گروهی از روان شناسان دانشگاه استنفورد، 40 سال قبل شروع به انجام آزمایشی متفاوت روی کودکان کردند. به گزارش پایگاه جامع روان شناسی، آن ها کودکان را به اتاقی بردند و به آن ها کلوچه ای دادند. سپس به آن ها گفتند که تصمیم با شماست، یا کلوچه تان را الان بخورید یا اگر صبر کنید، بعد از ١٥ دقیقه کلوچه دیگری به شما به عنوان جایزه داده خواهد شد.

آزمایش تمام شد به تازگی گروه دیگری از روان شناسان به سراغ آن بچه ها رفتند تا شرایط زندگی شان را بررسی کنند. هرچند نتایج این تحقیق به صورت دقیق منتشر نشده اما طبق اعلام یکی از افراد این گروه تحقیقاتی، کودکانی که در آن آزمایش صبر کردند تا کلوچه دوم را بگیرند، این روزها هم از لحاظ تحصیلات دانشگاهی و هم بقیه مراحل زندگی شان به مقدار چشمگیری موفق تر بودند.

صبر می تواند به کودکان کمک کند تا در هنگام بروز یک تاخیر و ناکامی، آرام باشند. صبر کردن به کودکان می آموزد که نوبت را رعایت کنند، نوبت خود را به دیگری بدهند و اجتماعی تر و دوست داشتنی تر بشوند. صبر همچنین باعث می شود که کودکان بهتر خود را کنترل کنند و آسیب های اجتماعی، کمتر آن ها را تهدید کند.

کودک در 12 ماه اول زندگی باید خواسته هایش بلافاصله انجام شود تا او را به اطمینان و احساس امنیت لازم برساند. از یک تا دو سالگی تا جای ممکن باید خواسته اش زود انجام شود و در این سن، کودک را در مواردی می توان بین چند ثانیه تا یک دقیقه هم منتظر گذاشت. بین دو تا پنج سالگی باید صبر را به کودک آموخت و هر وقت کودک چیزی خواست، باید برآورده کردن خواسته او را کمی به تعویق بیندازیم. به طور مثال، کودک هر وقت چیزی خواست باید بگوییم: «اول بگذار دستم را بشویم، بعد بهت آب می دهم» یا «اول به بابا زنگ بزنم، بعد بهت بستنی میدم». کودکانی که از دو سالگی صبر کردن را می آموزند یا یاد می گیرند که لذت را برای پاداشی بیشتر به تعویق بیندازند در آینده بسیار موفق تر خواهند بود. البته یک نکته مهم در این بین وجود دارد و آن این که کودک باید مطمئن باشد که حرف شما حرف است و قول شما قول.

همان طور که در این مطلب به آن اشاره شد، از پایان دو سالگی باید پدر و مادر از فرزندشان بخواهند که برای هر کاری صبر کند. چند ثانیه، چند دقیقه و حتی ساعت و روز. بدین ترتیب کودک متوجه می شود رنج امروز مبنا نیست و رنج امروز و صبر امروز، پاداشی برای فردا به همراه دارد. کودک باید لذت و رنج امروز را با لذت و رنج فردا مرتبط بداند.

صبر کردن یا به زبانی دیگر، به تاخیر انداختن لذت به باور بسیاری از دانشمندان کلید موفقیت و خوشبختی کودک در آینده است که از ابتدای سه تا شش سالگی فرصت پرورش آن است. به گزارش بیتوته در ادامه توصیه هایی برای آموزش صبر به کودکان داریم.

هرچیزی که فرزندتان خواست، بلافاصله به او ندهید! اجازه بدهید او احساس ناخوشایند صبر را تجربه کند؛ چون این یک تغییر بزرگ و مهم است. به فرزندتان کمک کنید که بی صبری خودش را مدیریت کند.

