زنان باردار در سرتاسر کشور برای رستوران در مینسوتا به خاطر همبرگر که امیدوارند کارشان را القا کند ، در حال گله زدن هستند.


این همه با Kelsey Quarberg ، صاحب رستوران The Suburban ، رستوران که در خدمت همبرگر مورد نظر است ، آغاز شد. او دو هفته قبل از موعد مقرر ، وقتی اتفاق غیرمنتظره ای رخ داد ، برگرهای جدید را آزمایش می کرد.

"من فهمیدم که تقریباً نه ماه باردار هستم ، می توانم به همان اندازه که می خواهم پنیر پنیر داشته باشم!" او به Inside Edition گفت. "من کل پنیرگر را خوردم و احتمالاً ساعت 8 بعد از ظهر آن شب به پایان رسیدم و آن شب ساعت 2 بعد از ظهر به زحمت رفته ام."


بنابراین ، القاء نیروی کار متولد شد.

اما سخنان کواربرگ را برای آن به کار نگیرید. سایر مادران راضی نیز می گویند که برای آنها کار کرده است.

وی ادامه داد: "ما در تاریخ مقرر وارد شدیم ... استعفا دادیم که من قصد داشتم یک هفته دیگر باردار شوم ، بنابراین من مجبور شدم که همبرگر را بگیرم ، این سرنوشت بود ، کل چیز را خوردم ، و در ساعت 10 بعد از ظهر که کتی انگل به Inside Edition گفت: شب شروع به انقباض کرد و مدت کوتاهی [دختر من] داشت.
پس چه چیز خاصی در مورد همبرگر وجود دارد؟

کواربرگ گفت: "این واقعا چرب و سرحال است. فکر می کنم این ماده غذایی چرب بود که بدن من به من انگیزه می داد تا فقط به آرامش ، عقب برگرداندن و بیرون کشیدن این کودک بپردازم."

 تغذیه شاید یکی از مهمترین بخشهای بارداری باشد – نه تنها برای اینکه شما از بدن خودتان مراقبت می کنید بلکه به این دلیل که هرچه می خورید روی بچه اتان هم اثر می گذارد. به همین دلیل بسیار مهم است که خانمها رژیم غذایی متشکل از چربیهای سالم، پروتئین، ویتامین و مواد معدنی را دنبال کنند. اما غذاها و میوه هایی هستند که شما باید در دوران بارداری به طور مداوم میل کنید: یکی از آنها گریپ فروت است. این میوه در حالیکه کالری کمی دارد سرشار از مواد مغذی است که می تواند برای شما و نوزادتان فواید سلامتی زیادی به همراه داشته باشد.

فشار خون و پره اکلامپسی
تقریبا در 8 درصد خانمهای باردار پره اکلامپسی رخ می دهد و اگر به خوبی مورد نظارت و مراقبت قرار نگیرد ، می تواند منجر به زایمان زودرس یا حتی مرگ شود . همچنین داشتن پره اکلامپسی در بارداری اول می تواند باعث تکرار آن در بارداریهای بعدی هم باشد. کسانی بیشتر در معرض پره اکلامپسی هستند که سابقه فشار خون بالا پیش از بارداری را دارند. گریپ فروت از آنجاییکه هم پتاسیوم و هم لیکوپن دارد، در زمینه مشکلات فشار خونی دوبرابر عمل می کند: نه تنها به کاهش آن کمک می کند بلکه حتی می تواند از بروز آن هم جلوگیری کند.

کلسترول
مشکل کلسترول بالا دارید؟ گریپ فروت که دارای فیبر و پکتین است مانند یک بازکننده عروق طبیعی عمل می کند. البته در ذهن داشته باشید که این میوه نمی تواند جایگزین یک سری داروها شود.

بی خوابی
در سه ماه آخر بارداری، خوابیدن دشوارتر خواهد بود و ممکن است دچار مشکلات بیخوابی شوید. مشخص شده است که گریپ فروت به کاهش این موضوع کمک می کند، خصوصا اگر دقیقا پیش از خواب مصرف شود.

نگهداری وزن
درحالیکه زیاد کردن مقدار مشخصی وزن در هنگام بارداری لازم است، خانمهای بارداری هستند که با مشکل اضافه وزن زیاد یا چاق شدن خیلی سریع روبه رو می شوند. گریپ فروت با تنها 52 کالری می تواند میان وعده خیلی خوب و مناسبی برای این دسته از افراد باشد و در مطالعات نشان داده شده که به کاهش وزن هم کمک می کند. البته کاهش وزن در دوران بارداری هدف نیست اما می تواند در کم کردن اضافه وزن بیش از حد کمک کند.

سوءهاضمه و سوزش معده
همینطور که نوزاد رشد می کند، فضای کمتری برای ارگانهای حیاتی مادر می ماند، این موضوع می تواند به علائم مرتبط با بارداری مانند سوءهاضمه و سوزش معده منجر شود. گریپ فروت به خنثی کردن اسید معده و کاهش چنین پیچیدگیهایی کمک می کند.

