راهنمایی و رفع مشکلات سنسور اثر انگشت گوشی

[gnsorena]

[b]چگونه مشکلات شناسایی سنسور اثر انگشت گوشی را رفع کنیم

[/b]

بسیاری از افراد سال‌هاست با مشکلاتی در شناسایی اثر انگشت خود در حسگر‌های گوشی‌های هوشمند اندرویدی دست و پنجه نرم می‌کنند. خبر خوب این است که چند راه حل برای رفع این مشکل و شناسایی بهتر اثر انگشت وجود دارد.

اگر شما هم به استفاده از حسگر اثر انگشت برای باز کردن قفل گوشی عادت دارید، ممکن است متوجه برخی ایرادات در شناسایی انگشت شده باشید. درست است که ناخوانایی اثر انگشت برای این حسگر معمولاً با تلاش مجدد رفع می‌شود؛ اما به هر حال این موضوع سبب تأخیری هر چند کوتاه در باز شدن قفل گوشی شما خواهد شد که خوشایند برخی کاربران نیست.

مشکل شناسایی اثر انگشت در کجاست؟

در واقع ممکن است اثر انگشت شما هنگام کار با دست و انگشتان، فرسوده شده یا تغییر شکل دهد. البته این بدان معنی نیست که می‌توان از این تغییرات برای تغییر کلی اثر انگشت و رهایی یافتن از جرایم قضایی سوء استفاده کرد؛ بلکه زخم‌ها، بریدگی و سایش سر انگشتان تنها می‌تواند به اندازه‌ی کافی، شناسایی اثر انگشت توسط این حسگر گوشی را دچار تداخل کند.

به طور معمول، افرادی با شغل‌های فنی یا ورزشکار‌های رشته‌های سنگین از جمله صخره‌نوردی و بدن‌سازی در دسته کسانی هستند که اغلب با این مشکل مواجه می‌شوند. اما راه‌حل چیست؟

انگشت میانی را به حسگر گوشی بشناسانید

شاید کمی زمان ببرد تا بتوان به استفاده از انگشت میانی برای حسگر اثر انگشت عادت کرد اما تجربه ثابت کرده است که این انگشت در کار با دست از سایش و آسیب پذیری کمتری برخوردار است؛ به علاوه اینکه استفاده از این روش برای گوشی‌های اندروید با حسگر در پشت گوشی راحت‌تر است.

از کنار انگشتان استفاده کنید

بجای سر انگشتان، از کنار انگشت (خصوصاً انگشت شست) استفاده کنید. این بخش نیز علاوه بر اینکه آسیب‌پذیری نسبتاً کمتری را داراست، برای گوشی‌های با حسگر اثر انگشت در کنار قاب نیز مناسب‌تر خواهد بود.

ثبت مکرر اثر انگشت در طول زمان

در این ترفند با ثبت مکرر اثر انگشت خود در طول زمان می‌توانید زخم‌ها و تغییرات سر انگشتان خود را به سیستم بشناسانید و دیگر نیازی به تغییر انگشت خود برای باز کردن قفل گوشی نخواهید داشت.

[gnsorena]

با این ترفند ساده تعداد و دقت اثر انگشت گوشی خود را بالا ببرید

اثر انگشت (Fingerprint) محبوب‌ترین و سریع‌ترین روش برای باز کردن قفل گوشی است اما مشکلی که درباره آن وجود دارد، اثر انگشت دست چپ و راست متفاوت هستند و تعداد انگشت‌های قابل تعریف هم محدود است. در ادامه به شما می گوییم چطور با تنها یک بار ثبت اثر انگشت بتوانید از انگشتان هر دو دست خود برای باز کردن قفل گوشی استفاده کنید و تعداد اثرانگشت‌های قابل تعریف را به دو برابر افزایش دهید.

تفاوت اثر انگشت انگشتان دست و چپ باعث شده است اغلب گوشی‌ها امکان تعریف بیش از یک اثر انگشت را داشته باشند، بنابراین می‌توانید انگشت دلخواه هر دو دست چپ و راست خود را به طور جداگانه تعریف کنید. تا اینجای کار مشکلی دیده نمی‌شود اما در مواردی کاربر به تعریف بیش از دو یا سه اثر انگشت مختلف نیاز دارد که چنین امکانی وجود ندارد.

همچنین در گوشی‌هایی که دارای حسگر اثر انگشت تعبیه شده زیر صفحه نمایش (حسگر التراسونیک) هستند، بسیاری مواقع کاربر ناچار است همان انگشت خود را چند بار ثبت کند تا دقت تشخیص افزایش یابد.

