https://forum.gnsorena.ir/ Wed, 27 May 2026 04:04:54 +0000 MyBB https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=6962 Wed, 16 Jul 2025 10:01:32 +0330 atena]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=6962
جیمز گان، کارگردان «سوپرمن»، فیلم «مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی» را بهترین فیلم ابرقهرمانی تاریخ و «مرد آهنی» را بهترین فیلم لایو-اکشن این ژانر خواند.
بهترین فیلم ابرقهرمانی تاریخ
جیمز گان (James Gunn)، کارگردان موفق و مدیر جدید استودیو دی‌سی (DC Studios)، به تازگی فهرست فیلم‌های ابرقهرمانی مورد علاقه خود را به اشتراک گذاشته است. او بدون تردید، انیمیشن «مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی» (Spider-Man: Into the Spider-Verse) را بهترین فیلم ابرقهرمانی تاریخ نامید. گان این انیمیشن را اینگونه توصیف کرد:
من فکر می‌کنم این احتمالاً یکی از بزرگترین فیلم‌های انیمیشنی تمام دوران است… باشکوه، زیبا، احساسی و هنری است. این همه آن چیزی است که شما از یک فیلم می‌خواهید.
بهترین فیلم لایو-اکشن
گان همچنین انتخاب خود را برای بهترین فیلم ابرقهرمانی لایو-اکشن نیز مشخص کرد. او گفت که اخیراً با پیتر سفرن (Peter Safran) درباره این موضوع صحبت کرده و به این نتیجه رسیده که این عنوان به فیلم «مرد آهنی» (Iron Man) محصول ۲۰۰۸ تعلق دارد. او از فیلم «سوپرمن» (Superman) محصول ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) به کارگردانی ریچارد دانر (Richard Donner) نیز به عنوان یکی دیگر از آثار مورد علاقه‌اش یاد کرد.
آینده کاری گان
این اظهارات در حالی بیان می‌شود که فیلم «سوپرمن» خود جیمز گان به تازگی اکران شده و با موفقیت روبرو شده است. پروژه بعدی او، فصل دوم سریال «پیس‌میکر» (Peacemaker) است که تمام قسمت‌های آن را خود نوشته و قرار است در تاریخ ۲۱ آگوست ۲۰۲۵ (۳۰ مرداد ۱۴۰۴) پخش شود.
منبع: پاراج]]>
جیمز گان، کارگردان «سوپرمن»، فیلم «مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی» را بهترین فیلم ابرقهرمانی تاریخ و «مرد آهنی» را بهترین فیلم لایو-اکشن این ژانر خواند.
بهترین فیلم ابرقهرمانی تاریخ
جیمز گان (James Gunn)، کارگردان موفق و مدیر جدید استودیو دی‌سی (DC Studios)، به تازگی فهرست فیلم‌های ابرقهرمانی مورد علاقه خود را به اشتراک گذاشته است. او بدون تردید، انیمیشن «مرد عنکبوتی: به درون دنیای عنکبوتی» (Spider-Man: Into the Spider-Verse) را بهترین فیلم ابرقهرمانی تاریخ نامید. گان این انیمیشن را اینگونه توصیف کرد:
من فکر می‌کنم این احتمالاً یکی از بزرگترین فیلم‌های انیمیشنی تمام دوران است… باشکوه، زیبا، احساسی و هنری است. این همه آن چیزی است که شما از یک فیلم می‌خواهید.
بهترین فیلم لایو-اکشن
گان همچنین انتخاب خود را برای بهترین فیلم ابرقهرمانی لایو-اکشن نیز مشخص کرد. او گفت که اخیراً با پیتر سفرن (Peter Safran) درباره این موضوع صحبت کرده و به این نتیجه رسیده که این عنوان به فیلم «مرد آهنی» (Iron Man) محصول ۲۰۰۸ تعلق دارد. او از فیلم «سوپرمن» (Superman) محصول ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) به کارگردانی ریچارد دانر (Richard Donner) نیز به عنوان یکی دیگر از آثار مورد علاقه‌اش یاد کرد.
آینده کاری گان
این اظهارات در حالی بیان می‌شود که فیلم «سوپرمن» خود جیمز گان به تازگی اکران شده و با موفقیت روبرو شده است. پروژه بعدی او، فصل دوم سریال «پیس‌میکر» (Peacemaker) است که تمام قسمت‌های آن را خود نوشته و قرار است در تاریخ ۲۱ آگوست ۲۰۲۵ (۳۰ مرداد ۱۴۰۴) پخش شود.
منبع: پاراج]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=6919 Sun, 06 Jul 2025 11:09:15 +0330 donyayesite]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=6919 نظرات منتقدان:

• بر اساس اطلاعات Rotten Tomatoes، فصل سوم امتیاز ۹۰ درصد از منتقدان را کسب کرده است، که نشان‌دهنده‌ی استقبال مثبت از سوی آن‌هاست.
  
• در Metacritic، میانگین امتیاز منتقدان ۶۶ از ۱۰۰ ثبت شده است.
  
• برخی از منتقدان، این فصل را یک "کلاس درس در داستان‌گویی" با حفظ تنش و عمق روان‌شناختی و تماتیک توصیف کرده‌اند.
  
• تاکید شده است که این فصل مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و بیشتر به جنبه‌های درونی انسان، ماهیت خشونت و مفهوم انتخاب اخلاقی می‌پردازد، و کمتر بر اکشن صرف تمرکز دارد.
  
• بازی‌های جدید طراحی شده در این فصل، خلاقانه و از نظر مفهومی تهدیدآمیز توصیف شده‌اند، که بازتابی از بی‌عدالتی و سرمایه‌داری بی‌رحم هستند.
  

نظرات کاربران و امتیازات عمومی:

• در مقابل، نظرات کاربران عادی کمی متفاوت‌تر بوده است. در Popcornmeter، میانگین رضایت عمومی حدود ۴۹ درصد است که نشان‌دهنده اختلاف نظر جدی میان منتقدان و تماشاگران است.
  
• در Rotten Tomatoes، امتیاز کاربران برای فصل سوم تنها ۵۰ درصد است که در مقایسه با فصل اول (۸۴%) و فصل دوم (۶۳%)، کاهش قابل توجهی را نشان می‌دهد.
  
• برخی از کاربران از "ریتم نامنظم" و "توسعه شخصیت" ضعیف، به خصوص برای شخصیت "گی-هون" (Player 456) انتقاد کرده‌اند.
  
• صحنه‌های مربوط به VIPهای غیرکره‌ای نیز مورد انتقاد قرار گرفته و برخی حس کرده‌اند که این فصل به اندازه فصل اول غافلگیرکننده و خوب نیست.
  
• بعضی از کاربران به "پایان تلخ" و "کش پیدا کردن" داستان اشاره کرده‌اند. با این حال، برخی دیگر معتقدند که این فصل همچنان جذابیت خود را حفظ کرده و ارزش دیدن را دارد.
  

به طور کلی، به نظر می‌رسد فصل سوم بازی مرکب از لحاظ عمق داستانی و پیام‌های فلسفی مورد تحسین منتقدان قرار گرفته، اما از نظر مخاطبان عام، نتوانسته هیجان و جذابیت فصل اول را تکرار کند.]]> نظرات منتقدان:

• بر اساس اطلاعات Rotten Tomatoes، فصل سوم امتیاز ۹۰ درصد از منتقدان را کسب کرده است، که نشان‌دهنده‌ی استقبال مثبت از سوی آن‌هاست.
  
• در Metacritic، میانگین امتیاز منتقدان ۶۶ از ۱۰۰ ثبت شده است.
  
• برخی از منتقدان، این فصل را یک "کلاس درس در داستان‌گویی" با حفظ تنش و عمق روان‌شناختی و تماتیک توصیف کرده‌اند.
  
• تاکید شده است که این فصل مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و بیشتر به جنبه‌های درونی انسان، ماهیت خشونت و مفهوم انتخاب اخلاقی می‌پردازد، و کمتر بر اکشن صرف تمرکز دارد.
  
• بازی‌های جدید طراحی شده در این فصل، خلاقانه و از نظر مفهومی تهدیدآمیز توصیف شده‌اند، که بازتابی از بی‌عدالتی و سرمایه‌داری بی‌رحم هستند.
  

نظرات کاربران و امتیازات عمومی:

• در مقابل، نظرات کاربران عادی کمی متفاوت‌تر بوده است. در Popcornmeter، میانگین رضایت عمومی حدود ۴۹ درصد است که نشان‌دهنده اختلاف نظر جدی میان منتقدان و تماشاگران است.
  
• در Rotten Tomatoes، امتیاز کاربران برای فصل سوم تنها ۵۰ درصد است که در مقایسه با فصل اول (۸۴%) و فصل دوم (۶۳%)، کاهش قابل توجهی را نشان می‌دهد.
  
• برخی از کاربران از "ریتم نامنظم" و "توسعه شخصیت" ضعیف، به خصوص برای شخصیت "گی-هون" (Player 456) انتقاد کرده‌اند.
  
• صحنه‌های مربوط به VIPهای غیرکره‌ای نیز مورد انتقاد قرار گرفته و برخی حس کرده‌اند که این فصل به اندازه فصل اول غافلگیرکننده و خوب نیست.
  
• بعضی از کاربران به "پایان تلخ" و "کش پیدا کردن" داستان اشاره کرده‌اند. با این حال، برخی دیگر معتقدند که این فصل همچنان جذابیت خود را حفظ کرده و ارزش دیدن را دارد.
  

به طور کلی، به نظر می‌رسد فصل سوم بازی مرکب از لحاظ عمق داستانی و پیام‌های فلسفی مورد تحسین منتقدان قرار گرفته، اما از نظر مخاطبان عام، نتوانسته هیجان و جذابیت فصل اول را تکرار کند.]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4874 Sun, 19 Jun 2022 18:14:44 +0430 ahmad5280]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4874 «نیکی شن» دختری چینی آمریکایی، تحصیلات خود را رها کرده و برای آموزش هنرهای رزمی به صومعه شائولین چین می‌رود. بعد از کشته شدن استادش، به زادگاهش برمی‌گردد و شهر را پر از فساد و جنایت می‌یابد. این سریال، در ژانر اکشن و فانتزی ساخته شده و مبارزه با فساد، اصلی‌ترین نکته‌ی مثبت آن است.