بیماری صبحگاهی
بسیاری از خانمهای باردار در اولین ماههای بارداری دچار بیماری صبحگاهی می شوند. برای بعضیها حتی خیلی شدید و آزاردهنده است. خوردن گریپ فروت به خصوص صبح زود خیلی کمک خواهد کرد. طعم ترش و شیرین آن می تواند حات تهوع را کاهش دهد و فیبر موجود در آن هم معده را آرام کند.

کم خونی
برخی مطالعت پیشنهاد می کنند که رژیمهای سرشار از ویتامینBمی تواند ریسک کم خونی را کاهش دهد. گریپ فروت می تواند به کم خونی که یکی از مشکلات متداول در بارداری است کمک کند.

پیشگیری آسم
مطالعات همچنین نشان داده اند که رژیمهای سرشار از ویتامینCمی تواند از آسم هم جلوگیری کند. با وجود اینکه این منفعت ممکن است به نوزاد منتقل نشود اما بسیار مهم است که از به وجود آمدن آسم در دوران بارداری جلوگیری کنید.

ورم
ورم رانها و پاها در دوران بارداری بسیار متداول است. از آنجاییکه گریپ فروت دارای ویتامینCاست می تواند به کاهش ورم پاها کمک کند.

 

 
از دست دادن تراکم استخوان و مصرف کلسیم
کلسیم یکی از تغذیه های مهم در دوران بارداری است و برخی از مادرها کمبود آن را حس می کنند. این موضوع می تواند منجر به مشکلاتی برای نوزاد و همچنین مادر شود. یک گریپ فروت 2% کلسیم روزانه را تامین می کند. و اگر با دیگر منابع کلسیم مصرف شود می تواند به تراکم استخوان هم کمک کند.

مشکل روده و هیدراتاسیون
بارداری می تواند به مشکلات هضم هم منجر شود. یبوست یکی از مشکلات عمده این دوران است. همچنین از دست دادن آب بدن هم یکی از مشکلات بارداری در تابستان است که آن هم منجر به یبوست می شود. از آنجاییکه گریپ فروت آب زیادی دارد ( تقریبا 91%) می تواند از این مشکل جلوگیری کند.

سرماخوردگی و آنفولانزا
بهتر است در دوران بارداری سرما نخورید. به علاوه شما می خواهید تا آنجاییکه ممکن است برای نوزادتان سالم و سلامت بمانید. گریپ فروت با داشتن ویتامینCبه شما کمک زیادی خواهد کرد.

پوستی سالم و زیبا
به دلیل تغییرات هورمونی و همچنین بروز برخی آلرژیها ممکن است در دوران بارداری با مشکلات پوستی روبه رو شوید. ویتامینCموجود در گریپ فروت می تواند به شما کمک کند تا پوستی سالم و شاداب داشته باشید و حتی اثرات آسیب های پوستی به خاطر آفتاب و آلودگی را هم کاهش می دهد.

جلوگیری از سرطان
برای فکر کردن به راههای جلوگیری از سرطان هیچوقت خیلی زود نیست. گریپ فروت به دلیل خاصیت آنتی اکسیدانی اش یکی از میوه هایی است که از هر نوع سرطان جلوگیری می کند.

مشکلات دیابتی و گلوکزی
بعضی از مادرها در دوران بارداری با مشکل دیابت روبه رو می شوند.گریپ فروت می تواند به کاهش این بیماری کمک کند. و از آنجاییکه قند کمی دارد یکی از میوه هایی است که به راحتی می توانید مصرف کنید.

هشدار: اگر داروی خاصی مصرف می کنید، باید حتما درباره خوردن گریپ فروت با دکترتان صحبت کنید. این میوه می تواند تاثیر بعضی داروها را خنثی کند و یا تغییر دهد. همچنین کسانیکه مشکل کلیوی دارند هم باید درباره آثارجانبی مصرف این میوه با دکتر مشورت کنند.

 

پرورش دادن یک انسان در رحم، یکی از بزرگترین چالش‌هایی است که یک نفر می‌تواند با آن روبرو شود، اما به نظر می‌رسد هیچ چیزی قابل مقایسه با به دنیا آوردن یک کوچولوی دوست داشتنی نیست و چیزی وجود ندارد که یک زن را برای اتفاقاتی که قرار است طی زایمان و بعد از آن بیفتد کاملا آماده کند.

در بیشتر موارد پزشکان اصول را به بیماران می‌گویند. مثلا پزشک یک خانم باردار او را نسبت به چیزهایی که باید بخورد آگاه‌تر می‌کند و احتمالا این را هم می‌گوید که نباید نزدیک به زمان زایمان چیزی بخورد.