بزرگ ترین چالش در آموزش صبر به کودکان این است که آن ها مفهوم زمان را به خوبی درک نمی کنند. تفاوت بین «الان»، «به زودی» و «بعداً» برای آن ها به معنی چند دقیقه است؛ بنابراین اگر شما به آن ها بگویید که فلان کار بعداً انجام خواهد شد، آن ها چند دقیقه دیگر شروع به سوال کردن درباره آن موضوع می کنند.

راهی که به آن ها احساس بهتری درباره کنترل زمان بدهد، دادن یک زمان سنج (دیجیتال یا ساعت شنی، بسته به سنشان) است. به آن ها اجازه دهید که به کمک یک زمان سنج بدانند که به طور دقیق چه مدت باید منتظر باشند. تماشای یک زمان سنج دیجیتال یا یک ساعت شنی یک راه عالی برای سپری شدن زمان طولانی است.

اگر به کودکتان قول داده اید که پس از آشپزی با وی نقاشی می کشید، به قولتان عمل کنید. کودکتان نیاز دارد، بفهمد که اگر صبورانه منتظر باشد، وعده گفته شده انجام خواهد شد. اگر شما زیر قولتان بزنید، دفعه بعدی که از کودکتان بخواهید صبر کند، او نمی فهمد که پس از انتظارش چه اتفاقی خواهد افتاد.

کودکان را به کارهایی که فورا نتیجه نمی دهد و زمان می برد تا به ثمر برسد، تشویق کنید. مثلا از او بخواهید با لگوهایش یک سازه متفاوت و کمی پیچیده تر بسازد، برایش پازل بخرید یا از او بخواهید همراه شما بذر گل بکارد و از آن مراقبت کند تا سبز شود. مطمئن شوید که کودک مدام با انواع گجت ها و بازی های رایانه ای که فقط با فشار یک دکمه جواب می گیرد، سرگرم نیست!

به کودکان آموزش دهید که چگونه به وسیله منحرف کردن حواس شان به چیزهای دیگر برای مثال: گوش کردن به موسیقی، تماشای عبور و مرور مردم، نگاه کردن به عکس های یک کتاب، تماشای تلویزیون، صحبت با کودکان هم سن و سال و ... می توانند انتظار را جذاب کنند.

رنگ های خنثی شامل: سفید، مشکی، خاکستری، نقره ای، کرم، قهوه ای، سرمه ای

رنگ های خنثی رنگ هایی ظریف، جذاب، کلاسیک و مهمتر از همه کاربردی هستند. نه تنها این رنگ ها هیچگاه از مد نمی افتند، بلکه همیشه هم جذاب خواهند بود.

حتما شنیده اید که سادگی همیشه جذابیت دارد، رنگ های خنثی از آنجا که ساده اند، به راحتی با رنگ های دیگر ست می شوند. از این رو در زمان شما برای ست کردن لباس نیز صرفه جویی می شود. به عنوان مثال اول صبح زمانی که خواب آلودید اما باید حتی قبل از خوردن چای تان، لباس های فرزندتان را تن اش کنید، این رنگ ها به کمک تان می آیند و دیگر مجبور نیستید که با آن حالت خواب آلودگی به ست کردن لباس ها هم بیاندیشید. در واقع شما می توانید لباس های رنگ خنثی کودکان تان را به راحتی با هر رنگ لباس دیگری ست کنید.

علاوه بر راحتی ست کردن، رنگ های خنثی احساس آرامش را منتقل می کنند. بنابراین کودک تان در لباس هایی با رنگ های خاکی و ملیح در آرامش بیشتری خواهد بود تا در لباس هایی ب رنگ های جیغ و پر رنگ.

اگر می خواهید تیپ میهمانی برای کودکتان بزنید یا حتی به دنبال تنوع دادن به استایل کودکان تان هستید، لباس های اصلی او را به رنگ های خنثی انتخاب کنید، سپس اکسسوری هایی با رنگ های جسورانه و بولد به آن بیافزایید.

در ادامه کلکسیونی از استایل های جذاب کودکانه با رنگ های خنثی را برایتان آورده ایم.

