<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[تالار گفتمان سورنا - روانشناسی کودکان]]></title>
		<link>https://forum.gnsorena.ir/</link>
		<description><![CDATA[تالار گفتمان سورنا - https://forum.gnsorena.ir]]></description>
		<pubDate>Wed, 27 May 2026 01:48:42 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[اعتماد به نفس کودکان در سن پایین]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=5075</link>
			<pubDate>Tue, 20 Sep 2022 12:11:21 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=609">soni88</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=5075</guid>
			<description><![CDATA[به نظرتون اموزش <a href="https://www.bishtarazyek.com/%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">راه های افزایش اعتماد به نفس در کودکان</span></a> چقدر در ایجاد حس با ارزشی موثره؟]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[به نظرتون اموزش <a href="https://www.bishtarazyek.com/%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">راه های افزایش اعتماد به نفس در کودکان</span></a> چقدر در ایجاد حس با ارزشی موثره؟]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[عزت نفس کودکان رو با رفتار هاتون بالا ببرید]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=3802</link>
			<pubDate>Sat, 27 Mar 2021 11:56:33 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=199">reyhanes7770</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=3802</guid>
			<description><![CDATA[مهم ترین ویژگی کودکان عزت نفس و اعتماد به نفسشونه که اگر از همون کودکی تقویت نشه قطعا مشکلات زیادی رو به بار میاره حالا برای اینکه بتونیم با رفتار هامون این ویژگی رو در کودکان تقویت کنیم راهکار هایی وجود داره که من راهکار های جامعی رو در مقاله <a href="https://mahdavinasab.com/increased-self-esteem-in-children/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">افزایش عزت نفس در کودکان</a> مطالعه کنم و اگر شما هم دوست داشتید در این رابطه چیز های بیشتری بدونید حتما این قاله رو مطالع کنید]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[مهم ترین ویژگی کودکان عزت نفس و اعتماد به نفسشونه که اگر از همون کودکی تقویت نشه قطعا مشکلات زیادی رو به بار میاره حالا برای اینکه بتونیم با رفتار هامون این ویژگی رو در کودکان تقویت کنیم راهکار هایی وجود داره که من راهکار های جامعی رو در مقاله <a href="https://mahdavinasab.com/increased-self-esteem-in-children/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">افزایش عزت نفس در کودکان</a> مطالعه کنم و اگر شما هم دوست داشتید در این رابطه چیز های بیشتری بدونید حتما این قاله رو مطالع کنید]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[چرا کودک من اعتماد به نفس نداره؟]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=3575</link>
			<pubDate>Wed, 09 Dec 2020 08:34:45 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=195">sara745</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=3575</guid>
			<description><![CDATA[یکی از مشکلات رایجی که امروزه بیشتر والدین درگیرش هستن نداشتن اعتماد به نفس کودکان هست <br />
عدم اعتماد به نفس از دوران کودکی باعث میشه که توی سنین بالاتر بچه ها نتونن قدرت نه گفتن رو داشته باشن و اتفاقات بدی براشون پیش بیاد و یا اینکه نتونن از حقشون دفاع کنن و بزارن حقشون خورده بشه و بسیاری از مشکلات دیگر که به دلیل عدم اعتماد به نفس به وجود میاد <br />
<a href="https://mahdavinasab.com/15-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">راههای افزایش اعتماد به نفس در کودکان </a>یکی از درمان هایی است که می تونیم با تمرین تکنیک ها این ویژگی رو در کودکمون تقویت کنیم]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[یکی از مشکلات رایجی که امروزه بیشتر والدین درگیرش هستن نداشتن اعتماد به نفس کودکان هست <br />
عدم اعتماد به نفس از دوران کودکی باعث میشه که توی سنین بالاتر بچه ها نتونن قدرت نه گفتن رو داشته باشن و اتفاقات بدی براشون پیش بیاد و یا اینکه نتونن از حقشون دفاع کنن و بزارن حقشون خورده بشه و بسیاری از مشکلات دیگر که به دلیل عدم اعتماد به نفس به وجود میاد <br />
<a href="https://mahdavinasab.com/15-%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">راههای افزایش اعتماد به نفس در کودکان </a>یکی از درمان هایی است که می تونیم با تمرین تکنیک ها این ویژگی رو در کودکمون تقویت کنیم]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[نحوه اجرای اصول روانشناسی کودک توسط والدین]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=3245</link>
			<pubDate>Sun, 23 Aug 2020 17:44:59 +0430</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=176">mobin88</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=3245</guid>
			<description><![CDATA[روانشناسی کودک و نوجوان<br />
<br />
در ادامه به برخی از مهمترین اصول روانشناسی کودک اشاره میکنیم:<br />
<br />
1- رعايت ثبات در رفتار با كودك؛ به اين معنا كه والدين به اصول تربيتی پايبند باشند چرا كه این ثبات،موجب ايجاد نوعی امنيت خاطر در کودک شود.<br />
<br />
2- همسو بودن والدین در شیوه های تربیتی حائز اهمیت است، تا فرزند شما در يادگيری اصول دچار دوگانگی نشود.<br />
<br />
3- نقش تقلید کودکان از والدین خود، در شیوه های تربیتی نکته دیگری ست که نباید نادیده گرفته شود.<br />
<br />
4- براي ارتباط برقرار كردن با كودك از شيوه گوش دادن فعال استفاده كنيد.<br />
<br />
5- برای فرزندتان الگوی مناسبی باشيد و آنچه را كه خود به آن عمل ميكنيد را از كودك خود بخواهيد.<br />
<br />
6- برای كودك محدودتهايی در آزادی قرار دهيد تا مطابق يك اصول درست و منطقی مهارتهای زندگی را بياموزد.<br />
<br />
