یکی از راه های افزایش اعتماد به نفس یادگیری مهارت جدید است ؛ شما با یادگیری زبان انگلیسی می توانید به افزایش اعتماد به نفس کمک کنید ، در قدم اول وقتی در کلاس یا حین دوره آموزش آنلاین زبان انگلیسی پیشرفت می کنید ، می توانید جواب سوالات استادتان را بدهید ، بهتر متن های انگلیسی را درک می کنید و پاسخگوی سوالات زبان خانواده یا دوستانتان می شوید ؛ همین اقدامات کوچک به شما یادآوری می کند که می توانید! پس بهتر از گذشته به راهتان ادامه می دهید و ترس را کنار می گذارید و با شجاعت با هر فردی که به پیشرفت تان کمک می کند ، می توانید به زبان انگلیسی مکالمه می کنید.

شما با تسلط بر زبان انگلیسی در حین ارتباطات خود می توانید دوست جدید پیدا کنید مثلا این اتفاق خیلی جذابی است که در سفر هایتان دوستی پیدا کنید ، وجود دوست در یک کشور غریبه نعمتی است که می تواند راهنمای شما در خرید ، دیدن مکان های گردشگری و رفت و آمد در آن کشور باشد حتی می تواند شما را به منزل خود دعوت کند و شما هم می توانید در ایران پذیرای او باشید ؛ همچنین می توانید از فرهنگ و قوانین کشور مقصد بیشتر آگاهی کسب کنید و در مورد ایران هم برای دوست خارجی تان بگویید و او را با کشورمان آشنا کنید.

هنگام پر کردن فرم استخدام ، همیشه سوالی مبنی بر دانستن زبان های خارجی می بینیم. اگر ما زبان انگلیسی بلد باشیم یک قدم از کسانی که این دانش را ندارند جلوتر خواهیم بود ، همچنین در رشته ی تحصیلی خود می توانیم با افراد بیشتری که از کشور های دیگر هستند ارتباط برقرار کنیم و تبادل اطلاعات داشته باشیم و موقعیت های جدیدی برای خود از نظر شغلی یا علمی پیدا کنیم.

در دنیای علم به طور گسترده از اصطلاحات و لغات انگلیسی استفاده شده و همواره لغات جدیدی نیز وارد فرهنگ لغات علمی می شوند. بنابراین برای درک درست آنها دانستن این زبان الزامی است. به خصوص در علوم کامپیوتر و نرم افزارها مثل آموزش های تری دی مکس، نرم افرارهای رشته های مختلف بسیار مفید است.

 تحصیل در برترین مدرسه ها و دانشگاه های جهان
همانند یافتن شغل بهتر، یکی دیگر از برتری های یادگیری زبان انگلیسی فرصت تحصیل در بهترین مدرسه ها و دانشگاه هاست. اگر رویای تحصیل در دانشگاهایی مانند هاروارد، استنفورد، آکسفورد، کمبریج و MIT را در سر می پرورانید، دانستن زبان انگلیسی حتمی خواهد بود. طبق تحقیقات صورت گرفته انتظار می رود تا 10 سال آینده، چیزی نزدیک به 2 میلیارد نفر در سطح جهان زبان انگلیسی را یاد بگیرند.

نویسنده بهتری خواهید شد
یکی از بهترین راه ها برای درک زبان انگلیسی نوشتن آن است. هرچه بیشتر بنویسید ریزه کاری ها و ظرایف آن زبان را بهتر متوجه خواهید شد. با این کار کتابخوان بهتری شده و نهایتاً قوه تخیل خود را تقویت می کنید.

در دبستان برای یادگیری بهتر زبان از دانش آموز خواسته می شود تا الفبا را بارها و بارها روی کاغذ بنویسد. اتفاقی مشابه در دوران بزرگسالی و هنگام یادگیری زبان انگلیسی می افتد، با این تفاوت که فرد با تکیه بر دانش گسترده خود کلمات را تبدیل به جملات می کند. با تمرین، جملات پیش و پا افتاده به جملات پیشرفته تبدیل می شوند، در نهایت می بینید به راحتی می توانید آنچه در ذهنتان می گذرد را به زبان انگلیسی روی کاغذ بیاورید.