یک چیز دیگر که معمولا پزشکان آن را با زنان باردار مطرح می‌کنند، وزن کودک و وزن مادر است؛ اینکه وزن سالم برای هر دو چیست، نسبت به چه علامت‌هایی باید دقیق باشید و ...، اما یک سری موضوعاتی نیز وجود دارد که پزشک مادر باردار معمولا در موردشان صحبتی نمی‌کند.

خیلی از خانمها نمی‌دانند که ممکن است بعد از زایمان دچار گرفتگی‌هایی بشوند که نسبتا دردناک نیز هستند. این نوع گرفتگی‌ها، بخشی از پروسه‌ی بازیابی بدن بعد از زایمان است، اما اگر زنی این موضوع را نداند و انتظارش را نداشته باشد دچار وحشت و اضطراب خواهد شد. تقریبا نیمی از تمام خانمهایی که زایمان می‌کنند این گرفتگی‌ها را خواهند داشت. اما یادتان باشد که این اتفاق شیوه‌ی تطبیق مجدد بدن بعد از زایمان است و در بیشتر موارد دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.

سقط جنین یکی از دردناک‌ترین تجربیات مادر می‌‌تواند باشد که برای جسم و روان و احساسات مادر نیز بسیار گران تمام می‌شود. بعضی از خانمهایی که سقط جنین دارند ممکن است تراوش شیر از پستان داشته باشند که البته همیشه اینطور نیست.

این اتفاق تا حدود زیادی به این بستگی دارد که طول مدت بارداری چقدر بوده است. واکنش مادر‌ان جنین از دست داده نسبت به تراوش شیر از پستان‌هایشان متفاوت می‌‌تواند باشد؛ برخی اصلا دوست ندارند این اتفاق بیفتد در حالیکه عده‌ای دیگر تصمیم می‌گیرند با شیر خود، بچه‌هایی را که به شیر مادر نیاز دارند تغذیه کنند.

احتمال اضطراب بعد از زایمان وجود دارد

خیلی از زنان و مردانی که به تازگی بچه‌دار شده‌اند دچار اضطراب می‌شوند که دور از انتظار هم نیست. زیرا آنها به تازگی صاحب فرزندی شده‌اند که باید به دقت از او مراقبت کنند و گاهی شرایط می‌تواند واقعا استرس برانگیز شود.

اما اگر یک تازه مادر خیلی زیاد دچار اضطراب و استرس شود به احتمال زیاد اختلال اضطراب بعد از زایمان را تجربه می‌کند. در چنین مواردی لازم است به خود یادآوری کند که تنها نیست و از اطرافیان خود درخواست کمک و همکاری کند. حدود نیمی از موارد گزارش شده از افسردگی و اضطراب بعد از زایمان، با هم روی می‌دهند و ده درصد از تازه مادرها با این اختلال خلقی روبرو خواهند شد.

خیلی وقتها هنگام زایمان به مادر دستور داده می‌‌شود که فشار وارد کند (زور بزند) تا به بیرون راندن کودک کمک کند. اما چیزی که هر کسی نمی‌داند این است که واقعا نیازی به زور زدن مادر نیست. وقتی صحبت از به دنیا آوردن کودک می‌شود، دو نوع فشار وجود دارد: یکی «فشار هدایت شده» نام دارد و نوعی است که زیاد در موردش شنیده‌اید؛ وقتی دهانه‌ی رحم مادر تا 10 سانتیمتر باز می‌‌شود به او گفته می‌شود زور بزند. نوعی دیگر هم «فشار خودبخودی» نام دارد. این نوع فشار، طبیعی‌تر است و بدن هر وقت که خودش بخواهد این فشار را وارد می‌کند.

به دنیا آوردن یک دختر یا پسر کوچولو می‌تواند تغییراتی در بدن‌تان ایجاد کند اما بیشتر این تغییرات معمولا بعد از طی یک پروسه به شرایط نرمال برمی‌گردند، ولی برای ریکاوری کامل بعد از زایمان، به زمان نیاز دارید.

یکی از چیزهایی که اغلب پزشکان با بیماران خود آنطور که باید مطرح نمی‌کنند، پروسه‌ی ریکاوری بعد از زایمان است. مثلا اینکه مادر تازه زایمان کرده تا مدتی درد خواهد داشت و ممکن است خونریزی یا ترشحاتی هم داشته باشد. این اتفاقات دردسرسازند اما موقتی‌اند.

گرفتگی‌های حین بارداری طبیعی‌اند

یکی از بیشمار چیزهایی که پزشکان در موردشان حرفی نمی‌زنند این است که گرفتگی‌های حین بارداری طبیعی‌اند. بله درست است گاهی گرفتگی‌ها ممکن است خطرناک باشند اما همیشه هم اینطور نیست. طی سه ماهه‌ی اول بارداری، رحم بسیار رشد می‌کند و اغلب، علت گرفتگی‌ها در سه ماهه‌ی اول همین است.