 

اویار حسینی مشاور خانواده اظهار کرد: بسیاری افراد در مواقع بحرانعکس‌العمل‌های افراطی از خود نشان می‌دهند که این رفتار اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند؛ یک مادر حق دارد نگران آینده نوجوانش باشد، حق دارد از عادت به سیگار بترسد، اما باید بداند که چگونه باید با نوجوانش صحبت کند تا اوضاع را مدیریت کند؟ در قدم اول این مادر باید احساس خودش را خیلی شفاف بیان کند.

 

این مشاور خانواده بیان کرد: وقتی برای نخستین بار متوجه سیگار کشیدن فرزندتان شدید باید رفتاری منطقی از خود نشان دهید و بگویید، وقتی سیگار توی جیبت دیدم انگار دنیا روی سرم خراب و وجودم پر از غم و ترس شد، حتما در حضور  پدرت باید درباره علت سیگار کشیدنت گفتگو کنیم، برای فردا  یک جلسه سه نفره می‌گذارم تا دلیل سیگار کشیدن را بگویی، من و پدرت تا سن بلوغ باید مراقب سلامت ذهن و بدنت باشیم ؛ نکته مهم‌تر این است که در این جلسه نباید خواهر و برادر نوجوانی که سیگار مصرف کرده، حضور داشته باشند.

 

اویار حسینی ادامه داد: با فرزندتان اینگونه صحبت کنید؛ مثلا به او بگویید ازتو انتظار دارم تا فردا کمتر با من حرف بزنی تا بتوانم بهتر خودم را آرام کنم.

 

در جلسه سه نفره بعد از ارزیابی علت, به نوجوان کمک می‌شود جایگزینی بهتر برای رفع نیازش پیدا کند و حتما در صورت نیاز برای او تنبیهی در نظر گرفته می‌شود، اما نکته مهم این است که خود نوجوان در پیدا کردن تنبیه مناسب و طول مدت تنبیه مشارکت می‌کند.

 

وی یادآوری کرد: تجربه نشان داده است اگر نوجوان اختلالات خلقی و شخصیتی نداشته باشد، مشکل حل خواهد شد؛ این زمان یکی از موارد مشکل‌زاست که اگر والدین نتوانند آن را مدیریت کنند، آینده کودک تحت شعاع قرار گرفته و تبدیل به یک بحران در زندگی می‌شود، بهترین کار برای مقابله با این موارد مشورت با یک مشاور است تا بتوان به درستی در این راه قدم برداشت.

  

کودکی که مهارت های "دست ورزی" قوی دارد، در سنین پیش دبستانی قادر به مدادگرفتن و آغاز تمرین نوشتن است اما کودکی که این مهارت را نیاموخته در سنین دبستان با نارسانویسی، درشت نویسی و بدخطی مواجه می شود. برخی والدین می گویند کودک علاقه ای به نقاشی ندارد. درحالی که کودک مهارت های "دست ورزی" را به دست نیاورده است. لازم است والدین کنار کودک بنشینند  و فعالیت های دست ورزی را با او انجام دهند.

کودکتان چقدر به کشیدن نقاشی علاقه نشان می دهد؟ می تواند قلم را درست به دست بگرد؟ بد و ریز می نویسد یا درشت نویس است؟ گاهی وقتی کودکان به سن پیش دبستانی می رسند، تازه والدینشان متوجه می شوند که مهارت های دست ورزی را نیاموخته اند و باید به او در این زمینه کمک بیشتری کنند.

شاید گوشتان با این اصطلاح چندان آشنا نباشد، شاید هم مربی مهد در این زمینه با شما صحبت کرده و تقریبا اطلاعاتی در این زمینه دارید. با فوق تخصص روان پزشکی اطفال در مورد این مهارت مهم گفت و گو کرده ایم.