اینترنت برای اولین بار در کشورهای آمریکا و انگلستان برای کاربران انگلیسی زبان راه اندازی شد. به نظر می رسد همواره این کاربران انگلیسی زبان هستند که از مزیت هایی خاص بهره می برند. جالب است بدانید بیش از 55 درصد محتوای قرار گرفته بر روی اینترنت به زبان انگلیسی است و بسیاری از اپلیکیشن های اندروید و آیفون به اسن زبان نوشته شده اند. به همین خاطر عده کثیری از کاربران اینترنت به سمت یادگیری زبان انگلیسی سوق پیدا کردند. می توان گفت کلید اینترنت، زبان انگلیسی است.

اگر تصور می کنید با دانستن زبان انگلیسی فقط قادر به سفر به کشورهایی مثل انگلیس، آمریکا و کانادا هستید، سخت در اشتباهید! بیش از 50 کشور انگلیسی زبان در سطح جهان وجود دارد. تازه استثناهایی هم وجود دارد؛ در بسیاری از شهرهای اروپایی دنیا، انگلیسی زبان دوم و غیر رسمی این شهرها بوده وتوریست ها از این زبان برای برقراری ارتباط با شهروندان آن شهرها استفاده می کنند. حتی در بعضی شهرهای کشور 1.3 میلیارد نفره چین هم افرادی را پیدا خواهید کرد که انگلیسی صحبت خواهند کرد.

 

اهمیت یادگیری زبان انگلیسی در مهاجرت برای تمامی عزیزانی که حتی یک بار تصمیم به مهاجرت به کشور ثالثی را داشته‌اند پوشیده‌نیست. انگلیسی زبانی برای مهاجرت است، بی‌شک اگر قصد مهاجرت به خارج از کشور را دارید، انگلیسی مهم‌ترین پلی است که شما را به دیگر کشور‌های موجود در سراسر دنیا سوق می‌دهد. با توجه به این که کشورهای مهاجرپذیر سراسر دنیا مانند کانادا و کشورهای حوزه اسکاندیناوی غالبا به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند، شما می‌توانید شانس خود را برای مهاجرت را، با یادگیری این زبان به حداکثر افزایش‌دهید. اگر قصد گرفتن ویزای تحصیلی دارید، شرط اصلی تمامی دانشگاه‌های انگلیسی زبان، اخذ نمرات قابل قبول در آزمون‌های بین‌المللی از قبیل آیلتس و تافل می‌باشد. زبان انگلیسی نه تنها در ویزای تحصیلی تاثیری به سزا دارد بلکه اگر قصد مهاجرت کاری را داشته باشید می‌توانید با نمرات قابل قبول خود، کارفرمایان در دیگر کشور ها را به جذب خودتان در شرکت‌های شان، معطوف‌کنید. موسسه تخصصی زبان کوییک با متخصصان خود در زمینه مهاجرت به شما زبان را می‌آموزد و بهترین گزینه‌ها برای مهاجرت را برای شما به ارمغان می‌آورد.

در هر سن و سالی باشید یادگیری یک زبان جدید باعث افزایش تمرکزتان می شود ، حتی در دوران میانسالی باعث می شود که شما به فراموشی دچار نشوید. یادگیری زبان انگلیسی کمک تان می کند مهارت شنیداری ، گفتاری و نوشتن تان بهتر شود.

 

شما پس از یادگیری زبان انگلیسی راحت تر می توانید زبان های دیگر را یاد بگیرید چرا که ذهن شما به یادگیری مطالب جدید عادت کرده و قوی تر است. همچنین برای به دست آوردن اطلاعات اصلی در مورد هنر ، ورزش ، سیاست ، اقتصاد و … می توانید اقدام کنید به طوری که نیاز به بعضی سایت های فرعی نخواهید داشت و به سراغ منابع اصلی با زبان بین المللی می روید. همینطور می توانید مفهوم موسیقی ها و اخبار های انگلیسی را متوجه شوید ، متن ها و مقالات مورد علاقه یتان را بخوانید ، فیلم ها را بدون زیر نویس ببینید و لذت تام ببرید از تماشای فیلم بدون نیاز به دوختن چشمانتان به ترجمه فارسی.

