راهنماهای موبایلی

[omidrock]

۶ علامت هک شدن گوشی تلفن همراه

 زمانی که گوشی موبایل هک شده و داده و اطلاعات ضبط شده در حافظه گوشی سرقت می‌شود کاربران فضای با مشکلات عدیده‌ای مانند کلاهبرداری، سرقت وجوه نقدی و انتشار تصاویر مواجه می‌شوند.

بهتر است که تعدادی از علائم هک گوشی را به خاطر سپرده تا در صورت مواجهه با این شرایط بتوانیم از سرقت اطلاعات گوشی جلوگیری کنیم.

۱ - زود تمام شدن شارژ گوشی:اگر از موبایل خود استفاده زیادی نظیر بازی کردن به صورت مداوم را ندارید، می‌توانید تا حد زیادی مطمئن باشید که گوشی تحت کنترل است؛ البته به یاد داشته باشید که دلایل زود تمام شدن شارژ گوشی متنوع است.

۲ - گرم شدن دائمی گوشی:گاهی گوشی بدون هیچ دلیلی بیش از حد گرم می‌شود. در صورتی که با موبایل خود بازی نمی‌کنید یا به طور مداوم با برنامه خاصی کار نکرده‌اید، احتمالا هدف جاسوسی قرار گرفته اید. دقت کنید که گرم شدن نسبی دستگاه بر اثر شارژ شدن طبیعی است.

۳ - ارسال و دریافت پیامک‌های خودکار و عجیب: ارسال و دریافت پیامک‌های عجیب هم می‌تواند یکی دیگر از نشانه‌های هک گوشی موبایل باشد. اگر گوشی شما به طور خودکار پیامکی به هر شماره‌ای ارسال می‌کند، مطمئن باشید که این روند بسیار مشکوک بوده و ناشی از عاملی مخرب خواهد بود و می‌تواند نشانه هک شدن گوشی باشد.

۴ - افزایش بیش از حد مصرف اینترنت: اغلب ابزار‌هایی که برای هک کردن گوشی‌های موبایل و رد و بدل اطلاعات از آن‌ها استفاده می‌شود مبتنی بر اینترنت هستند. یعنی از شبکه اینترنت برای رد و بدل اطلاعات استفاده می‌کنند بنابراین طبیعتا زمانی که گوشی شما هک شود میزان مصرف حجم اینترنت آن هم افزایش پیدا خواهد کرد.

۵ - نصب خودکار اپلیکیشن‌های عجیب: نصب اپلیکیشن یا برنامه‌های عجیب به صورت خودکار بر روی گوشی یکی از اصلی‌ترین نشانه‌هایی است که می‌تواند خبر از هک گوشی موبایل شما داشته باشد.

اپلیکیشن‌ها در گوشی موبایل نباید بدون اینکه کاربر تمایل به نصب آن داشته باشد، نصب شوند.

۶ - کم شدن خودکار شارژ سیم کارت: اگر اعتبار سیم کارت شما یا بهتر بگوییم شارژ آن به صورت خودکار کم می‌شود، ممکن است گوشی موبایل تان هک شده باشد و ارسال پیامک‌ها یا رد و بدل اطلاعات به شیوه‌های خاصی که هکر طراحی کرده منجر به بروز این مشکل شده باشد؛ بنابراین همیشه مساله کم شدن خودکار شارژ سیم کارت را جدی بگیرید و توجه ویژه‌ای به آن داشته باشید.

[omidrock]

چگونه با استفاده از سنسور اثر انگشت، برنامه ها و فایل های شخصی را قفل کنیم

این روزها «حسگرهای اثر انگشت» ( Fingerprint) بیش از هر زمان دیگری قدرتمند هستند و در کنار دیگر روش ها، سبب شده اند امنیت گوشی های هوشمند به مقدار قابل توجهی افزایش پیدا کند. این حسگرها همچنین در حال حاضر استفاده از گوشی های موبایل را بسیار ساده تر از گذشته کرده اند و دیگر هر بار نیاز به وارد کردن رمز عبور PIN نیست. اما شاید تاکنون به این موضوع توجه نکرده  باشید که حتی می توان با استفاده از این سنسورها امنیت برنامه ها و فایل های شخصی را هم افزایش داد.

در کنار اینکه سنسورهای اثر انگشت می توانند برای افزایش امنیت کلی گوشی های هوشمند به کار گرفته شوند، می توان وظایف دیگری نظیر: تایید هویت برای ورود به برنامه ها و قفل گذاری فایل ها و برنامه های شخصی را هم به آن ها محول کرد. به عبارت دیگر؛ در گوشی های هوشمند امروزی می توان سنسورهای شناسایی اثر انگشت را طوری برنامه ریزی کرد که دسترسی به همه برنامه ها و فایل ها، از شبکه های اجتماعی گرفته تا عکس های شخصی را محدود کنند.

اما چگونه می توان در گوشی های هوشمند مختلف این قابلیت را برنامه ریزی کرد؟ در زیر ابتدا روش استفاده از این ترفند در برندهای مختلف از گوشی های هوشمند را مورد بررسی قرار می دهیم و سپس به معرفی سه برنامه که بهترین عملکرد را در قفل برنامه ها و فایل ها با استفاده از سنسور اثر انگشت فراهم می کنند می پردازیم.

هواوی

هواوی یکی از نخستین شرکت هایی بود که قابلیت قفل برنامه ها و فایل ها با استفاده از سنسور اثر انگشت را به گوشی های خود آورد. برای اولین بار در گوشی Ascend Mate 7 و محصولات هم رده با آن، شاهد حضور نسخه پایدار این قابلیت بودیم و همچنان در جدیدترین محصولات این شرکت نیز می توان آن را به کار گرفت.

برای اینکه در گوشی های هواوی بتوانید این قابلیت را فعال کنید، باید مسیر Settings، سپس Security and privacy و در انتها Fingerprint ID را طی کنید. در این بخش می توانید به تنظیمات دو قابلیت Access Safe و Access App Lock که به ترتیب با هدف قفل فایل ها و برنامه ها به کار گرفته می شوند، دست پیدا کنید.

اما برای فعال سازی قابلیت قفل گذاری بر روی برنامه ها باید به مسیر Settings، سپس Security and privacy و در انتها App lock مراجعه کنید؛ سپس برنامه هایی را که قصد دارید تنها پس از تایید سنسور اثر انگشت باز شوند، انتخاب نمایید. به این ترتیب هرگاه آیکون یکی از این برنامه ها را لمس کنید، تنها پس از شناسایی توسط سنسور اثر انگشت، امکان دسترسی به آن  وجود خواهد داشت.

برای اینکه بتوانید در گوشی های هواوی، فایل های شخصی خود را در وضعیت قفل قرار دهید نیز باید مسیر Settings، سپس Security and privacy و در پایان Access Safe را طی کنید. در این بخش می توانید فایل های مورد نظر خود را به این قابلیت اضافه کنید.

از طریق روش دیگری نیز می توان فایل های شخصی را قفل کرد. برنامه نمایش فایل های گوشی خود را باز کنید، سپس فایل موردنظر خود را یافته و آن را لمس و انگشت خود را برای مدتی نگه دارید. از منوی باز شده گزینه More و سپس Move to safe را انتخاب کنید.

وان پلاس

این تولید کننده گوشی های پرچمدار، از زمان عرضه اسمارت فون وان پلاس 2 تاکنون، محصولات خود را به سنسورهای اثر انگشت مجهز کرده است. در طی این سال ها این حسگرها در گوشی های وان پلاس تنها برای باز و بسته کردن قفل صفحه نمایش مورد استفاده قرار می گرفت؛ اما در یکی دو سال اخیر قابلیتی با عنوان App Locker به رابط کاربری این شرکت اضافه شد که به کاربران اجازه می دهد با استفاده از حسگر اثر انگشت، بر روی دسترسی به برنامه ها محدودیت وضع کنند.

برای اینکه بتوانید در گوشی های وان پلاس این قابلیت را فعال کنید، ابتدا وارد مسیر Settings، سپس Utilities و آن گاه App Locker شوید. در گام بعد رمز PIN خود را وارد کنید تا گزینه ای تحت عنوان Add apps در دسترس قرار بگیرد. با استفاده از این گزینه می توانید برنامه هایی را که قصد قفل کردن آن ها را دارید انتخاب کنید. با این کار هرگاه برای باز کردن این برنامه ها تلاش کنید، باید با استفاده از سنسور اثر انگشت، هویت خود را تایید کنید.

گوشی های وان پلاس همچنین تا چندی قبل قابلیت دیگری با عنوان SecureBox را در اختیار داشتند که به کاربران اجازه می داد از فایل های شخصی خود محافظت کنند؛ اما سال گذشته بود که گروهی از کاربران اعلام کردند که در این قابلیت باگ مهلکی وجود دارد که اجازه می دهد به راحتی بتوان توسط دیگر برنامه های مدیریت فایل به فایل های قفل شده دسترسی پیدا کرد. وان پلاس مدتی بعد این باگ را رفع کرد و این قابلیت را با یک عنوان جدید؛ یعنی Lockbox به گوشی های خود آورد.

می توان در گوشی های این شرکت با مراجعه به مسیر File manager، سپس Categories و در انتها Lockbox به این قابلیت دسترسی پیدا کرد. هنگامی که قصد دارید برای اولین بار از این قابلیت استفاده کنید باید رمز PIN گوشی خود را وارد کنید؛ اما برای دفعات بعدی امکان تعیین هویت با استفاده از سنسور اثر انگشت نیز ممکن خواهد بود.

برای اینکه بتوانید فایل های مختلف را به قابلیت Lockbox اضافه کنید؛ باید در برنامه مدیریت فایل ها، فایل موردنظر را یافته و یک لمس همراه با مکث بر روی آن صورت دهید، سپس بر روی منوی سه نقطه موجود در بالای صفحه نمایش کلیک کنید و گزینه Move to Lockbox را انتخاب نمایید.

Oppo

Oppo نیز همچون وان پلاس، سنسورهای شناسایی اثر انگشت را توسط محصولات خود در دسترس کاربران قرار می دهد. در جدیدترین نسل از گوشی های هوشمند این شرکت قابلیت قفل کردن برنامه ها و فایل های شخصی تعبیه شده است. برای اینکه بتوانید این قابلیت را فعال کنید، ابتدا باید مسیر Settings، سپس Fingerprint, face and passcode و در پایان Privacy passcode را طی کنید. در این بخش گزینه ای با عنوان Turn on privacy passcode را خواهید یافت که پس از لمس آن، وارد کردن یک رمز عبور دلخواه از کاربران درخواست می شود.

در این بخش همچنین نیاز است که کاربران به یک سوال امنیتی پاسخ دهند تا در صورت فراموش کردن رمز عبور، امکان بازیابی آن وجود داشته باشد. همچنین امکان وارد کردن یک آدرس ایمیل نیز برای اتصال حساب کاربری وجود دارد.

هنگامی که این فرآیند به پایان برسد، امکان دسترسی به قابلیت قفل گذاری برنامه ها و فایل های شخصی با استفاده از سنسور اثر انگشت در پنجره Privacy passcode ممکن خواهد بود. همچنین می توان به این قابلیت از طریق مسیر Settings، سپس Security و در انتها App lock/private safe نیز دسترسی پیدا کرد. اگر در این بخش تنظیمات App Lock را لمس کنید؛ می توانید برنامه هایی را که پس از بازکردن آن ها به تایید هویت با استفاده از اثر انگشت نیاز است را مشاهده و تعیین کنید.

تنظیمات Private Safe نیز مطابق با انتظارات اجازه می دهد که فایل های بیشتری را به حالت قفل درآورید. برای مشاهده فایل های قفل شده نیز باید به همین بخش مراجعه کرد.

برخلاف بسیاری از دیگر تولید کنندگان گوشی های هوشمند، Oppo به کاربران خود اجازه نمی دهد از طریق برنامه مدیریت فایل، فایل ها را انتخاب و به حالت قفل درآورند و کاربران برای این کار باید همیشه به منوهای بالا مراجعه کنند. با این وجود، کاربران می توانند برای دسترسی سریع تر به منوی بالا، یک آیکون میان بر را ایجاد و بر روی صفحه Homescreen خود قرار دهند. برای این کار در پنجره Private safe، بر روی گزینه با عنوان Cog کلیک کنید و در پنجره بعدی قابلیت Homescreen shortcut را به وضعیت فعال درآورید.

سامسونگ

سامسونگ نیز مدت هاست قابلیت قفل گذاری بر روی برنامه ها و فایل های شخصی را در اختیار کاربران خود قرار داده است. دسترسی به این قابلیت ها توسط برنامه ای قدرتمند با عنوان Secure Folder میسر است که به عنوان یک راهکار جامع نزد کاربران شناخته می شود.