اهمیت مهارت دست ورزی در چیست؟
در هر کودک با توجه به رشد و افزایش درک، ماه به ماه مهارت های مختلفی بروز می کند. یکی از این مهارت ها دست ورزی است که پایه بسیاری دیگر از مهارت ها مثل نقاشی کشیدن و نوشتن محسوب می شود و درواقع شامل به کار گیری عضلات ظریف سر انگشتان است.

از کجا متوجه شویم این مهارت در فرزندمان شکل گرفته یانه؟
اولین نشانه های مهارت های دستی از قبل از یک سالگی و زمانی که کودک به سمت مادر دست دراز می کند، شروع می شود. با بالا رفتن سن، از یک سالگی به بعد، به شکل قاشق گرفتن در دست و قاشق را به سمت دهان بردن جلوه می کند. از 2 سالگی به بعد، مهارت ها از نظر درکی شناختی هم افزایش پیدا می کند و کودک می تواند با دست جورچین های ابتدایی را بسازد یا اشکال را بلند کند و به کمک مادر داخل محل مورد نظر بیندازد. قبل از 3 سالگی، کودک می تواند از گواش، آبرنگ و رنگ انگشتی استفاده کند و بعد از آن توانایی دست گرفتن ماژیک و مداد را دارد.

کودک در 4 سالگی باید قادر به کشیدن مربع و در 6 سالگی قادر به کشیدن مثلث باشد. از 3 سالگی به بعد کار با قیچی جزو مهارت هایی است که در کودکان شکل می گیرد و مهارت کار با چسب و چسباندن قطعات جداشده از کاغذ هم از مهارت هایی است که کودکان در این سن قادر به انجام آن هستند.

 

 
اگر کودکی این مهارت ها را نداشته باشد، تمرین هایی وجود دارد که به او کمک کند؟
بله از مهارت هایی که به رشد دست ورزی کودک کمک می کند، استفاده از خمیر است. کودک از 3 سالگی به بعد باید کار با خمیر را آغاز کند. مچاله کردن کاغذ هم از این سن به بعد به افزایش مهارت های دستی کودک کمک می کند. باید به کودک فرصت داد از 3 سالگی به بعد دکمه های لباسش را باز کند و ببندد. هرچه مادر کودک را در این زمینه مستقل تر بار بیاورد، بهتراست. در حدود 5.5 تا 6 سالگی، کودک می تواند بند کفشش را ببندد.

چگونه مهارت دست ورزی را به کودکان بیاموزیم؟
پس در 5 سالگی مادر باید مهارت گره زدن را به کودک آموزش دهد. آموزش این کار را باید از گره بزرگ مثل روسری شروع کرد تا به بند کفش رسید و این کار به صرف وقت، صبر و حوصله نیاز دارد. البته بیشتر این مهارت ها در مهد آموزش داده می شود اما اگر کودکی به مهد نمی رود، باید مادر در خانه با او این مهارت ها را کار کند.

اما برخی کودکان در هماهنگ کردن دست و چشم و برخی در استفاده از عضلات ظریف نوک انگشتان ضعف دارند! برای رفع آن چه تمرین هایی را توصیه می کنید؟
مهارت دوختن و سوزن نخ کردن را باید از 5 سالگی به بعد با کودک کار کرد. این کار برای هماهنگی چشم و دست بسیار مفید است. مهره نخ کردن در سنین پایین تر هم به کسب این مهارت کمک می کند. جداکردن حبوبات از مهارت هایی است که به دست ورزی کودکان کمک می کند و در منزل قابل اجراست. مادر باید 2 شیشه آب معدنی کوچک را در اختیار کودک بگذارد و در یک سینی برنج و عدس را مخلوط کند و از کودک بخواهد عدس و برنج را جدا کند و در شیشه مخصوص خود بیندازد. این کار باعث می شود انگشتان ظریف دست کودک تقویت شود.