این محصول که از سریال کونگ‌فو 1972 اقتباس شده، ترکیبی از سنت و مدرنیته است، هم می‌توان کلیشه‌های رایج در فرهنگ قدیم چین را دید و هم مسائل و اتفاقات عصر جدید. داستان بیشتر با محوریت زنان پیش می‌رود، اصلی‌ترین شخصیت مثبت و منفی یک زن است.

«کونگ‌فو»  داستان دختری به نام «نیکی» را روایت می‌کند که برای یافتن قاتل استادش، در پی رمزگشایی از شمشیر ی به نام لیانگ‌دائو است. اما در این میان، او با افراد شرور و جنایتکار شهر نیز مبارزه می‌کند؛ تقریبا در هر قسمت، داستانی جدید حول مبارزات او با افراد مختلف، قرار داده شده است، از این منظر می‌توان گفت، داستانی هیجان انگیز است. اما گاهی رویدادها و حوادث، از کمک‌های زیاد شخصیت‌های اصلی به مردم گرفته تا مبارزه‌های نیکی، حالت اغراق‌گونه و مصنوعی به خود می‌گیرد که ممکن است برای مخاطبان اذیت کننده باشد.

اکثر حوادث خشونت‌آمیز در جهت دفاع از خود و دیگران صورت می‌گیرد، البته همین امر ممکن است موجب تاثیرگذاری بیشتر این نوع رفتارهای خشونتی در مخاطب نوجوان شود.

 باید توجه داشت که افرادی که نیکی با آن‌ها در می‌افتد اکثرا افراد قدر و بسیار شروری هستند، اما نیکی بسیار راحت از این اتفاقات جان سالم به در می‌برد و حریف خود را شکست می‌دهد. البته بی‌تفاوت نبودن نیکی نسبت به مسائل اطرافش، تحسین برانگیز است، اما نحوه‌ی مداخله و حل مسائل توسط او بسیار غیر واقعی است. به همین خاطر رفتارهای او هرچند خوب، اما قابلیت الگوگیری ندارد. با توجه به اینکه نوجوان فقط به ابعاد قهرمانی این پدیده نگاه می‌کند، ممکن است کمک‌های بیش از اندازه و افراطی شخصیت اصلی، برای این رده‌ی سنی خطرآفرین باشد. با فرزندتان صحبت کنید و نظر او را در مورد رفتار نیکی جویا شوید، به او توضیح دهید که مبارزات نیکی به ویژه با افراد شرور و جنایتکار شهر، بیش از اندازه غیرواقعی و مصنوعی است.

مسئله‌‌ی ‌دیگر، در مورد رایان برادر نیکی است، او همجنس‌گراست و با توجه به اینکه رابطه‌ی او با دوست پسرش بسیار احساسی، عادی و زیبا نشان داده شده و از طرف دیگر نقش یک پزشک خیّر و نیکوکار را بازی می‌کند، میزان تاثیرگذاری این شخصیت را افزایش می‌دهد.

در این سریال، نقش خانواده پررنگ بود؛ جالب اینجاست اوایل فیلم، نیکی به استادش می‌گفت که هرگز نمی‌تواند به خانه برگردد و زندگی با خانواده برای او بسیار دشوار است اما زمانی که به خانه برمی‌گردد متوجه می‌شویم اتفاقا روابط بین اعضای خانواده با یکدیگر بسیار صمیمی است و گفته‌های نیکی با آنچه که می‌بینیم بسیار متفاوت است. تنها کسی که نیکی با آن مشکل دارد، مادرش هست. حتی مادرش هم با وجود اینکه از دست او دلگیر است اما واقعا او را دوست داشت.

دختری چینی- آمریکایی به نام «نیکی شن» به خاطر مسائل شخصی دانشگاه را ترک می‌کند. او به اصرار مادرش به یک تور چینی می‌رود اما وقتی متوجه می‌شود که این یک تور خواستگاری برای پیدا کردن شوهر چینی است؛ پا به فرار می‌گذارد و وارد یک صومعه در استان یوان چین می‌شود. در این صومعه، او به همراه دختران دیگری تحت آموزش استاد پی‌لینگ ژانگ، مهارت‌های رزمی و شمشیرزنی را فرا می‌گیرد. سه سال بعد صومعه‌، مورد حمله گروهی از قاتلان که در جستجوی شمشیری عرفانی هستند، قرار می‌گیرد. استاد ژانگ توسط قاتلی به نام ژیان که قصد دزدیدن شمشیر را دارد، زخمی می‌شود. نیکی به دستور استادش، در پی بازگرداندن شمشیر، ژیان را دنبال می‌کند و در طول مبارزه، شمشیر را به دست می‌گیرد اما شمشیر دست او را می‌سوزاند و آثار اسرارآمیزی بر کف دست او به جا می‌گذارد. در هر صورت ژیان با شمشیر فرار می‌کند و نیکی که بعد از کشته شدن استادش انگیزه‌ای برای ماندن ندارد به سانفرانسیسکو  نزد خانواده‌اش برمی‌گردد. چون نیکی آخرین بار از خانه فرار کرده بود، ابتدا برخی اعضای خانواده از دست او عصبانی می‌شوند و با او به سردی رفتار می‌کنند، اما رفته رفته روابط آن‌ها بهتر و صمیمی‌تر می‌شود.

نیکی، دوستانش را ملاقات می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد به او کمک کنند تا قاتل استادش را پیدا کند. او با کمک دوستانش به هویت ژیان پی می‌برد؛ ژیان خواهر استاد پی‌لینگ ژانگ است و شمشیری که او دزدیده «لیانگ دائو» نام دارد و یکی از هشت سلاح محسور شده توسط یک جادوگر باستانی چینی است. این شمشیر قدرتی ماورائی دارد و تنها توسط صاحب برحقش قابل کنترل است. جادوگر باستانی هشت اسلحه را محسور کرده و اگر کسی بتواند همگی آن‌ها را جمع کند، قدرت عظیمی ایجاد می‌شود.

در هرقسمت از این سریال، نیکی با جنایتکاران و فاسدان شهر برای گرفتن حق مردم ضعیف، مبارزه می‌کند و در خلال این حوادث، اطلاعات جدیدی از شمشیر و همینطور ژیان به دست می‌آورد.

منبع: https://www.plaza.ir/140101/280688/best-...se-series/]]> «نیکی شن» دختری چینی آمریکایی، تحصیلات خود را رها کرده و برای آموزش هنرهای رزمی به صومعه شائولین چین می‌رود. بعد از کشته شدن استادش، به زادگاهش برمی‌گردد و شهر را پر از فساد و جنایت می‌یابد. این سریال، در ژانر اکشن و فانتزی ساخته شده و مبارزه با فساد، اصلی‌ترین نکته‌ی مثبت آن است.

این محصول که از سریال کونگ‌فو 1972 اقتباس شده، ترکیبی از سنت و مدرنیته است، هم می‌توان کلیشه‌های رایج در فرهنگ قدیم چین را دید و هم مسائل و اتفاقات عصر جدید. داستان بیشتر با محوریت زنان پیش می‌رود، اصلی‌ترین شخصیت مثبت و منفی یک زن است.

«کونگ‌فو»  داستان دختری به نام «نیکی» را روایت می‌کند که برای یافتن قاتل استادش، در پی رمزگشایی از شمشیر ی به نام لیانگ‌دائو است. اما در این میان، او با افراد شرور و جنایتکار شهر نیز مبارزه می‌کند؛ تقریبا در هر قسمت، داستانی جدید حول مبارزات او با افراد مختلف، قرار داده شده است، از این منظر می‌توان گفت، داستانی هیجان انگیز است. اما گاهی رویدادها و حوادث، از کمک‌های زیاد شخصیت‌های اصلی به مردم گرفته تا مبارزه‌های نیکی، حالت اغراق‌گونه و مصنوعی به خود می‌گیرد که ممکن است برای مخاطبان اذیت کننده باشد.

اکثر حوادث خشونت‌آمیز در جهت دفاع از خود و دیگران صورت می‌گیرد، البته همین امر ممکن است موجب تاثیرگذاری بیشتر این نوع رفتارهای خشونتی در مخاطب نوجوان شود.

 باید توجه داشت که افرادی که نیکی با آن‌ها در می‌افتد اکثرا افراد قدر و بسیار شروری هستند، اما نیکی بسیار راحت از این اتفاقات جان سالم به در می‌برد و حریف خود را شکست می‌دهد. البته بی‌تفاوت نبودن نیکی نسبت به مسائل اطرافش، تحسین برانگیز است، اما نحوه‌ی مداخله و حل مسائل توسط او بسیار غیر واقعی است. به همین خاطر رفتارهای او هرچند خوب، اما قابلیت الگوگیری ندارد. با توجه به اینکه نوجوان فقط به ابعاد قهرمانی این پدیده نگاه می‌کند، ممکن است کمک‌های بیش از اندازه و افراطی شخصیت اصلی، برای این رده‌ی سنی خطرآفرین باشد. با فرزندتان صحبت کنید و نظر او را در مورد رفتار نیکی جویا شوید، به او توضیح دهید که مبارزات نیکی به ویژه با افراد شرور و جنایتکار شهر، بیش از اندازه غیرواقعی و مصنوعی است.

مسئله‌‌ی ‌دیگر، در مورد رایان برادر نیکی است، او همجنس‌گراست و با توجه به اینکه رابطه‌ی او با دوست پسرش بسیار احساسی، عادی و زیبا نشان داده شده و از طرف دیگر نقش یک پزشک خیّر و نیکوکار را بازی می‌کند، میزان تاثیرگذاری این شخصیت را افزایش می‌دهد.