7- همه خواسته های كودك لازم نيست برآورده شود؛ تحمل اندکی ناکامی متناسب با سطح رشدی کودک در فرآیند تربیت او لازم است.<br />
<br />
8- در مورد شكستهای كودك خود ميانه رو باشد؛ او را مورد تحقیر و سرزنش قرار ندهید و شكست هایش را بزرگ نكنيد.<br />
<br />
 <br />
<br />
چه موضوعاتی در روانشناسی کودک مورد توجه قرار میگیرد؟<br />
رواشناسی کودک به مطالعه ابعاد مختلف رشدی در کودک، بررسی نیازهای کودک در هر مرحله رشدی، سبک های فرزند پروری و پیشگیری و درمان مشکلات روحی یا رفتاری در کودکان می پردازد. که در ادامه به طور خلاصه توضیح میدهیم:<br />
<br />
 <a href="https://bestkid.ir/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9%d8%a7%d9%86/%d9%88%d8%b1%d8%b2%d8%b4-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa%db%8c/%d9%88%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86-%d9%87%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d9%82%d8%af.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">بهترین ویتامین ها برای افزایش قد (کودکان و نوجوانان)</a><br />
<a href="https://honarfardi.com/career-skills-tutorial/invest-in-the-stock-exchange/what-is-stock-exchange/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">بورس چیست؟ چگونه به بازار بورس وارد شویم؟ (برای مبتدیان) </a><br />
<a href="https://honarfardi.com/public-skills/routine/treat-puffy-eyes/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">درمان فوری پف اطراف چشم (و جلوگیری از آن بصورت دائمی)</a><br />
<a href="https://bestkid.ir/%d8%aa%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b2%d8%a7%d8%af%d8%a7%d9%86/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1/%d9%85%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b2%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d8%b4%db%8c%d8%b1%d8%af%d9%87%db%8c.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">مترونیدازول در شیردهی: مفید یا مضر؟ بهترین روش مصرف</a><br />
<a href="https://honarfardi.com/career-skills-tutorial/invest-in-the-stock-exchange/required-skills/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">مهارت های لازم برای موفقیت در بورس ایران</a><br />
<br />
<br />
<br />
1- مطالعه ابعاد مختلف رشدی در کودک<br />
مبحث رشد، ابعاد مختلف جسمی، عاطفی، روانی، شخصیتی، توانایی های شناختی، اخلاقی و... را مورد بررسی قرار میدهد. روانشناسی کودک با بررسی و مطالعه همه جانبه رشد در حوزه های مختلف، شرایطی را فراهم میکند تا شما بتوانید متناسب با سطح رشدی کودک خود با او ارتباط برقرار کنید و آموزش های لازم را متناسب با سن او اعمال کنید.<br />
<br />
2- بررسی نیازهای کودک در هر مرحله رشدی<br />
کودک در هر مرحله رشدی نیارهایی دارد که متناسب با سن او برخی از نیازها در اولویت قرار میگیرند. توجه به این نیازها باعث میشود که کودکتان مطابق هنجار ها، رشد یابد و نیازهای روحی و جسمی اش به شیوه ای مناسب رفع شوند.<br />
<br />
3- مطالعه در مورد سبک فرزندپروری<br />
سبک فرزند پروری از موضوعات اساسی در روانشناسی کودک است. آگاهی و دانش والدین در مورد شیوه های فرزند پروری مناسب، فرصتی استثنایی برای کودک فراهم می آورد تا در آینده فردی سازگار و بدون اختلالات روانی باشد. در واقع در بهزیستی روانی فرد تاثیر چشمگیری دارد.<br />
<br />
4- پیشگیری و درمان مشکلات روحی یا رفتاری<br />
یکی دیگر از حوزه هایی که در روانشناسی کودک مورد توجه قرار میگیرد، مشکلات روحی و رفتاری در کودکان است. با توجه به اینکه کودکان درک صحیحی از هیجانات خود ندارند و از طرفی در ابراز هیجانات خود نیز مشکل دارند، بروز مشکلات رفتاری در آنها بسیار شایع است. در صورتی که برای درمان آن اقدام نشود ممکن است به اختلالات روانی تبدیل شوند که پیامدهای منفی آن زندگی کودک را به کلی تحت تاثیرات منفی خود قرار میدهد.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[روانشناسی کودک و نوجوان<br />
<br />
در ادامه به برخی از مهمترین اصول روانشناسی کودک اشاره میکنیم:<br />
<br />
1- رعايت ثبات در رفتار با كودك؛ به اين معنا كه والدين به اصول تربيتی پايبند باشند چرا كه این ثبات،موجب ايجاد نوعی امنيت خاطر در کودک شود.<br />
<br />
2- همسو بودن والدین در شیوه های تربیتی حائز اهمیت است، تا فرزند شما در يادگيری اصول دچار دوگانگی نشود.<br />
<br />
3- نقش تقلید کودکان از والدین خود، در شیوه های تربیتی نکته دیگری ست که نباید نادیده گرفته شود.<br />
<br />
4- براي ارتباط برقرار كردن با كودك از شيوه گوش دادن فعال استفاده كنيد.<br />
<br />
5- برای فرزندتان الگوی مناسبی باشيد و آنچه را كه خود به آن عمل ميكنيد را از كودك خود بخواهيد.<br />
<br />
6- برای كودك محدودتهايی در آزادی قرار دهيد تا مطابق يك اصول درست و منطقی مهارتهای زندگی را بياموزد.<br />
<br />
7- همه خواسته های كودك لازم نيست برآورده شود؛ تحمل اندکی ناکامی متناسب با سطح رشدی کودک در فرآیند تربیت او لازم است.<br />
<br />
8- در مورد شكستهای كودك خود ميانه رو باشد؛ او را مورد تحقیر و سرزنش قرار ندهید و شكست هایش را بزرگ نكنيد.<br />
<br />
 <br />
<br />
چه موضوعاتی در روانشناسی کودک مورد توجه قرار میگیرد؟<br />
رواشناسی کودک به مطالعه ابعاد مختلف رشدی در کودک، بررسی نیازهای کودک در هر مرحله رشدی، سبک های فرزند پروری و پیشگیری و درمان مشکلات روحی یا رفتاری در کودکان می پردازد. که در ادامه به طور خلاصه توضیح میدهیم:<br />
<br />
 <a href="https://bestkid.ir/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9%d8%a7%d9%86/%d9%88%d8%b1%d8%b2%d8%b4-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa%db%8c/%d9%88%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86-%d9%87%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d9%82%d8%af.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">بهترین ویتامین ها برای افزایش قد (کودکان و نوجوانان)</a><br />