برای اینکه بتوانید از این قابلیت استفاده کنید ابتدا باید مسیر Settings، سپس Lock screen and security و در انتها Secure Folder را طی کنید. در این بخش باید وارد حساب کاربری سامسونگ خود شوید یا اگر آن را در اختیار ندارید، یک حساب کاربری جدید ایجاد کنید.

پس از اینکه به حساب کاربری خود وارد شدید، نوع روش تعیین هویت که می توانید توسط آن به محتویات Secure Folder خود دسترسی پیدا کنید را انتخاب کنید. به عنوان مثال بسته به مدل گوشی خود می توانید شناسایی از طریق اثر انگشت یا عنبیه چشم را انتخاب کنید. در نسخه های جدید از این قابلیت، گزینه ای با عنوان +Fingerprint نیز وجود دارد که تنها شناسایی هویت با استفاده از یک انگشت خاص را ممکن می کند.

پس از تنظیم کردن قابلیت Secure Folder، آیکون آن در منوی برنامه ها قابل مشاهده خواهد بود. در این حالت برای ورود به این پوشه، تنها کافی است آن را لمس کرده و با استفاده از سنسورهای اثر انگشت یا شناسایی عنبیه چشم، هویت خود را تایید کنید. پس از ورود می توانید با استفاده از گزینه های Add apps و Add files، به ترتیب نسبت به اضافه کردن برنامه ها و فایل های مورد نظر خود اقدام کنید.

اضافه کردن فایل ها به این پوشه رمزگذاری شده از طریق برنامه My Files نیز ممکن است. برای این کار، فایل موردنظر خود را لمس کرده و چند لحظه نگه دارید؛ سپس وارد منوی نشان داده شده توسط سه نقطه عمودی شوید و گزینه Move to Secure Folder را انتخاب کنید.

Vivo

Vivo نخستین شرکتی بود که توانست گوشی های خود را به سنسورهای اثر انگشت یکپارچه با نمایشگر مجهز کند. طبیعی است اگر بدانیم محصولات این شرکت، اجازه قفل گذاری بر روی برنامه ها و فایل های شخصی با استفاده از این سنسورها را هم ممکن می کند.

برای فعال سازی این قابلیت در گوشی های Vivo می توانید از طریق یکی از دو مسیر Settings، سپس Security and privacy و در پایان Privacy and app encryption، یا settings، سپس Fingerprint, face and password و در انتها Privacy and app encryption اقدام کنید.

هنگامی که این مسیرها را طی کنید، به وارد کردن یک رمز عبور دلخواه برای استفاده های بعدی از این قابلیت نیاز خواهید داشت. پس از ورود این رمز عبور، لیستی از برنامه های نصب شده بر روی دستگاه نمایش داده می شود که می توانید تعیین کنید برای استفاده از کدام یک از آن ها به استفاده از سنسور شناسایی اثر انگشت نیاز خواهد بود.

برای استفاده دوباره از این قابلیت، باید از سوی کاربران رمز عبور تعیین شده در گام قبل و همچنین رمز صفحه نمایش وارد شود؛ اما در دفعات بعدی کاربران اجازه دارند از سنسور اثر انگشت برای تایید هویت خود استفاده کنند. به این ترتیب این قابلیت به کاربران اجازه می دهد برای محافظت از بخشی از برنامه های خود، از سنسور اثر انگشت استفاده کنند.

اما برای اینکه بتوانید توسط این حسگر از تصاویر و ویدیوهای شخصی خود نیز مراقبت کنید، باید به پوشه ای که به صورت پیش فرض در برنامه مدیریت فایل ها تعبیه شده است مراجعه نمایید. به دو طریق می توان به این پوشه دسترسی پیدا کرد؛ در روش اول می توانید برنامه مدیریت فایل گوشی را باز کنید و سپس وارد پوشه ای با عنوان File safe شوید. در روش دوم باید مسیر Settings، سپس Security and privacy و در انتها File safebox را طی کنید.

در اولین ورود به این پوشه، از شما درخواست می شود رمز عبوری که در گام قبل تعیین کرده اید و همچنین رمز قفل صفحه نمایش گوشی خود را وارد کنید. پس از این کار گوشی به صورت خودکار، میزان علاقه مندی به استفاده از سنسور اثر انگشت برای ورودهای بعدی را جویا می  شود. برای اینکه بتوانید فایل های مختلف را به این پوشه رمزگذاری شده اضافه کنید، تنها کافی است در برنامه مدیریت فایل ها، فایل موردنظر را یافته و سپس آن را لمس کرده و برای چند لحظه نگه دارید. در گام بعد از منوی ظاهر شده گزینه More و بالاخره Move into the file safe را انتخاب کنید.

شیائومی

شیائومی دیگر تولید کننده گوشی های هوشمند است که در رابط کاربری خود امکان قفل گذاری برای برنامه ها و فایل های شخصی را مهیا کرده است. برای اینکه بتوانید با استفاده از سنسور اثر انگشت موجود در این گوشی ها، دسترسی به برنامه های مختلف را محدود کنید، باید وارد برنامه Security app شوید و بر روی آیکون نشان داده شده با نام App lock کلیک کنید. در گام بعد باید یک رمز عبور یا یک PIN را وارد کرده و برنامه هایی که قصد قفل گذاری آن ها را دارید، انتخاب کنید. به این ترتیب از این پس هرگاه قصد داشته باشید وارد این برنامه ها شوید، باید با استفاده از سنسور اثر انگشت هویت خود را تایید کنید.

اگر قصد دارید در گوشی های شیائومی، فایل های شخصی خود را از دیده‌ها پنهان کنید، ابتدا باید آن را به رابط کاربری MIUI 10 یا جدیدتر از آن آپدیت کنید. در این رابط کاربری قابلیتی با عنوان Hidden folders وجود دارد که دسترسی به این امکان را مهیا می کند. برای استفاده از این قابلیت ابتدا وارد برنامه File manager شوید و از منوی کناری، گزینه مشخص شده با عنوان Hidden folders را انتخاب کنید. هنگامی که این پوشه را لمس کردید، برای تایید هویت خود باید یک رمز عبور یا الگو را وارد کرده یا اثر انگشت خود را اسکن کنید. به این ترتیب دسترسی به این پوشه ممکن می شود.

شیائومی سه روش گوناگون را برای اضافه کردن فایل ها به این پوشه مخفی در نظر گرفته است. در روش اول می توان با استفاده از برنامه File manager، فایل ها را به این پوشه اضافه کرد. برای این کار وارد این برنامه شوید و پس از انتخاب فایل مورد نظر، آن را لمس کرده و انگشت خود را نگه دارید. در گام بعدی از طریق منوی نمایش داده شده با سه نقطه، گزینه Hide را انتخاب کنید.

روش دوم از طریق مسیر Hidden folder، سپس منوی سه نقطه و در انتها گزینه Add files، قابل دسترس است. با انتخاب این گزینه، تمامی فایل های ذخیره شده در سیستم قابل مشاهده خواهد بود و می ‌توان به راحتی آن ها را برای وارد شدن به این پوشه انتخاب کرد.

روش سوم نیز که برای اضافه کردن عکس ها و ویدیوها مورد استفاده قرار می گیرد، از طریق برنامه Gallery در اختیار کاربر قرار می گیرد. برای استفاده از این روش، وارد این برنامه شوید و پس از لمس یک عکس یا ویدیو و مکث برای چند لحظه، بر روی منوی سه نقطه کلیک کنید و گزینه Hide را انتخاب نمایید.

اگر گوشی شما دارای قابلیت قفل کردن برنامه‌ها و فایل‌ها نیست، نگران نباشید؛ در حال حاضر برنامه‌های گوناگون و قدرتمندی در Play Store یافت می‌شود که می‌توان توسط آن‌ها قابلیت‌های مشابه‌ای را در اختیار گرفت. اگرچه ممکن است عملکرد این برنامه‌ها از نسخه پیش‌فرض موجود در رابط کاربری گوشی‌های هوشمند ضعیف‌تر باشد، اما بدون شک استفاده از آن‌ها خالی از لطف نیست.

برنامه LOCKit

LOCKit یکی از شناخته شده‌ترین برنامه‌ها در حوزه قفل کردن برنامه‌ها و فایل‌ها است که قابلیت‌های انبوهی را هم در خود جای داده است. علاوه بر امکان قفل کردن برنامه‌ها، عکس‌ها و ویدیوها، برنامه LOCKit همچنین قابلیت آن را دارد تصاویر افرادی را که سعی می‌کنند به این اطلاعات رمزگذاری شده دسترسی پیدا کنند را به ثبت برساند. کار با این نرم افزار بسیار ساده است. تنها کافی است آن را نصب و مجوزهای لازم برای مدیریت حافظه را صادر کنید. در گام بعد می‌توانید با تعیین یک رمز PIN و یک سوال امنیتی، به قابلیت‌های این برنامه دسترسی پیدا کنید.

عملکرد این برنامه با کمی کاستی در بعضی از قسمت‌ها روبرو است. به عنوان مثال حتی پس از قفل کردن یک برنامه نیز می‌توان آن را از طریق منوی برنامه‌های فعال در پس‌زمینه مشاهده کرد. البته به نظر می‌رسد که این مشکل تقریباً در نسخه جدید از این برنامه رفع شده است و در حال حاضر این ایراد تنها برای بخشی از برنامه‌های متفرقه وجود دارد.

یکی از معایب اصلی برنامه LOCKit، نمایش تبلیغات در بخش‌های مختلف از جمله منوی اصلی و صفحه شناسایی کاربران پیش از بازکردن برنامه‌ها و فایل‌ها است  که می تواند برای بعضی ها آزار دهنده باشد. با این حال حتی این عملکرد نیز برای یک برنامه رایگان عالی به نظر می‌رسد. این برنامه را می‌توانید از طریق این لینک دانلود کنید.

برنامه AppLock

AppLock نیز یکی از برنامه‌های پرطرفدار در حوزه قفل گذاری برنامه‌ها با استفاده از سنسور اثر انگشت بوده و قابلیت‌های انبوهی را در خود جای داده است. علاوه بر قفل گذاری برنامه‌ها، می‌توان با استفاده از این برنامه در راه‌های ارتباطی گوشی‌های هوشمند (نظیر بلوتوث) نیز محدودیت ایجاد کرد.

AppLock همچنین می‌تواند برای مخفی کردن فایل‌های مالتی‌مدیا نیز مورد استفاده قرار بگیرد. این برنامه دارای صفحه کلید Random و قفل PIN مخفی نیز هست و سطح امنیتی بالایی را فراهم می‌آورد. در منوی تنظیمات این برنامه قابلیتی وجود دارد که از نمایش برنامه‌های قفل شده در منوی برنامه‌های فعال در پس‌زمینه نیز جلوگیری می‌کند؛ اما باید توجه داشت که این قابلیت، امکان استفاده از این منو برای برنامه‌های قفل شده را کاملاً منتفی می‌کند. این برنامه را می‌توانید از طریق این لینک دانلود کنید.

برنامه AppLocker

برنامه AppLocker نیز به دلیل رابط کاربری زیبا و چشم نواز، یکی از بهترین اپلیکیشن‌های موجود در زمینه قفل برنامه‌ها است. استفاده از این برنامه‌ نیز به سادگی امکان پذیر است و کاربران تنها باید پس از صدور مجوزهای موردنیاز، یک رمز PIN تعیین کنند.

AppLocker دارای کاستی‌هایی نیز هست. در این برنامه امکان قفل گذاری بر روی فایل‌ها وجود ندارد و همچنان می‌توان حتی پس از قفل کردن برنامه‌ها نیز در منوی برنامه‌های فعال در پس زمینه آن‌ها را مشاهده کرد. به عنوان یک باگ اساسی، اگر برنامه AppLocker را در پس‌زمینه ببندید، تمامی برنامه‌های قفل شده در دسترس عموم قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر این برنامه باید همیشه حداقل در پس‌زمینه فعال باقی بماند تا بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. پیش از دانلود این برنامه‌ بهتر است به این موضوع توجه کنید. این برنامه را می‌توانید از طریق این لینک دانلود کنید.

[gnsorena]

 آموزش غیرفعال کردن گوگل اسیستنت گوشی و دستگاه‌های هوشمند خانگی

نمی‌شود انکار کرد که گوگل اسیستنت یک ابزار مفید به حساب می‌آید. از زمان عرضه اولیه بر روی گوشی‌های هوشمند تا به امروز، این دستیار هوشمند، پیشرفت زیادی کرده است. البته با این وجود، برخی از کاربران نیازی به استفاده از آن نمی‌بینند. شاید از بسیاری از مردم شنیده باشید که می‌گویند گوگل اسیستنت گوشی‌ آن‌ها در مواقعی که بدان نیازی ندارند، بالا می‌‎آید. در هر صورت با غیرفعال کردن گوگل اسیستنت خود می‌توانید بیشتر حریم خصوصی خود را حفظ کرده و دیگر شاهد ضبط مداوم سخنان خود توسط گوشی نیز نباشید. در ادامه این مطلب قصد داریم تا نحوه غیرفعال کردن دستیار صوتی گوگل را در چند گام به شما آموزش دهیم.