در این سریال، نقش خانواده پررنگ بود؛ جالب اینجاست اوایل فیلم، نیکی به استادش می‌گفت که هرگز نمی‌تواند به خانه برگردد و زندگی با خانواده برای او بسیار دشوار است اما زمانی که به خانه برمی‌گردد متوجه می‌شویم اتفاقا روابط بین اعضای خانواده با یکدیگر بسیار صمیمی است و گفته‌های نیکی با آنچه که می‌بینیم بسیار متفاوت است. تنها کسی که نیکی با آن مشکل دارد، مادرش هست. حتی مادرش هم با وجود اینکه از دست او دلگیر است اما واقعا او را دوست داشت.

دختری چینی- آمریکایی به نام «نیکی شن» به خاطر مسائل شخصی دانشگاه را ترک می‌کند. او به اصرار مادرش به یک تور چینی می‌رود اما وقتی متوجه می‌شود که این یک تور خواستگاری برای پیدا کردن شوهر چینی است؛ پا به فرار می‌گذارد و وارد یک صومعه در استان یوان چین می‌شود. در این صومعه، او به همراه دختران دیگری تحت آموزش استاد پی‌لینگ ژانگ، مهارت‌های رزمی و شمشیرزنی را فرا می‌گیرد. سه سال بعد صومعه‌، مورد حمله گروهی از قاتلان که در جستجوی شمشیری عرفانی هستند، قرار می‌گیرد. استاد ژانگ توسط قاتلی به نام ژیان که قصد دزدیدن شمشیر را دارد، زخمی می‌شود. نیکی به دستور استادش، در پی بازگرداندن شمشیر، ژیان را دنبال می‌کند و در طول مبارزه، شمشیر را به دست می‌گیرد اما شمشیر دست او را می‌سوزاند و آثار اسرارآمیزی بر کف دست او به جا می‌گذارد. در هر صورت ژیان با شمشیر فرار می‌کند و نیکی که بعد از کشته شدن استادش انگیزه‌ای برای ماندن ندارد به سانفرانسیسکو  نزد خانواده‌اش برمی‌گردد. چون نیکی آخرین بار از خانه فرار کرده بود، ابتدا برخی اعضای خانواده از دست او عصبانی می‌شوند و با او به سردی رفتار می‌کنند، اما رفته رفته روابط آن‌ها بهتر و صمیمی‌تر می‌شود.

نیکی، دوستانش را ملاقات می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد به او کمک کنند تا قاتل استادش را پیدا کند. او با کمک دوستانش به هویت ژیان پی می‌برد؛ ژیان خواهر استاد پی‌لینگ ژانگ است و شمشیری که او دزدیده «لیانگ دائو» نام دارد و یکی از هشت سلاح محسور شده توسط یک جادوگر باستانی چینی است. این شمشیر قدرتی ماورائی دارد و تنها توسط صاحب برحقش قابل کنترل است. جادوگر باستانی هشت اسلحه را محسور کرده و اگر کسی بتواند همگی آن‌ها را جمع کند، قدرت عظیمی ایجاد می‌شود.

در هرقسمت از این سریال، نیکی با جنایتکاران و فاسدان شهر برای گرفتن حق مردم ضعیف، مبارزه می‌کند و در خلال این حوادث، اطلاعات جدیدی از شمشیر و همینطور ژیان به دست می‌آورد.

منبع: https://www.plaza.ir/140101/280688/best-...se-series/]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4868 Sat, 18 Jun 2022 17:09:21 +0430 ahmad5280]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4868 سئوبوک یکی از جدیدترین فیلم های کره جنوبی در ژانر علمی تخیلی است. فیلمی درباره برخورد انسان با موجوداتی که در آینده توسط انسان ها ایجاد خواهد شد. با ما همراه باشید.

فیلم های علمی تخیلی با نمونه هایی از بونگ جون هو در کره جنوبی رواج یافت. علم خیالی از آن دسته ژانرهایی است که کشورهایی که از تکنولوژی سینمایی قوی برخوردار نیستند معمولاً به سراغ آن نمی روند زیرا عموماً درباره آینده صحبت می کنند و نشان دادن آینده به جلوه های ویژه بصری قوی نیاز دارد. تصمیم بونگ جون هو هنگام ساخت پروژه The Host تصمیم جسورانه و ساختارشکنی بود. بونگ جون هو توانست با ظرافت زیادی میزبان را بسازد و این فیلم در کره جنوبی فروش خوبی داشت. این یکی از اولین گام ها برای تعریف سینمای علمی تخیلی در سینمای کره جنوبی بود. با ایجاد مجری ، هم تماشاگران منتظر فیلم های آینده بودند و هم فیلمسازان علاقه مند بودند شانس خود را در این ژانر امتحان کنند. سینمای کره جنوبی که تصمیم گرفته بود فیلم های خود را در ژانرهای جذاب بسازد و بسترش را آماده کرده بود ، آماده ورود داستان های علمی تخیلی به سینمای کشورش بود.

شخصیت های مهم فیلم
بشر برای نامیرا کردن خود (این میل همیشگی که در اغلب فیلم‌های علمی خیالی حضور دارد.) یک انسان آفریده که قرار است باعث از بین رفتن بیماری‌های علاج‌ناپذیر دیگران شود

ژانر علمی تخیلی به آینده و فناوری می پردازد. در اکثر مثالها ، آنها درباره برخورد انسان آینده و برخورد انسان با فناوری صحبت می کنند. از رویارویی انسان با خلاقیت های خودش. فیلم های علمی تخیلی مانند میزبان و البته فیلم هایی مانند اوکجا و برفی (ساخته بونگ جون هو در ایالات متحده) به محیط و آسیب هایی که انسانها ناآگاهانه به زمین وارد می کنند پرداخته و با خودخواهی خود زندگی می کنند. . چرخه زندگی را مختل می کند.

معمولاً در فیلم های علمی تخیلی ، انسان هایی که در زمینه فناوری بسیار قدرتمند شده اند ، کنترل موقعیت را از دست داده اند و فناوری می خواهد بر انسان سوار شود. به عنوان مثال می توان به lade Runner ریدلی اسکات و 2001 2001: A Odyssey فضایی استنلی کوبریک اشاره کرد.

در Seobok ، ما با وضعیت مشابهی روبرو هستیم. انسان برای جاودانه شدن خود (این خواسته دائمی که در اکثر فیلم های علمی تخیلی وجود دارد) ، انسانی را خلق کرده است که قرار است به نوعی بیماریهای لاعلاج دیگران را ریشه کن کند. قسمت بزرگی از فیلم رابطه بین انسان و غیر انسان را نشان می دهد که این نیز بسیار جالب است. این فیلم تأکید می کند که انسان های معمولی به دلیل مشغله ها و نگرانی های مداوم به دنیای اطراف خود توجه نمی کنند ، اما اولین برخورد انسانی فیلم با جهان ، تجربه ای شگفت انگیز و سرشار از لمس و کشف جهان است. انسان فیلم ، مانند کودکی که همه چیز برایش جذاب است ، از ساده ترین چیزهایی که در طبیعت و جهان انسان می بیند شگفت زده می شود. سئوبوک فیلم شگفت انگیزی نیست و در بین فیلم های علمی تخیلی در تاریخ سینما جایی پیدا نمی کند. حتی توانایی رقابت با نمونه های سینمای خودشان ، مجری را ندارد ، اما به عنوان فیلمی در ژانر ، ایده های جالبی دارد. اگر به تماشای فیلم علاقه دارید ، بقیه متن را بعد از تماشای فیلم بخوانید. بخش‌هایی از داستان فیلم در ادامه لو خواهد رفت.
این فیلم به جزئیات زیادی در مورد چگونگی جاودانه شدن انسان ها نمی پردازد. ابتدا با معرفی خود مشکل را به مخاطب معرفی می کند. فناوری بشر به حدی رسیده است که توانایی دستکاری ژن ها برای ایجاد نمونه اولیه شبیه انسان را دارد. البته ویژگی های این موجود کاملاً با انسان سازگار نیست. او ظاهری بسیار انسانی دارد و برخی از ویژگی های احساسی یک انسان را به دست آورده است ، اما اطلاعات بسیار کمی از جامعه انسانی دارد. این ایده ، یادآور ادوارد قیچی ، توسط تیم برتون است. البته ادوارد در فضایی فانتزی و سئوبوک در ژانر علمی تخیلی قدم می زند. چقدر این موجود ساخته دست بشر شبیه انسان است در یکی از دیالوگ های فیلم مشخص است. وقتی یکی از کارشناسان ماجرا را اینگونه توضیح می دهد: “اگر ما از گوجه فرنگی سیب زمینی درست کنیم ، باید آن را چه نامگذاری کنیم؟” از آن لحظه به بعد ، زندگی مین جی هیون (شخصیت اصلی) بستگی به زنده ماندن سوبوک (انسان ساخته دست بشر) دارد.

بخش‌هایی از داستان فیلم 
ناانسان فیلم، شبیه کودکی که همه چیز برایش جذاب است با ساده‌ترین چیز‌هایی که در طبیعت و جهان انسان‌ها می‌بیند حیرت‌زده می‌شود
مین جی هیون سعی می کند سوبوک را از دست کسانی که می خواهند او را بکشند یا بدزدند نجات دهد. این قسمت از فیلم شبیه مدل فیلم های ماجراجویی است که یکی باید از دیگری محافظت کند. صحنه های معمولی تعقیب و گریز فیلم از آب بیرون می آید و دشمن (شخصی که به دنبال دستگیری یا کشتن سوبوک است) هویت مشخصی ندارد. ما نه از توانایی های آنها اطلاع داریم و نه شاهد نبرد موثری بین آنها هستیم. از سوی دیگر ، ویژگی های عجیب سوبوک را می بینیم که به او قدرت زیادی می دهد. او می تواند شلیک گلوله ها را متوقف کرده و بر فشار روی زمین تأثیر بگذارد. البته برای او مهلت تعیین شده است. او نمی تواند به مدت طولانی از آزمایشگاه دور بماند زیرا باید در اسرع وقت تزریق شود. اینها ویژگی های سیستم تعلیق و تعلیق است.

