هیچ کاربردی هم برای اهل منزل ندارد. نهایت ماجرا این است که یک تلویزیون اینترنتی یا VOD روی تلویزیون به صورت رایگان نصب است و تا اشتراک رایگانش فعال باشد با تلویزیون هوشمند فیلم و سریال می‌بینیم و بعد از آن تلویزیون‌مان هیچ فرقی با تلویزیون غیر هوشمند ندارد. اما یک زمانی داشتن تله‌تکست اعتباری داشت.
[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]نسل اول تلویزیون‌های رنگی که اوایل دهه ۷۰ در خانه‌ها بود تله‌تکست نداشتند، اما از اواخر دهه ۷۰ تله‌تکست وارد خانه‌ها شد و به شدت هم جا افتاد و به همان سرعت یک دهه بعد هم از چرخه حذف شد. یادش به‌خیر، برای خواندن یک مطلب پنج خطی پنج رنگ مختلف را تحمل می‌کردیم تا خطوط از هم تفکیک شوند.[/font][/font][/font][/font][/font]

[omidrock]

آیا اینترنت از کنترل دولت خارج می‌شود؟

نمایندگان مجلس، بار دیگر طرحی را درباره فضای مجازی به جریان انداخته‌اند تا به وسیله آن بسیاری از مسئولیت‌های دولت درباره اینترنت را سلب کنند.«آن‌ها در پی تحت فشار قرار دادن آقای آذری جهرمی بودند که کل فضای اینترنت ازجمله اینستاگرام را ببندند. اینکه نشد، همه ناشی از ایستادگی دولت بود.» این جمله از مصاحبه اخیر معصومه ابتکار، معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده شاید پشت پرده فضای مجازی و تلاش برای بستن آن را به خوبی نشان دهد.

[font=iransans, tahoma]محمدجواد آذری جهرمی هم پیش از این گفته بود که «مدینه فاضله گروهی در کشور قطع کامل اینترنت است»، اما به‌نظر می‌رسد تلاشی به‌صورت جدی جریان دارد تا بیش از گذشته کنترل و مدیریت فضای مجازی را از دست دولت خارج کند.
[/font]
نمایندگان مجلس طی هفته‌های اخیر حداقل ۳ طرح را درباره فضای مجازی به جریان انداخته‌اند تا نشان دهند برنامه مفصلی برای اینترنت و فضای مجازی دارند. در تازه‌ترین طرح با عنوان «طرح حمایت از کاربران و خدمات فضای مجازی» بیش از هر وقت دیگری تلاش برای کاهش نقش مدیریتی دولت در فضای مجازی دیده می‌شود.
[font=iransans, tahoma]این طرح هنوز در مراحل اولیه قرار دارد، اما بنیان آن براساس تشکیل «کمیسیون عالی تنظیم مقررات مرکز ملی فضای مجازی» است.[/font]

[font=iransans, tahoma][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]این کمیسیون در واقع قرار است بسیاری از وظایف ازجمله دادن مجوز به پیام‌رسان‌ها را بر عهده بگیرد و طیف وظایف آن به نوعی در حد یک وزارتخانه با گرفتن مسئولیت‌های وزارت ارتباطات نشان می‌دهد. براساس این طرح که توسط کمیسیون فرهنگی و با امضای نمایندگانی مثل نصرالله پژمانفر تهیه شده، در واقع این کمیسیون ذیل مرکز ملی فضای مجازی در واقع بخش اصلی مدیریت فضای مجازی را به جای دولت در اختیار خواهد داشت.
[/font][/font]

---

کم‌کردن وزن دولت

همچنین در موضوع جنجالی فیلترینگ هم در این طرح تغییر ساختار کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه درنظر گرفته شده که در آن وزن نمایندگان دولت کاهش یافته است. هرچند در وضعیت فعلی هم مدت‌هاست این کارگروه تشکیل جلسه نداده است، اما مسیر اصلی فیلترینگ براساس قانون جرائم یارانه‌ای به‌حساب می‌آید. هم‌اکنون فیلترینگ در کشور یا با حکم قضایی یا با رأی آنلاین ۵ نهاد شامل تنها ۲ نماینده دولت بدون تشکیل جلسات کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه صورت می‌گیرد.
[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]این نحوه فیلترینگ بار‌ها مورد اعتراض دولت بوده و حتی وزیر ارتباطات خواستار جایگزینی این روند با ایجاد «پالایش کارشناسی» شده است. درحالی‌که اکثر مقام‌های ارشد نظام ازجمله نمایندگان مجلس در شبکه‌های اجتماعی فیلتر شده ازجمله توییتر فعالیت دارند تا صدای ملت ایران را به جهان برسانند نمایندگان مجلس در طرح جدید خود هرگونه فعالیت مسئولان دستگاه‌های اجرایی در شبکه‌های اجتماعی خارجی را غیرمجاز دانسته‌اند.[/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][/font][/font]