اولین قدم برای تنظیم خوردنتان، تمایز بین گرسنگی بدن و گرسنگی ذهنی است. گرسنگی جسمی علائم جسمی دارد، مانند شکمی که صدا می‌دهد و یا احساس ضعف شدیدی که کم کم ایجاد شده است. اگر احساس گرسنگی می‌کنید، اما به تازگی غذا خورده‌اید یا علائم جسمی از گرسنگی ندارید، به احساس خود فکر کنید.

محققان می‌گویند چهار احساس اساسی وجود دارد: خوشبختی، غم، ترس و عصبانیت. توصیه من این است که به احساس اصلی که تجربه می‌کنید توجه کنید تا بتوانید آن‌را به روش‌هایی که باعث خوردن مواد غذایی نمی‌شود، برطرف کنید. به عنوان مثال اگر عصبانی هستید، انجام دادن کار‌های جسمی ممکن است به شما کمک کند، مانند تمیز کردن، سازماندهی یا مشغول شدن به یک تمرین در خانه. اگر ناراحت هستید، ممکن است مسابقه با یک دوست، گذراندن زمان با با یک حیوان خانگی یا تماشای یک فیلم و رها کردن اشکتان به شما کمک کند.

مرحله دوم کشف احساسات شما در انتخاب‌های غذایی است که می‌تواند در حل مسأله به شما کمک کند. به عنوان مثال شما هنگام عصبانیت خامه می‌خورید! یا غذا‌هایی مانند فرنی را هنگام ناراحتی می‌خورید، یا وقتی عصبانی می‌شوید غذا‌های جویدنی مانند چیپس ترد را ترجیح می‌دهید! حالا احساسات خود را ثبت کنید. باید بین احساساتتان و غذایی که می‌خورید نقاطی را پیدا کنید و از شخصیت خود مطلع شوید. مثلا شما بستنی می‌خورید نه به خاطر آنکه گرسنه باشید، بلکه به خاطر اینکه غمگین بوده‌اید! می‌توانید آگاهانه ابزار‌هایی برای مقابله استفاده کنید تا سلامتی خود را تقویت کنید.

مرحله سوم درباره ساختار زمان شما است. برای بیشتر افراد خطر غذا خوردن عصبی در آخر هفته بیشتر است، زمانی که ساعات آزاد بیشتری دارند. بدون شک روال زندگی عادی شما توسط ویروس کرونا مخدوش شده است. سعی کنید ساختار زندگی خود را به بهترین شکل ممکن تنظیم کنید. هر روز تقریباً در یک زمان وعده‌های غذایی خود را بخورید که فاصله بین آن‌ها سه تا پنج ساعت شود. قرار گرفتن در یک روال منظم در خوردن غذا به تنظیم قند خون و انسولین و همچنین هورمون‌های گرسنگی کمک خواهد کرد.

مرحله چهارم این است که وقتی در حال خوردن یک وعده غذایی هستید، بنشینید و حواستان به غذا خوردن باشد! چند کار را با هم انجام ندهید. به جای اینکه جلوی تلویزیون یا رایانه خود غذا بخورید که باعث حواس‌پرتی شما می‌شود، بدون مزاحمت موبایل و سایر عوامل، فقط غذا بخورید. اوایل ممکن است احساس ناخوشایندی داشته باشید، اما افرادی که حتی یک بار در روز این کار را انجام می‌دهند، متوجه می‌شوند که بهتر می‌توانند نشانه‌های گرسنگی را تنظیم کنند.

گام پنجم و آخر این است که با خود مهربان باشید و از گفتگوی مثبت و ملایم با خودتان استفاده کنید. عصبانیت در رفتار با خودتان باعث خوردن عصبی و احساسی بیشتری می‌شود. به جای اینکه به خودتان بد و بیراه بگویید، فکر کنید زمان به عقب برگردد و دوباره روز شروع شود، حالا چه کار متفاوتی انجام می‌دادید؟ گاهی اوقات یک قدم عقب‌تر به شما اجازه می‌دهد که مرحله به مرحله تغییر را در خودتان ایجاد کنید، تغییرات پایداری که راه‌های جایگزینی به شما می‌دهند که با پرخوری مقابله کنید. از مواد غذایی طبیعی و گیاهی استفاده کنید.