خبر خوب اینکه ما یک ترفند بسیار ساده به شما معرفی می‌کنیم که با استفاده از آن می‌توانید تعداد اثر انگشت‌های قابل تعریف در گوشی‌ها را دو برابر کنید و در عین حال دقت آن را بالا ببرید.

برای شروع تمامی اثر انگشت‌های پیشین را حذف کنید. حالا باید اثر انگشت دلخواهتان از دست چپ یا راست را ثبت کنید اما هنگامی به مرز 50 درصد انجام کار رسیدید، انگشت دست دیگرتان را جایگزین کنید. برای نمونه ثبت انگشت شست دست راست را تا حدود 50 درصد انجام دهید، سپس 50 درصد دیگر را با انگشت شست دست چپتان تکمیل کنید.

احتمالاً از نتیجه شگفت زده خواهید شد، حالا شما می‌توانید با هر دو دست خود قفل گوشی را باز کنید. به این ترتیب می‌توانید دو برابر اثر انگشت بیشتر تعریف کنید.

همچنین طبق بررسی‌های ما، این کار باعث افزایش دقت تشخیص حسگرهای اثر انگشت التراسونیک-اپتیکال می‌شود که در گوشی‌هایی چون سری Galaxy  سامسونگ یافت می‌شود اما دقت بالایی ندارد.

---

چگونه با استفاده از سنسور اثر انگشت، برنامه ها و فایل های شخصی را قفل کنیم

این روزها «حسگرهای اثر انگشت» ( Fingerprint) بیش از هر زمان دیگری قدرتمند هستند و در کنار دیگر روش ها، سبب شده اند امنیت گوشی های هوشمند به مقدار قابل توجهی افزایش پیدا کند. این حسگرها همچنین در حال حاضر استفاده از گوشی های موبایل را بسیار ساده تر از گذشته کرده اند و دیگر هر بار نیاز به وارد کردن رمز عبور PIN نیست. اما شاید تاکنون به این موضوع توجه نکرده  باشید که حتی می توان با استفاده از این سنسورها امنیت برنامه ها و فایل های شخصی را هم افزایش داد.

در کنار اینکه سنسورهای اثر انگشت می توانند برای افزایش امنیت کلی گوشی های هوشمند به کار گرفته شوند، می توان وظایف دیگری نظیر: تایید هویت برای ورود به برنامه ها و قفل گذاری فایل ها و برنامه های شخصی را هم به آن ها محول کرد. به عبارت دیگر؛ در گوشی های هوشمند امروزی می توان سنسورهای شناسایی اثر انگشت را طوری برنامه ریزی کرد که دسترسی به همه برنامه ها و فایل ها، از شبکه های اجتماعی گرفته تا عکس های شخصی را محدود کنند.

اما چگونه می توان در گوشی های هوشمند مختلف این قابلیت را برنامه ریزی کرد؟ در زیر ابتدا روش استفاده از این ترفند در برندهای مختلف از گوشی های هوشمند را مورد بررسی قرار می دهیم و سپس به معرفی سه برنامه که بهترین عملکرد را در قفل برنامه ها و فایل ها با استفاده از سنسور اثر انگشت فراهم می کنند می پردازیم.

هواوی

هواوی یکی از نخستین شرکت هایی بود که قابلیت قفل برنامه ها و فایل ها با استفاده از سنسور اثر انگشت را به گوشی های خود آورد. برای اولین بار در گوشی Ascend Mate 7 و محصولات هم رده با آن، شاهد حضور نسخه پایدار این قابلیت بودیم و همچنان در جدیدترین محصولات این شرکت نیز می توان آن را به کار گرفت.

برای اینکه در گوشی های هواوی بتوانید این قابلیت را فعال کنید، باید مسیر Settings، سپس Security and privacy و در انتها Fingerprint ID را طی کنید. در این بخش می توانید به تنظیمات دو قابلیت Access Safe و Access App Lock که به ترتیب با هدف قفل فایل ها و برنامه ها به کار گرفته می شوند، دست پیدا کنید.

اما برای فعال سازی قابلیت قفل گذاری بر روی برنامه ها باید به مسیر Settings، سپس Security and privacy و در انتها App lock مراجعه کنید؛ سپس برنامه هایی را که قصد دارید تنها پس از تایید سنسور اثر انگشت باز شوند، انتخاب نمایید. به این ترتیب هرگاه آیکون یکی از این برنامه ها را لمس کنید، تنها پس از شناسایی توسط سنسور اثر انگشت، امکان دسترسی به آن  وجود خواهد داشت.