با توجه به پتانسیل تعلیق فیلم ، ما انتظار داریم یک فیلم هیجان انگیزتر ببینیم ، اما سوبوک در میانه فیلم بسیار معمولی است. هیچ درگیری جالبی در فیلم وجود ندارد و هیچ اطلاعات جالبی در وسط فیلم به مخاطب داده نمی شود. علیرغم شرایط پیچیده ای که فیلم در آن اتفاق می افتد ، که در آن دو گروه بسیار به دنبال سوبوک هستند ، جریان فیلم بسیار روان و بدون درگیری است. بیشتر فیلم در سفری آرام اتفاق می افتد که بزرگترین حادثه آن خونریزی از بینی سوبوک و حمله به سوپرمارکت است. مشکل اصلی فیلم از آنجا آغاز می شود که فیلمساز به جای رویارویی با نیروهای مختلف و ایده های مختلف و ایجاد درگیری ، تصمیم خود را درباره موضوع فیلم قبلاً گرفته است. ما قرار است فیلمی را ببینیم که در آن شخصیت ها سرانجام متوجه می شوند که قدرت سوبوک بیشتر به ضرر بشریت است تا مفید ، زیرا کنترل آن غیرممکن است.
باتوجه‌به پتانسیلی که فیلم برای ایجاد تعلیق دارد انتظار داریم با فیلمی هیجان‌انگیزتر رو‌به‌رو باشیم اما سوبوک در میانه‌ی فیلم خیلی معمولی پیش می‌رود
منبع: https://www.plaza.ir/140101/363234/best-...vies-2021/]]> سئوبوک یکی از جدیدترین فیلم های کره جنوبی در ژانر علمی تخیلی است. فیلمی درباره برخورد انسان با موجوداتی که در آینده توسط انسان ها ایجاد خواهد شد. با ما همراه باشید.

فیلم های علمی تخیلی با نمونه هایی از بونگ جون هو در کره جنوبی رواج یافت. علم خیالی از آن دسته ژانرهایی است که کشورهایی که از تکنولوژی سینمایی قوی برخوردار نیستند معمولاً به سراغ آن نمی روند زیرا عموماً درباره آینده صحبت می کنند و نشان دادن آینده به جلوه های ویژه بصری قوی نیاز دارد. تصمیم بونگ جون هو هنگام ساخت پروژه The Host تصمیم جسورانه و ساختارشکنی بود. بونگ جون هو توانست با ظرافت زیادی میزبان را بسازد و این فیلم در کره جنوبی فروش خوبی داشت. این یکی از اولین گام ها برای تعریف سینمای علمی تخیلی در سینمای کره جنوبی بود. با ایجاد مجری ، هم تماشاگران منتظر فیلم های آینده بودند و هم فیلمسازان علاقه مند بودند شانس خود را در این ژانر امتحان کنند. سینمای کره جنوبی که تصمیم گرفته بود فیلم های خود را در ژانرهای جذاب بسازد و بسترش را آماده کرده بود ، آماده ورود داستان های علمی تخیلی به سینمای کشورش بود.

شخصیت های مهم فیلم
بشر برای نامیرا کردن خود (این میل همیشگی که در اغلب فیلم‌های علمی خیالی حضور دارد.) یک انسان آفریده که قرار است باعث از بین رفتن بیماری‌های علاج‌ناپذیر دیگران شود

ژانر علمی تخیلی به آینده و فناوری می پردازد. در اکثر مثالها ، آنها درباره برخورد انسان آینده و برخورد انسان با فناوری صحبت می کنند. از رویارویی انسان با خلاقیت های خودش. فیلم های علمی تخیلی مانند میزبان و البته فیلم هایی مانند اوکجا و برفی (ساخته بونگ جون هو در ایالات متحده) به محیط و آسیب هایی که انسانها ناآگاهانه به زمین وارد می کنند پرداخته و با خودخواهی خود زندگی می کنند. . چرخه زندگی را مختل می کند.

معمولاً در فیلم های علمی تخیلی ، انسان هایی که در زمینه فناوری بسیار قدرتمند شده اند ، کنترل موقعیت را از دست داده اند و فناوری می خواهد بر انسان سوار شود. به عنوان مثال می توان به lade Runner ریدلی اسکات و 2001 2001: A Odyssey فضایی استنلی کوبریک اشاره کرد.

در Seobok ، ما با وضعیت مشابهی روبرو هستیم. انسان برای جاودانه شدن خود (این خواسته دائمی که در اکثر فیلم های علمی تخیلی وجود دارد) ، انسانی را خلق کرده است که قرار است به نوعی بیماریهای لاعلاج دیگران را ریشه کن کند. قسمت بزرگی از فیلم رابطه بین انسان و غیر انسان را نشان می دهد که این نیز بسیار جالب است. این فیلم تأکید می کند که انسان های معمولی به دلیل مشغله ها و نگرانی های مداوم به دنیای اطراف خود توجه نمی کنند ، اما اولین برخورد انسانی فیلم با جهان ، تجربه ای شگفت انگیز و سرشار از لمس و کشف جهان است. انسان فیلم ، مانند کودکی که همه چیز برایش جذاب است ، از ساده ترین چیزهایی که در طبیعت و جهان انسان می بیند شگفت زده می شود. سئوبوک فیلم شگفت انگیزی نیست و در بین فیلم های علمی تخیلی در تاریخ سینما جایی پیدا نمی کند. حتی توانایی رقابت با نمونه های سینمای خودشان ، مجری را ندارد ، اما به عنوان فیلمی در ژانر ، ایده های جالبی دارد. اگر به تماشای فیلم علاقه دارید ، بقیه متن را بعد از تماشای فیلم بخوانید. بخش‌هایی از داستان فیلم در ادامه لو خواهد رفت.
این فیلم به جزئیات زیادی در مورد چگونگی جاودانه شدن انسان ها نمی پردازد. ابتدا با معرفی خود مشکل را به مخاطب معرفی می کند. فناوری بشر به حدی رسیده است که توانایی دستکاری ژن ها برای ایجاد نمونه اولیه شبیه انسان را دارد. البته ویژگی های این موجود کاملاً با انسان سازگار نیست. او ظاهری بسیار انسانی دارد و برخی از ویژگی های احساسی یک انسان را به دست آورده است ، اما اطلاعات بسیار کمی از جامعه انسانی دارد. این ایده ، یادآور ادوارد قیچی ، توسط تیم برتون است. البته ادوارد در فضایی فانتزی و سئوبوک در ژانر علمی تخیلی قدم می زند. چقدر این موجود ساخته دست بشر شبیه انسان است در یکی از دیالوگ های فیلم مشخص است. وقتی یکی از کارشناسان ماجرا را اینگونه توضیح می دهد: “اگر ما از گوجه فرنگی سیب زمینی درست کنیم ، باید آن را چه نامگذاری کنیم؟” از آن لحظه به بعد ، زندگی مین جی هیون (شخصیت اصلی) بستگی به زنده ماندن سوبوک (انسان ساخته دست بشر) دارد.

بخش‌هایی از داستان فیلم 
ناانسان فیلم، شبیه کودکی که همه چیز برایش جذاب است با ساده‌ترین چیز‌هایی که در طبیعت و جهان انسان‌ها می‌بیند حیرت‌زده می‌شود
مین جی هیون سعی می کند سوبوک را از دست کسانی که می خواهند او را بکشند یا بدزدند نجات دهد. این قسمت از فیلم شبیه مدل فیلم های ماجراجویی است که یکی باید از دیگری محافظت کند. صحنه های معمولی تعقیب و گریز فیلم از آب بیرون می آید و دشمن (شخصی که به دنبال دستگیری یا کشتن سوبوک است) هویت مشخصی ندارد. ما نه از توانایی های آنها اطلاع داریم و نه شاهد نبرد موثری بین آنها هستیم. از سوی دیگر ، ویژگی های عجیب سوبوک را می بینیم که به او قدرت زیادی می دهد. او می تواند شلیک گلوله ها را متوقف کرده و بر فشار روی زمین تأثیر بگذارد. البته برای او مهلت تعیین شده است. او نمی تواند به مدت طولانی از آزمایشگاه دور بماند زیرا باید در اسرع وقت تزریق شود. اینها ویژگی های سیستم تعلیق و تعلیق است.

با توجه به پتانسیل تعلیق فیلم ، ما انتظار داریم یک فیلم هیجان انگیزتر ببینیم ، اما سوبوک در میانه فیلم بسیار معمولی است. هیچ درگیری جالبی در فیلم وجود ندارد و هیچ اطلاعات جالبی در وسط فیلم به مخاطب داده نمی شود. علیرغم شرایط پیچیده ای که فیلم در آن اتفاق می افتد ، که در آن دو گروه بسیار به دنبال سوبوک هستند ، جریان فیلم بسیار روان و بدون درگیری است. بیشتر فیلم در سفری آرام اتفاق می افتد که بزرگترین حادثه آن خونریزی از بینی سوبوک و حمله به سوپرمارکت است. مشکل اصلی فیلم از آنجا آغاز می شود که فیلمساز به جای رویارویی با نیروهای مختلف و ایده های مختلف و ایجاد درگیری ، تصمیم خود را درباره موضوع فیلم قبلاً گرفته است. ما قرار است فیلمی را ببینیم که در آن شخصیت ها سرانجام متوجه می شوند که قدرت سوبوک بیشتر به ضرر بشریت است تا مفید ، زیرا کنترل آن غیرممکن است.
باتوجه‌به پتانسیلی که فیلم برای ایجاد تعلیق دارد انتظار داریم با فیلمی هیجان‌انگیزتر رو‌به‌رو باشیم اما سوبوک در میانه‌ی فیلم خیلی معمولی پیش می‌رود
منبع: https://www.plaza.ir/140101/363234/best-...vies-2021/]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4841 Sun, 12 Jun 2022 11:10:24 +0430 ahmad5280]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4841 بسیاری از این که شایعه حضور کوتاه تام کروز در Doctor Strange in The Multiverse of Madness  به حقیقت نپیوست چندان خوشحال نشدند اما این ستاره مشهور هالیوود خود را به عنوان یکی از بهترین بازیگران فیلم های اکشن در سال های اخیر ثابت کرده است، اتفاقی که به لطف بازی قابل قبول او در فیلم تحسین شده و موفق Top Gun: Maverick رخ داده است، فیلمی که در سه روز اول انتشار خود به پرفروش ترین فیلم تام کروز یا بهتر بگوییم بهترین فروش فیلمی از این ستاره در هفته اول انتشار تبدیل شده است. همچنین تریلر فیلم Mission Impossible 7 نیز نشان می دهد که خبرها و سکانس های بسیار بهتری از این ستاره اکشن در راه است. اما آیا تام کروز در فهرست بهترین ستاره های سینمای اکشن قرار دارد یا خیر؟

از نگاه کاربران Reddit، نام تام کروز در کنار برخی دیگر از بازیگران مشهور هالیوودی در میان بهترین بازیگران سینمای اکشن دیده می شود. در طی چند دهه اخیر، ستاره های اکشن متعددی توانسته اند علاقمندان به سینمای تریلر و اکشن را به هیجان بیاورند اما کاربران Reddit بر این باورند که همه نام های بزرگ در این زمینه موفق نبوده اند. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با ۱۰ ستاره برتر سینمای اکشن که در واقع بهترین ستارگان فیلم های اکشن هستند آشنا کنیم.