<a href="https://honarfardi.com/career-skills-tutorial/invest-in-the-stock-exchange/what-is-stock-exchange/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">بورس چیست؟ چگونه به بازار بورس وارد شویم؟ (برای مبتدیان) </a><br />
<a href="https://honarfardi.com/public-skills/routine/treat-puffy-eyes/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">درمان فوری پف اطراف چشم (و جلوگیری از آن بصورت دائمی)</a><br />
<a href="https://bestkid.ir/%d8%aa%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b2%d8%a7%d8%af%d8%a7%d9%86/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1/%d9%85%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b2%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d8%b4%db%8c%d8%b1%d8%af%d9%87%db%8c.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">مترونیدازول در شیردهی: مفید یا مضر؟ بهترین روش مصرف</a><br />
<a href="https://honarfardi.com/career-skills-tutorial/invest-in-the-stock-exchange/required-skills/" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">مهارت های لازم برای موفقیت در بورس ایران</a><br />
<br />
<br />
<br />
1- مطالعه ابعاد مختلف رشدی در کودک<br />
مبحث رشد، ابعاد مختلف جسمی، عاطفی، روانی، شخصیتی، توانایی های شناختی، اخلاقی و... را مورد بررسی قرار میدهد. روانشناسی کودک با بررسی و مطالعه همه جانبه رشد در حوزه های مختلف، شرایطی را فراهم میکند تا شما بتوانید متناسب با سطح رشدی کودک خود با او ارتباط برقرار کنید و آموزش های لازم را متناسب با سن او اعمال کنید.<br />
<br />
2- بررسی نیازهای کودک در هر مرحله رشدی<br />
کودک در هر مرحله رشدی نیارهایی دارد که متناسب با سن او برخی از نیازها در اولویت قرار میگیرند. توجه به این نیازها باعث میشود که کودکتان مطابق هنجار ها، رشد یابد و نیازهای روحی و جسمی اش به شیوه ای مناسب رفع شوند.<br />
<br />
3- مطالعه در مورد سبک فرزندپروری<br />
سبک فرزند پروری از موضوعات اساسی در روانشناسی کودک است. آگاهی و دانش والدین در مورد شیوه های فرزند پروری مناسب، فرصتی استثنایی برای کودک فراهم می آورد تا در آینده فردی سازگار و بدون اختلالات روانی باشد. در واقع در بهزیستی روانی فرد تاثیر چشمگیری دارد.<br />
<br />
4- پیشگیری و درمان مشکلات روحی یا رفتاری<br />
یکی دیگر از حوزه هایی که در روانشناسی کودک مورد توجه قرار میگیرد، مشکلات روحی و رفتاری در کودکان است. با توجه به اینکه کودکان درک صحیحی از هیجانات خود ندارند و از طرفی در ابراز هیجانات خود نیز مشکل دارند، بروز مشکلات رفتاری در آنها بسیار شایع است. در صورتی که برای درمان آن اقدام نشود ممکن است به اختلالات روانی تبدیل شوند که پیامدهای منفی آن زندگی کودک را به کلی تحت تاثیرات منفی خود قرار میدهد.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[رفتارهایی که نشان میدهد کودک شما در آینده مهندس میشود !]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=2534</link>
			<pubDate>Sun, 24 Feb 2019 11:03:44 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=2534</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="https://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/engineer1-job-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="https://www.beytoote.com/images/stories/fun/engineer-job-children22.jpg" loading="lazy"  width="438" height="283" alt="[تصویر:  engineer-job-children22.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">نشانه هایی که نشان میدهد کودکان در آینده مهندس میشوند</span></span><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> </span></span></span></span></span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">شما می توانید استعداد های کودکان خود را با توجه به علاقه ی او به فعالیت ها و حرکاتش و برخورد او در مواقع مختلف کشف کنید. استعداد بعضی از کودکان کاملا برای اطرافیان قابل مشاهده است و میتوانند از طریق رفتارهایی که کودکان نشان میدهند شغل آینده کودکان را پیش بینی کرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #008000;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">عوامل تاثیر گذار در انتخاب شغل کودکان:</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #003300;" class="mycode_color">1- </span></span><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #003300;" class="mycode_color">[b]استعداد</span><br />
</span>[/b]<span style="color: #000000;" class="mycode_color">با مشاهده و کشف حوزه های استعداد طبیعی کودک می توانید به او کمک کنید تا دیده، شنیده و فهمیده شود اما به یاد داشته باشید در عین حال که برای دستیابی کودک به استعدادهای بالقوه اش تلاش می کنید، هدف نهایی شما باید عشق ورزی بی قید و شرط به کودک به خاطر خودش باشد.</span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">2- </span></span><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">[b]اسباب بازی کودکان:</span>[/b]</span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">اسباب بازی کودکان می‌تواند روی انتخاب شغل آینده آنان تاثیر بگذارد، انواع اسباب بازی پیام‌های متفاوتی دارد که چه کارهایی برای دختران و پسران مناسب است و بر تحصیل و انتخاب شغل کودکان در آینده تاثیر خواهند داشت.<br />
<br />
اسباب بازی هایی که با توجه به جنسیت بچه ها ساخته می شوند به طور ویژه خطر اینکه دختران را از علوم و ریاضیات روی گردان کند افزایش می دهد. از پدر ومادرها میخواهیم برای دخترانشان لوگو بخرند تا آنها را به مهندسی نیز ترغیب کنند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #003300;" class="mycode_color">3-  رفتار والدین:</span></span><br />