برای اینکه بتوانید در گوشی های هواوی، فایل های شخصی خود را در وضعیت قفل قرار دهید نیز باید مسیر Settings، سپس Security and privacy و در پایان Access Safe را طی کنید. در این بخش می توانید فایل های مورد نظر خود را به این قابلیت اضافه کنید.

از طریق روش دیگری نیز می توان فایل های شخصی را قفل کرد. برنامه نمایش فایل های گوشی خود را باز کنید، سپس فایل موردنظر خود را یافته و آن را لمس و انگشت خود را برای مدتی نگه دارید. از منوی باز شده گزینه More و سپس Move to safe را انتخاب کنید.

وان پلاس

این تولید کننده گوشی های پرچمدار، از زمان عرضه اسمارت فون وان پلاس 2 تاکنون، محصولات خود را به سنسورهای اثر انگشت مجهز کرده است. در طی این سال ها این حسگرها در گوشی های وان پلاس تنها برای باز و بسته کردن قفل صفحه نمایش مورد استفاده قرار می گرفت؛ اما در یکی دو سال اخیر قابلیتی با عنوان App Locker به رابط کاربری این شرکت اضافه شد که به کاربران اجازه می دهد با استفاده از حسگر اثر انگشت، بر روی دسترسی به برنامه ها محدودیت وضع کنند.

برای اینکه بتوانید در گوشی های وان پلاس این قابلیت را فعال کنید، ابتدا وارد مسیر Settings، سپس Utilities و آن گاه App Locker شوید. در گام بعد رمز PIN خود را وارد کنید تا گزینه ای تحت عنوان Add apps در دسترس قرار بگیرد. با استفاده از این گزینه می توانید برنامه هایی را که قصد قفل کردن آن ها را دارید انتخاب کنید. با این کار هرگاه برای باز کردن این برنامه ها تلاش کنید، باید با استفاده از سنسور اثر انگشت، هویت خود را تایید کنید.

گوشی های وان پلاس همچنین تا چندی قبل قابلیت دیگری با عنوان SecureBox را در اختیار داشتند که به کاربران اجازه می داد از فایل های شخصی خود محافظت کنند؛ اما سال گذشته بود که گروهی از کاربران اعلام کردند که در این قابلیت باگ مهلکی وجود دارد که اجازه می دهد به راحتی بتوان توسط دیگر برنامه های مدیریت فایل به فایل های قفل شده دسترسی پیدا کرد. وان پلاس مدتی بعد این باگ را رفع کرد و این قابلیت را با یک عنوان جدید؛ یعنی Lockbox به گوشی های خود آورد.

می توان در گوشی های این شرکت با مراجعه به مسیر File manager، سپس Categories و در انتها Lockbox به این قابلیت دسترسی پیدا کرد. هنگامی که قصد دارید برای اولین بار از این قابلیت استفاده کنید باید رمز PIN گوشی خود را وارد کنید؛ اما برای دفعات بعدی امکان تعیین هویت با استفاده از سنسور اثر انگشت نیز ممکن خواهد بود.

برای اینکه بتوانید فایل های مختلف را به قابلیت Lockbox اضافه کنید؛ باید در برنامه مدیریت فایل ها، فایل موردنظر را یافته و یک لمس همراه با مکث بر روی آن صورت دهید، سپس بر روی منوی سه نقطه موجود در بالای صفحه نمایش کلیک کنید و گزینه Move to Lockbox را انتخاب نمایید.

Oppo

Oppo نیز همچون وان پلاس، سنسورهای شناسایی اثر انگشت را توسط محصولات خود در دسترس کاربران قرار می دهد. در جدیدترین نسل از گوشی های هوشمند این شرکت قابلیت قفل کردن برنامه ها و فایل های شخصی تعبیه شده است. برای اینکه بتوانید این قابلیت را فعال کنید، ابتدا باید مسیر Settings، سپس Fingerprint, face and passcode و در پایان Privacy passcode را طی کنید. در این بخش گزینه ای با عنوان Turn on privacy passcode را خواهید یافت که پس از لمس آن، وارد کردن یک رمز عبور دلخواه از کاربران درخواست می شود.

در این بخش همچنین نیاز است که کاربران به یک سوال امنیتی پاسخ دهند تا در صورت فراموش کردن رمز عبور، امکان بازیابی آن وجود داشته باشد. همچنین امکان وارد کردن یک آدرس ایمیل نیز برای اتصال حساب کاربری وجود دارد.