[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]تأکید بر واگذاری مرزبانی دیجیتال
[/font][/font][/font]
در طرح جدید مجلس هم بار دیگر نمایندگان از واگذاری مرزبانی دیجیتال به نیرو‌های مسلح گفته شده است. در «طرح حمایت از کاربران و خدمات فضای مجازی» واگذاری درگاه‌های اینترنتی مورد توجه قرار گرفته و به خارج کردن مدیریت آن از طریق دولت تأکید شده است. طبق پیش‌بینی صورت گرفته در این طرح مرزبانی دیجیتال و دفاع سایبری از کشور و جلوگیری از بهره‌برداری غیرمجاز از داده‌های مجازی در درگاه مرزی کشور، با محوریت ستاد کل نیرو‌های مسلح توسط مراجع ذیربط انجام خواهد شد.
[font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma][font=iransans, tahoma]این مسئله مطرح شده مشابه طرح ساماندهی پیام‌رسان‌های اجتماعی است که بسیار مورد انتقاد قرار گرفت. در طرح مجلس دهم در این زمینه آمده بود: «مرزبانی دیجیتال و دفاع سایبری از کشور و جلوگیری از بهره‌برداری غیرمجاز از داده‌های مجازی در درگاه‌های ورود و خروج پهنای باند با محوریت ستاد کل نیرو‌های مسلح، توسط مراجع ذیربط انجام خواهد شد. حدود و ثغور با پیشنهاد ستاد کل نیرو‌های مسلح به تصویب فرماندهی معظم کل قوا خواهد رسید.»[/font][/font][/font]

[gnsorena]

گام‌های ساده برای محافظت از اطلاعات در برابر باج افزارها

Ransomware نوعی نرم افزار مخرب است که با نفوذ به سیستم، فایل‌های کاربر را رمزگذاری و دسترسی به پرونده‌های وی را مسدود می‌کند؛ سپس در ازای بازگرداندن پرونده‌ها از کاربر طلب باج می‌کند. باج افزارهای کلاسیک به سادگی فایل ها را رمزگذاری می کنند، در حالی که انواع مدرن‌تر آن‌ با انتقال داده‌های حساس به مهاجمان و تهدید به انتشار آنها، یک قدم جلوتر می روند.

باج افزارها همچنان تهدیدی رو به رشد علیه افراد و مشاغل هستند. بیش از 200 هزار سازمان در ایالات متحده تنها در سال 2019 حملات باج افزاری را تجربه كرده‌اند كه این رقم 41 درصد نسبت به سال 2018 رشد داشته است. این حملات به طور فزاینده‌ای متنوع و پیچیده شده‌اند و سازمان ها و مشاغل در هر حوزه و اندازه‌ای را هدف قرار می‌دهند. 

جلوگیری از حملات باج افزار دیگر به سادگی حذف پیوست‌های مشکوک ایمیل و نصب نرم افزار آنتی ویروس نیست. عوامل تهدید به طور فزاینده‌ای در سوء استفاده از سازمان‌ها از طریق فیشینگ، مهندسی اجتماعی و آسیب پذیری‌های نرم افزاری نظیر باگ کدنویسی یا حملات روز صفر موفق بوده‌اند.

ایجاد آگاهی امنیتی و برنامه ریزی منظم

اگرچه حملات باج افزار یک تهدید بالقوه برای مشاغل محسوب می‌شوند، اما بیشتر اوقات برای محافظت در برابر آنها کار کمی انجام می شود. خوشبختانه چند روش آسان برای کاهش خطرات وجود دارد که در ادامه به موثرترین آنها می پردازیم.