پدر و مادر ها نیز باید با تعیین هدف و برنامه ریزی برای کودکان به پیشرفت آن ها کمک کنند. در تعیین هدف باید دقت کنید که هدفی را انتخاب کنید که کودکتان را برای رسیدن به آن هدف به وجد بیاورید و او مشتاق باشد تا هدف را دنبال کند. زیرا اگر هدفی سطحی را تعیین نمایید کودک آن هدف را جدی نمی گیرد و اهمیتی برایش ندارد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="https://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/engineer1-job-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="https://www.beytoote.com/images/stories/fun/engineer-job-children23.jpg" loading="lazy"  width="438" height="404" alt="[تصویر:  engineer-job-children23.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان مهندس سخت و هوشمندانه کار می کنند</span></span></span></span></span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #008000;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">رفتارهایی از کودکان که نشان میدهد در آینده مهندس میشوند:</span></span><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">آنها علاقه به ساختن دارند</span></span><br />
او عاشق ساختن برج با بلوک های خانه سازی است و از بازی کردن با ماشین ها لذت می برد. ممکن است کمی کلیشه به نظر برسد که مهندسان همواره در حال ساخت و ساز هستند، اما کودکان که از بازی با اسباب بازی های ساختنی لذت می برند، ممکن است به سمت این حرفه جذب شوند. این کودکان کسانی هستند که چیزهایی را می سازند تا ببینند کار می کند یا نه، نه فقط برای مشاهده ساختار.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کودکانی که در آینده مهندس میشوند اجزا را جدا می کنند</span></span><br />
او به شدت دوست دارد کشف کند که اشیا مختلف چگونه کار می کنند و به دلیل ممکن است اجزای وسایل گوناگون را باز کند و تلاش کند تا شیوه کارکرد آن را کشف کند و دوباره آنها را روی هم سوار کند. شما ممکن است فکر کنید که فرزند شما فقط در حال خراب کردن است، اما یک لحظه نگاه کنید به اینکه چگونه آنها بازی می کنند. اگر فرزندتان اجزای متحرک را از هم جدا می کند و دوباره سعی می کند به هم متصل کند، ممکن است شما با یک مهندس آینده روبرو باشید. ممکن است این کار از شما هزینه زیادی بگیرد، اما سعی کنید فرزندتان را تشویق کنید که همچنان به کشف کارکرد وسایل ادامه بدهد. خرید اسباب بازی های ارزان قیمت را مد نظر قرار بدید و اجازه دهید فرزند شما آنها را از بین ببرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">آنها متمرکز هستند</span></span><br />
یکی از علامت های مهم، می تواند میزان تمرکز کودکتان باشد. مهندسان آینده اغلب قادر به تمرکز در جنبه های ظریف از یک کار هستند که ممکن است دیگران را خسته کند. فرزند شما ممکن است بر روی همه چیز با شدت تمرکز نداشته باشد، اما موضوعات مهم او را جذب می کند.<br />
 </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کودکان مهندس سخت و هوشمندانه کار می کنند</span></span><br />
مهندسان مشهور هستند به انجام کارهای بزرگ به صورت کارآمد. اگر فرزند شما یک روش عالی برای تکمیل تکالیفش داشته باشد یا روش کارآمدتری برای انجام کارها داشته باشد، ممکن است یک مهندس آینده باشد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کودکان مهندس اولویت بندی متفاوتی دارند</span></span><br />
مهندسان آینده، با اهمیت دادن زیاد به چیزهایی که برای آنها مهم هستند، اغلب به دیگر جنبه های زندگی خود لطمه می زنند. اگر فرزند شما بیشتر از ساختن لذت می برد تا بازیهای مرسوم بچه های دیگر، یا بیشتر وقت خواندن کتاب لذت می برد تا وقت گذراندن با بچه های دیگر؛ ممکن است یک مهندس آینده باشد. بسیاری از مهندسان دارای مهارت های اجتماعی فراوان هستند، اما اکثر آنها کارهای خود را بر روی اولویت های خاص تنظیم می کنند.<br />
<br />
در زمینه های مختلف به مهندسان نیاز زیادی وجود دارد. اینها افرادی هستند که بسیاری از محصولات صنعتی و مصرفی که زندگی ما را تعریف می کنند، ساخت، نگهداری و بهبود می دهند. اگر فرزند شما به نظر میرسد یک مهندس آینده است، او را تشویق کنید تا به یک حرفه عالی برسد که به آن علاقمندند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">ویژگی های بالا نشانگر این است که کودک شما احتمالا یک یادگیرنده دیداری-فضایی است. کودکانی که از فعالیت های بالا لذت می برند احتمالا در آینده مکانیک، مهندس، معمار، مخترع یا دانشمند می شوند.<br />
<br />
در صورت مشاهده این خصوصیات در کودک بهتر است اسباب بازی ها و بلوک های خانه سازی در اختیار کودک قرار دهید تا کودک فرصت خلق، نابودی و خلق مجدد داشته باشد. او را تشویق کنید تا با جعبه های خالی مواد غذایی یا هر چیز دیگری که در خانه پیدا می کند، کاردستی درست کند.<br />
<br />
او را به مراکز و زمین ها بازی ببرید که امکان اکتشاف از طریق دست ورزی وجود دارد و از هر فرصتی برای نشان دادن و معرفی اشیا مکانیکی مانند چراغ راهنمایی و رانندگی به کودک استفاده کنید.<br />
<br />
این دسته از کودکان به این دلیل که علاقه زیادی به کشف و دستکاری اشیا دارند ممکن است در معرض خطر قرار بگیرند و به همین دلیل باید همیشه مواظب باشید تا به وسایل برقی یا اشیا تیز نزدیک نشوند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">گردآوری:<span style="color: #0000ff;" class="mycode_color"> بخش کودکان بیتوته</span></span></span></span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="https://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/engineer1-job-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="https://www.beytoote.com/images/stories/fun/engineer-job-children22.jpg" loading="lazy"  width="438" height="283" alt="[تصویر:  engineer-job-children22.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">نشانه هایی که نشان میدهد کودکان در آینده مهندس میشوند</span></span><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> </span></span></span></span></span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">شما می توانید استعداد های کودکان خود را با توجه به علاقه ی او به فعالیت ها و حرکاتش و برخورد او در مواقع مختلف کشف کنید. استعداد بعضی از کودکان کاملا برای اطرافیان قابل مشاهده است و میتوانند از طریق رفتارهایی که کودکان نشان میدهند شغل آینده کودکان را پیش بینی کرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #008000;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">عوامل تاثیر گذار در انتخاب شغل کودکان:</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #003300;" class="mycode_color">1- </span></span><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #003300;" class="mycode_color">[b]استعداد</span><br />