۱- آرنولد شوارتزنگر
بسیاری بر این باورند که به دلیل فیزیک قابل توجهش، آرنولد شوارتزنگر ستاره بی چون و چرای سینمی اکشن و بهترین آن هاست. او قهرمانی بزرگ تر از تنها یک بازیگر اکشن بوده و بهتر از دیگر بازیگران در سینمای اکشن فعالیت داشته است. شوارتزنگر به دلیل فیزیک قابل توجهش، در دوران اوج خود، در بسیاری از بدلکاری ها و کارهای خطرناک و اکشن حضور داشت و عنوان مرد اکشن را بدست آورد. همچنین از آنجایی که فرماندار سابق کالیفرنیا بدن عضلانی و حجیمی داشت، شخصیت های اکشن او در فیلم هایش بسیار قابل باور بودند. هیچ کسی شکی در توانایی مقابله سروان آلن داچ شیفر با یک ویرانگر فضایی یا شجاعت و تهور سرهنگ جان ماتریکس برای مقابله با صدها نفر ندارد.

۲- جکی چان
بسیاری از کاربران شبکه های مجازی گفته اند به این دلیل که جکی چان اکثر بدلکاری هایش را خودش انجام داده و به شدت بامزه است، باید رتبه بالایی در میان فهرست بهترین بازیگران سینمای اکشن جهان داشته باشد. همانطور که طرفداران این بازیگر مشهور می دانند، چان در بیش از ۵ دهه اخیر مشغول ساخت و حضور در فیلم های اکشن بوده است. جکی چان با ترکیب اکشن و کمدی توانسته خود را از دیگر ستارگان سینمای اکشن متمایز کند. همانند بسیاری از کمدین های دوران سینمای صامت، او با ژست های صورت و سبک خاص رفتارش باعث خنده مخاطب می شود. اما بیش از هر چیزی باید به بدلکاری های جکی چان به عنوان نقطه قوت اصلی فیلم هایش اشاره کرد. چان خود گفته است که در دوران فعالیتش در سینمای اکشن دستکم ۱۰ بار با شکستگی استخوان مواجه شده است و هرگز از ادامه بدلکاری هایش دست نکشیده است.

۳- بروس ویلیس
اگر چه بروس ویلیس اخیراً به دلیل مشکلات جسمی از دنیای بازیگری خداحافظی کرده است، طرفداران سینمای اکشن همواره او را به خاطر حضورش در برخی از بهترین فیلم های سینمای اکشن دوست خواهند داشت. بسیاری از کاربران بر این باورند که بروس ویلیس انقلابی در سینمای اکشن ایجاد کرد. وی با شکستن ترند مبتنی بر عضله سینمای اکشن در دهه ۸۰ که شوارتزنگر، جیسون استالونه و دولف لاندگرن بر آن تسلط داشتند، نوع جدیدی از قهرمان فیلم های اکشن را معرفی کرد. شخصیت او در فیلم های اکشنش بیشتر به هوش و ذکاوتش تکیه داشته و هرگز به سرسخت ترین نفر در یک درگیری فیزیکی شباهت ندارد. البته به این نقطه قوت شخصیت ویلیس در سینمای اکشن هم باید اشاره کرد زیرا شخصیت های او بیشتر به یک شخصیت معمولی شبیه بوده و به همین دلیل درک و همزادپنداری با آن بسیار ساده تر است. برخلاف دیگر ستارگان سینمای اکشن مانند استیون سیگال و چاک نوریس، پیش بینی نتیجه درگیری های فیزیکی که ویلیس در آن ها حضور دارد ساده نیست. او تنها به خشونت متکی نیست و دیالوگ های ماندگار نیز بخشی از شخصیت اکشن او هستند و به همین خاطر برخی از دیالوگ های او ماندگار بوده اند.

۴- تام کروز
در مورد توانایی اکشن، برخی کاربران شبکه های مجازی می گویند که کسی با تام کروز قابل مقایسه نیست و او اکنون بیش از ۲۵ سال است که متهورانه ترین کارهای اکشن را انجام داده است. اما عدد دقیق را باید ۴۰ سال دانست زیرا اولین حضور تام کروز در سینمای اکشن در اولین فیلمش در سال ۱۹۸۱ بود. در مورد تداوم کار در حوزه اکشن، به نظر می رسد هیچ ستاره ای در سینمای اکشن توان رویارویی با کروز را ندارد. بسیاری از ستارگان سینمای اکشن تنها برای حداکثر دو دهه توانسته اند در برخی از پرفروش ترین و مشهورترین فیلم های اکشن بازی کنند اما تام کروز همچنان به حضور خود در اوج این ژانر ادامه می دهد. علاوه بر این، کروز حضوری فراتر از سینمای اکشن در هالیوود داشته و در نقش های دراماتیک و متهورانه دیگری نیز بازی کرده است که هیچ ارتباطی با سینمای اکشن ندارند. برخی از دیوانه وارترین بدلکاری های فرانچایز Mission Impossible توسط خود کروز انجام شده که از بهترین بدلکاری های تاریخ معاصر سینما هستند.

۵- بروس لی
علیرغم مرگ در سن ۳۳ سالگی، بروس لی یک میراث بسیار ماندگار را از خود به جای گذاشته است. لی کسی بود که کونگ فو و هنرهای رزمی را وارد سینمای هالیوود کرد و به سرعت به یک سوپراستار این عرصه تبدیل شد. در دورانی که اکثر ستارگان سینمای اکشن برای سکانس های مبارزه ای به بدلکاران وابسته بودند، بروس لی سکانس های اکشن و مبارزه ای را خود انجام می داد و به همین خاطر فیلم های او در آن زمان بسیار خاص و متفاوت به نظر می رسیدند. او یکی از معدود ستارگان سینماست که فلسفه هنرهای رزمی خاص خود را بنیان نهاد که جیت کان دو نام داشت. همچنین او کسی بود که باعث شد نقش های سینمایی بیشتری در اختیار ستارگان آسیایی سینما قرار داده شده و کلیشه هایی که آن زمان توسط هالیوود ترویج می شد را نیز تغییر داد.

۶- کیانو ریوز
کیانو ریوز نیز مانند بروس ویلیس مدت ها قبل وارد سینمای اکشن شده و کلیشه های آن را تغییر داد، به ویژه با سری فیلم های اخیر John Wick. او که در دهه ۲۰۰۰ از اوج هالیوود فاصله گرفت، بار دیگر در دهه ۲۰۱۰ به اوج بازگشت و به یکی از بهترین بازگشت های بازیگران تاریخ سینمای هالیوود تبدیل شد. فیلم های اخیر کیانو ریوز در سینمای اکشن چنان مورد استقبال قرار گرفته اند که اخیراً مجله Taekwondo Life Magazine او را بهترین بازیگر فیلم های رزمی نامیده است. از طریق فیلم های جان ویک، کیانو ریوز توانسته ژانر اکشن را به شدت تغییر داده و این کار را با ترکیبی از حرکات موسوم به گان-فو، مدیتیشن و نینجوتسو انجام داده است.

۷- جیسون استاتهام
جیسون استاتهام ستاره اکشن همیشه حاضر این ژانر است زیرا هم ظاهر، هم فیزیک و هم صدای یک ستاره اکشن را دارد. این بازیگر بریتانیایی از اوایل دهه ۲۰۰۰ در سینمای اکشن حضور فعال و مداومی داشته است. اگر چه جیسون استاتهام فیزیکی بزرگی ندارد اما سرسختی و غیرقابل شکست بودن شخصیتش را به وضوح می توان در حرکات و ظاهرش دید. تمام این موضوع به اعتماد به نفس این بازیگر و شخصیت هایش باز می گردد. در شرایطی که اکثر ستاره های اکشن شخصیت هایی را ترجیح می دهند که شخصیت های منفی را کتک می زنند، استاتهام توانسته به خوبی هم در نقش های مثبت و هم منفی ظاهر شود. علاوه بر این، وی در زمینه بازیگری و فعالیت های اکشن همیشه حضور مداوم و باثباتی داشته است.

۸- وین دیزل
برخی بر این باورند که وین دیزل نیز باید در فهرست بهترین بازیگران سینمای اکشن جای داشته باشد زیرا قدرت بازیگری بالایی در نقش های اکشن دارد. جای تعجب ندارد که دیزل چنین جایگاهی در میان ستارگان سینمای اکشن دارد دستکم با توجه به این واقعیت که وی در دوران حرفه ای خود نامزد دریافت دستکم ۳۰ جایزه سینمایی شده است. وین دیزل بازیگری نیست که خیلی در صدر سینمای اکشن یا کلیت هالیوود وجود داشته باشد و بیشتر تنها به فرانچایز Fast & Furious چسبیده است و طرفدارانش نیز چندان دوست ندارند جایی دیگر او را ببینند. شخصیت او در این فیلم ها به نام دومینیک تورتو هر چیزی که مخاطبان از یک شخصیت اکشن بخواهند را در خود دارد. جایگاه او به عنوان یک ستاره اکشن با این واقعیت تقویت می شود که وی یکی از بهترین راننده ها در سینما است، توانایی که بسیاری از ستارگان سینمای اکشن ندارند.