کودکی که مهارت دست ورزی را نیاموخته با چه مشکلاتی روبرو می شود؟
کودکی که مهارت های دست ورزی قوی دارد، در سنین پیش دبستانی قادر به مدادگرفتن و آغاز تمرین نوشتن است اما کودکی که این مهارت را نیاموخته در سنین دبستان با نارسانویسی، درشت نویسی و بدخطی مواجه می شود. برخی والدین می گویند کودک علاقه ای به نقاشی ندارد درحالی که کودک مهارت های دست ورزی را به دست نیاورده است. لازم است والدین کنار کودک بنشینند و به نحوه مداد گرفتن او نظاره کنند و با تشویق کودک به مدادگیری مهارت دست ورزی را در او افزایش دهند و در عین حال از درمانگران در این زمینه کمک بگیرند.

 

خوردن صبحانه

کارشناسان دلیل خوبی برای تأکید بر صبحانه خوردن کودکان دارند: صبحانه یکی از مهمترین وعده های غذایی روزانه است و به کودک برای کل روز سوخت بدنی را می رساند. صبح ها زودتر فرزندتان را بیدار کنید تا قبل از آنکه او را به مدرسه بفرستید وقت کافی برای خوردن صبحانه داشته باشد. کودکان سالم بطور منظم صبحانه می خورند و کلسیم بیشتری به شکل شیر مصرف می کنند.

داشتن رژیم غذایی سالم

وقتی نوبت به غذا خوردن می رسد کودکان سالم غذاها و خوراکی های سالم را انتخاب می کنند، این بدان معناست که آنها شکر و قند کمتر و غذاهای تازه بیشتری مصرف می کنند. کودکان نیز درست مثل بزرگسالان باید میوه و سبزیجات بیشتر و لبنیات کم چرب تر بخورند. آنها باید کمتر فست فود بخورند.

گوش کردن به صدای شکم!

وقتی غذا می خورید به کودکتان یاد بدهید که به صدای دردهای گرسنگی اش گوش کند. اگر یاد بگیرد که با شکم خود هماهنگ باشد، وسوسه نمی شود که زیاد غذا بخورد. کار بچه این است که وقتی گرسنه اش شد غذا بخورد و وقتی سیر شد دست از غذا خوردن بکشد. والدین تصمیم می گیرند که چه غذایی به آنها داده شود. اگر انتخاب ها درست باشند و کودکان با خانواده و والدین خود که در غذا خوردن الگوی آنها هستند غذا بخورند، بقیه چیزها خود به خود درست می شوند.


مسواک زدن

بیشتر عادات بهداشتی لزوماً اگر رعایت نشوند مشکل زا نیستند. ولی بهداشت دهان کاملاً ضروری است. کودکان باید از سن 12 ماهگی با خمیر دندان حاوی فلوراید مسواک بزنند. آنها باید دو بار در روز مسواک بزنند و در صورت نیاز کمک بگیرند. والدین باید تا 7 – 8 سالگی به آنها کمک کنند تا درست مسواک بزنند.

انجام چکاپ

کودکان باید بطور منظم نزد پزشک برده شوند تا از سلامت آنها و ایمنی بدنی مناسب آنها اطمینان حاصل شود. قواعد ایمن سازی هر ساله به روز رسانی می شوند و گاهی تغییراتی در واکسن ها داده می شود، بنابراین باید از همه اینها اطلاع داشته باشید تا بتوانید فرزند خود را در برابر بیماری ها مقاوم کنید.

محدود کردن زمان تلویزیون و کامپیوتر

از تلویزیون گرفته تا تبلت و موبایل و ... کودکان امروزی 24 ساعت شبانه روز به همه چیز دسترسی دارند. والدین باید زمان دسترسی کودکان به تلویزیون و تبلت را به کمتر از 2 ساعت در روز محدود کنند.

فعال بودن

اسباب بازی های الکترونیکی و تکنولوژیک را کنار بگذارید. کودکان سالم با انجام بازی و ورزش های فوق برنامه از صفحه تلویزیون و کامپیوتر دوری می کنند. آنها فعالیت جسمانی بالایی دارند و فعال تر هستند و در تیم های ورزشی مدرسه یا خارج از مدرسه بازی می کنند. تا جائی که می توانید آنها را فعال نگه دارید.