چرا کاربران از دستیار صوتی گوگل ناراضی هستند؟
شاید برای شما نیز پیش آمده باشد که گوگل اسیستنت بدون درخواست شما، فعال شده باشد. به همین دلیل هم تعجبی ندارد که بسیاری از کاربران اکوسیستم گوگل، عبارت “نحوه غیرفعال کردن گوگل اسیستنت” را در اینترنت جست‌و‌جو کنند.
چنین مواردی بیشتر زمانی پیش می‌آید که در هنگام بازگشایی قفل گوشی، چندین بار دستیار صوتی گوگل فراخوانی می‌شود. این قضیه می‌‌تواند به طرق مختلفی رخ دهد. به هر حال هنگامی‌که گوگل اسیستنت فعال می‌شود، صدای شما را ضبط کرده، آن را تحلیل و سپس اقدامی مطابق با آن را انجام می‌دهد. چنین موردی می‌تواند باعث تأخیرهای ناخواسته شود.
شاید هم گوشی شما در جیبتان بوده ولی بازهم به‌صورت اتفاقی، دستیار صوتی گوگل فعال شود. گاهی اوقات نیز در میانه یک مکالمه، گوگل اسیستنت به اشتباه بخشی از سخنان شما را ضبط و تحلیل کرده و در واقع فکر می‌کند که شما درخواستی دارید و در نتیجه پاسخی را به شما تحویل می‌دهد! گاهی اوقات حتی در چنین مواقعی، دستیار صوتی گوگل پاسخ‌هایی را ارائه می‌دهد که اصلا به بحث شما مربوط نمی‌شوند.
نحوه غیرفعال کردن گوگل اسیستنت در گوشی‌های اندرویدی
اگر موارد بالا زیاد برای شما اتفاق افتاده و به همین دلیل میزان ناراحتی شما از این سرویس، بیش از مزایای آن است، آنگاه شاید زمان آن فرا رسیده باشد که آن را کنار بگذارید. در این رابطه نیز گزینه‌های زیادی را در اختیار دارید.
نحوه غیرفعال کردن صدای گوگل
اگر تصمیم دارید که گوگل اسیستنت را به‌کلی غیرفعال کنید، آنگاه باید گام‌های زیر را طی کنید:

1. اپلیکیشن Google را بر روی گوشی خود اجرا کرده و سپس گزینه “More option” یا همان “سه-خط” را لمس کنید.
   
2. به “Settings” بروید.
   
3. “Google Assistant” را انتخاب کنید.
   
4. به پایین و بخش “General” بروید.
   
5. تیک کنار گزینه “Google Assistant” را لمس کنید.
   

در ادامه پیامی ظاهر شده و در رابطه با قابلیت‌هایی که غیرفعال می‌شوند، به شما هشدار می‌دهد. این پیام را نادیده گرفته و سپس بر روی “Turn Off” ضربه بزنید.
تمام شد! با طی کردن گام‌های بالا توانستید که ویژگی “hey Google” را برای حساب خود، غیرفعال کنید.




شیوه جلوگیری از فعال شدن ناگهانی گوگل اسیستنت
در بالا یاد گرفتید که چگونه قابلیت Hey Google را به‌طور کامل غیرفعال کنید. اما شاید به دنبال راه‌کاری بگردید که کمی ملایم‌‎تر باشد. شاید شما از فعال شدن ناگهانی دستیار صوتی گوگل، ناراضی باشید، اما واقعا نخواهید که این دستیار هوشمند را به‌کلی غیرفعال کنید. خب، در این زمینه نیز راه‌کارهایی وجود دارند.
در بسیاری از گوشی‌های اندرویدی، کلیدی اختصاصی جهت فراخوانی دستیار صوتی گوگل وجود دارد. در برخی دیگر از دستگاه‌ها نیز با نگه داشتن طولانی کلید پاور، می‌توانید این قابلیت را فعال کنید. بیایید تا در ادامه نگاهی به شیوه غیرفعال کردن هر دوی این‌ها بیندازیم.
در منوی تنظیمات گوشی خود، باید به بخش “Applications” یا “Apps” رفته و سپس قسمت “Default applications” را پیدا کنید و در ادامه بر روی اپلیکیشن “Device assistant” ضربه بزنید. شاید برخی و یا تمامی این گزینه‎ها بسته به شرکت سازنده گوشی شما، متفاوت باشند، اما در نهایت روش انجام کار یکسان است.
در اینجا می‌توانید مشخص کنید که در هنگام فشار دادن کلید شروع، کدام دستیار صوتی فعال شود. در اینجا ما فقط گوگل را داشته و اپلیکیشن دیگری نداریم.
اگر هیچ اپلیکیشنی را به‌عنوان “Default Assist app” انتخاب نکنید، آنگاه دستیار صوتی گوگل نیز در هنگام فشار دادن ناگهانی کلید و یا به زبان آوردن عبارت “Hey Google”، فعال نخواهد شد.
همان‌طور که پیش‌تر نیز بدان اشاره شد، این راه‌کار، روشی ملایم‌تر بوده و با استفاده از آن، کمتر نگران فعال شدن ناگهانی گوگل اسیستنت خود خواهید بود.

نحوه غیرفعال کردن گوگل اسیستنت بر روی دستگاه‌های Google Home
اگر قصد سرمایه‌گذاری بیشتر را در اکوسیستم اندروید داشته باشید، آنگاه به احتمال زیاد، یک اسپیکر هوشمند Google Home و یا یک دستگاه هوشمند دارای سیستم‌عامل اندروید نیز خواهید داشت. از آنجایی که اکثر این دستگاه‌ها، تکیه زیادی بر دستیار صوتی گوگل دارند، پس طبیعی است که گزینه غیرفعال کردن دستورات Hey Google بر روی این دستگاه‌‌ها نیز وجود داشته باشد.
نحوه جلوگیری از فعال شدن دستگاه‌های Google Home با عبارات Hey Google و یا Ok Google

ساده‌ترین راه‌کار جهت جلوگیری از گوش دادن این دستگاه‌ها به دستورات صوتی شما، استفاده از کلید فیزیکی تعبیه شده در اکثر این دستگاه‌ها است. بدین ترتیب می‌توانید قابلیت دستیار صوتی گوگل را برای آن دستگاه خاص، غیرفعال کنید.
جهت فعال کردن مجددا گوگل اسیستنت بر روی این دستگاه‌ها، کافی است که مجددا کلید فیزیکی دستیار صوتی را در حالت فعال قرار دهید. بدین ترتیب می‌توانید دستگاه‌ها را به‌صورت انفرادی مدیریت کنید. بنابراین دیگر نیازی به خاموش کردن این ویژگی برای کل حساب نیست.

[gnsorena]

همه چیز درباره نمایشگر های LTPO ؛ آیا LTPO از OLED بهتر است؟

نمایشگر با کیفیت یکی از مهم‌ترین عوامل مورد توجه کاربران در انتخاب گوشی هوشمند به شمار می‌رود. به همین دلیل غول‌های تکنولوژی ساخت نمایشگرهای پیشرفته‌تر را از مهم‌ترین اهداف خود می‌دانند؛ اما استفاده از صفحه‌نمایش‌های قدرتمند موجب خالی شدن سریع‌تر باتری گوشی و کاهش عمر دستگاه می‌شود. در ادامه این مقاله به معرفی فناوری ساخت LTPO می‌پردازیم که توسط اپل و سامسونگ برای رویارویی با این چالش در نظر گرفته شده است.

انواع فناوری‌های ساخت نمایشگر به مرور زمان متولد شده و در این صنعت به کار گرفته‌اند. OLED را می‌توان یکی از جذاب‌ترین انواع فناوری ساخت نمایشگر است که حالا و پس از گذشت سال‌ها به بلوغ خود رسیده است. اما جدای از این موضوع، شرکت‌های تولید نمایشگر همچنان در حال تحقیق و توسعه برای تولید نمایشگرهای جدیدتر و پیشرفته‌تر هستند. نمایشگرهایی مانند LTPO که جذابیت‌های بسیاری دارند.

نمایشگر LTPO  چیست؟
نمایشگرهای OLED از یک لایه TFT یا ترانزیستور فیلم نازک برای کاهش تداخل میان پیکسل‌ها و افزایش پایداری تصاویر استفاده می‌کنند. عملکرد TFT به کیفیت و ظرفیت گرمایی ماده نیمه‌هادی استفاده شده در آن بستگی دارد. ظرفیت گرمایی بالا موجب تسهیل و تسریع حرکت الکترون‌ها در ترانزیستور و تولید صفحه‌نمایش‌هایی با رزولوشن بیشتر، نرخ بروزرسانی بالاتر، ضخامت کمتر و ... شده و مصرف بهینه باتری را تضمین می‌کند.

برای ساخت TFTهای مورد استفاده در نمایشگرهای OLED از فناوری ساخت «سیلیکون پلی کریستالیزه در دمای پایین» یا LTPS استفاده می‌شود. این فناوری که در طول سال‌های اخیر عملکرد مناسبی از خود نشان داده به علت پیچیدگی و هزینه بالای فرایند ساخت و همچنین نیاز روزافزون بازار به نمایشگرهایی با رزولوشن‌های بالاتر از 1080 پیکسل، موجب افزایش سرسام‌آور قیمت محصولات و در نتیجه محدود شدن دسترسی خریداران به صفحه‌نمایش‌های پیشرفته شده است.

اپل توانسته با ترکیب این تکنیک و فناوری ساخت دیگری به نام اکسید روی-گالیوم-اینیدیوم (IGZO) به موفقیت‌های چشم‌گیری در راه غلبه بر این مشکلات برسد. IGZO نسبت به LTPS ارزان‌تر بوده و در مصرف انرژی بهینه تر عمل می‌کند. اپل این نوآوری جدید را LTPO یا اکسید پلی‌کریستالیزه در دمای پایین نام‌گذاری کرده است.

این فناوری ساخت به اپل اجازه داده است تا نمایشگری با نرخ بروزرسانی متغیر تولید کند. غول آمریکایی موفق شده به لطف نرخ بروزرسانی متغیر، اپل واچ‌های سری 5 خود را به ویژگی نمایشگر همیشه روشن (always-on display) مجهز کند.

LTPO با حذف قطعات اضافی مابین مدار کنترل صفحه‌نمایش و پردازنده گرافیکی، امکان دستیابی به نرخ بروزرسانی متغیر را فراهم کرده است. سامسونگ نیز در حال کار بر روی تکنولوژی مشابهی است که برای جلوگیری از دعواهای حقوقی و پرداخت حق ثبت اختراع به رقیب سنتی با عنوان hybrid-oxide and polycrystalline silicon (HOP) خطاب می‌شود.

چرا نرخ بروزرسانی متغیر مهم است؟
حتماً شما هم در هنگام کار با گوشی هوشمندتان متوجه تاثیر بسیار زیاد صفحه نمایش در خالی شدن باتری شده‌اید. البته باید به این نکته اشاره کنیم که پنل‌های OLED نسبت به پنل‌های LCD انرژی کمتری مصرف می‌کنند.

 مزیت فناوری LTPO را می‌توان در توانایی آن برای به‌کارگیری نرخ بروزرسانی متغیر به هدف بهینه کردن مصرف باتری خلاصه کرد. این همان قابلیتی است که به آخرین گجت‌های پوشیدنی اپل در حفظ 24 ساعته باتری خود و در عین حال استفاده از نمایشگر همیشه روشن یاری می‌رساند.

نرخ بروزرسانی یا Refresh Rate به تعداد فریم‌هایی گفته می‌شود که یک تلویزیون و یا به صورت عمومی‌تر یک دستگاه‌ دارای نمایشگر می‌تواند در هر ثانیه به نمایش بگذارد. واحد شمارش نرخ بروزرسانی هرتز است که آن را به عنوان واحد اندازه‌گیری فرکانس نیز می‌توان مطرح کرد. به عنوان مثال تلویزیونی که دارای نرخ بروزرسانی 60 هرتزی است قادر است در هر ثانیه 60 تصویر یا عکس پیاپی را به نمایش بگذارد.