۹- سیلوستر استالونه
استالونه شخصیت بسیار خونسرد و بامزه ای دارد و به همین خاطر هرگاه از سینمای اکشن دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی صحبت به میان می آید نام استالونه در صدر بحث ها قرار می گیرد. سیلوستر استالونه همیشه مورد ستایش منتقدان قرار گرفته اما مخاطبان سینمای اکشن او را به این خاطر ستوده اند که کارهایش همیشه ارزش سرگرم کنندگی داشته اند. مهم نیست که سناریو فیلم هایش چقدر ضعیف بوده است زیرا مخاطبان اطمینان داشته اند که او جور دیالوگ ها و سناریو بد را با سکانس های تیراندازی و درگیری خیره کننده و فرارهای اسلو موشن فراموش نشدنی را خواهد کشید.

۱۰- ایکو اوویس
ایکو اوویس بازیگری آسیایی در سینمای اکشن است که شخصیت قوی داشته و در سکانس های مبارزه نیز بی نقص است. این بازیگر بیتر به خاطر بازی در نقش اصلی سری فیلم های The Raid شناخته می شود. بسیاری از منتقدان بر این باورند که بازی اویس و سکانس های مبارزه او در دو فیلم The Raid بسیار بی مانند بوده و سخت است فیلمی از این دو نظر بتواند به جایگاه اوویس و فیلم هایش برسد. در هر دو فیلم، شخصیت اوویس به ندرت از کتک زدن شخصیت های منفی لذت می برد و شخصیت قوی او نیز طوری است که هرگز به خشونت و کتک زدن دیگران ختم نمی شود. شخصیت های او خوش قلب، شکاک و بسیار منظم هستند که او را از دیگر شخصیت های اصلی سینمای اکشن متفاوت می سازد.
منبع: https://www.plaza.ir/140008/192162/best-...vie-stars/]]> بسیاری از این که شایعه حضور کوتاه تام کروز در Doctor Strange in The Multiverse of Madness  به حقیقت نپیوست چندان خوشحال نشدند اما این ستاره مشهور هالیوود خود را به عنوان یکی از بهترین بازیگران فیلم های اکشن در سال های اخیر ثابت کرده است، اتفاقی که به لطف بازی قابل قبول او در فیلم تحسین شده و موفق Top Gun: Maverick رخ داده است، فیلمی که در سه روز اول انتشار خود به پرفروش ترین فیلم تام کروز یا بهتر بگوییم بهترین فروش فیلمی از این ستاره در هفته اول انتشار تبدیل شده است. همچنین تریلر فیلم Mission Impossible 7 نیز نشان می دهد که خبرها و سکانس های بسیار بهتری از این ستاره اکشن در راه است. اما آیا تام کروز در فهرست بهترین ستاره های سینمای اکشن قرار دارد یا خیر؟

از نگاه کاربران Reddit، نام تام کروز در کنار برخی دیگر از بازیگران مشهور هالیوودی در میان بهترین بازیگران سینمای اکشن دیده می شود. در طی چند دهه اخیر، ستاره های اکشن متعددی توانسته اند علاقمندان به سینمای تریلر و اکشن را به هیجان بیاورند اما کاربران Reddit بر این باورند که همه نام های بزرگ در این زمینه موفق نبوده اند. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با ۱۰ ستاره برتر سینمای اکشن که در واقع بهترین ستارگان فیلم های اکشن هستند آشنا کنیم.

۱- آرنولد شوارتزنگر
بسیاری بر این باورند که به دلیل فیزیک قابل توجهش، آرنولد شوارتزنگر ستاره بی چون و چرای سینمی اکشن و بهترین آن هاست. او قهرمانی بزرگ تر از تنها یک بازیگر اکشن بوده و بهتر از دیگر بازیگران در سینمای اکشن فعالیت داشته است. شوارتزنگر به دلیل فیزیک قابل توجهش، در دوران اوج خود، در بسیاری از بدلکاری ها و کارهای خطرناک و اکشن حضور داشت و عنوان مرد اکشن را بدست آورد. همچنین از آنجایی که فرماندار سابق کالیفرنیا بدن عضلانی و حجیمی داشت، شخصیت های اکشن او در فیلم هایش بسیار قابل باور بودند. هیچ کسی شکی در توانایی مقابله سروان آلن داچ شیفر با یک ویرانگر فضایی یا شجاعت و تهور سرهنگ جان ماتریکس برای مقابله با صدها نفر ندارد.

۲- جکی چان
بسیاری از کاربران شبکه های مجازی گفته اند به این دلیل که جکی چان اکثر بدلکاری هایش را خودش انجام داده و به شدت بامزه است، باید رتبه بالایی در میان فهرست بهترین بازیگران سینمای اکشن جهان داشته باشد. همانطور که طرفداران این بازیگر مشهور می دانند، چان در بیش از ۵ دهه اخیر مشغول ساخت و حضور در فیلم های اکشن بوده است. جکی چان با ترکیب اکشن و کمدی توانسته خود را از دیگر ستارگان سینمای اکشن متمایز کند. همانند بسیاری از کمدین های دوران سینمای صامت، او با ژست های صورت و سبک خاص رفتارش باعث خنده مخاطب می شود. اما بیش از هر چیزی باید به بدلکاری های جکی چان به عنوان نقطه قوت اصلی فیلم هایش اشاره کرد. چان خود گفته است که در دوران فعالیتش در سینمای اکشن دستکم ۱۰ بار با شکستگی استخوان مواجه شده است و هرگز از ادامه بدلکاری هایش دست نکشیده است.

۳- بروس ویلیس
اگر چه بروس ویلیس اخیراً به دلیل مشکلات جسمی از دنیای بازیگری خداحافظی کرده است، طرفداران سینمای اکشن همواره او را به خاطر حضورش در برخی از بهترین فیلم های سینمای اکشن دوست خواهند داشت. بسیاری از کاربران بر این باورند که بروس ویلیس انقلابی در سینمای اکشن ایجاد کرد. وی با شکستن ترند مبتنی بر عضله سینمای اکشن در دهه ۸۰ که شوارتزنگر، جیسون استالونه و دولف لاندگرن بر آن تسلط داشتند، نوع جدیدی از قهرمان فیلم های اکشن را معرفی کرد. شخصیت او در فیلم های اکشنش بیشتر به هوش و ذکاوتش تکیه داشته و هرگز به سرسخت ترین نفر در یک درگیری فیزیکی شباهت ندارد. البته به این نقطه قوت شخصیت ویلیس در سینمای اکشن هم باید اشاره کرد زیرا شخصیت های او بیشتر به یک شخصیت معمولی شبیه بوده و به همین دلیل درک و همزادپنداری با آن بسیار ساده تر است. برخلاف دیگر ستارگان سینمای اکشن مانند استیون سیگال و چاک نوریس، پیش بینی نتیجه درگیری های فیزیکی که ویلیس در آن ها حضور دارد ساده نیست. او تنها به خشونت متکی نیست و دیالوگ های ماندگار نیز بخشی از شخصیت اکشن او هستند و به همین خاطر برخی از دیالوگ های او ماندگار بوده اند.

۴- تام کروز
در مورد توانایی اکشن، برخی کاربران شبکه های مجازی می گویند که کسی با تام کروز قابل مقایسه نیست و او اکنون بیش از ۲۵ سال است که متهورانه ترین کارهای اکشن را انجام داده است. اما عدد دقیق را باید ۴۰ سال دانست زیرا اولین حضور تام کروز در سینمای اکشن در اولین فیلمش در سال ۱۹۸۱ بود. در مورد تداوم کار در حوزه اکشن، به نظر می رسد هیچ ستاره ای در سینمای اکشن توان رویارویی با کروز را ندارد. بسیاری از ستارگان سینمای اکشن تنها برای حداکثر دو دهه توانسته اند در برخی از پرفروش ترین و مشهورترین فیلم های اکشن بازی کنند اما تام کروز همچنان به حضور خود در اوج این ژانر ادامه می دهد. علاوه بر این، کروز حضوری فراتر از سینمای اکشن در هالیوود داشته و در نقش های دراماتیک و متهورانه دیگری نیز بازی کرده است که هیچ ارتباطی با سینمای اکشن ندارند. برخی از دیوانه وارترین بدلکاری های فرانچایز Mission Impossible توسط خود کروز انجام شده که از بهترین بدلکاری های تاریخ معاصر سینما هستند.

۵- بروس لی
علیرغم مرگ در سن ۳۳ سالگی، بروس لی یک میراث بسیار ماندگار را از خود به جای گذاشته است. لی کسی بود که کونگ فو و هنرهای رزمی را وارد سینمای هالیوود کرد و به سرعت به یک سوپراستار این عرصه تبدیل شد. در دورانی که اکثر ستارگان سینمای اکشن برای سکانس های مبارزه ای به بدلکاران وابسته بودند، بروس لی سکانس های اکشن و مبارزه ای را خود انجام می داد و به همین خاطر فیلم های او در آن زمان بسیار خاص و متفاوت به نظر می رسیدند. او یکی از معدود ستارگان سینماست که فلسفه هنرهای رزمی خاص خود را بنیان نهاد که جیت کان دو نام داشت. همچنین او کسی بود که باعث شد نقش های سینمایی بیشتری در اختیار ستارگان آسیایی سینما قرار داده شده و کلیشه هایی که آن زمان توسط هالیوود ترویج می شد را نیز تغییر داد.