 

 

با آغاز سال تحصیلی، بی مناسبت نیست بدون هیچ مقدمه ای، چند پیشنهاد را با پدر و مادرها در میان بگذاریم.

 

1. بهترین راه برای درس خوان و مهم تر از آن، کتاب خوان شدن فرزندان تان این است که خودتان هم کتاب بخوانید. 

همه مطالعات روانشناسی و حتی تجربیات فردی نشان می دهند که کودکان بیشتر از رفتارهای شما الگوبرداری می کنند تا از حرف ها و امر و نهی های شما.

 

حتی اگر اهل مطالعه نیستید، می توانید کتابی را در دست بگیرید و تظاهر به مطالعه کنید. این کار به ویژه برای کودکان پیش دبستانی بسیار اثرگذار است.

 

2. از باورهای قدیمی دست بکشید. زمانی تمام خوشبختی فرزندان در این تعریف می شد که حتما به دانشگاه بروند و سپس با مدرکی که می گیرند، در یک جای خوب استخدام شوند.

 

اما امروز این الگو دیگر جواب نمی دهد. اولاً دانشگاه رفتن بسیار آسان تر از قبل شده و ثانیاً دانشگاه تضمین کننده آینده نیست.

 

بسیاری از افراد موفق در ایران و جهان، یا دانشگاه نرفته اند، یا دانشگاه را رها کرده اند یا در شغلی غیرمرتبط با رشته تحصیلی شان فعالیت کرده اند.

 

در آینده نیز اهمیت دانشگاه باز هم کمتر خواهد شد؛ بسیار کمتر از آنی فکرش را بکنید. استخدام ها و کارآفرینی ها، نه بر پایه مدرک تحصیلی که بر اساس مهارت های فردی خواهد بود کما این که هم اکنون نیز در بخش خصوصی، چنین روندی وجود دارد.

 

با این الگوی فکری، دیگر به بچه هایتان برای کسب نمرات بالا فشار نیاورید؛ آینده بچه هایتان الزاماً از میان نمره های بالا نمی گذرد. بگذارید آنها در حد توان خود درس بخوانند و نمره بگیرند. در عوض آنها را با زندگی واقعی و مهارت های کاربردی بیشتر آشنا کنید.

 

3. به جای فشار بر روی بچه ها برای کسب نمرات بهتر، آنها را به کوشش بیشتر تشویق کنید: "پسرم! دخترم! همین اندازه که می بینم تلاش می کنی برایم ارزشمند است. تو تلاشت را بکن، بعد از آن دیگر مهم نیست چه نمره ای می گیری."

 

فرزند شما نباید احساس کند دوست داشته شدنش، تابعی از نمراتی است که در مدرسه می گیرد.

 

4. اگر فرزندتان در امتحانی مثلاً 12 (یا حتی نمره کمتر)گرفت، این ادبیات پیشنهاد می شود:

خب! تو در 12 بخش عملکرد خوبی داشتی؛ آفرین. آن 8 نمره ای که نگرفتی، دارند با تو حرف می زنند که نقطه ضعف کارت کجاست. بهتر است، روی این بخش ها بیشتر کار کنی؛ چه خوب شد که 12 گرفتی و فهمیدیم گیر کار کجاست؟ من هم در دوران دانش آموزی گاهی نمرات پایین می گرفتم؛ اشکالی ندارد.

 

 

5. بچه ها را هرگز و هرگز و هرگز با دیگران مقایسه نکنید. این کار تزریق سم در روح آنهاست. بچه ها را با خودشان مقایسه کنید: "تو نسبت به قبل، تلاش کمتری داشتی، یا بیشتر تلاش کردی."