</span>[/b]<span style="color: #000000;" class="mycode_color">با مشاهده و کشف حوزه های استعداد طبیعی کودک می توانید به او کمک کنید تا دیده، شنیده و فهمیده شود اما به یاد داشته باشید در عین حال که برای دستیابی کودک به استعدادهای بالقوه اش تلاش می کنید، هدف نهایی شما باید عشق ورزی بی قید و شرط به کودک به خاطر خودش باشد.</span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">2- </span></span><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">[b]اسباب بازی کودکان:</span>[/b]</span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">اسباب بازی کودکان می‌تواند روی انتخاب شغل آینده آنان تاثیر بگذارد، انواع اسباب بازی پیام‌های متفاوتی دارد که چه کارهایی برای دختران و پسران مناسب است و بر تحصیل و انتخاب شغل کودکان در آینده تاثیر خواهند داشت.<br />
<br />
اسباب بازی هایی که با توجه به جنسیت بچه ها ساخته می شوند به طور ویژه خطر اینکه دختران را از علوم و ریاضیات روی گردان کند افزایش می دهد. از پدر ومادرها میخواهیم برای دخترانشان لوگو بخرند تا آنها را به مهندسی نیز ترغیب کنند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #003300;" class="mycode_color">3-  رفتار والدین:</span></span><br />
پدر و مادر ها نیز باید با تعیین هدف و برنامه ریزی برای کودکان به پیشرفت آن ها کمک کنند. در تعیین هدف باید دقت کنید که هدفی را انتخاب کنید که کودکتان را برای رسیدن به آن هدف به وجد بیاورید و او مشتاق باشد تا هدف را دنبال کند. زیرا اگر هدفی سطحی را تعیین نمایید کودک آن هدف را جدی نمی گیرد و اهمیتی برایش ندارد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="https://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/engineer1-job-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="https://www.beytoote.com/images/stories/fun/engineer-job-children23.jpg" loading="lazy"  width="438" height="404" alt="[تصویر:  engineer-job-children23.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان مهندس سخت و هوشمندانه کار می کنند</span></span></span></span></span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #008000;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">رفتارهایی از کودکان که نشان میدهد در آینده مهندس میشوند:</span></span><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">آنها علاقه به ساختن دارند</span></span><br />
او عاشق ساختن برج با بلوک های خانه سازی است و از بازی کردن با ماشین ها لذت می برد. ممکن است کمی کلیشه به نظر برسد که مهندسان همواره در حال ساخت و ساز هستند، اما کودکان که از بازی با اسباب بازی های ساختنی لذت می برند، ممکن است به سمت این حرفه جذب شوند. این کودکان کسانی هستند که چیزهایی را می سازند تا ببینند کار می کند یا نه، نه فقط برای مشاهده ساختار.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کودکانی که در آینده مهندس میشوند اجزا را جدا می کنند</span></span><br />
او به شدت دوست دارد کشف کند که اشیا مختلف چگونه کار می کنند و به دلیل ممکن است اجزای وسایل گوناگون را باز کند و تلاش کند تا شیوه کارکرد آن را کشف کند و دوباره آنها را روی هم سوار کند. شما ممکن است فکر کنید که فرزند شما فقط در حال خراب کردن است، اما یک لحظه نگاه کنید به اینکه چگونه آنها بازی می کنند. اگر فرزندتان اجزای متحرک را از هم جدا می کند و دوباره سعی می کند به هم متصل کند، ممکن است شما با یک مهندس آینده روبرو باشید. ممکن است این کار از شما هزینه زیادی بگیرد، اما سعی کنید فرزندتان را تشویق کنید که همچنان به کشف کارکرد وسایل ادامه بدهد. خرید اسباب بازی های ارزان قیمت را مد نظر قرار بدید و اجازه دهید فرزند شما آنها را از بین ببرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">آنها متمرکز هستند</span></span><br />
یکی از علامت های مهم، می تواند میزان تمرکز کودکتان باشد. مهندسان آینده اغلب قادر به تمرکز در جنبه های ظریف از یک کار هستند که ممکن است دیگران را خسته کند. فرزند شما ممکن است بر روی همه چیز با شدت تمرکز نداشته باشد، اما موضوعات مهم او را جذب می کند.<br />
 </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کودکان مهندس سخت و هوشمندانه کار می کنند</span></span><br />
مهندسان مشهور هستند به انجام کارهای بزرگ به صورت کارآمد. اگر فرزند شما یک روش عالی برای تکمیل تکالیفش داشته باشد یا روش کارآمدتری برای انجام کارها داشته باشد، ممکن است یک مهندس آینده باشد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #003300;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کودکان مهندس اولویت بندی متفاوتی دارند</span></span><br />
مهندسان آینده، با اهمیت دادن زیاد به چیزهایی که برای آنها مهم هستند، اغلب به دیگر جنبه های زندگی خود لطمه می زنند. اگر فرزند شما بیشتر از ساختن لذت می برد تا بازیهای مرسوم بچه های دیگر، یا بیشتر وقت خواندن کتاب لذت می برد تا وقت گذراندن با بچه های دیگر؛ ممکن است یک مهندس آینده باشد. بسیاری از مهندسان دارای مهارت های اجتماعی فراوان هستند، اما اکثر آنها کارهای خود را بر روی اولویت های خاص تنظیم می کنند.<br />
<br />