برخی از زنها حتی ممکن است احساس کنند در آستانه‌ی شروع پریود هستند اما بعدا متوجه می‌شوند گرفتگی‌های آنها به این دلیل بوده که باردارند! سه ماهه‌ی دوم زمانی است که مادر باردار کمتر ممکن است دچار گرفتگی شود، اما مادرانی که چند قلو باردار هستند ممکن است در این دوره گرفتگی‌هایی داشته باشند زیرا رحم آنها بیشتر منبسط می‌شود. در سه ماهه‌ی سوم نیز گرفتگی‌‌ها شایع‌اند.

پیش از زایمان آنقدر موضوعات مهمی برای نگرانی وجود دارد که دیگر نوبت به شیو کردن نمی‌‌رسد. اما همیشه هستند خانمهایی که دغدغه‌ی این را دارند که قبل زایمان باید شیو بکنند یا نه. به طور کل بهتر است اصلا نگران این موضوع نباشید چون شیو کردن یا نکردن شما تاثیری در زایمان ندارد و برای پزشک هم مهم نیست. اما اگر قرار بر سزارین باشد معمولا شیو کردن لازم است.

یکی دیگر از موارد که معمولا پزشکان به زنان باردار نمی‌گویند این است که ممکن است حین زایمان استفراغ کنند یا مدفوع داشته باشد و به همین دلیل است که توصیه می‌کنند قبل از زایمان چیزی نخورید. استفراغ حین زایمان اغلب بدون اینکه قبلش علامتی داشته باشد روی می‌دهد و اتفاق بدی هم نیست. گاهی نشانه‌ی این است که مادر به خط پایان نزدیک می‌شود! یعنی استفراغ کردن اغلب پیش از شروع زور زدن روی می‌دهد.

بعد از پاره شدن کیسه آب، بیشتر از آنچه فکر می‌کنید برای زایمان وقت دارید

سالهای زیادی است که به مادران باردار هشدار داده می‌شود اگر کیسه آب جنین پاره شد، وقت زایمان است؛ چه بدن مادر آماده‌ی شروع زایمان باشد و چه نه. این هشداری است که در اصل برای اجتناب از عفونت‌های بالقوه‌ی رحم داده می‌‌شود.

اما زمانهایی وجود دارد که لزومی ندارد بعد از پارگی کیسه آب، اینداکشن یا تحریک زایمان انجام شود، مخصوصا اگر هنوز سه تا شش هفته باقی مانده باشد و جنین، نارس باشد، چون هنوز به زمان بیشتری برای رشد کردن داخل رحم مادر نیاز دارد. اما از سویی دیگر، اینداکشن منجر به کاهش نسبی احتمال عفونت‌های محیطی می‌شود. این نوع عفونت، کوریوآمنیونیت نام دارد.

داشتن برنامه‌ای برای زایمان بدون تردید چیز خوبی است چون به هر حال همیشه از قبل آمادگی داشتن و با برنامه پیش رفتن کمک می‌کند روند کار بهتر باشد. اما باید یادتان باشد که برنامه‌ی زایمان هم مانند خیلی از برنامه‌های دیگر ممکن است دستخوش تغییراتی نیز بشود. برنامه‌ی زایمان و تولد کودک‌تان تغییرات زیادی ممکن است بکند. مثلا مادر ممکن است در ابتدا تصمیم بگیرد زایمان طبیعی داشته باشد. سپس وقتی که روز موعود فرا می‌رسد، نظرش عوض شود. ضمنا بر اساس وضعیت سلامت مادر یا جنین نیز ممکن است شرایط تغییر کند.

اگر قرار باشد زایمان در بیمارستان انجام شود معمولا مادر را صاف روی کمر می‌خوابانند و پاهایش را در طرفین قرار می‌دهند یا در وضعیتی شبیه نشسته می‌گذارند. اما واقعیت این است که این پوزیشن‌ها اغلب زایمان را برای مادر یا کودک، راحت‌تر نمی‌کنند. به جای این پوزیشن‌ها، پوزیشن‌های دیگری هستند که ثابت شده بهترند. چمباتمه زدن، ایستادن، نشستن و به یک وری شدن نیز برای پروسه‌ی زایمان بسیار خوبند و اجازه می‌دهند جاذبه به بیرون آوردن جنین کمک کند و زایمان راحت‌تر شود.

اوکسیتوسین هورمونی طبیعی است که در پروسه‌ی زایمان دخیل است و به بدن برای شروع انقباضات کمک می‌کند. خیلی از خانمهایی که در زمانهای گذشته زایمان کرده‌اند می‌توانند به شما بگویند که حین زایمان، پزشک نورهای زیادی را به سمت مادر می‌تاباند تا همه چیز را دقیق‌تر ببیند. اما این کار برای ترشح اوکسیتوسین خوب نیست. زیرا ملاتونین هورمونی است که در نبود نور یا در نور اندک، ترشح می‌شود و گیرنده‌های ملاتونین در رحم واقع شده‌اند و به اوکسیتوسین در پروسه‌ی زایمان کمک می‌کنند.