توجه کنید هدف این نیست که خودتان را محدود کنید، بلکه قرار است تعادل ایجاد کنید که بهتر از محرومیت و تحریم بیش از حد است.

یکی از املاکی‌ها که متوجه تعجبم می‌شود با خنده می‌گوید: «این روزها مشتری مجرد خیلی زیاد شده و معمولاً به زیرزمین و اتاق زیر شیروانی هم راضی می‌شوند!» شما چه تصویری از خانه مجردی دارید؟

«تنها زندگی کردن انتخاب من بوده و اگر خانواده‌ام تهران هم زندگی می‌کردند بازترجیح می‌دادم مجردی خانه اجاره کنم. از 13 سالگی کار می‌کنم و اولین حقوقم 250 هزار تومان بود و بعد از آن هم هیچ وقت از خانواده پول نگرفته‌ام. 14 سالگی هم اولین مسافرت تنهایی‌ام را تجربه کردم.»

این حرف های مرتضی است، جوان 34 ساله‌ای که از مجردی و تنهایی‌اش راضی است و می‌گوید برای زندگی‌اش حریم قائل است.

البته معتقد است زندگی تنهایی با زندگی مجردی تفاوت‌هایی دارد: «زندگی مجردی یعنی اینکه زیر بار مسئولیت نروی و دنبال تفریح و گذران باشی اما زندگی تنهایی یعنی عزلت یعنی تنها خودت باشی!

«مارگریت دوراس» نویسنده فرانسوی در کتاب «نوشتن، همین و تمام» می‌گوید بین تنهایی و عزلت تفاوت بنیادی وجود دارد.عزلت یعنی تنهایی خود خواسته. زندگی در عزلت با زندگی مجردی که برخی تصور می‌کنند تفاوت دارد.

گاهی شرایط طوری پیش می‌رود که تصمیم می‌گیری خودت باشی و من 15 سال است که خودم هستم و تنها زندگی می‌کنم. خانواده‌ام اراک زندگی می‌کنند و سال های اول بارها می‌پرسیدند از این تنهایی خسته نمی‌شوی؟ ولی بعد از مدتی متوجه شدند آرامش دارم.»

خیلی از جوان‌ها فکر می‌کنند تنهایی و کم کردن روابط اجتماعی و خانوادگی می‌تواند آنها را زودتر به هدف برساند. مرتضی هم یکی از آنهاست: «دوست دارم وقتی به خانه می‌روم مسئولیت چیزی را نداشته باشم. به همین دلیل هیچ وقت همخانه نداشتم چون با داشتن همخانه باید مسئولیت‌هایی را هم قبول کنید. حاضر هستم کرایه بیشتری بدهم اما همخانه نداشته باشم.

خانه‌ام گارد و حریم من است و این من هستم که اجازه می‌دهم چه کسی وارد حریم بشود یا نشود. ارتباط خیلی از دوستان و اطرافیان هم به همین دلیل با من کم شده. اما این خلوت برای من خیلی مهم است. من یک فرد کاملاً اجتماعی هستم ولی در خانه برعکس.

تا به امروز در هر خانه اجاره‌ای که زندگی کرده‌ام صاحبخانه بعد از اتمام قرارداد از من عذرخواهی کرده و پرسیده چرا از خانه شما هیچ سر و صدایی بیرون نمی‌آمد و هیچ رفت و آمدی نداشتی؟ همیشه قوانین مربوط به آپارتمان نشینی را رعایت کرده‌ام. حتی وقتی به خانه می‌رسم سعی می‌کنم چراغ‌ها خاموش باشند.»

حتماً شما هم شنیده‌اید که می‌گویند خوش به حالت مجردی و خرجی نداری و به خودت می‌رسی و هرچیزی که دلت خواست برای خودت می‌خری و تفریح می‌روی و از این حرف‌ها. اما راستش این نگاه عمومی خیلی هم درست نیست.

محسن یکی از مخالفان این نظر است. او با تجربه سال ها زندگی مجردی معتقد است هزینه زندگی یک مجرد کمتر از یک خانواده چند نفره نیست.

او برای حرف‌های خودش دلیل هم دارد. یک خانواده 4 نفره همان قدر مواد غذایی تهیه می‌کنند که یک فرد مجرد باید تهیه کند درحالی که خانواده مادر دارد و پخت و پز و کارهای خانه را انجام می‌دهد و هزینه‌ها را کنترل می‌کند.