در زمینه های مختلف به مهندسان نیاز زیادی وجود دارد. اینها افرادی هستند که بسیاری از محصولات صنعتی و مصرفی که زندگی ما را تعریف می کنند، ساخت، نگهداری و بهبود می دهند. اگر فرزند شما به نظر میرسد یک مهندس آینده است، او را تشویق کنید تا به یک حرفه عالی برسد که به آن علاقمندند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">ویژگی های بالا نشانگر این است که کودک شما احتمالا یک یادگیرنده دیداری-فضایی است. کودکانی که از فعالیت های بالا لذت می برند احتمالا در آینده مکانیک، مهندس، معمار، مخترع یا دانشمند می شوند.<br />
<br />
در صورت مشاهده این خصوصیات در کودک بهتر است اسباب بازی ها و بلوک های خانه سازی در اختیار کودک قرار دهید تا کودک فرصت خلق، نابودی و خلق مجدد داشته باشد. او را تشویق کنید تا با جعبه های خالی مواد غذایی یا هر چیز دیگری که در خانه پیدا می کند، کاردستی درست کند.<br />
<br />
او را به مراکز و زمین ها بازی ببرید که امکان اکتشاف از طریق دست ورزی وجود دارد و از هر فرصتی برای نشان دادن و معرفی اشیا مکانیکی مانند چراغ راهنمایی و رانندگی به کودک استفاده کنید.<br />
<br />
این دسته از کودکان به این دلیل که علاقه زیادی به کشف و دستکاری اشیا دارند ممکن است در معرض خطر قرار بگیرند و به همین دلیل باید همیشه مواظب باشید تا به وسایل برقی یا اشیا تیز نزدیک نشوند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">گردآوری:<span style="color: #0000ff;" class="mycode_color"> بخش کودکان بیتوته</span></span></span></span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[راهکارهایی برای پرورش کودکان شاد]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=2242</link>
			<pubDate>Sat, 01 Dec 2018 12:19:31 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=2242</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-01.jpg" loading="lazy"  width="450" height="295" alt="[تصویر:  happy-child-01.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان به طور ذاتی با دریافت حس خشنودی آنی احساس قدرت می‌کنند</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">روشهایی برای پرورش کودکان شاد</span></span><br />
فرزندپروری می‌تواند کار دشواری باشد، اما چالش‌انگیزتر این است که کودک را طوری پرورش دهیم که تمام عمر بتواند شاد زندگی کند. پدر و مادری کردن برای یک کودک به شکل درست و اطمینان از اینکه او شاد بزرگ می‌شود تنها از طریق فراهم کردن نیازهای اولیه کودک میسر نیست. برای پرورش کودک شاد شما نیاز دارید که تغییراتی اساسی در سبک والدینی خود بدهید.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">اگر می‌خواهید شاهد رشد طبیعی کودکتان باشید لازم است تا از مواردی که سبب شادی او می‌شوند آگاه شوید. در ادامه نکاتی آورده شده‌اند که به شما اطمینان می‌دهند کودکتان شاد پرورش پیدا می‌کند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۱. تقویت مثبت</span></span><br />
کودکان به دریافت اعتبار فراوانی از جانب شما نیاز دارند. والدین برای کودکان تنها قطب تعیین کننده‌ای هستند که در اختیار دارند تا به وسیله آن‌ها از درست یا غلط بودن اعمال خود آگاه شوند. تقویت مثبت جهت پرورش کودک شاد و با اعتماد به نفس ضروری است. برای همین است که باید کودکتان را در مواقعی که کارهای درست انجام می‌دهد تحسین کنید. اما مواقعی که کار اشتباهی از او سر زده است تحسینش نکنید، زیرا تحسین نابجا و غلط می‌تواند به شخصیت او لطمه بزند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-02.jpg" loading="lazy"  width="450" height="307" alt="[تصویر:  happy-child-02.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">تقویت مثبت جهت پرورش کودک شاد و با اعتماد به نفس ضروری است</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
مثلا ممکن است سبب شود که کودک تمام وقت دنبال شنیدن کلمات تحسین‌آمیز از جانب شما باشد که بعدها می‌تواند منجر به ایجاد مشکلات مربوط به انگیزش در زندگی او شود.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۲. صبروشکیبایی را در وجود کودک نهادینه کنید</span></span><br />
کودکان به طور ذاتی با دریافت حس خشنودی آنی احساس قدرت می‌کنند و در دنیای امروز که همه چیز با یک اشاره انگشت در دسترس افراد قرار می‌گیرد، این نیازمندی به رفع نیازها در همان لحظه وقوع روز به روز افزایش پیدا می‌کند. باید به کودکان مزایای رسیدن به اهداف و کسب رضایت در طولانی مدت را آموخت و این حقیقت اساسی را به آن‌ها فهماند که رسیدن به رضایت قلبی و تامین خواسته‌ها زمان خود را می‌طلبد. نهادینه‌سازی ارزش صبر و شکیبایی در وجود کودک سبب خواهد شد که آن‌ها دیگر دشمن احساسات خود در مواقع غم واندوه نباشند و در عوض به دنبال اهداف مورد نظرشان در زندگی بروند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۳. برقراری یک ارتباط سازنده با کودکان و مراقبت از آن‌ها</span></span><br />
گذران زندگی یک امر شخصی است، اما این جنبه اجتماعی زندگی است که به آن معنا می‌بخشد. خانواده و دوستان با خود شادی فراوان به همراه می‌آورند و همینطور لحظاتی به یادماندنی می‌سازند که تا ابد در ذهن باقی خواهند ماند. کودکان به سهولت با خانواده و حتی دوستانشان پیوندهای عاطفی برقرار می‌کنند.<br />
همچنین باید بیاموزند که چگونه چنین روابطی را با آشنایان یا حتی همسایگان برقرار کنند. عشق و محبت شما نسبت به کودکتان نباید منحصر به شرایط خاصی باشد که در آن قرار دارد زیرا او نیاز دارد تا در مراحل و موقعیت‌های مختلف زندگی، به شما اتکا کند. برقراری روابط با سایرین به او کمک می‌کند تا در شناخت هویت خود به عنوان یک انسان اجتماعی توانمندتر شود.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۴. مهربانی کردن</span></span><br />
کودکان در روزهای نخست ممکن است حس تملک داشته باشند و به جز اعضای درجه یک خانواده خود اهمیتی به سایر افراد ندهند. با گذشت زمان، باید کودکان را متوجه این حقیقت کرد که در زندگی آن‌ها، به غیر از خودشان، افراد دیگری هم حضور و اهمیت دارند. آن‌ها با نشان دادن همدلی و مهربانی در برابر دیگران حس شادی بی‌نظیری را تجربه خواهند کرد که تنها از این مورد سرچشمه می‌گیرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