انسداد و کنترل
تیم‌های فناوری اطلاعات اولین خط دفاعی در برابر باج افزارها هستند و می توانند بسیاری از حملات را قبل از رسیدن به کاربران نهایی یا سیستم های مهم مسدود کنند. شیوه‌های مدرن امنیتی از چندین لایه محافظتی استفاده می‌کنند. با شروع از بیرونی ترین لایه، استفاده از فایروال با پیکربندی مناسب و سیستم تشخیص-محافظت در برابر نفوذ (IDS/IPS) می‌تواند به جلوگیری از حملات سطح پایین کمک کند. سپس می توان ابزارهای اضافی نظارت، تجزیه و تحلیل شبکه را برای بررسی الگوی ترافیکی غیرمعمول و مشکوک راه اندازی کرد و در صورت نیاز برنامه‌‌ی بازدارندگی را در دستور کار قرار داد.

به روز بودن
در اندپوینت‌ها و سرورها تیم IT باید اطمینان حاصل کند که نرم افزار، سیستم عامل و راه حل‌های ضد بدافزار نصب شده به روز هستند. علاوه بر این حساب‌های کاربری باید کاملاً سنجیده شده در اختیار قرار بگیرند و هر حساب به گونه‌ای پیکربندی شده باشد که تنها اجازه دسترسی به نیازهای آن کاربر را بدهد و نه چیز دیگر. همین مفهوم در مورد حساب‌های مدیریت سیستم نیز صدق می‌کند؛ از استفاده از یک حساب واحد که به همه چیز دسترسی دارد اجتناب کنید. تقسیم دسترسی به سیستم‌های مختلف و به حداقل رساندن دسترسی در حد موارد ضروری می‌تواند در صورت فاش شدن اطلاعات کاربری، آسیب به مجموعه را کاهش دهد.

آموزش به کارکنان
برای حفظ امنیت نیاز است تا همه کاربران نهایی در زمینه تهدیدات احتمالی آگاهی کافی داشته باشند، زیرا بسیاری از شکاف‌های اطلاعاتی به دلیل فریب کاربران به روشهای فیشینگ و مهندسی اجتماعی ایجاد شده است. بدین منظور لازم است برنامه‌های آموزشی ارائه شود تا نمونه‌هایی از حملات فیشینگ مدرن، چگونگی رخ دادن مهندسی اجتماعی، مدیریت ایمیل های مشکوک، شناسایی وب سایت های جعلی و از همه مهم‌تر، نحوه گزارش یک حادثه امنیتی آموزش داده شود.

برنامه‌ریزی، تمرین و آماده‌سازی
برنامه های مدیریت بحران باید به خوبی مستند و تکرار شود. به عنوان مثال اینکه چه کسی باید ارتباطات داخلی و خارجی را مدیریت کند؟ در صورت نیاز، از چه فرایندهایی برای انجام حسابرسی، تجزیه و تحلیل خسارت و اطلاع رسانی به مشتری و مدیریت استفاده شود؟ در بخش داخلی، تیم فناوری اطلاعات همیشه باید نقشه‌های به روز از این که هر سیستم چه کاری انجام می‌دهد و کدام یک به دیگری وابسته است، در اختیار داشته باشد. در صورت نیاز به خاموش شدن کامل سایت برای مهار یا حذف بد افزار، باید برنامه‌های اضطراری در دست اجرا باشد.

چند نسخه پشتیبان گیری خارج از سایت و مکانیزم های بازیابی فوری را تنظیم کنید
در حالی که کارکنان آموزش دیده و تیم‌های فناوری اطلاعات می‌توانند حملات باج افزار را تا حد زیادی کاهش دهند، اما به دلیل ماهیت غیر قابل پیش بینی بودن این حملات، سیستم ها هرگز نمی‌توانند 100 درصد محافظت شوند.

تنها راه بی‌خطر برای محافظت کامل از دارایی‌های دیجیتال، داشتن یک استراتژی جامع تهیه پشتیبان از همان ابتدای کار است. این اطمینان می‌دهد که در صورت به خطر افتادن سیستم‌ها، همیشه نسخه‌ی سالمی از داده‌ها برای بازیابی وجود دارد.