از همه مهم تر اینکه توزیع مواد غذایی سیستم خانواده را ملاک می‌گیرد نه مجردها را. مثلاً سبزی بسته‌ای و خیلی چیزهای دیگر برای مصرف یک نفر وجود ندارد.

«من علاقه‌ای به آشپزی ندارم ولی شستن لباس و ظرف را دوست دارم. همین هزینه‌های زندگی‌ام را بالا برده است.به اعتقاد من عزلت خودخواسته چیز بدی نیست و از طرف دیگر نمی‌توانم ازدواج کنم چون ترجیح می‌دهم زیر بار چالش بزرگ اقتصادی که خانواده‌ها را درگیر کرده نروم.»

محمد زندگی مجردی را از دوران دانشجویی آغاز کرد. سال های اول زندگی مجردی رفت و آمد دوستانش زیاد بود و این رفت و آمدها روی درس و دانشگاهش تأثیر گذاشت: «دانشجوی دانشگاه تنکابن بودم و فاصله شهر ما تا دانشگاه 4 ساعت بود. آن روزها تصور خاصی از خانه مجردی داشتم و دوست داشتم جایی تنها باشم و کتاب بخوانم. به کلبه و یک خانه محقر هم راضی بودم.

رفت و آمد دوستانم زیاد بود و وقتی خانه‌ای نزدیکی دریا اجاره کردم این رفت و آمدها بیشتر هم شد. این شلوغی‌ها باعث شد تا از درس و دانشگاه هم عقب بمانم و کمتر فرصت استراحت پیدا کنم. تصور می‌کردم خانه مجردی یعنی جایی که دوستانم به راحتی رفت و آمد کنند و هر ساعتی که دوست داشته باشم از خانه بیرون بروم یا نیمه شب راحت به خانه برگردم بدون اینکه مجبور باشم به کسی توضیح بدهم.»

محمد 33 سال دارد و معتقد است زندگی مجردی یک دوره هیجان انگیز طلایی دارد که بعد از مدتی تمام می‌شود.

محمد از روزی که به تهران آمد این‌گونه می‌گوید: «وقتی تهران آمدم دوباره زندگی مجردی را این بار در پایتخت ادامه دادم. اوایل دوستانم رفت و آمد زیادی داشتند و همین باعث اعتراض همسایه‌ها می‌شد ولی توجهی به اعتراض آنها نمی‌کردم و می‌گفتم این خانه را اجاره کرده‌ام و اختیار آن را هم دارم.

همسایه‌ها نگاه جالبی به خانه مجردی نداشتند و همیشه ظاهر خانه هم به هم ریخته بود. با گذشت چند سال روابط با دوستانم را محدود کردم و ارتباط با همسایه‌ها بهتر از گذشته شد و سعی کردم خانه‌ام همیشه مرتب باشد.

فهمیدم این شکل زندگی نیاز به چارچوب دارد. همیشه این تصور را از زندگی مجردی‌داری که باید حسابی خوشگذرانی کنی درحالی که نبود چارچوب باعث لطمه‌های جبران ناپذیری می‌شود. درکل خیلی از جوان‌هایی که رو به زندگی مجردی می‌آورند دنبال استقلال هستند و می‌خواهند خودشان برای زندگی تصمیم بگیرند.»

محمد می‌گوید: «بارها از نزدیک شاهد زندگی جوان مجردی بوده‌ام که بسیار شلخته بوده. در اکثر خانه‌های مجردی یک چیز قطع است؛ گاهی تلفن، آب یا برق. اکثر کسانی که زندگی مجردی دارند اهمیت زیادی به نظافت نمی‌دهند و می‌توان آثار خاموش کردن سیگار را روی فرش دید.»

محمد معتقد است کسی که تصمیم دارد مجرد زندگی کند یا مجبور به زندگی مجردی است باید چارچوبی برای زندگی‌اش مشخص کند: «باید بداند که مسئولیتش از قبل بیشتر می‌شود. باید غذا پختن یاد بگیرد تا بتواند شکم خودش را سیر کند. هر شب تخم مرغ خوردن آسیب زیادی به سلامتی انسان می‌زند.