هنگامی که این فرآیند به پایان برسد، امکان دسترسی به قابلیت قفل گذاری برنامه ها و فایل های شخصی با استفاده از سنسور اثر انگشت در پنجره Privacy passcode ممکن خواهد بود. همچنین می توان به این قابلیت از طریق مسیر Settings، سپس Security و در انتها App lock/private safe نیز دسترسی پیدا کرد. اگر در این بخش تنظیمات App Lock را لمس کنید؛ می توانید برنامه هایی را که پس از بازکردن آن ها به تایید هویت با استفاده از اثر انگشت نیاز است را مشاهده و تعیین کنید.

تنظیمات Private Safe نیز مطابق با انتظارات اجازه می دهد که فایل های بیشتری را به حالت قفل درآورید. برای مشاهده فایل های قفل شده نیز باید به همین بخش مراجعه کرد.

برخلاف بسیاری از دیگر تولید کنندگان گوشی های هوشمند، Oppo به کاربران خود اجازه نمی دهد از طریق برنامه مدیریت فایل، فایل ها را انتخاب و به حالت قفل درآورند و کاربران برای این کار باید همیشه به منوهای بالا مراجعه کنند. با این وجود، کاربران می توانند برای دسترسی سریع تر به منوی بالا، یک آیکون میان بر را ایجاد و بر روی صفحه Homescreen خود قرار دهند. برای این کار در پنجره Private safe، بر روی گزینه با عنوان Cog کلیک کنید و در پنجره بعدی قابلیت Homescreen shortcut را به وضعیت فعال درآورید.

سامسونگ

سامسونگ نیز مدت هاست قابلیت قفل گذاری بر روی برنامه ها و فایل های شخصی را در اختیار کاربران خود قرار داده است. دسترسی به این قابلیت ها توسط برنامه ای قدرتمند با عنوان Secure Folder میسر است که به عنوان یک راهکار جامع نزد کاربران شناخته می شود.

برای اینکه بتوانید از این قابلیت استفاده کنید ابتدا باید مسیر Settings، سپس Lock screen and security و در انتها Secure Folder را طی کنید. در این بخش باید وارد حساب کاربری سامسونگ خود شوید یا اگر آن را در اختیار ندارید، یک حساب کاربری جدید ایجاد کنید.

پس از اینکه به حساب کاربری خود وارد شدید، نوع روش تعیین هویت که می توانید توسط آن به محتویات Secure Folder خود دسترسی پیدا کنید را انتخاب کنید. به عنوان مثال بسته به مدل گوشی خود می توانید شناسایی از طریق اثر انگشت یا عنبیه چشم را انتخاب کنید. در نسخه های جدید از این قابلیت، گزینه ای با عنوان +Fingerprint نیز وجود دارد که تنها شناسایی هویت با استفاده از یک انگشت خاص را ممکن می کند.

پس از تنظیم کردن قابلیت Secure Folder، آیکون آن در منوی برنامه ها قابل مشاهده خواهد بود. در این حالت برای ورود به این پوشه، تنها کافی است آن را لمس کرده و با استفاده از سنسورهای اثر انگشت یا شناسایی عنبیه چشم، هویت خود را تایید کنید. پس از ورود می توانید با استفاده از گزینه های Add apps و Add files، به ترتیب نسبت به اضافه کردن برنامه ها و فایل های مورد نظر خود اقدام کنید.

اضافه کردن فایل ها به این پوشه رمزگذاری شده از طریق برنامه My Files نیز ممکن است. برای این کار، فایل موردنظر خود را لمس کرده و چند لحظه نگه دارید؛ سپس وارد منوی نشان داده شده توسط سه نقطه عمودی شوید و گزینه Move to Secure Folder را انتخاب کنید.

Vivo

Vivo نخستین شرکتی بود که توانست گوشی های خود را به سنسورهای اثر انگشت یکپارچه با نمایشگر مجهز کند. طبیعی است اگر بدانیم محصولات این شرکت، اجازه قفل گذاری بر روی برنامه ها و فایل های شخصی با استفاده از این سنسورها را هم ممکن می کند.

برای فعال سازی این قابلیت در گوشی های Vivo می توانید از طریق یکی از دو مسیر Settings، سپس Security and privacy و در پایان Privacy and app encryption، یا settings، سپس Fingerprint, face and password و در انتها Privacy and app encryption اقدام کنید.