یک روش محبوب پشتیبان گیری، استراتژی پشتیبان گیری 3-2-1 است. به زبان ساده، این 3 نسخه از داده های شما، در 2 رسانه مختلف با 1 نسخه خارج از سایت است. نمونه‌ای از این موارد می تواند ذخیره سازی داده‌های شما در یک سرور تحت وب، با دو نسخه پشتیبان، یکی در محل و دیگری در فضای ابری یا در یک سایت از راه دور باشد.

[gnsorena]

 سازمان‌های دولتی مجددا مورد حمله هکرها قرار گرفتند!

برای چندمین مرتبه، پورتال‌های رسمی سازمان‌های دولتی ایران؛ مورد هدف هکرها قرار گرفتند. روز گذشته اعلام شد که سایت رسمی رصد و پایش دولت الکترونیک به نشانی (e-monitor.ito.gov.ir) توسط هکرها مورد حمله قرار گرفت و از دسترس خارج شده است. این سایت توسط وزارت ارتباطات راه‌اندازی شده و گزارش روند رشد و پیشرفت‌ها از تمامی دستگا‌ه‌ها در جهت اجرای طرح دولت الکترونیک در آن قرار می‌گیرد.

امیر ناظمی، معاون وزیر ارتباطات و رئیس سازمان فناوری اطلاعات در این باره اعلام کرد: هکرها فقط توانستند صفحه اصلی سایت را از دسترس خارج کنند و به دیتاها و اطلاعات آن دسترسی پیدا نکردند. از طرفی ابوالقاسم صادقی، معاون امنیت سازمان فناوری اطلاعات ایران نیز اعلام کرد: این سایت یک سامانه قدیمی بوده و دیتاهای مهمی در آن وجود نداشت، اکثر اطلاعات این سایت در گذشته در قالب گزارش به مردم اعلام شده بود.
این اتفاق در حالی رخ داد که طی یک سال اخیر، چندین مورد حمله سایبری موفق به زیرساخت‌های دستگاه‌ها و سازمان‌های دولتی مختلف انجام شد که روند رو به رشد این حملات سایبری نگران کننده است. در ابتدای سال شاهد حمله سایبری به سازمان بنادر و کشتیرانی، وزارت راه وشهرسازی و بندر شهید رجایی بودیم.
حدود یک ماه پیش نیز یک حمله سایبری گسترده به دو سازمان دولتی مهم رخ داد، ابوالقاسم صادقی در مورد حملات سایبری یک ماه پیش گفته بود: وقتی حمله‌ای رخ می‌دهد نمی‌توانیم بگوییم که اتفاقی نیفتاده است. اما مهم‌ترین مسئله در برخورد با چنین حملاتی، واکنش سریع، هماهنگی و انسجام میان دستگاه‌های امنیتی مربوطه برای مقابله با این اتفاق است تا آسیب‌ها را به حداقل برسانیم که همین اتفاق نیز رخ داد.
آن طور که از شواهد و قرائن مشخص است، ایران نمی‌تواند به طور کامل از زیرساخت‌های اینترنتی خود محافظت کند، البته تاکنون حمله سایبری موفق به دستگاه‌های حساس نظامی و امنیتی در ایران تایید نشده ولی بسیاری از سایت‌های دولتی طعمه هکرها بوده‌اند و تعداد این حملات در حال افزایش است. باید دید وزارت ارتباطات و آذری جهرمی در روزهای پایانی دولت دوازدهم، فکری برای مقابله با این حملات دارند یا خیر.

[sorena]

 اختلال دردسرساز یوتیوب برطرف شد

یوتیوب گوگل مشکلی که به قطعی جهانی دسترسی به این سرویس ویدیویی منجر شده بود را برطرف کرد.

به گزارش ایسنا، وب سایت DownDetector که موارد قطعی و از دسترس خارج شدن سرویسهای اینترنتی را مونیتور می کند، اعلام کرد حدود ۲۸۶ هزار مورد گزارش از کاربرانی که اواخر روز چهارشنبه قادر به دسترسی به یوتیوب نبودند، دریافت کرده است.

 

این مشکل باعث شده بود کاربران نتوانند در یوتیوب فیلم مشاهده کنند و بیشتر در آمریکا، قسمتهایی از اروپا، آمریکای جنوبی و استرالیا گزارش شده بود.

بر اساس گزارش رویترز، یوتیوب در توییتی بدون توضیح درباره عامل این اختلال، بابت این مشکل عذرخواهی کرد و از رفع آن خبر داد.