هر چند نرخ بروزرسانی بالا باعث روان شدن کار با گوشی و تجربه کاربری لذت‌بخش‌تری می‌شود، نیازی به استفاده از تمام ظرفیت دستگاه برای نمایش موسیقی در حال پخش یا مشاهده نوتیفیکیشن‌ها نیست. در چنین مواردی می‌توان  با استفاده از فناوری LTPO نرخ بروزرسانی را تا عدد 1 هرتز پایین آورد. بدیهی است که این کاهش قابل توجه به بهینه‌سازی هر چه بهتر مصرف انرژی کمک شایانی می‌کند.

کدام دستگاه‌ها از نمایشگر LTPO استفاده می‌کنند؟
همان گونه که گفته شد، اپل واچ سری 5 ‌یکی از اولین گجت‌هایی است که توانست با استفاده حداکثری از مزایای فناوری LTPO عرض اندام کند. اپل هنوز در تلاش است تا این تکنولوژی را برای ساخت نمایشگرهای غول‌پیکر مورد نیاز در ساخت تبلت‌هایی مانند آیپد پرو توسعه دهد. برخی منابع به‌کارگیری LTPO در نسل آینده گوشی‌های آیفون را نیز محتمل می‌دانند.

سامسونگ هم از فناوری ساخت LTPO در پرچم‌دارانی مانند نوت 20 اولترا و گلکسی S21 اولترا بهره می‌برد. طبق گزارش سایت Anandtech، این تکنولوژی موجب بهینه‌سازی 15 الی 20 درصدی مصرف انرژی در این گوشی‌ها گردیده است.

یک قدم دیگر رو به جلو!
فناوری LTPO را باید قدمی رو به جلو و نمایانگر مسیر آینده گوشی‌ها و ساعت‌های هوشمند تلقی کرد. به نظر می‌رسد تا مشاهده تاثیر عمیق این تکنولوژی بر کیفیت نمایشگرها زمان زیادی باقی مانده است.

 اما اگر بهینه بودن باتری برای شما اهمیت دارد یا دوست دارید همگام با آخرین نوآوری‌های روز پیش بروید، LTPO می‌تواند اولین گزینه جذاب برایتان به نظر گرفته شود.

[omidrock]

گوشی خود را کاملاً ایمن کنید: ۱۱ لایه حفاظتی برای ایمن‌سازی کامل دستگاه‌های الکترونیکی همراه

راهکارهای متفاوتی وجود دارند که در پرتو استفاده از آن‌ها می‌توان استانداردهای امنیتی و حریم خصوصی را در سطوح قابل توجه برای گوشی‌های هوشمند و دستگاه‌های الکترونیکی همراه به ارمغان آورد. در ادامه نگاهی به لایه‌های امنیتی خواهیم داشت که دست‌یابی به این مهم را امکان‌پذیر می‌سازند.

 گسترش روزافزون استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی همراه نظیر گوشی‌های هوشمند و افزایش قابلیت‌ها و راهکارهای ارائه شده در پلتفرم این گجت‌های جذاب باعث شده کاربران، اطلاعات حساس و داده‌های مهم و حیاتی خود را هم در بسیاری از موارد روی این محصولات نگهداری کنند.

وقتی صحبت از امنیت و حریم خصوصی گوشی‌های هوشمند می‌شود، کاربران به دو دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول به این واقعیت رسیده‌اند که گوشی هوشمند در واقع خود آن‌ها و مجموعه‌ای از اطلاعات و داده‌هایی است که به آن‌ها اهمیت می‌دهند. دسته دوم اما از این واقعیت آگاه نبوده و ممکن است با استفاده نکردن از راهکارهای مناسب، داده‌های خود را معرض سرقت و دسترسی نفوذگران قرار دهند. اگر شما از دسته اول هستید، این مطلب را برای آگاهی از ساده‌ترین راهکارها برای ایمن‌سازی اطلاعات، همراهی کنید. اگر از دسته دوم هستید بازهم خواندن این مطلب خالی از لطف نخواهد بود و در پرتو آن می‌توانید به پتانسیل‌هایی که ایمن نکردن داده‌ها به صورت بالقوه در خود دارد واقف خواهید شد.

پیش از هرچیز بدنیست بدانید براساس گزارش CNN، ۶۷ درصد از سازمان‌ها، افشای داده‌ها و اطلاعات خود را در نتیجه استفاده نادرست کارکنانشان از گوشی‌های همراه برای دسترسی به اطلاعات شرکت، تجربه کرده‌اند. بر اساس همین گزارش، در سال ۲۰۱۶ میلادی ۱.۳ میلیون حساب کاربری گوگل از طریق دسترسی غیرقانونی و ایمن نشده نرم‌افزارهای اندرویدی به داده‌ها، هک شده‌ است.

بر اساس گزارش وب‌سایت Techrepublic، میزان انتشار باج‌افزارهای اندرویدی هم در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۱۷ میلادی در مقایسه با سه ماهه اول آن، ۱۳۷.۸ درصد افزایش یافته است. این باج‌افزارها با رمزگذاری داده‌ها، برای دسترسی مجدد به اطلاعات، از شما طلب وجه می‌کنند. بدنیست بدانید در حال حاضر میزان بدافزارهای MacOS نیز در بالاترین سطح خود در تاریخ قرار دارد.

اگرچه در نگاه اول، بسیاری از کاربران تصور می‌کنند دست‌یابی به استانداردهای سطح بالای امنیتی و حریم خصوصی، به استفاده از راهکارها و ابزارهای امنیتی مختلف نظیر لایه‌هایی از فایروال‌ها، پروکسی‌ها یا به‌کارگیری دستگاه‌هایی که با تمرکز روی رمزگذاری ویژه داده‌ها ایجاد شده‌اند نیاز دارد اما در این مطلب سعی می‌کنیم نگاه شما را در این خصوص تغییر دهیم.

در این بین، گوگل و شرکای تجاری آن نظیر الجی و سامسونگ نیز عرضه به روزرسانی‌های امنیتی ماهیانه را چند سالی است که در دستورکار قرار داده‌اند. علاوه بر این، استفاده از جدیدترین فیلترهای امنیتی در پلی‌استور در سه‌ماهه چهارم ۲۰۱۶ میلادی هم باعث شده تنها ۰.۷۱ درصد از کاربران با بدافزارهایی روی گوشی خود روبرو شوند.

متاسفانه در زمان خرید گوشی‌های هوشمند جدید، بسیاری از کاربران قابلیت‌های امنیتی آن را بررسی نمی‌کنند و جای تعجب دارد که بسیاری از این قابلیت‌ها هم به‌طور پیش‌فرض توسط شرکت‌های سازنده فعال نشده‌اند. به عنوان مثال، تایید دو مرحله‌ای هویت و قفل صفحه‌نمایش از جمله گزینه‌هایی هستند که فعال‌سازی اجباری آن‌ها از سوی شرکت‌های تولیدکننده گوشی‌های هوشمند می‌تواند مثمرثمر باشد.

لایه حفاظتی اول: فعال‌سازی قفل صفحه‌نمایش
با فعال کرن قفل صفحه‌نمایش، گوشی شما پس از مدت زمان مشخصی که بدون استفاده بماند (به عنوان مثال، ۳۰ ثانیه) به‌طور خودکار قفل می‌شود. این قابلیت نه‌تنها یک گزینه ضروری برای گوشی همراه شما است بلکه برای لپ‌تاپ یا تبلت شما هم گزینه‌ای کاربردی است. این روش، ساده‌ترین راهکاری است که می‌توانید برای ممانعت از دسترسی دیگران به اطلاعات خود ایجاد کنید.

علاوه بر این، الزامی است که شما گزینه پاک کردن خودکار اطلاعات پس از ۱۰ بار تلاش ناموفق برای ورود به گوشی را هم فعال کنید. دلیل این امر آن است که مشخص نیست چه زمانی گوشی شما مفقود یا سرقت خواهد شد. از همین رو، استفاده از راهکارهایی که تا حد ممکن، دسترسی دیگران را به گوشی شما مسدود کرده یا حداقل دشوار می‌کند، مفید فایده خواهد بود.

پیشنهاد ما در این بخش آن است که تا حد ممکن از پین‌کد برای قفل صفحه‌نمایش استفاده نکنید زیرا افراد دیگر به راحتی و با نگاه کردن مخفیانه به صفحه‌نمایش گوشی شما می‌توانند این کد را مشاهده کنند. در مقابل پیشنهاد می دهیم از گذرواژه‌ای منحصر به فرد که به اندازه کافی طولانی و ترکیبی از حروف، اعداد و نشانه‌ها دارد استفاده کنید.

یکی دیگر از گزینه‌های قابل استفاده، الگو یا همان پترن است. در این خصوص هم سعی کنید گزینه‌ای پیچیده را انتخاب کنید و نمایش آن را در زمانی که دست خود را روی صفحه‌نمایش می‌کشید نیز غیرفعال کنید.

علاوه بر این می‌توانید از سیستم‌های بیومتریک نظیر تشخیص اثرانگشت انگشت برای بازکردن قفل گوشی استفاده کنید. البته این امر به شرطی ممکن خواهد بود که سخت‌افزار لازم را در دستگاه خود داشته باشید. راهکارهای بیومتریک، از جمله ایمن‌ترین راهکارهایی هستند که می‌توانید برای تایید هویت به کار ببرید زیرا کپی‌برداری از آن برای نفوذگران و افراد دیگر بسیار دشوار خواهد بود. به بیان دقیق‌تر، دیدزدن پین یا کد عبور شما برای دیگران، به مراتب ساده‌تر از کپی‌برداری از اثرانگشتتان خواهد بود.

با رونمایی از iPhone X اپل به‌نظر می‌رسد راهکارهای بیومتریک خیلی سریع در حال تغییر و بهینه‌سازی هستند. همان‌طور که می‌دانید جدیدترین آیفون شرکت اپل از تکنولوژی تشخیص چهره بهره می برد که پیش از این هم در گوشی‌های هوشمند استفاده شده بود اما حالا به بلوغ بیشتری رسیده است. اگر در گذشته می‌توانستید با نگه داشتن یک عکس از کاربر در مقابل دوربین، گوشی را فریب داده و قفل صفحه‌نمایش را بازکنید حالا فیس آیدی، عملکرد متفاوتی را فراهم کرده است.

فیس آیدی آیفون ۱۰ اپل از مجموعه‌ای از سنسورها برای ایجاد نقشه سه‌بعدی از چهره استفاده می‌کند. به این ترتیب، نور مادون قرمز به چهره شما تابانده می‌شود تا تصویری کامل از صورت شما ایجاد شود. بنابر ادعای اپل، فیس آیدی از چنان امنیتی بهره می‌برد که احتمال فریب آن یک در میلیون است. البته راهکارهای بیومتریک هم به طور کامل در برابر حملات نفوذگران ایمن نبوده و به دیگر راهکارهای امنیتی مکمل نیاز دارند.

لایه حفاظتی دوم: تمرکز روی اپلیکیشن‌ها
در یک دهه گذشته نوآوری‌های زیادی را در بازار گوشی‌های همراه شاهد بوده‌ایم. همین امر باعث شده حالا تقریبا تمامی افراد از گوشی‌های هوشمند با امکان دسترسی به اپلیکیشن های همراه بهره‌مند شوند. با وجود این، امنیت این راهکارهای نرم‌افزاری نتوانسته هم‌پای قابلیت‌های اپلیکیشن‌ها توسعه پیدا کند. در نهایت امر، تمرکز بیش‌تر روی بازاریابی قرار گرفته تا حفاظت از داده‌های کاربران. درصد آلودگی گوشی‌های هوشمند به ویروس‌ها و بدافزارها نیز به همین ترتیب افزایش یافته است. تنها در ماه ژوئن ۲۰۱۷ میلادی ۶۴۳۴۷۶ بدافزار جدید اندرویدی ظهور پیدا کرده است.

به این ترتیب، در گام اول سعی کنید اپلیکیشن‌ها را از فروشگاه نرم‌افزاری معتبر و مرجع برای هر اکوسیستم، دانلود و نصب کنید. علاوه بر این، پیشنهاد می‌شود گزینه نصب اپلیکیشن‌ها از منابع طرف ثالث را روی گوشی خود غیرفعال کنید. نرم‌افزارهای طرف ثالث می‌توانند حاوی بدافزارهایی باشند که آسیب‌های جدی را به گوشی‌های هوشمند شما وارد می‌کنند.