هنگامی که این مسیرها را طی کنید، به وارد کردن یک رمز عبور دلخواه برای استفاده های بعدی از این قابلیت نیاز خواهید داشت. پس از ورود این رمز عبور، لیستی از برنامه های نصب شده بر روی دستگاه نمایش داده می شود که می توانید تعیین کنید برای استفاده از کدام یک از آن ها به استفاده از سنسور شناسایی اثر انگشت نیاز خواهد بود.

برای استفاده دوباره از این قابلیت، باید از سوی کاربران رمز عبور تعیین شده در گام قبل و همچنین رمز صفحه نمایش وارد شود؛ اما در دفعات بعدی کاربران اجازه دارند از سنسور اثر انگشت برای تایید هویت خود استفاده کنند. به این ترتیب این قابلیت به کاربران اجازه می دهد برای محافظت از بخشی از برنامه های خود، از سنسور اثر انگشت استفاده کنند.

اما برای اینکه بتوانید توسط این حسگر از تصاویر و ویدیوهای شخصی خود نیز مراقبت کنید، باید به پوشه ای که به صورت پیش فرض در برنامه مدیریت فایل ها تعبیه شده است مراجعه نمایید. به دو طریق می توان به این پوشه دسترسی پیدا کرد؛ در روش اول می توانید برنامه مدیریت فایل گوشی را باز کنید و سپس وارد پوشه ای با عنوان File safe شوید. در روش دوم باید مسیر Settings، سپس Security and privacy و در انتها File safebox را طی کنید.

در اولین ورود به این پوشه، از شما درخواست می شود رمز عبوری که در گام قبل تعیین کرده اید و همچنین رمز قفل صفحه نمایش گوشی خود را وارد کنید. پس از این کار گوشی به صورت خودکار، میزان علاقه مندی به استفاده از سنسور اثر انگشت برای ورودهای بعدی را جویا می  شود. برای اینکه بتوانید فایل های مختلف را به این پوشه رمزگذاری شده اضافه کنید، تنها کافی است در برنامه مدیریت فایل ها، فایل موردنظر را یافته و سپس آن را لمس کرده و برای چند لحظه نگه دارید. در گام بعد از منوی ظاهر شده گزینه More و بالاخره Move into the file safe را انتخاب کنید.

شیائومی

شیائومی دیگر تولید کننده گوشی های هوشمند است که در رابط کاربری خود امکان قفل گذاری برای برنامه ها و فایل های شخصی را مهیا کرده است. برای اینکه بتوانید با استفاده از سنسور اثر انگشت موجود در این گوشی ها، دسترسی به برنامه های مختلف را محدود کنید، باید وارد برنامه Security app شوید و بر روی آیکون نشان داده شده با نام App lock کلیک کنید. در گام بعد باید یک رمز عبور یا یک PIN را وارد کرده و برنامه هایی که قصد قفل گذاری آن ها را دارید، انتخاب کنید. به این ترتیب از این پس هرگاه قصد داشته باشید وارد این برنامه ها شوید، باید با استفاده از سنسور اثر انگشت هویت خود را تایید کنید.

اگر قصد دارید در گوشی های شیائومی، فایل های شخصی خود را از دیده‌ها پنهان کنید، ابتدا باید آن را به رابط کاربری MIUI 10 یا جدیدتر از آن آپدیت کنید. در این رابط کاربری قابلیتی با عنوان Hidden folders وجود دارد که دسترسی به این امکان را مهیا می کند. برای استفاده از این قابلیت ابتدا وارد برنامه File manager شوید و از منوی کناری، گزینه مشخص شده با عنوان Hidden folders را انتخاب کنید. هنگامی که این پوشه را لمس کردید، برای تایید هویت خود باید یک رمز عبور یا الگو را وارد کرده یا اثر انگشت خود را اسکن کنید. به این ترتیب دسترسی به این پوشه ممکن می شود.

شیائومی سه روش گوناگون را برای اضافه کردن فایل ها به این پوشه مخفی در نظر گرفته است. در روش اول می توان با استفاده از برنامه File manager، فایل ها را به این پوشه اضافه کرد. برای این کار وارد این برنامه شوید و پس از انتخاب فایل مورد نظر، آن را لمس کرده و انگشت خود را نگه دارید. در گام بعدی از طریق منوی نمایش داده شده با سه نقطه، گزینه Hide را انتخاب کنید.

روش دوم از طریق مسیر Hidden folder، سپس منوی سه نقطه و در انتها گزینه Add files، قابل دسترس است. با انتخاب این گزینه، تمامی فایل های ذخیره شده در سیستم قابل مشاهده خواهد بود و می ‌توان به راحتی آن ها را برای وارد شدن به این پوشه انتخاب کرد.