باید یاد بگیرد که چه میوه‌ای مناسب است و فرق گوشت خورشتی با آبگوشتی چیست؟ باید تعیین کند که چه کسانی به خانه رفت و آمد داشته باشند و اگر وسایلی خراب شد باید خودش آن را تعمیر کند.»

یکتا سه سالی است که زندگی مجردی را تجربه می‌کند. وقتی از همسرش جدا شد تصمیم گرفت به جای بازگشت به خانواده تنها زندگی کند. 32 سال دارد و از زندگی مجردی کاملاً راضی است

«خانواده‌ام اصرار داشتند پیش آنها زندگی کنم اما می‌خواستم تنها باشم. زندگی در کنار خانواده قوانین خاصی دارد که با زندگی تنهایی متفاوت است. در زندگی مجردی با محدودیت‌های کمتری مواجه می‌شوی.

مثلاً هر زمانی که دوست دارم آشپزی می‌کنم یا فیلم تماشا می‌کنم بدون اینکه کسی بگوید چرا دائم فیلم تماشا می‌کنی یا چرا با ما حرف نمی‌زنی و...»

یکتا روی حریم خصوصی خانه مجردی تأکید دارد و می‌گوید: «متأسفانه کلمه خانه مجردی در ذهن بعضی‌ها تداعی‌کننده جایی است که در آن بی‌بند و باری رواج دارد و حرمت‌های اخلاقی رعایت نمی‌شود درحالی که به اعتقاد من این‌گونه نیست.

من از همه زندگی این تنهایی را دوست دارم و نمی‌خواهم آن را از دست بدهم. من برای اطرافیان چارچوبی از زندگی‌ام مشخص کرده‌ام و آنها هم به حریم من احترام می‌گذارند. البته تنها زندگی کردن مشکلات زیادی هم دارد. گاهی ممکن است خسته شوی یا نتوانی وسایل خراب خانه را تعمیر کنی یا وقتی مریض شدی کسی نباشد که از تو پرستاری کند اما من با همه این مشکلات سعی می‌کنم استقلال خودم را حفظ کنم.»

همه ما گاهی به تنهایی و عزلت نیاز داریم حتی برای دوره‌ای زندگی مجردی را تجربه‌ کرده‌ایم اما چه اتفاقی افتاده که خیلی‌ها آن را برای همیشه می‌خواهند و حاضرند برایش بجنگند؟ تحمیل شرایط کار و زندگی در کلانشهرها، گسترش دانشگاه‌ها و تحمیل این شکل از زندگی به جوانان یا روند نابسامان ازدواج و طلاق؟

تجرد‌گرایی در جامعه امروز در حال افزایش است و نمی‌توان این واقعیت تلخ را کتمان کرد. دکتر امان‌الله قرایی‌مقدم جامعه شناس با بیان اینکه دولت و مسئولان کشور باید فکری اساسی در این زمینه کنند می‌گوید:

«افزایش تجردگرایی در کنار طلاق زنگ خطری است که از سال‌ها قبل به صدا درآمده است. بر اساس آمار 33 درصد از جمعیت کشور را مجردان تشکیل می‌دهند و من 6 ماه قبل در مطلبی پیشنهاد دادم مانند کشور انگلستان ماهم وزیر تنهایی داشته باشیم.

به اعتقاد من چندین عامل در افزایش تجرد مؤثر است. یکی از دلایلی اصلی فرار از مسئولیت است. چون بسیاری از خانواده‌ها در تعلیم و تربیت فرزندشان مسئولیت پذیری را آموزش نمی‌دهند و این پسر یا دختر وقتی به سن جوانی رسید با توجه به مشکلات اقتصادی و درک نادرستی که از ازدواج دارد حاضر به تشکیل خانواده نمی‌شود.

از سوی دیگر افزایش طلاق در کشور دلهره زیادی در میان جوانان ایجاد کرده و به این ترتیب آنها ترجیح می‌دهند یک زندگی بدون مسئولیت و تجردی را در پیش بگیرند. حال در این میان برخی از جوانان تصور می‌کنند در زندگی تجردی استقلال پیدا می‌کنند درحالی که به عقیده من آسیب این نوع زندگی بسیار بیشتر از زندگی در کنار خانواده است.»