خوشبختانه در اندروید ۸.۰ اوریو گوگل مجوزهای لازم را برای دانلود هریک از اپلیکیشن‌ها به طور مستقل درخواست می‌کند. البته این به معنای آن نیست که تمام اپلیکیشن‌ها یا بازی‌هایی که از فروشگاه‌های نرم‌افزاری رسمی دریافت می‌کنید صد در صد ایمن هستند. حتی نرم‌افزارهای محبوب با دانلود بیش از ۵ میلیون بار هم ممکن است آلوده باشند. علاوه بر این، حتما مجوزهای مربوط به برنامه‌های نصب شده را هم کنترل کنید و هر مورد خارج از عرفی را بررسی کنید. به عنوان مثال، نرم‌افزار چراغ قوه نیازی به دسترسی به پیامک‌ها یا لیست مخاطبان شما نخواهد داشت. اگرچه با مراجعه به قسمت تنظیمات هر برنامه می‌توانید دسترسی آن به تنظیمات مختلف را بررسی کنید اما راهکار ساده‌تر، استفاده از نرم‌افزار رایگانی به نام Clueful است که توسط بیت‌دیفندر توسعه یافته است. این نرم‌افزار، دسترسی‌های دریافت شده توسط هر اپلیکیشن را بررسی کرده و در صورت بروز مشکل، به شما هشدارهای لازم را خواهد داد.

علاوه بر این، بدنیست نیم‌نگاهی هم به برنامه‌هایی داشته باشید که بیشترین میزان باتری، حافظه یا داده‌های اینترنتی را مصرف می‌کنند تا فعالیت مشکوک این عناوین را بررسی کنید.

به روزرسانی اپلیکیشن‌ها، گزینه دیگری است که باید درنظر داشته باشید. با استفاده از این راهکار، تا حد امکان از نسخه‌ای از نرم‌افزار بهره‌مند خواهید شد که حفره‌های امنیتی کم‌تری خواهد داشت.

لایه حفاظتی سوم: تمرکز روی مرورگر اینترنتی
در گام اول پیشنهاد می‌کنیم از گزینه‌های نرم‌افزاری ویژه مسدود کردن تبلیغات استفاده کنید زیرا تبلیغات اینترنتی می‌تواند راهکاری برای نفوذگران در جهت دسترسی به مولفه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری گوشی شما باشد. در نظر داشته باشید که برای آلوده شدن با این دسته از تبلیغات، در برخی موارد حتی نیاز نیست که شما روی گزینه‌ای خاص کلیک کنید.

در سال جاری میلادی بیش از ۱۴ میلیون دستگاه اندرویدی با بدافزار CopyCat آلوده شده که از این تعداد، ۸ میلیون دستگاه، روت شده بوده‌اند. با این تفاسیر، بهره‌مندی از اپلیکیشن‌های ویژه مسدود کردن تبلیغات می‌تواند احتمال آلودگی دستگاه شما را کاهش دهد.

گزینه‌های ویژه مسدود کردن پاپ‌آپ‌ها هم می‌توانند در این راه مثمرثمر باشند. این امر را می‌توانید به راحتی و از طریق مراجعه به قسمت تنظیمات مرورگر گوشی خود عملی کنید. به عنوان مثال در کروم می‌توانید با مراجعه به قسمت تنظیمات، گزینه Site Settings و پس از آن Pop-ups را انتخاب کرده و از مسدود شدن پاپ‌آپ‌ها اطمینان حاصل کنید. علاوه بر این، پیشنهاد می شود که جاوا اسکریپت را هم در مرورگر دستگاه هوشمند خود غیرفعال کنید.

درنظر داشته باشید که این امر به کاهش داده‌های مصرفی هم منجر خواهد شد. بر اساس تحقیقاتی که نتایج آن در بیزینس اینسایدر منتشر شده، محتویات تبلیغاتی، چیزی از ۱۸ تا ۷۹ درصد از داده‌های همراه مصرفی را به خود اختصاص می‌دهد. این امر در صورتی که شما در میان وب‌سایت‌های جدید پیمایش زیادی دارید، صحت بیشتری دارد.

به عنوان گزینه نهایی، در خصوص مکانی که روی صفحه‌نمایش لمس می‌کنید وسواس کاملی داشته باشید. به بیان دیگر، اطمینان حاصل کنید که المان‌های صحیحی را در مرورگر و وب‌سایت‌ها لمس می کنید تا به طور تصادفی به وب‌سایت‌ها یا مقاصد تله‌گذاری شده توسط نفوذگران رهنمون نشوید.

لایه حفاظتی چهارم: مراقب تکنیک‌های فیشینگ باشید
در تمامی دستگاه‌های الکترونیکی از کامپیوترهای دسکتاپی تا لپ‌تاپ یا تبلت و گوشی هوشمند باید مراقب حملات فیشینگ باشید. به این منظور باید مراقب باشید که روی لینک‌های کوتاه و مشکوکی که درخواستی برای دریافت آن‌ها نداشته‌اید کلیک نکنید. علاوه بر این، دقت کافی در خصوص ضمیمه‌های دریافتی از طریق ایمیل یا نرم افزارهای پیام‌رسان داشته باشید.

نفوذگران سایبری ممکن است از راهکارهای فیشینگ برای دریافت وجه از شما استفاده کرده یا حتی اطلاعات هویتی شما را سرقت کنند. حتی این احتمال وجود دارد که با استفاده از نام و مشخصات شما حساب‌های اعتباری باز کنند. درنظر داشته باشید که حتی قدرتمندترین نرم‌افزارهای آنتی‌ویروس هم نمی‌توانند شما را به‌طور صددرصدی در برابر حملات فیشینگ و بدافزارها محافظت کنند. از همین رو کلیک نکردن روی لینک‌هایی که درخواست نکرده‌اید یا مقصد آن‌ها نامشخص است از اهمیت بالایی برخوردار است. این امر به خصوص در خصوص لینک‌های کوتاه‌شده یا لینک‌های مخفی صادق است.

لایه حفاظتی پنجم: سیستم موقعیت یاب مکانی از راه دور
در صورتی که گوشی شما مفقود یا سرقت شود این امکان وجود دارد تا با مراجعه به مراجع قضایی، بررسی موضوع را در دستورکار قراردهید اما ساده‌ترین راهکار در این موارد، استفاده از گزینه موقعیت‌یاب مکانی از راه دور است. این سیستم از طریق نصب اپلیکیشنی ویژه روی گوشی و البته اطمینان از فعال بودن قابلیت رهگیری از راه دور دستگاه، ممکن خواهد بود.

برای دستگاه‌های الکترونیکی مجهز به سیستم عامل IOS می‌توانید از قابلیت Find my iPhone‌ استفاده کنید. مایکروسافت قابلیت Find my phone و اندروید هم قابلیت Android Device Manager را پیش روی کاربران اکوسیستم‌های خود قرار داده‌اند.

لایه حفاظتی ششم: فعال‌سازی پشتیبان‌گیری خودکار
گزینه ایجاد خودکار نسخه پشتیبان از داده‌ها معمولاً در تمامی سیستم‌عامل‌های مطرح دستگاه‌های الکترونیکی وجود دارد. تنها باید این قابلیت را فعال کرده یا در صورتی که به صورت پیش‌فرض فعال شده، از غیرفعال کردن آن خودداری کنید. در صورتی که گوشی شما مفقود یا سرقت شده و حتی آسیبی به آن وارد شود، در صورت ایجاد نسخه پشتیبان، حداقل نگرانی بابت از دست رفتن داده‌ها نخواهید داشت. پیشنهاد ما آن است تا از سرویس‌های ابری برای ایجاد نسخه پشتیبان از اطلاعات خود استفاده کنید.

در زمان پیکربندی اولیه دستگاه جدید خود می‌توانید با وارد کردن مشخصات حساب کاربری گوگل یا اپل، ایجاد نسخه پشتیبان از برنامه‌ها، تنظیمات و داده‌ها را در دستورکار قراردهید. علاوه بر این می‌توانید پیکربندی دستگاه الکترونیکی خود را به نحوی انجام دهید تا ایجاد نسخه پشتیبان به طور خودکار در سرویس‌هایی نظیر دراپ‌باکس انجام شود. در صورتی که ترافیک اینترنتی شما محدود است می‌توانید در زمان راه‌اندازی سرویس ایجاد نسخه پشتیبان، گزینه‌ای را برای بکاپ تنها در شبکه وای‌فای، انتخاب کنید.

لایه حفاظتی هفتم: فعال‌سازی تایید دو مرحله‌ای هویت
مهم نیست از چه حساب کاربری از کدام سرویس‌دهنده استفاده می‌کنید زیرا در تمامی موارد، فعال‌سازی سیستم تایید دو مرحله‌ای هویت یا همان Two-Factor Authentication یک ضرورت به حساب می‌آید.

این راهکار به عنوان سد دفاعی ثانویه در برابر دسترسی غیرمجاز به حساب کاربری شما عمل می‌کند. به این ترتیب، هر زمان که قصد ورود به حساب کاربری خود را از دستگاه یا مکانی جدید داشته باشید ملزم خواهید بود تا هویت خود را از طریق کدی با محدودیت زمانی که معمولاً از طریق پیامک یا ایمیل دریافت می‌کنید تایید کنید. علاوه بر این می‌توانید از کدهای یک‌بار مصرف به این منظور استفاده کنید.

اگرچه استفاده از گذرواژه‌های متفاوت برای حساب‌های کاربری مختلف از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است اما با فعال کردن راهکار تایید دو مرحله‌ای هویت، حتی در صورتی که شخصی گوشی شما را سرقت کرده و گذرواژه شما را به هر روشی پیدا کند باز هم نمی‌تواند از سد سیستم تایید دو مرحله‌ای هویت عبور کند.

لایه حفاظتی هشتم: فعال‌سازی سیستم رمزگذاری اطلاعات
در صورتی که گوشی هوشمند شما از سیستم رمزگذاری اطلاعات بهره می‌برد حتماً فعال‌سازی آن را در اولویت قراردهید.

به این ترتیب با رمزگذاری داده‌ها، گوشی هوشمند، شما را مجبور خواهد کرد تا برای رمزگشایی، گذرواژه‌ای را وارد کنید. متاسفانه سیستم رمزگذاری داده‌ها تنها برای تعداد محدودی از سیستم‌عامل‌ها نظیر جدیدترین نسخه‌های اندروید و IOS در دسترس قرار گرفته است.

لایه حفاظتی نهم: نصب اپلیکیشن‌های امنیتی
پیشنهاد ما برای این مرحله آن است که نصب یک نرم‌افزار امنیتی یا ضد ویروس قابل اعتماد را عملی سازید. اگرچه این نرم افزارها از پتانسیل پایین‌تری در مقایسه با نمونه‌های دسکتاپیشان بهره می‌برند اما همچنان گزینه بهتری در مقایسه با بی‌دفاع گذاشتن سیستم‌عامل به حساب می‌آیند. علاوه بر این، نصب آنتی ویروس را روی کامپیوتر شخصی خود فراموش نکنید. به این ترتیب اطمینان حاصل خواهید کرد که با اتصال گوشی به کامپیوتر، باعث ویروسی شدن آن نخواهید شد. در نهایت پیشنهاد می‌کنیم از اتصال گوشی‌های هوشمند به کامپیوترهای عمومی و سیستم‌های غریبه خودداری کنید تا مانع از آلوده شدن دستگاه خود شوید.

لایه حفاظتی دهم: استفاده از ارتباطات امن
استفاده از ارتباطات بی‌سیم امن به معنای آن است که به‌کارگیری اینترنت وای‌فای عمومی یا رایگان را به ویژه در زمانی که به اطلاعات حساس نظیر حساب بانکی دسترسی دارید کنار بگذارید. درنظر داشته باشید که امکان رصد کردن اطلاعات در شبکه‌های عمومی و دسترسی به آن‌ها، به مراتب برای نفوذگران ساده‌تر است. در این موارد پیشنهاد می‌کنیم از اینترنت همراه فعال شده روی سیم کارت خود استفاده کنید. شاید این راهکار، هزینه بیشتری برای شما به همراه داشته باشد اما حداقل آن است که از نقطه‌نظر امنیتی خیال شما راحت خواهد بود.

علاوه بر این، پیشنهاد می‌شود بلوتوث دستگاه خود را تا حد امکان در حالت خاموش نگه دارید. فراموش نکنید که ارتباطات بلوتوثی به هیچ وجه ایمن نیستند.

لایه حفاظتی یازدهم: بازگشت به تنظیمات کارخانه
در صورتی که قصد فروش گوشی هوشمند خود را دارید، استفاده از گزینه بازگشت به تنظیمات کارخانه را قبل از فروش، فراموش نکنید. درنظر داشته باشید که حتماً تمامی تنظیمات و اطلاعاتی که روی دستگاه شما ذخیره شده در این حالت پاک شود. این اطلاعات شامل لیست مخاطبان، اطلاعات سیستمی، داده‌های مربوط به اپلیکیشن‌ها، تنظیمات، برنامه‌ها، عکس‌ها و موسیقی دانلود شده روی گوشی شما است.