۶- کیانو ریوز
کیانو ریوز نیز مانند بروس ویلیس مدت ها قبل وارد سینمای اکشن شده و کلیشه های آن را تغییر داد، به ویژه با سری فیلم های اخیر John Wick. او که در دهه ۲۰۰۰ از اوج هالیوود فاصله گرفت، بار دیگر در دهه ۲۰۱۰ به اوج بازگشت و به یکی از بهترین بازگشت های بازیگران تاریخ سینمای هالیوود تبدیل شد. فیلم های اخیر کیانو ریوز در سینمای اکشن چنان مورد استقبال قرار گرفته اند که اخیراً مجله Taekwondo Life Magazine او را بهترین بازیگر فیلم های رزمی نامیده است. از طریق فیلم های جان ویک، کیانو ریوز توانسته ژانر اکشن را به شدت تغییر داده و این کار را با ترکیبی از حرکات موسوم به گان-فو، مدیتیشن و نینجوتسو انجام داده است.

۷- جیسون استاتهام
جیسون استاتهام ستاره اکشن همیشه حاضر این ژانر است زیرا هم ظاهر، هم فیزیک و هم صدای یک ستاره اکشن را دارد. این بازیگر بریتانیایی از اوایل دهه ۲۰۰۰ در سینمای اکشن حضور فعال و مداومی داشته است. اگر چه جیسون استاتهام فیزیکی بزرگی ندارد اما سرسختی و غیرقابل شکست بودن شخصیتش را به وضوح می توان در حرکات و ظاهرش دید. تمام این موضوع به اعتماد به نفس این بازیگر و شخصیت هایش باز می گردد. در شرایطی که اکثر ستاره های اکشن شخصیت هایی را ترجیح می دهند که شخصیت های منفی را کتک می زنند، استاتهام توانسته به خوبی هم در نقش های مثبت و هم منفی ظاهر شود. علاوه بر این، وی در زمینه بازیگری و فعالیت های اکشن همیشه حضور مداوم و باثباتی داشته است.

۸- وین دیزل
برخی بر این باورند که وین دیزل نیز باید در فهرست بهترین بازیگران سینمای اکشن جای داشته باشد زیرا قدرت بازیگری بالایی در نقش های اکشن دارد. جای تعجب ندارد که دیزل چنین جایگاهی در میان ستارگان سینمای اکشن دارد دستکم با توجه به این واقعیت که وی در دوران حرفه ای خود نامزد دریافت دستکم ۳۰ جایزه سینمایی شده است. وین دیزل بازیگری نیست که خیلی در صدر سینمای اکشن یا کلیت هالیوود وجود داشته باشد و بیشتر تنها به فرانچایز Fast & Furious چسبیده است و طرفدارانش نیز چندان دوست ندارند جایی دیگر او را ببینند. شخصیت او در این فیلم ها به نام دومینیک تورتو هر چیزی که مخاطبان از یک شخصیت اکشن بخواهند را در خود دارد. جایگاه او به عنوان یک ستاره اکشن با این واقعیت تقویت می شود که وی یکی از بهترین راننده ها در سینما است، توانایی که بسیاری از ستارگان سینمای اکشن ندارند.

۹- سیلوستر استالونه
استالونه شخصیت بسیار خونسرد و بامزه ای دارد و به همین خاطر هرگاه از سینمای اکشن دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی صحبت به میان می آید نام استالونه در صدر بحث ها قرار می گیرد. سیلوستر استالونه همیشه مورد ستایش منتقدان قرار گرفته اما مخاطبان سینمای اکشن او را به این خاطر ستوده اند که کارهایش همیشه ارزش سرگرم کنندگی داشته اند. مهم نیست که سناریو فیلم هایش چقدر ضعیف بوده است زیرا مخاطبان اطمینان داشته اند که او جور دیالوگ ها و سناریو بد را با سکانس های تیراندازی و درگیری خیره کننده و فرارهای اسلو موشن فراموش نشدنی را خواهد کشید.