روش سوم نیز که برای اضافه کردن عکس ها و ویدیوها مورد استفاده قرار می گیرد، از طریق برنامه Gallery در اختیار کاربر قرار می گیرد. برای استفاده از این روش، وارد این برنامه شوید و پس از لمس یک عکس یا ویدیو و مکث برای چند لحظه، بر روی منوی سه نقطه کلیک کنید و گزینه Hide را انتخاب نمایید.

اگر گوشی شما دارای قابلیت قفل کردن برنامه‌ها و فایل‌ها نیست، نگران نباشید؛ در حال حاضر برنامه‌های گوناگون و قدرتمندی در Play Store یافت می‌شود که می‌توان توسط آن‌ها قابلیت‌های مشابه‌ای را در اختیار گرفت. اگرچه ممکن است عملکرد این برنامه‌ها از نسخه پیش‌فرض موجود در رابط کاربری گوشی‌های هوشمند ضعیف‌تر باشد، اما بدون شک استفاده از آن‌ها خالی از لطف نیست.

برنامه LOCKit

LOCKit یکی از شناخته شده‌ترین برنامه‌ها در حوزه قفل کردن برنامه‌ها و فایل‌ها است که قابلیت‌های انبوهی را هم در خود جای داده است. علاوه بر امکان قفل کردن برنامه‌ها، عکس‌ها و ویدیوها، برنامه LOCKit همچنین قابلیت آن را دارد تصاویر افرادی را که سعی می‌کنند به این اطلاعات رمزگذاری شده دسترسی پیدا کنند را به ثبت برساند. کار با این نرم افزار بسیار ساده است. تنها کافی است آن را نصب و مجوزهای لازم برای مدیریت حافظه را صادر کنید. در گام بعد می‌توانید با تعیین یک رمز PIN و یک سوال امنیتی، به قابلیت‌های این برنامه دسترسی پیدا کنید.

عملکرد این برنامه با کمی کاستی در بعضی از قسمت‌ها روبرو است. به عنوان مثال حتی پس از قفل کردن یک برنامه نیز می‌توان آن را از طریق منوی برنامه‌های فعال در پس‌زمینه مشاهده کرد. البته به نظر می‌رسد که این مشکل تقریباً در نسخه جدید از این برنامه رفع شده است و در حال حاضر این ایراد تنها برای بخشی از برنامه‌های متفرقه وجود دارد.

یکی از معایب اصلی برنامه LOCKit، نمایش تبلیغات در بخش‌های مختلف از جمله منوی اصلی و صفحه شناسایی کاربران پیش از بازکردن برنامه‌ها و فایل‌ها است  که می تواند برای بعضی ها آزار دهنده باشد. با این حال حتی این عملکرد نیز برای یک برنامه رایگان عالی به نظر می‌رسد. این برنامه را می‌توانید از طریق این لینک دانلود کنید.

برنامه AppLock

AppLock نیز یکی از برنامه‌های پرطرفدار در حوزه قفل گذاری برنامه‌ها با استفاده از سنسور اثر انگشت بوده و قابلیت‌های انبوهی را در خود جای داده است. علاوه بر قفل گذاری برنامه‌ها، می‌توان با استفاده از این برنامه در راه‌های ارتباطی گوشی‌های هوشمند (نظیر بلوتوث) نیز محدودیت ایجاد کرد.

AppLock همچنین می‌تواند برای مخفی کردن فایل‌های مالتی‌مدیا نیز مورد استفاده قرار بگیرد. این برنامه دارای صفحه کلید Random و قفل PIN مخفی نیز هست و سطح امنیتی بالایی را فراهم می‌آورد. در منوی تنظیمات این برنامه قابلیتی وجود دارد که از نمایش برنامه‌های قفل شده در منوی برنامه‌های فعال در پس‌زمینه نیز جلوگیری می‌کند؛ اما باید توجه داشت که این قابلیت، امکان استفاده از این منو برای برنامه‌های قفل شده را کاملاً منتفی می‌کند. این برنامه را می‌توانید از طریق این لینک دانلود کنید.

برنامه AppLocker

برنامه AppLocker نیز به دلیل رابط کاربری زیبا و چشم نواز، یکی از بهترین اپلیکیشن‌های موجود در زمینه قفل برنامه‌ها است. استفاده از این برنامه‌ نیز به سادگی امکان پذیر است و کاربران تنها باید پس از صدور مجوزهای موردنیاز، یک رمز PIN تعیین کنند.