 

6. هیچ اشکالی ندارد در طول سال، گاهی به بچه هایتان اجازه دهید مدرسه نروند؛ مثلاً یک بار صبحی که خیلی خسته اند و یک بار هم زمانی که امتحان کلاسی دارند و درس شان را نخوانده اند.

 

باور کنید آسیب اضطرابی که متحمل می شوند، بیشتر از نرفتن شان به مدرسه است؛ البته که قرار نیست این پیشنهاد به یک رویه دائمی تبدیل شود.

 

نکته مهم این است که آنها باید با شما احساس راحتی کنند، حتی در نرفتن به مدرسه.

  

7. در انجمن اولیا و مربیان مصوب کنید که از معلمان، به ویژه در مقطع ابتدایی خواسته شود تا حد امکان از دادن تکلیف شب خودداری کنند یا به حداقل بسنده کنند.

 

همچنین برای روزهای تعطیل تکلیف ندهند. کودکان در ساعات غیر مدرسه، باید بیشتر بازی کنند یا به ارتباطات خانوادگی و اجتماعی بپردازند تا تکرار آنچه در مدرسه آموخته اند.

 

8. کیف بچه ها را تا حد امکان سبک کنید. حتی اگر لازم باشد، کتاب های قطور را به دو یا سه قسمت تقسیم و جدا جدا سیمی کنید. به ستون فقرات بچه ها رحم کنید.

 

9. بچه ها به ویژه در فصل های مدرسه، بیشتر تحت فشار هستند؛ بنابراین به همدلی و همراهی والدین نیاز بیشتری دارند تا استرس های مدرسه را تخلیه کنند.

 

برایشان وقت بگذارید، حرف بزنید، شوخی کنید و گاهی با هم بیرون بروید. بچه ها باید بدانند که شما پناهگاه شان هستید.

 

10. کودکی و نوجوانی، شادترین دوران زندگی هر انسان است که دیگر تکرار نمی شود؛ هر کاری که می کنید، ملاک تان این باشد که شادی کودکی و نوجوانی را تباه نکنید.

 

این سخن، به معنای ولنگاری تربیتی نیست؛ اتفاقاً تأکید بر تربیت اصولی کودکان و نوجوانان است زیرا تربیتی که شادی را از دوران کودکی و نوجوانی بزداید، اساساً تربیت نیست، بلکه نابودی امروز و فردای آنهاست.

 

هیچ کس حق ندارد شادی را از ساحت کودکی و نوجوانی بزداید، حتی پدر و مادرها و معلمان ، حتی پدر و مادرها و معلمان، حتی پدر و مادرها و معلمان.

 

[b][b][b]آموزش مباحث مالی به کودکان [/b][/b][/b][b]۲ تا ۳ سالگی[/b]
اولین چیزی که برای کودکان در این سن جالب است لمس کردن اسکناس و سکه است. البته معمولاً سکه به خاطر ظاهرش برایشان جذابیت بیشتری دارد؛ اما از آنجایی‌که کودکان در این سن نمی‌توانند ارزش پول را درک کنند در ابتدا شروع می‌کنند به یادگیری اسم اسکناس‌ها و سکه‌ها. برای این کار می‌توانید یک بازی ابداع کنید که در آن فرزندتان اسم سکه و اسکناس‌ها را نام ببرد.

[b][b]آموزش مباحث مالی به کودکان [/b] [/b][b]۴ تا ۵ سالگی[/b]
در این سن و در خانه، بازی رفتن به رستوران را انجام دهید. این کار سرگرم‌کننده‌ مهارت‌های زیادی را به آن‌ها یاد می‌دهد؛ مهارت‌هایی مانند چیدن میز، اینکه چطور در رستوران و محیط‌های این‌چنینی خوب رفتار کنند و پرداخت پول در ازای خدماتی که دریافت می‌کنند. بهتر است به بچه‌ها در این سن یادآوری کنید که در حین این بازی بعدازاینکه وانمود کردند که مثلاً در رستوران غذایشان را خوردند، صورت‌حسابشان را پرداخت کنند. زمانی که مفهوم این کار را به‌درستی درک کردند در خصوص دریافت و پرداخت پول خیلی هیجان‌زده خواهند شد؛ تجربه پرداخت کرایه تاکسی هم روش خوبی است.