پزشکان متخصص در کمک به زایمان مادر، عالی عمل می‌کنند اما ماماها نیز همینطورند. ولی زمانهایی وجود دارد که ماما انتخاب بهتری می‌تواند باشد. مثلا زنانی که بارداری‌شان پُر از ریسک است نیاز دارند تحت نظر پزشک باشند زیرا پزشکان آموزش دیده‌اند که چطور موقعیت‌های اورژانسی، عمل جراحی و ... را مدیریت کنند.

 

اما خانمهایی که بارداری سالم و عادی دارند، ماما برایشان مناسب‌تر است. ماماها به دلایل زیادی انتخابهای بسیار خوبی هستند که یکی از آنها کنترل درد است. پزشکان معمولا در چنین مواردی دارو تجویز می‌کنند اما خیلی از زنان باردار ترجیح می‌دهند دارو مصرف نکنند. در چنین مواردی یک ماما تصمیم می‌گیرد درد مادر باردار را با روش‌های دیگری مانند ماساژ یا شیوه‌های طبیعی‌ دیگر تسکین بدهد.

این روزها هر زن بارداری دست کم یکی دو بار سونوگرافی انجام داده است. هفت نوع سونوگرافی وجود دارد: سونوگرافی ترانس واژینال، سونوگرافی داپلر، سونوگرافی پیشرفته، سونوگرافی استاندارد، سونوگرافی سه بعدی، سونوگرافی چهار بعدی و اکوکاردیوگرافی جنین. سونوگرافیها از تکنولوژیهای بسیار بالایی برخوردارند و نسبت به گذشته پیشرفتهای زیادی کرده‌اند اما به این معنی نیست که خطا ندارند. مثلا گاهی ممکن است سونوگرافی به اشتباه نشان بدهد جنین مشکلی دارد یا هیچ مشکلی ندارد.

سونوگرافی می‌تواند ترسناک باشد! چون بعضی از خانمها اصلا دوست ندارند داخل رحم خود را ببینند. اما برای برخی دیگر ممکن است کاملا برعکس باشد. به هر حال سونوگرافی می‌تواند به مادر و پدر منتظر این اطمینان خاطر را بدهد که همه چیز روبراه است. اما واقعا یک سونوگرافی کافیست و بهترین زمان وقتی است که بارداری بین 16 تا 20 هفته است. این زمانی است که اگر مایل باشید می‌توانید جنسیت جنین را بفهمید.

اگر در تاریخ مقرر زایمان نکردید به این معنی نیست که مشکلی وجود داردپ

تاریخی که برای زایمان مادر باردار مقرر می‌شود لزوما قطعی نیست. بچه قرار نیست دقیقا سر تاریخ و ساعت مقرر به دنیا بیاید صرفا به این دلیل که دکتر شما آن تاریخ را مشخص کرده. ممکن است شما تاریخی را که پزشک‌تان تعیین کرده پشت سر بگذارید اما این به معنی وجود مشکل نیست. تاریخ زایمان، تخمینی است و جنین ممکن است یک یا دو هفته زودتر یا دیرتر تصمیم به تولد بگیرد! به عبارتی دیگر، این تاریخ‌های مقرر شده فقط کمک‌تان می‌کنند آماده‌تر باشید اما قطعی نیستند.

تست غیرتهاجمی تشخیص پیش از تولد اختلالات کروموزومی (Cell free DNA test) به دلایل متعددی می‌تواند مفید باشد؛ به والدین این امکان را می‌دهد که بدانند کودک متولد نشده مشکل خاص ژنتیکی دارد یا نه و ضمنا جنسیت جنین را مشخص می‌کند.

مشکل این نوع تست این است که قابل اعتماد نیست. مثلا نتایج تست ممکن است نشان دهد جنین، ریسک بالایی برای آناپلوئیدی دارد اما بعدا معلوم شود سالم است. همه‌ی پدر و مادرها دوست دارند فرزندانشان سالم باشند و این احتمال می‌تواند استرس بسیار زیادی برایشان تولید کند.

تولد یک نوزاد، بزرگترین بخش از زندگی هر پدر و مادریست. هیجان تولد نوزاد و حس عاطفی تازه به وجود آمده همه چیز را شگفت انگیز و زیبا می‌کند. گاهی پدر و مادر دوست دارند هیجان و شادی خود را با دیگران سهیم شوند و در چنین شرایط ی سایر اعضای خانواده به اتاق زایمان دعوت می‌شوند. اما در مواردی دیگر، پدر و مادر ِ منتظر ترجیح می‌دهند اولین لحظات تولد کودک‌شان در خلوت خودشان و بدون حضور هیچکس دیگری بجز تیم پزشکی باشند. این لحظات، سهم پدر و مادر کودک هستند و آنها این حق را دارند که سه نفره این شادی را برگزار کنند و کاملا متعلق به خودشان باشند.