جمع‌بندی نهایی
درنظر داشته باشید صرفاً استفاده نکردن از جدیدترین نسخه سیستم‌عاملی که برای دستگاه الکترونیکی همراه شما عرضه شده یا نداشتن توانایی خرید دستگاهی با مولفه‌های امنیتی سطح بالا به معنای آن نخواهد بود که نمی‌توانید از راهکارهای ایمن‌سازی اطلاعات استفاده کنید. به بیان دیگر،‌ آنچه در این بین اهمیت دارد، نحوه استفاده شما از تکنولوژی و گوشی هوشمند، لپ‌تاپ یا تبلت است. استفاده‌ای که عادت روزانه شما در به‌کارگیری این گجت‌های هوشمند خواهد شد.

Kevin Mitnick یکی از سرشناس‌ترین متخصصان امنیتی عصر حاضر در این خصوص می‌گوید:

هک کردن و نفوذ به انسان، به مراتب راحت‌تر از نفوذ به کامپیوترها است زیرا کامپیوترها از دستورالعمل‌های مشخصی پیروی می‌کنند که تغییر نمی‌کند حال آنکه انسان‌ها از احساساتی پیروی می‌کنند که بر حسب آنچه در روز برایشان اتفاق می‌افتد تغییر می‌کند. از همین رو مهندسی اجتماعی افراد، چندان دشوار نخواهد بود.

[omidrock]

نحوه رفع خطای استعلام IMEI گوشی از سامانه همتا

در زمان استعلام شناسه IMEI از سامانه همتا ممکن است با خطاهای متعددی مواجه شوید علت این خطاها می‌تواند در اثر وارد کردن اشتباه IMEI یا غیر معتبر بودن آن و همچنین غیر فعال بودن شناسه IMEI باشد. ولی باید در نظر داشت که امکان رفع هر یک از این خطاها وجود دارد.

غیر فعال شدن شناسه IMEI دستگاه و یا نامعتبر بودن آن و همچنین عدم ورود شناسه IMEI دوم دستگاه دو سیمکارته از جمله خطاهای شایعی هستند که هنگام استعلام IMEI از سامانه همتا مشکل‌ساز می‌شوند.

اگر هنگام ثبت گوشی هوشمند خود در سامانه گمرک با خطای «تعداد شناسه‌های وارد شده (IMEI) با تعداد شناسه این مدل دستگاه مطابقت ندارد» روبرو شده توجه داشته باشید که سامانه همتا با وارد کردن شناسه IMEI به‌طور خودکار تعداد اسلات‌ سیمکارت دستگاه را تشخیص داده و از شما سایر شناسه‌های IMEI را مطالبه می‌کند و تا وقتی که همه شناسه‌های IMEI دستگاه را وارد نکنید اجازه ثبت دستگاه در سامانه گمرک را دریافت نخواهید کرد.

برای ثبت شناسه IMEI دوم کافیست که در سامانه گمرک روی علامت + سبزرنگ کلیک کرده و شناسه IMEI دوم یا سوم دستگاه را نیز وارد کنید. البته اگر دستگاه شما تک سیمکارت بوده برای رفع این خطا می‌بایستی توسط شماره 096366 با مرکز پاسخگویی همتا تماس گرفته و مشکل را پیگیری کنید.

همچنین در صورت مواجه شدن با خطای «شناسه (IMEI) وارد شده قبلاً در شبکه داخلی کشور ثبت و فعال شده و امکان ورود آن وجود ندارد» باید در نظر داشت که شناسه IMEI دستگاه شما قبلا در سامانه همتا ثبت شده و شما نمی‌توانید مجدد آن را ثبت کنید.

ممکن است این دستگاه قبل از آغاز طرح رجیستری در شبکه فعال بوده باشد که در اینصورت نیازی به فعالسازی مجدد نبوده و شما می‌‌توانید بدون هیچ مشکلی از دستگاه خود درون شبکه تلفن همراه استفاده کنید.

البته درصورتیکه در جواب استعلام شناسه IMEI از سامانه همتا با پیغام غیرقانونی بودن دستگاهتان مواجه می‌شوید یعنی اینکه شناسه IMEI قبلا به دلایل گوناگون غیر فعال شده و شما باید با مرکز پاسخگویی همتا تماس گرفته و مشکل را مطرح و پیگیری کنید.

از دیگر مشکلات رایج در سامانه همتا خطای «شناسه دستگاه (IMEI) وارد شده معتبر نیست» بوده و بدین معنی است که یا شناسه IMEI را به‌درستی وارد نکرده‌اید و یا شناسه نامعتبر است. در نظر داشته باشید معمولا شناسه IMEI روی جعبه و یا روی بدنه و یا با شماره‌گیری کد # 06#* قابل مشاهده است. همچنین در پیامک‌های ارسالی از سامانه همتا نیز شناسه IMEI گوشی ذکر می‌شود. ناگفته نماند شناسه IMEI بدست آمده از چهار روش مذکور باید یکسان باشند.

همچنین اگر در هنگام ثبت دستگاه خود در سامانه گمرک با خطای «کد متناظر گمرکی برای این شناسه (IMEI)  تعریف نشده است» مواجه شدید دلیل آن هم عدم برقراری به‌موقع ارتباط بین گمرک و سامانه همتا بوده بدین‌صورت که دستگاه شما پیش از برقراری ارتباط برخط گمرگ و همتا، در گمرک ثبت و شناسه پرداخت برای آن تولید شده ولی بعد از برقراری ارتباط برخط، برای پرداخت عوارض آن اقدام شده است.

گمرک جمهوری اسلامی ایران در این زمینه اطلاعیه‌ای صادر کرده و گفته که اطلاعات دستگاه‌های ثبت شده در گمرک در بازه‌های زمانی مشخص برای سامانه همتا ارسال شده و پس از آن کد فعال‌سازی برای متقاضیان ارسال خواهد شد.

«اطلاعات برند و مدل گوشی مربوطه در سرویس همتا، در بانک اطلاعات گمرک یافت نشد» اگر با چنین خطایی روبرو شدید یعنی مدل دستگاه شما در گمرک ثبت نشده برای حل این مشکل بایستی از طریق درگاه میز خدمت الکترونیک گمرک جمهوری اسلامی به آدرس help.irica.ir درخواست خود را مطرح کرده تا به آن رسیدگی شود.

طرح رجیستری پس از چندین بار اجرای ناموفق سرانجام برای گوشی‌های هوشمند اجرایی شده و میزان قاچاق این کالا را محدود کرد در این طرح لیست شناسه IMEI گوشی‌های وارداتی در سامانه گمرک ثبت شده و برای هرکدام کد فعالسازی صادر شده و هنگام خرید در اختیار خریدار قرار می‌گیرد.

خریدار هم برای فعالسازی دستگاه خود می‌بایستی کد فعالسازی را به‌همراه شناسه IMEI و شماره تلفن خود برای سامانه همتا ارسال کرده و دستگاه خود را فعال کند.

[gnsorena]

چگونه حالت اضطراری گوشی های هوشمند می تواند زندگی شما را نجات دهد

در این روزگاری که اکثر افراد به اینترنت دسترسی دارند، راحت تر از قبل می‌توانیم با یکدیگر تماس بگیرید. تا زمانی که تلفنتان همراهمتان باشد، می‌توانید به راحتی با همه و همه تماس بگیرید یا پیامک بفرستید. اما اگر اضطراری داشته باشید و قادر به استفاده از تلفنتان نباشید چه اتفاقی می افتد؟ اگر وقت ، قدرت یا فرصتی برای باز کردن قفل تلفنتان و تماس با 110 یا 115 نداشته باشید ، چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا حالت اضطراری گوشی‌های هوشمند می‌تواند باعث نجات جان افراد شود؟

به همین دلیل حالت اضطراری گوشی‌های هوشمند ایجاد شده اند. این ویژگی‌ها در هر تلفن فعلی وجود دارد، شما فقط باید در مورد آنها بدانید، و به نظر می‌رسد بسیاری از افراد با این ویژگی گوشی‌های همراه آشنا نیستند. اما این ویژگی‌های مدرن می‌تواند جان انسان‌ها را نجات دهد 


در این قسمت به این بخش‌ها می‌پردازیم:
شناسه پزشکی
تماس‌های اضطراری
SOS اضطراری
چگونه اطلاعات اضطراری را در آیفون فعال کنیم؟
چگونه اطلاعات اضطراری را در Android فعال کنیم؟
چگونه اطلاعات اضطراری را در سامسونگ فعال کنیم؟
شناسه پزشکی
شاید مهمترین ویژگی حالت اضطراری گوشی‌های هوشمند، شناسه پزشکی باشد. همانطور که از نامش پیداست، این ویژگی به شما امکان می‌دهد تمام اطلاعات پزشکیتان را وارد کنید. شما می‌توانید نام، وزن، قد، شماره شناسنامه، گروه خونی، لیستی از داروهایی که ممکن است مصرف کنید، تاریخ تولد‌، یادداشت‌های پزشکی و هرگونه اطلاعات درمورد آلرژی یا حساسیت داروییتان را وارد کنید. تنوع اطلاعاتی که می‌توانید وارد کنید در موبایل‌های مختلف متفاوت است، اما قواعد اصلی ثابت است.
بدون باز کردن قفل تلفن، هرکسی می‌تواند به شناسه پزشکی شما دسترسی داشته باشد. قطعا این امکانات برای موقعیت‌های اورژانسی که ممکن است نتوانید از گوشی خود استفاده کنید پر کاربرد است. به عنوان مثال، تصور کنید فردی وسط خیابان یک دفعه بی‌هوش می‌شود و شما می‌خواهید به او کمک کنید. اگر این فرد شناسه پزشکی خود را تنظیم کرده باشد و البته شما از این ویژگی اطلاع دارید، می‌توانید تلفن او را بردارید، چک کنید که او کیست و اطلاعات مهم پزشکی مانند گروه خونی او را چک کنید. این اطلاعات بسیار مهم می‌باشند مخصوصا برای اینکه در اختیار تیم پزشکی 915‌ قرار دهید.
گزینه‌ی Medical ID همچنین می‌تواند برای افراد با نیازهای ویژه، مثلا افرادی که مستعد گم شدن هستند، واقعاً مفید باشد. افراد مبتلا به بیماری‌های روانی و سایر معلولیت‌ها یا افرادی که دچار سانحه شده‌اند و در آن لحظه نمی‌توانند اطلاعات پزشکی خودشان را بدهند شاید تمرکز یا هوشیاری کافی نداشته باشند.
این ویژگی برای کودکان هم بسیار پرکاربرد است. مثلا اگر به کمک فرد غریبه ای نیاز داشته باشند، نمی‌توانید از یک کودک زیر 10 سال انتظار داشته باشید که تمامی اطلاعات پزشکی مانند آلرژی یا گروه خونی خودش را بداند یا بیاد آورد. ممکن است از خود بپرسید چطور پدر مادری می‌تواند بگذارند فرزندانشان آنقدر از آنها دور شوند که به کمک یک غریبه نیاز داشته باشند. اما بچه‌ها همیشه شیطنت‌های خود را خواهند داشت. آنها به راحتی حواس پرت می‌شوند و در سرپیچی از بزرگترها تبحر دارند. شما می‌توانید بهترین و دقیق ترین والدین باشید اما کودک شما گم شود و به مشکل بیافتد. به همین دلیل است که ما پیشنهاد می‌کنیم آدرس کودک را در یادداشت‌های پزشکی تلفن او نیز قرار دهید. به جای نگرانی و اضطراب بیشتر با نوشتن اطلاعات پزشکی و آدرس و شماره تماس در موبایل کودکتان امنیت او را حفظ کنید.

