پولک زنی و سنبه کاری ورق استیل

[ahmad5280]

سنبه کاری ورق استیل
پولک زنی، فرآیند برش برای تهیه قطعه به شکل نهایی و سنبه کاری برش برای ایجاد سوراخ می باشد. هر دو روش فوق به وسیله قالب های سنبه-ماتریس انجام می گردند که این قالب ها به دو نوع مستقیم و معکوس طراحی و ساخته می شود.

به طور کلی برای به دست آوردن نتیجه مناسب در فرایند های برش ورق استیل خصوصاً پولک زنی و سنبه کاری بایستی به نکات ذیل دقت نمود:

1-از تیغه ها و قالب هایی با سختی بالاتر از حد معمول استفاده نمود.
2-لبه های برش (پیشانی سنبه و ماتریس) همواره به وسیله سنگ تیز گردند.
3-فاصله مناسب مابین تیغه های برش یا بین سنبه و ماتریس رعایت گردد. لقی خیلی کم باعث بالا رفتن نیروی برش و وارد آمدن فشار بسیار زیاد به تیغه ها یا سنبه و ماتریس می گردد. لقی زیاد نیز باعث ایجاد لبه های پلیسه دار می گردد. در مواردی که لقی خیلی زیاد باشد قطعه بدون برش تغییر فرم داده و در فضای تیغه ها یا سنبه و ماتریس گیر می نماید. لقی مناسب در حدود ۵ درصد ضخامت ورق استیل می باشد. فاصله لقی نیز بایستی به دقت در دورتادور سنبه و ماتریس به طور یکنواخت تقسیم گردد.
4-در مورد ورق استیل آستنیتی به علت پدیده کار سختی، پیشانی سنبه قالب سنبه کاری و پولک زنی بایستی به طور شیبدار باشد تا جبهه برش پیش رونده در ورق استیل ایجاد شده و نیروی لازم برای برش ثابت باقی بماند. ارتفاع موثر این شیب حداکثر به اندازه ضخامت ورق استیل می باشد.
5-جهت رهاشدن بهتر قطعه داخلی می توان ماتریس را به سمت پایین زاویه دار نمود. این زاویه بستگی به ضخامت قطعه داشته ولی حداکثر آن 1.5 درجه می باشد.
6-در سنبه کاری بهتر است قطر سوراخ از 1.5 برابر ضخامت ورق استیل و فاصله لبه سوراخ ها از هم نیز از 0.25 برابر قطر سوراخ کمتر نباشد.
7-در مورد ورق استیل فریتی می توان قطعه را قبل از برش کاری تا حدود ۲۰۰ درجه پیش گرم نمود.
8-هر چند که استفاده از ماده روانکار لازم نمی باشد ولی کاربرد موادی نظیر نفت و گازوئیل با فرچه در تمیزکاری پلیسه ها و افزایش عمر قالب موثر می باشد.
9-جهت جلوگیری از بلند شدن ورق استیل یا کشیده شدن آن به سمت تیغه متحرک یا سنبه، باید از تجهیزات ورق گیر با نیروی مناسب استفاده نمود.