بعضی از خانمها از ریزش موهای خود بعد از زایمان متعجب و نگران می‌شوند. تقریبا تا چهار ماه بعد از زایمان، بیشترین احتمال ریزش مو وجود دارد. باید بدانید که موهای شما قبل از تولد یک سالگی کودک‌تان برخواهند گشت، پس نگران نباشید.

 

 خون بند ناف، خونی است که بعد از تولد در بند ناف و جفت باقی مانده و معمولا دور ریخته می‌شود، در حالی که می‌توان با نگهداری آن برای سال‌های طولانی به افراد نیازمند پیوند مغز استخوان کمک کرد. این خون غنی از سلول‌های بنیادی است؛ سلول‌هایی که می‌توانند بسیاری از بیماری‌های خطرناک از جمله سرطان را درمان کنند.

نگهداری این خون به دو صورت عمومی و خصوصی انجام می‌شود؛ یعنی شما می‌توانید خون بند ناف فرزندتان را با پرداخت هزینه در بانک‌های خصوصی فقط برای خانواده خود نگهداری کنید یا بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای با اهدای آن به بانک‌های عمومی به درمان افراد غریبه کمک کنید.

100 هزار سلول بنیادی در هر سی‌سی خون بند ناف خون بند ناف یا ژله وارتون خونی است که بعد از زایمان در طناب ناف باقی می‌ماند. این خون تیره‌رنگ است و حجم آن به طور متوسط به 60 سی‌سی می‌رسد. البته به‌ندرت حجم آن 75 سی‌سی نیز می‌شود.

یک لیوان آب حدود 250 سی‌سی است، بنابراین میزان این خون تقریبا از نصف یک لیوان آب هم کمتر است. هر سی‌سی از خون بند ناف 100 هزار سلول بنیادی دارد. البته سلول‌های بنیادی در افراد بزرگسال هم در مغز استخوان وجود دارند. این سلول‌ها مولتی‌پتانسیل هستند و تقریبا قابلیت تبدیل شدن به تمامی بافت‌های بدن انسان را دارند.

درواقع سلول‌های بنیادی با قرار گرفتن در شرایط مستعد بافتی و سلولی می‌توانند به سلول‌های خونساز، سلول‌های سیستم ایمنی، سلول‌های عضله قلب، سلول‌های کبد، سلول‌های بافت استخوانی، سلول‌های اعصاب و... تبدیل شوند.

درمان 71 نوع بیماری با خون بند ناف
امروزه تقریبا در درمان 71 نوع بیماری بشر می‌توان از خون بند ناف استفاده کرد. در کشور ما نیز چند بیماری به طور روزمره با کمک سلول‌های بنیادی درمان می‌شوند، از جمله کم‌خونی ارثی، سرطان خون حاد یا لوسمی و کم‌خونی آپلاستیک در کودکان. این خون در گذشته معمولا بعد از زایمان دور ریخته می‌شد اما هم‌اکنون در ایران 3 بانک بزرگ خون بند ناف آن را طبقه‌بندی و نگهداری می‌کنند.

بانک بیمارستان شریعتی، بانک مرکز رویان و بانک سازمان انتقال خون ایران در این زمینه جزو مراکز پیشرو دنیا هستند. پیوند مغز استخوان در ایران تقریبا از سال 68 آغاز شد و تا امروز آمار آن در کشور بسیار بالا بوده است. کشور ما در این زمینه تجربه‌های بومی منحصربه‌فردی دارد.

مراحل درخواست برای جمع‌آوری خون بند ناف نوزاد
مادری که می‌خواهد خون بند نافش را نگه دارد باید قبل از زایمان موضوع را با پزشک زنان خود مطرح کند و به یکی از مراکز نگهداری خون بند ناف مراجعه داشته باشد تا کارکنان بانک خون به موقع در اتاق زایمان حضور پیدا کرده و خون بند ناف را به طور استریل جمع‌آوری کنند. این خون در اسرع وقت به بانک فرستاده می‌شود و در فریزرهای تانک ازت در دمای منفی 80 درجه سانتی‌گراد برای سال‌های طولانی نگهداری می‌شود.

به این ترتیب خون بند ناف هم برای خود نوزاد و هم برای فرزندان دیگر مادر و هم برای افراد غریبه در آینده قابل‌استفاده خواهد بود. البته وزن گیرنده خون نباید بیشتر از 20 کیلوگرم باشد. خون بند ناف مزایای بسیاری دارد. این خون به سادگی جمع‌آوری می‌شود، بدون نیاز به آماده‌سازی خیلی پیچیده قابل‌استفاده است و ارزان تمام می‌شود. علاوه براین واکنش پیوند برای میزبان خیلی کم رخ می‌دهد.