تماس‌های اضطراری
صحبت از بچه‌ها است، و این گزینه می‌تواند بسیار کاربردی و مفید باشد. می‌دانید که چگونه می‌توان همیشه با هر تلفنی، حتی در حالت قفل، با 110 تماس گرفت؟ خوب، با اطلاعات اضطراری می توانید شماره تلفن های دیگری را در این لیست قرار دهید. این ویژگی در همان تنظیمات Medical ID تنظیم شده است و می تواند به بسیاری از افراد کمک کند. اگر دیدید که صاحب موبایل مضطرب یا بی هوش است و توانایی پاسخگویی به سوالات شما را ندارد، می‌توانید با شماره تلفن‌های که در تماس‌های اضطراری ‌اش مشخص کرده تماس بگیرید. شماره‌ها با عنوان اسم مخاطب نشان داده می‌شوند، بنابراین می‌توانید ببینید که با چه کسی صحبت می‌کنید مثلا پدر یا مادر فرد.
اگر تلفنتان را گم کرده‌اید تماس های اضطراری نیز بسیار مفید است. وقتی کسی آن را پیدا کرد، می‌تواند به راحتی با یکی از مخاطبینی که به آنها دسترسی داشتید تماس بگیرد. البته همه چیز به شخصی که تلفن شما را پیدا می‌کند و اهداف او بستگی دارد. پس خیلی به پس گرفتن گوشی موبایل خود به حالت اضطراری گوشی‌های هوشمند امیدوار نباشید. ?
به عنوان کسی که برادرش موبایل خود را دو بار گم کرده است، در حالی که تماس‌های اضطراری را تنظیم کردیم، اما هر دو بار کسی برای برگرداندن تلفن تماس نگرفته است.بیایید خوش بین باشیم. این می‌تواند به این دلیل باشد که افراد کافی از این ویژگی‌ها آگاهی ندارند و به همین دلیل است که امروز آنها را با شما به اشتراک می‌گذارم.
SOS اضطراری
SOS اضطراری قابلیتی است که با نگه داشتن یا کلیک روی چند دکمه به راحتی در آیفون قابل دسترسی است. این حالت خاص را ایجاد می‌کند، که به طور خودکار با خط تلفن اضطراری تماس می‌گیرد. سپس موقعیت و وضعیت شما را در شرایط اضطراری برای مخاطبینی که برای موارد اضطراری انتخاب کرده اید ارسال می‌کند.

چگونه اطلاعات اضطراری را در آیفون فعال کنیم؟
در اینجا آنچه برای تنظیم شناسه پزشکی و تماس اضطراری در iPhone باید انجام دهید:
وارد برنامه Apple Health شوید.
وقتی به آنجا رسیدید، روی عکس خود کلیک کنید، که در گوشه بالا سمت راست صفحه است.
سپس بر روی Medical ID کلیک کنید
بر روی ویرایش کلیک کنید
اطلاعات خود را اضافه کنید
مخاطبین اضطراری خود را انتخاب کنید و نسبت شما با آنها چیست؟
ضامن Show When Locked را فعال کنید تا مخاطبین خود را هنگام قفل شدن آیفون نشان دهید
دکمه Done را بزنید.
حالا هرکسی می‌تواند تمام اطلاعات پزشکی و مخاطبین اضطراری شما را بدون باز کردن قفل iPhone شما مشاهده کند. برای انجام این کار آن شخص باید قفل دستگاه شما را با کشیدن انگشت به بالا باز کند. سپس دکمه اضطراری واقع در گوشه پایین سمت چپ صفحه را بزند و دوباره اضطراری را انتخاب کند.

در اینجا آنچه برای فعال کردن تماس با دکمه کناری و تماس خودکار در اضطراری SOS باید انجام دهید:
به تنظیمات بروید
SOS اضطراری را انتخاب کنید
ضامن تماس با دکمه کناری را فعال کنید
ضامن تماس خودکار را فعال کنید
در اینجا دو روش برای ورود به حالت اضطراری SOS پس از فعال کردن گزینه‌های قبلی وجود دارد:
1- دکمه روشن / خاموش و یکی از دکمه‌های تنظیم صدا را به مدت 5 ثانیه نگه دارید
2- 5 بار پشت سر هم روی دکمه روشن / خاموش کلیک کنید
با این کار به طور خودکار با شماره اورژانسی کشور شما تماس برقرار می‌شود و سپس موقعیت مکانی شما برای مخاطبینی که مشخص کرده‌اید ارسال می‌شود، پس از آن iPhone شما شناسه پزشکی شما را نشان می‌دهد.
توجه داشته باشید که در آیفون 7 و مدل‌های قدیمی تر، فقط با 5 بار کلیک روی دکمه روشن / خاموش می‌توانید حالت اضطراری SOS را فعال کنید.
همچنین می‌توانید با نگه داشتن همان ترکیبی از دکمه‌هایی که برای خاموش کردن تلفنتان استفاده می‌کنید، به حالت اضطراری SOS در هر آیفون بروید و سپس برای فعال شدن حالت، اسلایدر اضطراری SOS را به سمتی بکشید.
چگونه اطلاعات اضطراری را در اندروید فعال کنیم؟
در اینجا مواردی است که شما باید برای تنظیم اطلاعات پزشکی و تماس‌های اضطراریتان در Android انجام دهید: (توجه داشته باشید که این فرایند در رابط‌های کاربری مختلف متفاوت است)
!- به تنظیمات بروید
2- سیستم را انتخاب کنید
3- درباره تلفن را انتخاب کنید
4- اطلاعات اضطراری را انتخاب کنید
5- روی افزودن اطلاعات کلیک کنید
6- اطلاعات خود را پر کنید
7- برگردید
8- افزودن مخاطب را انتخاب کنید
9- مخاطب مورد نظر را انتخاب کنید
10- برای افزودن مخاطب دیگر این کار را تکرار کنید
مانند آیفون‌ها، اکنون هرکسی می‌تواند اطلاعات پزشکی شما را ببیند و بدون باز کردن قفل تلفن Android با مخاطبین اضطراری تماس بگیرید. برای انجام این کار فقط باید انگشت خود را به بالا بکشید تا قفل آن باز شود ، بر روی دکمه اضطراری واقع در پایین صفحه کلیک کنید ، روی دکمه اطلاعات اضطراری واقع در بالای صفحه کلیک کنید و در آن قرار دارید. با نگه داشتن آن می‌توانید همین کار را انجام دهید دکمه روشن / خاموش، انتخاب اضطراری و دنبال کردن مراحل دیگر. برای انجام این کار فقط باید انگشت خود را به بالا بکشید تا قفل آن باز شود، بر روی دکمه اضطراری واقع در پایین صفحه کلیک کنید، روی دکمه اطلاعات اضطراری واقع در بالای صفحه کلیک کنید. همین شما وارد شدید. با نگه داشتن دکمه روشن/خاموش، انتخاب اضطراری و ادامه مراحل دیگر می توانید همین کار را انجام دهید.

چگونه اطلاعات اضطراری را در سامسونگ فعال کنیم؟
سامسونگ همیشه در مورد رابط کاربری خود کمی متفاوت بوده است. تنظیم اطلاعات اضطراری نیز از این قاعده مستثنی نیست.
در اینجا مواردی است که باید برای تنظیم اطلاعات پزشکی و تماس های اضطراری خود در تلفن سامسونگ انجام دهید:
1- وارد مخاطبین شوید
2- روی بخشی با شماره تلفن خود به نام Me کلیک کنید
3- روی اطلاعات پزشکی کلیک کنید
4- اطلاعات خود را پر کنید
5- برگردید
6- روی مخاطبین اضطراری کلیک کنید
7- روی دکمه ویرایش کلیک کنید
8- مخاطبین اضطراری مورد نظر خود را اضافه کنید
تلفن های سامسونگ نیز مانند آیفون دارای SOS اضطراری هستند. در اینجا نحوه فعال سازی آن آورده شده است:
به تنظیمات بروید
به ویژگیهای پیشرفته بروید
Send SOS Messages را که در پایین منو قرار دارد انتخاب کنید
ضامن را روشن کنید
مخاطبین اضطراری خود را انتخاب کنید
برگردید
تماس اضطراری را برای تماس خودکار انتخاب کنید
ضامن پیوست تصاویر را روشن کنید
ضامن ضبط صدا را ضمیمه کنید
همچنین گزینه ای برای تلفن سامسونگ گالکسی شما وجود دارد که هنگام فعال شدن SOS اضطراری، ضبط صدا و تصاویر را از دوربین جلو و عقب تلفنتان به طور خودکار به مخاطبین خود ارسال کند. برای فعال کردن این ویژگی ها به Send SOS Messages بروید و ضامن ضمیمه ضبط صدا را ضمیمه کنید.
برای رفتن به حالت اضطراری SOS در تلفن Samsung Galaxy، سه بار به صورت رول دکمه روشن / خاموش را کلیک کنید. با این کار موقعیت مکانی، صدا و تصاویر ضبط شده در زمان واقعی به مخاطبین انتخابی شما ارسال می‌شود. توجه داشته باشید که نسخه Samsung SOS اضطراری با 110 تماس نمی‌گیرد.

[gnsorena]

چگونه مشکل کار نکردن هات‌اسپات (Hotspot) گوشی اندروید خود را رفع کنیم؟

در دنیای امروزی، کاربران در اکثر اوقات به اینترنت وصل بوده و یا اینکه به‌گونه‌ای به سایرین متصل هستند. در این بین یکی از ابزارهای اتصال، هات‌اسپات (Hotspot) است. حال اگر با مشکل کار نکردن هات اسپات گوشی اندروید خود مواجه هستید، آنگاه در این مطلب می‌توانید با راه‌کارهای رفع این مشکل، آشنا شوید.

1. ریستارت کردن دستگاه
گاهی اوقات ساده‌ترین راه‌کار، بهترین راه‎‌کار است. اگر از گوشی خود به‌صورت مکرر استفاده کرده و همچنین چندین برنامه را به‌صورت همزمان اجرا کرده باشید، آنگاه این امکان وجود دارد که نه‌تنها سرعت دستگاه شما پایین آمده، بلکه باگ‌هایی را نیز مشاهده کنید. به همین دلیل امکان دارد که مشکل کار نکردن هات اسپات گوشی اندروید شما با ریستارت کردن دستگاه، برطرف شود. در این رابطه باید کلید پاور را نگه داشته، گزینه “Power off” را انتخاب کرده و سپس پس از گذشت 30 ثانیه الی یک دقیقه، دستگاه را مجددا روشن کنید. ببینید که آیا مشکل برطرف شده است یا خیر؟
2. فعال کردن حالت هواپیما
حالت هواپیما باعث می‌شود که کارکردهای بی‌سیم گوشی شما، غیرفعال شوند. این قضیه، امواج مربوط به سیم‌کارت (خط ارتباطی و اینترنت)، وای‌فای و بلوتوث را شامل می‌شود. گاهی اوقات در هنگام برخورد با مشکلات ارتباطی و شبکه‌ای، روشن و خاموش کردن حالت هواپیما می‌تواند اتصالات شبکه را ریستارت کرده و بنابراین مشکل شما را حل کند.
در این رابطه باید نوار اعلان‌ها را به پایین کشیده و سپس آیکون “حالت هواپیما” را انتخاب کنید. پس از گذشت 30 ثانیه الی یک دقیقه، این حالت را غیرفعال کنید و ببینید که آیا مشکل همچنان پابرجا است یا خیر؟ اگر هم در نوار اعلان‌ها نتوانستید که حالت هواپیما را پیدا کنید، آنگاه باید گام‌های زیر را طی کنید:

1. به اپلیکیشن تنظیمات گوشی بروید.
   
2. “Network & internet” را انتخاب کنید.
   
3. “Advanced” را برگزینید.
   
4. “Airplane mode” را لمس کنید.
   

3. از کار کردن اتصال اینترنت گوشی خود، اطمینان حاصل کنید

دیتای سیم‌کارت را روشن کرده تا بتوانید بفهمید که آیا مشکل از اتصال اینترنت شما است یا خیر؟ با انجام یک جست‌و‌‎جو در گوگل می‌توانید از سرعت اتصال و یا کار کردن آن، اطمینان حاصل کنید. همچنین بهتر است که از مانده (حجم و زمان) بسته اینترنت خود نیز اطمینان حاصل کنید. زیرا در صورت اتمام طرح اینترنت، هات‌‌اسپات گوشی شما، عملا بی‌فایده خواهد بود.
چک کردن محدودیت مصرف دیتای سیم‌کارت
مورد دیگری که باید آن را بررسی کنید، به محدودیت مصرف دیتای خود گوشی مربوط می‌شود. در گوشی‌ اندروید خودتان می‌توانید محدودیت‌هایی را بر روی میزان مصرف دیتای سیم‌کارت، اعمال کنید. اگر از محدوده مصرف دیتا عبور کرده باشید، آنگاه باید به تنظیمات گوشی رفته و محدودیت را بالاتر ببرید. جهت انجام این کار می‌توانید گام‌های زیر را طی کنید:

1. از فعال بودن اینترنت سیم‌کارت خود، اطمینان حاصل کنید.
   
2. به اپلیکیشن تنظیمات گوشی خود بروید.
   
3. “Network & internet” را انتخاب کنید.
   
4. “Mobile network > App data usage” را برگزینید.
   
5. بر روی آیکون “Settings” ضربه بزنید.
   
6. “Set data limit” را فعال کرده و یک عدد را وارد کنید.
   

4. حالت‌های Battery Saver و Data Saver را غیرفعال کنید
حالت Battery Saver با غیرفعال کردن برخی از عملکردهای غیراساسی گوشی شما، سعی می‌کند که عمر باتری را افزایش دهد. فعال کردن این ویژگی نباید باعث ایجاد اخلال در اتصال هات‌اسپات گوشی شما شود، اما برخی از کاربران وجود چنین باگی را گزارش کرده‌اند. به همین دلیل بهتر است که این قابلیت را غیرفعال کرده و سپس نتیجه را مشاهده کنید. جهت غیرفعال کردن حالت Battery Saver باید گام‌های زیر را دنبال کنید:

1. به اپلیکیشن تنظیمات بروید.
   