[b]آموزش مباحث مالی به کودکان [/b][b][b]۶[/b] تا ۸ سالگی[/b]
بعد از اینکه دریکی از تولدهایش کمی پول برایش جمع شد او نیاز به‌جایی دارد که پولش را در آنجا ذخیره کند. باهم یک برنامه آشنایی با بانک بگذارید؛ او را با خود به بانک ببرید و برایش یک حساب بازکنید. بهتر است فرایند باز کردن حساب را به‌طور کامل برایش شرح دهید. این روزها خیلی از بانک‌ها حساب‌های مخصوص به کودکان هم دارند. بعدازاینکه حسابش را باز کردید او را با مفاهیمی مانند سود و پس‌انداز آشنا کنید. در این سن می‌توانید با زبان کودکانه به او کمی درباره تاریخچه پول و ارزش پول‌های مختلف توضیح دهید.

 

آموزش مباحث مالی به بچه های [b]۹ تا ۱۲ سالگی[/b]
یکی از راه‌هایی که می‌توانید ارزش کالاهای مختلف را به او یاد دهید خواندن تگ قیمت محصولات در یک فروشگاه است. مفاهیم مقدار و قیمت را به او آموزش دهید. با مثال‌هایی رابطه کیفیت محصول با قیمت را به او نشان دهید. به‌طور مثال یک‌بار یک دستمال‌کاغذی مارک و جنس خوب به قیمت بالا بخرید و بار دیگر یک دستمال‌کاغذی خیلی ارزان و معمولی با قیمت پایین‌تر، تفاوت قیمت و کیفیت را به‌طور ملموس برایش بگویید.

 
آموزش مباحث مالی به بچه های ۱۳ تا ۱۵ سالگی
در این سن می‌توانید فرزندتان را با بازار سهام و بورس آشنا کنید. می‌توانید وانمود کنید که می‌خواهید در یک شرکت که اسمش برای فرزندتان آشناست، سرمایه‌گذاری کنید. این کار را به‌عنوان یک فعالیت خانوادگی در نظر بگیرید به این صورت که هرکدام از اعضای خانواده یک سهام انتخاب کنید و بعد باهم اخبار مربوط به آن شرکت را در روزنامه و اخبار اقتصادی دنبال کنید و بعد درباره نوسان سهام خودتان می‌توانید باهم بحث و تبادل‌نظر کنید.

بحث مهم بعدی شناخت تفاوت بین چیزهایی است که واقعاً به آن احتیاج داریم و چیزهایی که دلمان می‌خواهد داشته باشیم. چیزی مثل فرق بین چیپس و سیب‌زمینی، سیب‌زمینی غذایی است که ما برای ادامه زندگی به آن نیاز داریم درصورتی‌که چیپس مزه بهتری دارد ولی مانند سیب‌زمینی در لیست مایحتاج اصلی زندگی قرار نمی‌گیرد.

آموزش مباحث مالی به  نوجوانان
یکی از وظایف شما به‌عنوان والدین در خصوص فرزندانتان پرورش احساس مسئولیت‌پذیری نسبت به درآمدشان و جامعه و درک مشکلات سایر افراد است؛ اینکه چطور نسبت به پولی که دریافت می‌کنند سپاسگزار باشند و بدانند چطور از آن دقیق و درست استفاده کنند در این راستا یکی از موارد مهم درباره پول و درآمد، ترغیب آن‌ها برای کمک به افراد نیازمند است. در حقیقت فراموش نکنید که درس‌هایی که در خصوص دوست داشتن همنوع و کمک کردن به فرزندتان یاد می‌دهید خیلی باارزش‌تر از درس‌های مربوط به مباحث پولی و مالی خواهد بود.