خون بند ناف، یک نعمت خداداد
بیماری برگر از دیگر بیماری‌های قابل‌درمان با استفاده از خون بند ناف است. در این بیماری رگ‌ها در اندام‌های انتهایی بدن بسته می‌شوند و بافت سیاه می‌شود. همچنین این خون در ترمیم‌های عصبی پارکینسون کاربرد دارد. تعداد بیماری‌های قابل‌درمان با خون بند ناف زیاد است اما به طور عمده این خون در سرطان خون کودکان و نوزادان، بیماری‌های نقص سیستم ایمنی، بیماری فانکونی، بیماری هورنر و... کاربرد دارد.

نگهداری خون بند ناف در بانک خصوصی یا عمومی
بانک‌های خصوصی و دولتی نگهداری‌کننده خون بند ناف، تفاوت عمده‌ای از نظر روش کار و مراحل قانونی اهدا، جمع‌آوری و نگهداری خون ندارند. شرایط نگهداری خون در تمام بانک‌ها کاملا تحت نظر وزارت بهداشت و درمان است. هزینه‌های این بانک‌ها نیز از طرف وزارت بهداشت اعلام می‌شود و نباید خیلی بالا باشد. این هزینه‌ها برای کارکنان و نگهداری خون در تانک ازت پرداخت می‌شوند.

درواقع خصوصی‌سازی امتیازی است که دولت به بخش‌های خصوصی می‌دهد تا در این زمینه گسترش پیدا کنند و بتوانند خدمات خود را در اختیار مردم بگذارند. بنابراین از نظر کیفیت کار بین این بانک‌ها تفاوتی وجود ندارد. افراد می‌توانند خون بند ناف را فقط برای خانواده خودشان فریز کنند یا آن را به بانک‌های عمومی اهدا کنند تا اگر فرد غریبه‌ای با آن تطابق بافتی داشته باشد، بتواند از این خون استفاده کند.

پیوند سلول‌های بنیادی یک نوع تزریق خون است
پیوند سلول‌های بنیادی درواقع یک نوع تزریق خون است. این سلول‌ها 3 خاصیت ویژه دارند؛ خیلی سریع رشد می‌کنند، مولتی‌پتانسیل هستند و به بافت‌های مختلف تبدیل می‌شوند. آنتی‌ژن‌ها یا گیرنده‌های سلول‌های بنیادی نیز آشیانه‌جو هستند و وقتی داخل رگ گیرنده تزریق می‌شوند، بعد از چرخش کوتاهی در بدن به صورت خودکار داخل مغز استخوان قرار می‌گیرند و آنجا مستقر می‌شوند.

درواقع این سلول‌ها وارد سیستم هماتوپویتیک بدن ‌شده، سپس به کبد، طحال، ریه و... منتقل می‌شوند و با بافت‌های مجاور خود روابط سلولی برقرار می‌کنند. در ادامه نیز شروع به رشد می‌کنند و سلول‌های مورد نظر بدن را می‌سازند.

جمع‌آوری این خون برای مادر و نوزاد بی‌ضرر است.

 

 

 

پوشیدن کفش های راحتی در آغاز هفته هشتم بارداری که ممکن است کم کم با اضافه وزن رو به رو شوید، توصیه می شود. وقتی صحبت از مدل کفش بارداری می‌شود، خیلی‌ها تصور می کنند کفش مناسب احتمالاً باید ظاهر خوبی نداشته باشد؛ اما اصلاً این‌طور نیست.

 

این روزها آن قدر تنوع کفش زیاد است که برای ست کردن لباس با یک جفت کفش شیک و زیبا اما درعین حال راحت، هیچ مشکلی نخواهید داشت؛ اما تابه حال از خودتان پرسیده‌اید که چرا انتخاب مدل کفش در دوران بارداری اهمیت زیادی دارد؟ به تدریج که در دوران بارداری وزنتان بالا می‌رود به کفشی نیاز پیدا می کنید که بتواند وزن شما را تحمل کند. استفاده از کفش مناسب علاوه بر اینکه پای شما را از آسیب های فیزیکی مانند خراش بر اثر تماس با اشیاء تیز دور نگه می‌‌دارد، مانع عفونت و قارچی شدن پاهایتان نیز می‌شود.

 

 

اگر بدون دلیل مشخص یا سابقه بیماری قبلی احساس درد در ناحیه گردن، ران و پشت کمرتان می‌کنید و از قضا یک خانم باردار هم هستید، این اتفاق نشان می‌دهد که ممکن است کفشی که می‌پوشید چندان باکیفیت و راحت نباشد. مدل کفش بارداری شما ارتباط مستقیمی با راحتی سایر اندام‌های شما از جمله گردن و کمر دارد. به همین دلیل باید در این دوران سراغ مناسب ترین و راحت ترین کفش بروید.