با کودکتان یک گفتگوی صادقانه داشته باشید آن هم مواقعی که رفتار ناشایستی از او سر می‌زند. این مساله به او کمک خواهد کرد تا قطب اخلاقی وجود خودش را به شکل درستی ایجاد کرده و به تدریج مهربانی پیشه کند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۵. به کودک اجازه دهید استقلال داشته باشد</span></span><br />
برخی از والدین در مورد کودکانشان مراقبت‌های شدیدی اعمال می‌کنند و تمایل دارند مثل یک پهپاد تجسسی تمام وقت اطراف آن‌ها حضور داشته باشند. این رفتارها ممکن است سبب ناراحتی کودک شوند یا حتی سبب وابستگی بیش از حد او به شما شوند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-03.jpg" loading="lazy"  width="450" height="307" alt="[تصویر:  happy-child-03.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">شاد بودن یک حس سرایت‌پذیر است و اگر شما شاد باشید کودکتان هم همراه شما شاد خواهد کرد</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
هجوم آوردن به سمت کودک برای جلوگیری از انجام یک کار غلط  توسط او تا زمانی که آن فعالیت خطرناک نباشد می‌تواند در بلندمدت به او لطمه بزند. اگر کودک هنگام بازی زمین می‌خورد اجازه دهید زمین بخورد و مدتی هم به خاطرش گریه کند زیرا او به تدریج یاد خواهد گرفت که بعد از زمین خوردن بلند شود و گردوخاک لباسش را بتکاند و بازی را از سر بگیرد. پرورش کودک شاد همیشه به معنی شاد نگه داشتن فضای خانه برای کودک نیست.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۶. تعیین یک برنامه روزمره مناسب</span></span><br />
ذهن کودک در سنین کودکی با دریافت محرک‌های مختلف از محیط اطراف به هرجا کشیده می‌شود. این موضوع می‌تواند سبب آشفتگی ذهنی او و از دست دادن تمرکز شود. در نتیجه مدام حواس کودکت از کاری که در حال انجامش است پرت می‌شود. با تعیین یک برنامه روزمره مناسب به او کمک خواهید کرد تا زمان بیدار شدن، مسواک زدن، غذا خوردن، خوابیدن، مطالعه، بازی و تمام فعالیت‌های مرتبط با خود را بداند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
داشتن یک برنامه روزمره همچنین به کودک کمک می‌کند تا در مواقعی که تمام کارهای روزانه خود را به اتمام رساند حس دستیابی به موفقیت در وجودش پدیدار شود. وجود یک برنامه روزمره مناسب برای کودک سبب می‌شود او فعالیت‌های سودمند را روزانه تکرار کند که تکرار این فعالیت‌ها به تدریج آن‌ها را تبدیل به عادات مفیدی برای کودک می‌کنند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۷. تلاش برای ایجاد یک مهارت جالب در کودک</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">کودک شما ممکن است علاقه شدیدی به یک موضوع یا مهارت خاص در زندگیش داشته باشد. این علاقه ممکن است به سادگی جمع کردن انواع مختلف برگ‌ها تا موارد پیچیده‌ای مانند درک نحوه سفر فضانوردان به فضا باشد. او همچنین می‌تواند نواختن سازهای موسیقی مانند پیانو را امتحان کند یا با تماشای ویدیوهای رقص حرکات موزون را تقلید کند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
هر نوع مهارتی که هست فقط به او اجازه دهید دنبالش برود و راهنماییش کنید تا بتواند در آن مهارت بهتر عمل کند. ممکن است کودکان مهارتی را که در سنین کودکی دنبالش بودند را بعدا در زندگی خود دنبال نکنند اما خواهند دانست که چگونه بر آن تسلط پیدا کنند. داشتن مهارت در موضوعات علاقه می‌تواند منبع مناسبی برای پرورش کودک شاد باشد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۸. لحظاتی سرگرم‌کننده کنار یکدیگر بگذرانید</span></span><br />
کودک شما لحظاتی را که کنار شما گذرانده و خاطراتی که با شما داشته است را بیشتر از هر چیز دیگری دوست دارد. زمانی را به انجام فعالیت‌های سرگرم‌کننده در کنار کودکتان اختصاص دهید. اگر او عاشق بازی‌های کامپیوتری است به او ملحق شوید و با هم بازی کنید یا در مقابل هم مسابقه دهید. از نقش خود به عنوان والدین یا بزرگسال بیرون بیایید و در عوض تبدیل به یک کودک شوید و در حینی که از گذراندن وقتتان کنار او لذت می‌برید نقش دوستش را ایفا کنید.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-04.jpg" loading="lazy"  width="450" height="310" alt="[تصویر:  happy-child-04.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">برای پرورش کودک شاد زمانی را به انجام فعالیت‌های سرگرم‌کننده در کنار کودکتان اختصاص دهید</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
این کار ارتباط عاطفی بین شما و کودکتان را بیشتر از پیش قوی می‌کند، به گسترش اعتماد و اتکا بین شما دو نفر کمک می‌کند و سبب می‌شود که بیشتر از قبل با شما احساس راحتی داشته باشد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۹. به حرف‌های کودک خود گوش فرادهید</span></span><br />
بسیاری از کودکان احساسات خود را با والدینشان در میان می‌گذارند. اگرچه این حرف‌ها بیشتر مواقع به عنوان خیالبافی‌های کودکانه یا کج خلقی‌های معمول در نظر گرفته می‌شوند و والدین به آسانی از کنارشان رد می‌شوند. در صورت ادامه این نادیده گرفته شدن‌ها کودک ممکن است احساس کند که کسی او را نمی‌خواهد یا وجودش بی ارزش است.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
او باید بفهمد که می‌تواند در مورد همه موارد با شما صحبت کند و شما هم حقیقتا احساسات او را درک می‌کنید و می‌دانید در چه شرایطی قرار گرفته است. به او زمان بدهید، کارهای خود را برای چند دقیقه کنار بگذارید و به حرف‌های او گوش فرادهید حتی اگر دارد در مورد اتفاقاتی صحبت می‌کند که در سکانسی از کارتون مورد علاقه‌اش رخ داده است.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۱۰. شما خودتان هم باید شاد باشید</span></span><br />
اگر خود شما یک شخص شاد نباشید اطمینان داشته باشید که هیچ نوع بازی، جشن و فعالیت‌های تفریحی در شاد کردن کودکتان موثر نخواهد بود. کودکان سریع‌تر از سایر افراد، احساسات اطرافیان خود را متوجه می‌شوند و ممکن است تصور کنند که روش معمول زندگی همین است که در اطرافشان می‌گذرد. ممکن است مواقعی که در مورد موضوعی شاد هستند احساس گناه به آن‌ها دست بدهد. شاد بودن یک حس سرایت‌پذیر است و اگر شما شاد باشید کودکتان هم همراه شما شادی خواهد کرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