AppLocker دارای کاستی‌هایی نیز هست. در این برنامه امکان قفل گذاری بر روی فایل‌ها وجود ندارد و همچنان می‌توان حتی پس از قفل کردن برنامه‌ها نیز در منوی برنامه‌های فعال در پس زمینه آن‌ها را مشاهده کرد. به عنوان یک باگ اساسی، اگر برنامه AppLocker را در پس‌زمینه ببندید، تمامی برنامه‌های قفل شده در دسترس عموم قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر این برنامه باید همیشه حداقل در پس‌زمینه فعال باقی بماند تا بتواند به فعالیت خود ادامه دهد

[gnsorena]

 حسگر اثر انگشت یکپارچه با صفحه‌نمایش چگونه کار می‌کند؟

حسگر اثر انگشت زیر صفحه نمایشگر به یک جادو می‌ماند. انگشت خود را بر روی صفحه‌نمایش قرار داده، اثر انگشت شما تشخیص داده شده و سپس به‌سرعت قفل گوشی شما باز می‌شود. بیایید تا نگاهی نزدیک‌تر به این فناوری داشته باشیم.

دور شدن از اسکنرهای فیزیکی

اسکن اثر انگشت همانند سایر راه‌های تشخیص زیستی، چیز جدیدی در دنیای کامپیوتر نیست. چنین حسگرهایی، سال‌ها است که بر روی برخی از لپ‌تاپ‌ها وجود دارند. اولین گوشی موبایل برخوردار از این تکنولوژی نیز Pantech GI100 بوده که متعلق به سال 2004 است. در ادامه و در عصر گوشی‌های هوشمند، این حسگرها توانستند که بیشتر خود رانشان دهند. دلیل این موضوع نیز، نیاز روز افزون به حفاظت از داده‌ها است.
در سال 2013، آیفون 5S اولین گوشی مطرح بازار آمریکا بود که با استفاده از Touch ID توانست که این فناوری را به کار گیرد. هر چند که در ادامه اپل تصمیم گرفت تا تشخیص چهره را جایگزین این فناوری کند، اما در نهایت حسگر اثر انگشت به استانداردی برای تمامی گوشی‌های هوشمند تبدیل شد. در اکثر دستگاه‌های قابل حمل، حسگرهای زیستی در پشت و یا کناره گجت حضور دارند.
در طول چند سال گذشته، سایر تولیدکنندگان نیز حسگرهای فیزیکی اثر انگشت را کنار گذاشته‌اند. همانند اپل، برخی نیز قابلیت تشخیص اثر انگشت را به‌کلی از گوشی‌های خود حذف کرده‌اند. برخی دیگر نیز حسگر اثر انگشت زیر صفحه نمایشگر را جایگزین حسگر فیزیکی کرده‌اند. بدین ترتیب کاربران می‌توانند انگشت خود را بر روی ناحیه‌ای خاص از صفحه‌نمایش گوشی قرار داده و دستگاه خود را باز کنند.

فرایند کارکرد حسگر اثر انگشت زیر صفحه نمایشگر


در حالت کلی، چه حسگر فیزیکی باشد و چه با نمایشگر یکپارچه شده باشد، در هر صورت فرایند اسکن یکسان است. معمولا در زیر قسمت خاصی از نمایشگر، یک ناحیه اسکن وجود دارد. پس از قرار دادن انگشت خود بر روی قسمت حسگر، با استفاده از دوربین و یا سایر حسگرها، تصویری از الگوی اثر انگشت شما تهیه می‌شود. سپس این تصویر با داده‌های زیستی موجود بر روی گوشی شما، تطبیق داده می‌شود. در صورت همسان بودن، گوشی شما باز می‌شود.
کوچک بودن ناحیه حسگر، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات در این زمینه است. معمولا این ناحیه در یک‌چهارم پایینی نمایشگر گنجانده شده است. تولیدکنندگان از طریق یک راهنمای نرم‌افزاری، محل دقیق حسگر اثر انگشت را به شما نمایش می‌دهند. در هنگام روشن شدن صفحه‌نمایش (و یا در صورت برخورداری از نمایشگرهای همیشه روشن)، این موضوع را متوجه خواهید شد. فرایند اسکن می‌تواند سریع و یا کند پیش برود. دلیل این موضوع نیز به تفاوت‌های قابل توجه در فناوری‌های اسکن اثر انگشت بازمی‌گردد.
نوری (Optical) در مقابل فراصوتی (Ultrasonic)