 

زیره کفش: اگر زیره کفشی که انتخاب می‌کنید مناسب نباشد، ممکن است هنگام راه رفتن بر روی سطوح لغزنده تعادل خود را از دست بدهید. در انتخاب مدل کفش بارداری دقت کنید که زیره کفش مورد نظرتان صاف نباشد. ابتدا زیره کفش را خم‌کنید تا از انعطاف‌پذیری آن مطمئن شوید. علاوه بر زیره کفش حتماً به رویه آن هم توجه کنید. بهترین رویه کفش چرم است و اگر به دنبال یک کفش مناسب برای دورهمی‌های رسمی هستید حتماً رویه کفشتان را چرمی انتخاب کنید.

 

خیلی طبیعی است که در دوران بارداری هم‌زمان با اضافه‌وزنتان سایز پاهایتان نیز تغییر کند. دلیل این اتفاق فشاری است که به پاها وارد می‌شود. تجمع آب در بافت پاها باعث تورم آن‌ها شده و در نتیجه وقتی از کفش معمولی استفاده می‌کنید، احساس راحتی نخواهید کرد. در واقع می‌توان گفت در دوران بارداری سایز پاها تقریباً نیم سایز افزایش پیدا می‌کند و در بعضی از خانم‌ها این افزایش سایز همیشگی است.

 

پاهای شما رشد کرده و کفش‌های قدیمی دیگر برایتان تنگ می‌شوند؛ به همین دلیل باید مدل کفش بارداری‌تان را متناسب با تغییرات به وجود آمده انتخاب کنید. انتخاب مدل کفش مناسب برای بارداری علاوه بر اینکه باعث راحتی پاهایتان می‌شود؛ درعین‌حال به حالت و وضعیت ایستادن شما هم کمک زیادی می‌کند. مخصوصاً اینکه از درد کمر و پاشنه پایتان تا حدود زیادی جلوگیری می‌کند.

 

این مدل کفش بارداری بهترین دوست زنان باردار است. با داشتن این کفش‌ها نیازی به خم شدن و بستن بند کفش نیست و درعین حال خیلی راحت می توانید آن را بپوشید و از پایتان خارج کنید؛ اما در انتخاب این‌گونه کفش‌ها دقت کنید که لایه داخلی کفش پلاستیکی نباشد و وقتی کفش را خم می‌کنید انعطاف‌پذیری داشته باشد.

 

 

اگر دلتان می خواهد کفش تان خیلی تخت و صاف نباشد، هیچ ایرادی ندارد که از کفش پاشنه بلند استفاده کنید. البته این خیلی طبیعی است که مدل کفش بارداری شما پاشنه خیلی بلند نداشته باشد. کفش های راحت و درعین حال زیبایی طراحی شده که با وجود داشتن پاشنه کوتاه برای بارداری مناسب است و در هنگام راه رفتن با آن هیچ آسیبی تهدیدتان نمی کند.

 

 

اگر به دنبال خرید کفش کتانی مناسب در دوران بارداری تان هستید حتماً به جنس کف آن توجه کنید. کفش کتانی که جنس کف آن از لاستیک باشد و در لبه های بیرونی آن نوعی شیار یا دندانه طراحی شده باشد، خطر لغزیدن در هنگام راه رفتن را تا میزان قابل توجهی کاهش می دهد. این مدل کفش بارداری برای پیاده روی و یا استفاده در باشگاه بسیار مناسب است و در آن احساس راحتی خواهید کرد.

 

 

در انتخاب مدل کفش بارداری باید همه نکات کلی که در مورد زیره و رویه کفش برایتان گفته‌ایم، رعایت کنید و فراموش نکنید که در این مورد هیچ استثنایی وجود ندارد؛ برای مثال اگر بنا بر شرایط می‌خواهید از صندل استفاده کنید حتماً به کف صندل توجه کنید. کف صندل نباید به گونه‌ای باشد که در هنگام استفاده باعث لیز خوردن شما شود. همچنین بهتر است صندلی انتخاب کنید که به راحتی بتوانید آن را بپوشید و مهم‌تر از همه در آن احساس راحتی کنید. از پوشیدن صندل‌های لا انگشتی خودداری کنید، چون از پا حمایت کافی نمی‌کنند و فشار زیادی به کمرتان وارد خواهند کرد.

 

 

در انتخاب مدل کفش بارداری حتماً به قوسی که در قسمت وسط کفش وجود دارد، دقت کنید. وجود این قوس باعث می‌شود که در هنگام استفاده از کفش در ناحیه کمرتان درد را تجربه نکنید. این کفش‌ها نسبت به کفش هایی که کف صاف و بدون قوسی دارند، بیشتر مناسب حال و احوال خانم های باردار است.