2. “Battery” را انتخاب کنید.
   
3. “Battery saver” را برگزینید.
   
4. “Turn off now” را لمس کنید.
   

به طرز مشابهی، حالت Data Saver نیز سعی می‌کند تا با محدود کردن ارسال و دریافت دیتا در پس‌زمینه، مصرف دیتای سیم‌کارت را کاهش دهید. حال شاید این قابلیت باعث ایجاد تداخل‌هایی در اتصال هات‌اسپات شما شود، بنابراین شاید بد نباشد که آن را نیز غیرفعال کنید. در این رابطه باید:

1. به اپلیکیشن تنظیمات بروید.
   
2. “Network & internet” را انتخاب کنید.
   
3. “Data Saver” را برگزینید.
   
4. “Use Data Saver” را غیرفعال کنید.
   

5. VPN را غیرفعال کنید
شاید استفاده از VPN بتواند تاحدودی حریم خصوصی شما را در فضای آنلاین بهبود ببخشد، اما شاید هم همین قضیه مشکلاتی را برای اتصال گوشی شما به وجود آورد. VPNها ترافیک اینترنت شما را از سرورهای خود عبور داده و همین قضیه می‌تواند سرعت اینترنت شما را کاهش دهد. به همین دلیل پیشنهاد می‌کنیم که در هنگام استفاده از هات‌اسپات، VPN خود را غیرفعال کنید. در این رابطه می‌توانید گام‌های زیر را طی کنید:

1. به اپلیکیشن تنظیمات بروید.
   
2. “Network & internet” را انتخاب کنید.
   
3. به “Advanced > VPN” بروید.
   
4. هرگونه VPN فعالی را غیرفعال کنید.
   

6. سویچ خودکار هات‌اسپات را غیرفعال کنید

یکی از ویژگی‌های جدید سیستم‌عامل اندروید، سویچ خودکار هات‌اسپات است. در هنگام فعال بودن این ویژگی، اگر به مدت چند دقیقه هیچ دستگاهی به هات‌اسپات شما متصل نشده باشد، آنگاه هات‌اسپات گوشی شما نیز خودش را خاموش خواهد کرد. حال اگر برای مدتی از گوشی خود استفاده نکرده و یا اینکه دستگاه شما وارد حالت Sleep شده باشد، آنگاه این قضیه می‌تواند مشکلاتی را برای عملکرد Hotspot گوشی شما به وجود آورد. با طی کردن گام‌های زیر می‌توانید از وقوع چنین مشکلی، اجتناب کنید:

1. به “Settings” بروید.
   
2. “Network & internet” را انتخاب کنید.
   
3. “Hotspot & tethering” را برگزینید.
   
4. بر روی “Wi-Fi hotspot” ضربه بزنید.
   
5. “Advanced > Turn off hotspot automatically” را انتخاب کنید.
   

7. استفاده از یک باند وای‌فای متفاوت
یکی دیگر از ویژگی‌های جدید گوشی‌های اندرویدی، امکان تغییر فرکانس سیگنال‌های هات‌اسپات است. اکثر گوشی‌های جدید از باند وای‌فای 2.4 و 5 گیگاهرتزی استفاده می‌کنند. البته این قضیه در برخی از مدل‌های قدیمی‌تر گوشی‌های اندرویدی، صدق نمی‌کند.
شاید باند 5 گیگاهرتز سریع‌تر باشد، اما اکثر دستگاه‌ها، قادر به استفاده از آن نیستند. شاید امواج ارسالی هات‌اسپات گوشی شما، از نوع 5 گیگاهرتزی باشند و بنابراین دستگاهی که به این امواج متصل می‌شود، توان استفاده از این نوع فرکانس‌ها را نداشته باشد. همچنین این قضیه باعث می‌شود که هات‌اسپات شما در فهرست دستگاه‌های قابل اتصال دستگاه وصل شونده، ظاهر نشود. جهت انتخاب استاندارد 2.4 گیگاهرتزی، باید گام‌های زیر را طی کنید:

1. به اپلیکیشن تنظیمات بروید.
   
2. “Network & internet” را انتخاب کنید.
   
3. “Hotspot & tethering” را برگزینید.
   
4. بر روی “Wi-Fi hotspot” ضربه بزنید.
   
5. “Advanced > AP Band” را لمس کنید.
   
6. باند 2.4 گیگاهرتزی را انتخاب کنید.
   

سخن پایانی
در بالا سعی کردیم که راه‌کارهای رفع مشکل کار نکردن هات اسپات اندروید را در اختیار شما قرار دهیم. معمولا چنین مشکلاتی در بدترین زمان ممکن رخ می‌دهند، زیرا در هنگام نیاز به اینترنت، از قابلیت هات‌اسپات استفاده می‌کنید.

[gnsorena]

 آیا گوشی اندرویدی من از RCS پشتیبانی می کند؟ نحوه فعال سازی

فناوری RCS استانداردی برای پیام های متنی است که توسط گوکل ارائه شد

 
چگونه بفهمیم گوشی اندرویدی ما از RCS پشتیبانی می‌کند؟ 
RCS استاندارد مربوط به پیام های متنی است که مدتی پیش گوگل آن را در دسترس عموم قرار داده است. این امکان هنوز در دسترس کاربران کشور ایران و چند کشور دیگر قرار داده نشده است.در این مقاله در مورد چگونگی دانستن این که گوشی اندرویدی ما از RCS پشتیبانی می کند توضیح می دهیم. و روش آن را به مخاطبان آموزش می دهیم.
RCS چیست؟
RCS مخفف کلمات Rich Communication Services می باشد. RCS استاندارد کاربردی پیام های متنی است. این فن آوری توسط گوگل در دسترس عموم قرار گرفته و به عنوان رقیبی برای پیام رسان اپل محسوب می شود.
RCS پروتوکلی بین اپراتور های تلفن همراه و تلفن ها است. RCS با هدف جایگزینی پیام های SMS و MMS در نظر گرفته شده است. این دو مورد قالب هایی هستند که سال هاست وجود دارند و همه با آن ها آشنا هستیم.
 
RCS برای اولین بار در سال 2007 تشکیل شد و توسط انجمن GSM (GSMA) یعنی نهاد تجارت صنعت که نمایندگی اپراتور های تلفن همراه در سراسر جهان را در اختیار دارد در سال 2008 تصویب شد و در سال 2016 با نمایه جهانی شدن آن موافقت شد.
نمایه جهانی مجموعه ای از استانداردهاست که تمام اپراتور های تلفن همراه و تولید کنندگان موبایل و فراهم کنندگان نرم افزار ها می توانند از آن استفاده کنند و به کمک آن RCS را در دستگاه ها راه اندازی کنند.
 
پیام رسان RCS بیشتر شبیه واتس اپ است که در آن می توان بصورت زنده چت کرد و شامل پشتیبانی چند رسانه ای است و همه چیز از طریق شبکه اطلاعات مدیریت می شود.
RCS به عنوان رقیبی برای iMessage اپل محسوب می شود. اگر چه بین نحوه عملکرد این دو سرویس وجود دارد.
 
وضعیت اخیر پیام رسان RCS چگونه است؟
RCS برای سال ها به طور قابل ملاحظه ای توسط شبکه های تلفن همراه و نرم افزار ها و دستگاه ها پشتیبانی می شد. مشکلی که در گذشته وجود داشت این بود که مسئولیت پشتیبانی به شبکه های تلفن همراه واگذار شد و تعداد کمی از آن ها به این مسئله منتقل شدند. برای این امر دلایل زیادی وجود داشت که احتمالا یکی از این دلایل کاهش تعرفه های پیام کوتاه یا MMS بوده است و کار بر روی عملکرد های شبکه ای متقابل را با اولویت پایین در نظر گرفته است.
 
با این حال در سال 2019 گوگل زمام امور را پس گرفت و اکنون این قابلیت در دستگاه های اندرویدی و استفاده از سرور های گوگل به جای سرور های شبکه تلفن همرا پشتیبانی می شود.
این سرویس ابتدا در کشور های انگلیس و فرانسه مورد استفاده قرار گرفت. در انگلستان این سرویس در 28 ژوئن 2019 فعال شد و در دسامبر 2019 در ایالات متحده به طور گسترده تری مورد استفاده قرار گرفت.

قابلیت های سرویس RCS

همان طور که قبلا اشاره شد این سرویس در کشور هایی مانند روسیه و چین و از جمله ایران هنوز فعال نشده و مورد استفاده قرار نگرفته است. اما در صورتی که در یکی از کشور هایی زندگی می کنید که این سرویس در آن جا فعال است و مورد استفاده قرار می گیرد می توانید از طریق این آموزش بفهمید که آیا گوشی اندروید شما از این قابلیت برخوردار است یا نه.
 
به طور خلاصه RCS استانداردی است که بنا به باور تحلیل گران آینده پیام های متنی به حساب می آید. این سرویس بسیاری از قابلیت هایی که امروزه در اپ های پیام رسانی مانند تلگرام و واتس اپ استفاده می شود را برای ما به ارمغان می آورد. از جمله این قابلیت ها نشانگر تایپ و read receipt و امکان ارسال تصویر با کیفیت می باشد.
 
فرایند اضافه شدن این سرویس به گوشی های هوشمند مدت هاست که در حال انجام است. اما این فرایند از پیشروی منظمی برخوردار نبوده است. نکته قابل توجه این است که آیفون ها از این سرویس پشتیبانی نمی کنند و اپل به جای این سرویس از استاندارد های اختصاصی در آی مسیج بهره می برد. اپراتور های مخابراتی موانعی بر سر اضافه شدن این سرویس به گوشی ها قرار داده اند اما گوگل تلاش دارد تا این موانع را از میان بردارد.
 
بنابر این اگر می خواهید به این سرویس دسترسی داشته باشید باید از گوشی های اندروید استفاده کنید . گوشی شما باید مجهز به اپلیکیشنی باشد تا این سرویس را پشتیبانی کند. اپلیکیشن گوگل مسیجز  از این سرویس پشتیبانی می کند و برای همه دستگاه های اندرویدی قابل دسترسی است. احتمال می رود که اپلیکیشن پیش فرض پیامک روی گوشی شما نیز از این سرویس پشتیبانی کند.
با توجه به اینکه امکان نصب اپلیکیشن گوگل مسیجز برای همه وجود دارد در اینجا آموزش آن را توضیح  می دهیم.
 
آموزش نحوه اطلاع و فعال سازی سرویس RCS در گوشی اندروید
ابتدا اپلیکیشن گوگل مسیجز را روی گوشی باز کنید. دسترسی های لازم را به آن بدهید تا گوگل مسیجز بتواند به اپلیکیشن پیش فرض پیام رسانی تبدیل شود. در صورتی که اپلیکیشن دیگری به عنوان اپلیکیشن پیش فرض انتخاب شده باشد بعد از باز کردن گوگل مسیجز شاهد نمایش پیامی شناور روی صفحه خواهید بود.
در این مرحله و پس از اجرای گوگل مسیجز روی آیکون سه نقطه عمودی در قسمت بالا سمت راست صفحه ضربه بزنید. حال مطابق تصاویر زیر مراحل را دنبال کنید :

اپلیکیشن گوگل مسیجز را روی گوشی باز کنید
 
سپس در منو کشوییِ بازشده، روی Settings ضربه بزنید.
 

از قسمت تنظیمات گزینه chat features را فعال کنید
 
در صورتی که در قسمت بالایی منو تنظیمات گزینه‌ی Chat Features را مشاهده می‌کنید، قابلیت RCS برایتان فعال شده است. «Chat» عبارتی است که گوگل برای اشاره به قابلیت‌های RCS از آن استفاده می‌کند.
 

با ملاحظه کردن گزینه chat features قابلیت CRS فعال میشود
 
در قسمت Chat Features، به انتخاب خود می توانید قابلیت‌های مختلفی را فعال و یا غیرفعال کنید که توسط RCS ارائه می‌شوند.
 

در قسمت CHAT FEATURES قابلیت های مختلف را می توانید مدیریت کنید
 
ملاحظه کردید که چقدر این فرایند و انجام آن راحت بود. در صورتی که دستگاه تلفن همراه شما هنوز به سرویس RCS مجهز نشده است ممکن است در گوگل مسیجز پیام شناوری برای فعال کردن این قابلیت دریافت کنید. در صورتی که این پیام را دریافت نکردید باید منتظر بمانید.
 
گردآوری : بخش کامپیوتر و اینترنت بیتوته