دو نوع اصلی اثر انگشت یکپارچه با صفحه‌نمایش وجود دارند: نوری و فراصوتی. اسکنرهای نوری، یک نور شدید را بر روی انگشت شما می‌تابانند (معمولا این نور در قالب یک انیمیشن بر روی صفحه ظاهر می‌شود). در ادامه با استفاده از دوربینی در زیر نمایشگر، تصویری از اثر انگشت شما گرفته می‌شود. سپس اگر این اثر انگشت با داده‌های گوشی شما مطابقت داشته باشد، آنگاه قفل دستگاه نیز باز می‌شود.
بسیاری بر این باورند که اسکنرهای نوری نسبت به اسکنرهای فراصوتی، امنیت کمتری دارند. دلیل این باور نیز می‌تواند به استفاده از یک دوربین ساده جهت تصویربرداری از اثر انگشت بازگردد. در هر صورت، این روش بسیار سریع‌تر است. بسته به بهینه‌سازی نرم‌افزاری، این فناوری حتی می‌تواند سرعتی معادل بهترین حسگرهای فیزیکی اثر انگشت داشته باشد. حسگرهای نوری در گوشی‌های وان‌پلاس و سایر دستگاه‌های میان‌-رده، یافت می‎شوند.
معمولا دیدگاه بهتری نسبت به حسگرهای اثر انگشت فراصوتی وجود دارد. به‌جای نور، در این حسگرها با استفاده از امواج فراصوتی منعکس شده، از انگشت شما یک تصویر دقیق سه بعدی ایجاد می‌شود. این فرایند مشابه فرایند به کار گرفته شده در دستگاه‌های پزشکی فراصوتی است.
حسگرهای فراصوتی امنیت بیشتری دارند، زیرا جعل تصویر اثر انگشت سه بعدی، دشوارتر است. همچنین چنین حسگرهایی عملکردی پایدارتر داشته و در شرایطی همانند دستان خیس و یا گِلی نیز، عملکرد بهتری دارند. معمولا این حسگرها در دستگاه‌های پرچمدار همانند سری گلکسی سامسونگ پیدا می‌شوند.

آینده فناوری یکپارچه


حسگرهای اثر انگشت یکپارچه با نمایشگر، بخشی از یک نقشه کلی جهت به حداقل رساندن کلیدها، دوربین‌ها، حسگرها، اسپیکرها، درگاه‌ها و یا حاشیه‌های بدون استفاده هستند. همزمان با اوج‌گیری حسگرهای یکپارچه با نمایشگر، شرکت‌ها نیز افزودن دوربین‌های سلفی پاپ-آپ جهت بهبود نسبت نمایشگر به بدنه را در دستور کار خود قرار داده‌اند. به این موارد باید حذف جک هدفون و سعی در ایجاد ایربادهای کاملا بی‌سیم را نیز اضافه کرد.
در آینده به احتمال زیاد، قابلیت‌های بیشتری به زیر صفحه‌نمایش گوشی‌ها خواهند رفت. اسپیکرهای زیر نمایشگر به شما امکان می‌دهند که به تماس‌های صوتی و صدای استریو گوشی فرا داده و در عین حال نیز شیار بلندگوها را بر روی گوشی خود، مشاهده نکنید. همچنین دوربین‌های سلفی زیر صفحه‌نمایش نیز وجود دارند که هیچ حفره و یا شیاری را به خود اختصاص نداده و حتی به‌صورت پاپ-آپ نیز نیستند.
گوشی‌هایی با این مشخصات، هم‌اکنون نیز وجود دارند. در سال 2019، شرکت Meizu از دستگاهی رونمایی کرد که حاشیه‌هایی بسیاری باریک داشته، حسگرهای آن قابل مشاهده نبودند و همچنین درگاه‌های شارژ و دکمه‌های فیزیکی نیز در آن گنجانده نشده بودند. همچنین این گوشی فقط از شارژ بی‌سیم پشتیبانی می‌کرد. کمی بعد در همان سال، شرکت اوپو نیز از یک گوشی مجهز به دوربین سلفی زیر نمایشگر، رونمایی کرد.
در آینده می‌توان دستگاه‌های مبتنی بر طراحی یکپارچه بیشتری را مشاهده کرد. سامسونگ قصد دارد تا در دستگاه‌های آینده خود، از دوربین‌های زیر نمایشگر بهره ببرد. همچنین شایعاتی نیز وجود دارند که می‌گویند اپل قصد دارد تا درگاه شارژ را حذف کرده و فقط از شارژ بی‌سیم در گوشی‌های خود استفاده ‌کند. مطمئنا فناوری MagSafe می‌تواند در این زمینه کارساز باشد.

ای تی رسان