۱۰- ایکو اوویس
ایکو اوویس بازیگری آسیایی در سینمای اکشن است که شخصیت قوی داشته و در سکانس های مبارزه نیز بی نقص است. این بازیگر بیتر به خاطر بازی در نقش اصلی سری فیلم های The Raid شناخته می شود. بسیاری از منتقدان بر این باورند که بازی اویس و سکانس های مبارزه او در دو فیلم The Raid بسیار بی مانند بوده و سخت است فیلمی از این دو نظر بتواند به جایگاه اوویس و فیلم هایش برسد. در هر دو فیلم، شخصیت اوویس به ندرت از کتک زدن شخصیت های منفی لذت می برد و شخصیت قوی او نیز طوری است که هرگز به خشونت و کتک زدن دیگران ختم نمی شود. شخصیت های او خوش قلب، شکاک و بسیار منظم هستند که او را از دیگر شخصیت های اصلی سینمای اکشن متفاوت می سازد.
منبع: https://www.plaza.ir/140008/192162/best-...vie-stars/]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4019 Sun, 13 Jun 2021 09:34:57 +0430 keyvan5280]]> https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=4019 دوست‌داران سینمای مستند با محمد کارت آشنا هستند، جوان شیرازی که در نخستین فیلم بلند داستانی‌اش سعی کرده به‌جای فهرست کردن مشکلات اجتماعی و ژست دغدغه‌مندی، شخصیت محوری بسازد که از میان دنیای چرک و خشن پیرامونش راه خود را به سمت رستگاری هموار می‌کند.
نخستین فیلم بلند محمد کارت به دنبال دستیابی به یک کاتارسیس است. بیننده در عین حال که دوست ندارد هرگز در موقعیت قهرمان منفرد فیلم قرار گیرد، اما با قلب و احساسش همواره تصمیمات او را مطاوعت می‌کند. شنای پروانه با اینکه رگه‌هایی از ژانر گانگستری را به‌همراه دارد، بیشتر شبیه فیلم‌های اجتماعی جنوب شهری چند سال اخیر سینمای ایران است. با این تفاوت که برخلاف اغلب آن آثار، در این‌جا کارت در خلق اتمسفر و محله موفق بوده و با بهره جستن از یک فیلم‌نامه سه پرده‌ای مطابق با آموزه‌های سید فیلد به فیلمی سرحال و منسجم رسیده‌است.
شنای پروانه با یک اتفاق شوکه‌کننده و مهم آغاز می‌شود. فیلمی از شنای شخصیت پروانه (با بازی طناز طباطبایی) در استخر، در حال دست‌به‌دست شدن است و شوهر گنده لات او، هاشم (با بازی امیر آقایی) تاب تحمل چنین رخدادی را ندارد و با خشونت تمام همسرش را به قتل می‌رساند. این قتل سر آغاز تمام پریشان‌حالی‌های حجت (با بازی جواد عزتی) است. کارت پس از اینکه در نیم ساعت نخست فیلمش به معرفی شخصیت‌ها و دنیای کلی اثر می‌پردازد، در پرده دوم به سراغ روایت ایستگاهی می‌رود و به صورت قطره‌چکانی بیننده و قهرمانش را غافلگیر می‌کند. یکی از عمده‌ترین دلایلی که شخصیت حجت در سراسر فیلم استوار باقی می‌ماند، به موقعیت‌های داستانی باز می‌گردد که او و بیننده را به موازات یکدیگر غافلگیر می‌کنند. فیلم‌ساز سعی داشته در نیمه فیلم با سکانس‌هایی بعضا طولانی داده‌هایی که از فصل نخست به‌همراه داریم را گسترش دهد و برای خلق صحنه‌های دراماتیزه پایانی زمینه‌چینی کند. اما متاسفانه شنای پروانه در رشد دادن روابط و شخصیت‌هایش طی این سکانس‌ها چندان موفق نیست و اگر در آن دقایق شاهد شکل‌گیری یک دوستی دنباله‌دار –که در انتها واقعا تاثیر گذار باشد- یا دیدار با یک شخصیت جدید و موثر بودیم، ارزش محتوایی این بخش‌های فیلم افزایش پیدا می‌کرد. البته به مدد شروع خوب و اتفاقات پایانی بسیار قابل‌توجه، چنین سکانس‌هایی در کل منسجم فیلم اخلال ایجاد نمی‌کنند، اما اگر نویسندگان می‌توانستند در میانه راه بر بار معمایی فیلم بیفزایند، ذهن مخاطب بیش از این درگیر اتفاقات می‌شد.
شخصیت حجت شباهت‌های غیرقابل انکاری به قهرمان‌های کلاسیک سینمای ایران دارد. مردانی همچون قیصر که خود را درگیر کار کرده‌اند، اما دست تقدیر چندان با آن‌ها یار نیست. او مجبور است همانند شخصیت نوری از فیلم سرب برای رسیدن به عدالت، پا در میدان نبرد بگذارد. میدانی که به درستی ترسیم می‌شود و بیننده به خوبی قراردادها و سبک روابطش را می‌پذیرد. شنای پروانه قصد دارد با تزکیه شخصیتش از خودخواهی و خشم، اهمیت خانواده و باهم بودن را به ما یادآور شود. در سکانس پایانی و در میان نگاه‌های ملتمسانه افسانه و آهی که پدر از سر استیصال می‌کشد، حجت ترجیح می‌دهد سکوت کند تا بنیان مشکل‌دار خانواده‌شان بیش از این آسیب نبیند و چراغ خانه روشن بماند.
یکی از اصلی‌ترین مشکلات فیلم‌های ناتورالیستی ایرانی، عدم ارائه یک مختصات قابل پذیرش از محل وقوع داستان است. در آثاری که فیلم‌ساز به سراغ آدم‌های فقیر جامعه می‌رود و سعی دارد با نمایان کردن پلیدی‌های زیر پوست شهر تلنگری به بیننده بزنند و تلاشی هرچند اندک برای اصلاح و بهبود اوضاع کند، او می‌بایست توجه ویژه‌ای به ساخت محله و اتمسفر داشته باشد و به خاطر محدودیت‌های مالی یا فکری خود را صرفا به چند نمای بسته و یک خانه کلنگی محدود نکند. اتفاقی که خوش‌بختانه برای شنای پروانه رخ نداده فیلم در خلق جهان مد نظرش موفق است.
تدابیر فنی، خصوصا سبک فیلم‌برداری، در تبدیل کردن شنای پروانه به یک سند تصویری از روزگار ما بسیار موثر بوده‌اند. نظر کارگردان این بوده که با انتخاب نمای متوسط به عنوان نمای قالب اثرش، باعث شود بیننده در دام قضاوت‌های شتاب‌زده نیوفتد و فیلم نیز دچار حس‌انگیزی خارج از چارچوب نشود. دوربین همواره حس یک شخصیت حاضر در صحنه به را بیننده القا می‌کند و نه سعی دارد آن‌قدر ساکن باشد که از رخدادها جا بماند، و آن‌قدر خودنمایانه است که تمرکز مخاطب را از شخصیت‌ها به خشونت جاری در فیلم معطوف کند. کارت در مستندهایش –که مضامین نزدیکی به یکدیگر دارند- چنین رویه‌ای را اتخاذ کرده بود و در شنای پروانه نیز در نامحسوس‌ترین حالت ممکن با رعایت فاصله قهرمان کلاسیکش را در گذر از ایستگاه‌های داستان همراهی می‌کند.
داستان شنای پروانه مختص آن محله و افرادش است. اگر اتفاقات داستان را به بخش دیگری از شهر تهران ببریم، ساختمان قصه و واکنش شخصیت‌ها متفاوت می‌شود، به همین خاطر می‌توان گفت سرزمین گنده لات‌های لیان شامپو ساخته می‌شود. نخستین فیلم بلند محمد کارت از فیلم‌نامه سه پرده‌ای پروپیمانی بهره می‌برد که مدام یک گره داستانی کوچک را به گره بزرگ‌تری پیوند می‌زند و با خلق شخصیت‌هایی باور پذیر سعی دارد به ما نشان دهد تمام عطش‌های یک بودن در قلمرو گانگسترها به لبخند دختر بچه‌ای نمی‌ارزد و آن اقتدار پوشالی دیر یا زود فرو خواهد ریخت. شنای پروانه با اینکه می‌توانست روی روابط شخصیت‌هایش مانور بیشتری بدهد و با ساخت همراهی برای قهرمان تنهایش کمی نگاه ژورنالیستی مناسب فیلمش را عمیق‌تر کند، اما همچنان تا دقایق پایانی حرف برای گفتن دارد و با ریتم سریع و جذابش، قادر است با بیان مفاهیمی انسانی در دل آن جهان خشن بیننده عام و خاص را راضی ‌کند.
 ]]> دوست‌داران سینمای مستند با محمد کارت آشنا هستند، جوان شیرازی که در نخستین فیلم بلند داستانی‌اش سعی کرده به‌جای فهرست کردن مشکلات اجتماعی و ژست دغدغه‌مندی، شخصیت محوری بسازد که از میان دنیای چرک و خشن پیرامونش راه خود را به سمت رستگاری هموار می‌کند.
نخستین فیلم بلند محمد کارت به دنبال دستیابی به یک کاتارسیس است. بیننده در عین حال که دوست ندارد هرگز در موقعیت قهرمان منفرد فیلم قرار گیرد، اما با قلب و احساسش همواره تصمیمات او را مطاوعت می‌کند. شنای پروانه با اینکه رگه‌هایی از ژانر گانگستری را به‌همراه دارد، بیشتر شبیه فیلم‌های اجتماعی جنوب شهری چند سال اخیر سینمای ایران است. با این تفاوت که برخلاف اغلب آن آثار، در این‌جا کارت در خلق اتمسفر و محله موفق بوده و با بهره جستن از یک فیلم‌نامه سه پرده‌ای مطابق با آموزه‌های سید فیلد به فیلمی سرحال و منسجم رسیده‌است.
شنای پروانه با یک اتفاق شوکه‌کننده و مهم آغاز می‌شود. فیلمی از شنای شخصیت پروانه (با بازی طناز طباطبایی) در استخر، در حال دست‌به‌دست شدن است و شوهر گنده لات او، هاشم (با بازی امیر آقایی) تاب تحمل چنین رخدادی را ندارد و با خشونت تمام همسرش را به قتل می‌رساند. این قتل سر آغاز تمام پریشان‌حالی‌های حجت (با بازی جواد عزتی) است. کارت پس از اینکه در نیم ساعت نخست فیلمش به معرفی شخصیت‌ها و دنیای کلی اثر می‌پردازد، در پرده دوم به سراغ روایت ایستگاهی می‌رود و به صورت قطره‌چکانی بیننده و قهرمانش را غافلگیر می‌کند. یکی از عمده‌ترین دلایلی که شخصیت حجت در سراسر فیلم استوار باقی می‌ماند، به موقعیت‌های داستانی باز می‌گردد که او و بیننده را به موازات یکدیگر غافلگیر می‌کنند. فیلم‌ساز سعی داشته در نیمه فیلم با سکانس‌هایی بعضا طولانی داده‌هایی که از فصل نخست به‌همراه داریم را گسترش دهد و برای خلق صحنه‌های دراماتیزه پایانی زمینه‌چینی کند. اما متاسفانه شنای پروانه در رشد دادن روابط و شخصیت‌هایش طی این سکانس‌ها چندان موفق نیست و اگر در آن دقایق شاهد شکل‌گیری یک دوستی دنباله‌دار –که در انتها واقعا تاثیر گذار باشد- یا دیدار با یک شخصیت جدید و موثر بودیم، ارزش محتوایی این بخش‌های فیلم افزایش پیدا می‌کرد. البته به مدد شروع خوب و اتفاقات پایانی بسیار قابل‌توجه، چنین سکانس‌هایی در کل منسجم فیلم اخلال ایجاد نمی‌کنند، اما اگر نویسندگان می‌توانستند در میانه راه بر بار معمایی فیلم بیفزایند، ذهن مخاطب بیش از این درگیر اتفاقات می‌شد.
شخصیت حجت شباهت‌های غیرقابل انکاری به قهرمان‌های کلاسیک سینمای ایران دارد. مردانی همچون قیصر که خود را درگیر کار کرده‌اند، اما دست تقدیر چندان با آن‌ها یار نیست. او مجبور است همانند شخصیت نوری از فیلم سرب برای رسیدن به عدالت، پا در میدان نبرد بگذارد. میدانی که به درستی ترسیم می‌شود و بیننده به خوبی قراردادها و سبک روابطش را می‌پذیرد. شنای پروانه قصد دارد با تزکیه شخصیتش از خودخواهی و خشم، اهمیت خانواده و باهم بودن را به ما یادآور شود. در سکانس پایانی و در میان نگاه‌های ملتمسانه افسانه و آهی که پدر از سر استیصال می‌کشد، حجت ترجیح می‌دهد سکوت کند تا بنیان مشکل‌دار خانواده‌شان بیش از این آسیب نبیند و چراغ خانه روشن بماند.
یکی از اصلی‌ترین مشکلات فیلم‌های ناتورالیستی ایرانی، عدم ارائه یک مختصات قابل پذیرش از محل وقوع داستان است. در آثاری که فیلم‌ساز به سراغ آدم‌های فقیر جامعه می‌رود و سعی دارد با نمایان کردن پلیدی‌های زیر پوست شهر تلنگری به بیننده بزنند و تلاشی هرچند اندک برای اصلاح و بهبود اوضاع کند، او می‌بایست توجه ویژه‌ای به ساخت محله و اتمسفر داشته باشد و به خاطر محدودیت‌های مالی یا فکری خود را صرفا به چند نمای بسته و یک خانه کلنگی محدود نکند. اتفاقی که خوش‌بختانه برای شنای پروانه رخ نداده فیلم در خلق جهان مد نظرش موفق است.
تدابیر فنی، خصوصا سبک فیلم‌برداری، در تبدیل کردن شنای پروانه به یک سند تصویری از روزگار ما بسیار موثر بوده‌اند. نظر کارگردان این بوده که با انتخاب نمای متوسط به عنوان نمای قالب اثرش، باعث شود بیننده در دام قضاوت‌های شتاب‌زده نیوفتد و فیلم نیز دچار حس‌انگیزی خارج از چارچوب نشود. دوربین همواره حس یک شخصیت حاضر در صحنه به را بیننده القا می‌کند و نه سعی دارد آن‌قدر ساکن باشد که از رخدادها جا بماند، و آن‌قدر خودنمایانه است که تمرکز مخاطب را از شخصیت‌ها به خشونت جاری در فیلم معطوف کند. کارت در مستندهایش –که مضامین نزدیکی به یکدیگر دارند- چنین رویه‌ای را اتخاذ کرده بود و در شنای پروانه نیز در نامحسوس‌ترین حالت ممکن با رعایت فاصله قهرمان کلاسیکش را در گذر از ایستگاه‌های داستان همراهی می‌کند.
داستان شنای پروانه مختص آن محله و افرادش است. اگر اتفاقات داستان را به بخش دیگری از شهر تهران ببریم، ساختمان قصه و واکنش شخصیت‌ها متفاوت می‌شود، به همین خاطر می‌توان گفت سرزمین گنده لات‌های لیان شامپو ساخته می‌شود. نخستین فیلم بلند محمد کارت از فیلم‌نامه سه پرده‌ای پروپیمانی بهره می‌برد که مدام یک گره داستانی کوچک را به گره بزرگ‌تری پیوند می‌زند و با خلق شخصیت‌هایی باور پذیر سعی دارد به ما نشان دهد تمام عطش‌های یک بودن در قلمرو گانگسترها به لبخند دختر بچه‌ای نمی‌ارزد و آن اقتدار پوشالی دیر یا زود فرو خواهد ریخت. شنای پروانه با اینکه می‌توانست روی روابط شخصیت‌هایش مانور بیشتری بدهد و با ساخت همراهی برای قهرمان تنهایش کمی نگاه ژورنالیستی مناسب فیلمش را عمیق‌تر کند، اما همچنان تا دقایق پایانی حرف برای گفتن دارد و با ریتم سریع و جذابش، قادر است با بیان مفاهیمی انسانی در دل آن جهان خشن بیننده عام و خاص را راضی ‌کند.
 ]]>