پرورش کودک شاد که در آینده یک شخص جوان مسئولیت‌پذیر باشد و ذهنیت مثبتی داشته باشد اصلا وظیفه آسانی برای شما نیست. دادن بازخوردها، عکس‌العمل‌ها و ارائه راهنمایی‌های متعادل و درست به کودکان روشی است که می‌توان کودک را شاد پرورش داد. پدرومادر بودن، بازیکن یک تیم بودن، یک دوست بودن و در کل یک شخص بودن که کودک بتواند همیشه در مسائل مهم زندگیش به آن اتکا کند به او کمک خواهد کرد که شخصیت درونی خود را به شکل قوی‌تری ایجاد کند و در آینده تبدیل به فرد بالغی شود که شما شدیدا به وجودش افتخار کنید.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: koodaket.com</span></span></span></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-01.jpg" loading="lazy"  width="450" height="295" alt="[تصویر:  happy-child-01.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان به طور ذاتی با دریافت حس خشنودی آنی احساس قدرت می‌کنند</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">روشهایی برای پرورش کودکان شاد</span></span><br />
فرزندپروری می‌تواند کار دشواری باشد، اما چالش‌انگیزتر این است که کودک را طوری پرورش دهیم که تمام عمر بتواند شاد زندگی کند. پدر و مادری کردن برای یک کودک به شکل درست و اطمینان از اینکه او شاد بزرگ می‌شود تنها از طریق فراهم کردن نیازهای اولیه کودک میسر نیست. برای پرورش کودک شاد شما نیاز دارید که تغییراتی اساسی در سبک والدینی خود بدهید.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">اگر می‌خواهید شاهد رشد طبیعی کودکتان باشید لازم است تا از مواردی که سبب شادی او می‌شوند آگاه شوید. در ادامه نکاتی آورده شده‌اند که به شما اطمینان می‌دهند کودکتان شاد پرورش پیدا می‌کند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۱. تقویت مثبت</span></span><br />
کودکان به دریافت اعتبار فراوانی از جانب شما نیاز دارند. والدین برای کودکان تنها قطب تعیین کننده‌ای هستند که در اختیار دارند تا به وسیله آن‌ها از درست یا غلط بودن اعمال خود آگاه شوند. تقویت مثبت جهت پرورش کودک شاد و با اعتماد به نفس ضروری است. برای همین است که باید کودکتان را در مواقعی که کارهای درست انجام می‌دهد تحسین کنید. اما مواقعی که کار اشتباهی از او سر زده است تحسینش نکنید، زیرا تحسین نابجا و غلط می‌تواند به شخصیت او لطمه بزند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-02.jpg" loading="lazy"  width="450" height="307" alt="[تصویر:  happy-child-02.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">تقویت مثبت جهت پرورش کودک شاد و با اعتماد به نفس ضروری است</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
مثلا ممکن است سبب شود که کودک تمام وقت دنبال شنیدن کلمات تحسین‌آمیز از جانب شما باشد که بعدها می‌تواند منجر به ایجاد مشکلات مربوط به انگیزش در زندگی او شود.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۲. صبروشکیبایی را در وجود کودک نهادینه کنید</span></span><br />
کودکان به طور ذاتی با دریافت حس خشنودی آنی احساس قدرت می‌کنند و در دنیای امروز که همه چیز با یک اشاره انگشت در دسترس افراد قرار می‌گیرد، این نیازمندی به رفع نیازها در همان لحظه وقوع روز به روز افزایش پیدا می‌کند. باید به کودکان مزایای رسیدن به اهداف و کسب رضایت در طولانی مدت را آموخت و این حقیقت اساسی را به آن‌ها فهماند که رسیدن به رضایت قلبی و تامین خواسته‌ها زمان خود را می‌طلبد. نهادینه‌سازی ارزش صبر و شکیبایی در وجود کودک سبب خواهد شد که آن‌ها دیگر دشمن احساسات خود در مواقع غم واندوه نباشند و در عوض به دنبال اهداف مورد نظرشان در زندگی بروند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۳. برقراری یک ارتباط سازنده با کودکان و مراقبت از آن‌ها</span></span><br />
گذران زندگی یک امر شخصی است، اما این جنبه اجتماعی زندگی است که به آن معنا می‌بخشد. خانواده و دوستان با خود شادی فراوان به همراه می‌آورند و همینطور لحظاتی به یادماندنی می‌سازند که تا ابد در ذهن باقی خواهند ماند. کودکان به سهولت با خانواده و حتی دوستانشان پیوندهای عاطفی برقرار می‌کنند.<br />
همچنین باید بیاموزند که چگونه چنین روابطی را با آشنایان یا حتی همسایگان برقرار کنند. عشق و محبت شما نسبت به کودکتان نباید منحصر به شرایط خاصی باشد که در آن قرار دارد زیرا او نیاز دارد تا در مراحل و موقعیت‌های مختلف زندگی، به شما اتکا کند. برقراری روابط با سایرین به او کمک می‌کند تا در شناخت هویت خود به عنوان یک انسان اجتماعی توانمندتر شود.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۴. مهربانی کردن</span></span><br />
کودکان در روزهای نخست ممکن است حس تملک داشته باشند و به جز اعضای درجه یک خانواده خود اهمیتی به سایر افراد ندهند. با گذشت زمان، باید کودکان را متوجه این حقیقت کرد که در زندگی آن‌ها، به غیر از خودشان، افراد دیگری هم حضور و اهمیت دارند. آن‌ها با نشان دادن همدلی و مهربانی در برابر دیگران حس شادی بی‌نظیری را تجربه خواهند کرد که تنها از این مورد سرچشمه می‌گیرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
با کودکتان یک گفتگوی صادقانه داشته باشید آن هم مواقعی که رفتار ناشایستی از او سر می‌زند. این مساله به او کمک خواهد کرد تا قطب اخلاقی وجود خودش را به شکل درستی ایجاد کرده و به تدریج مهربانی پیشه کند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۵. به کودک اجازه دهید استقلال داشته باشد</span></span><br />
برخی از والدین در مورد کودکانشان مراقبت‌های شدیدی اعمال می‌کنند و تمایل دارند مثل یک پهپاد تجسسی تمام وقت اطراف آن‌ها حضور داشته باشند. این رفتارها ممکن است سبب ناراحتی کودک شوند یا حتی سبب وابستگی بیش از حد او به شما شوند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-03.jpg" loading="lazy"  width="450" height="307" alt="[تصویر:  happy-child-03.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">شاد بودن یک حس سرایت‌پذیر است و اگر شما شاد باشید کودکتان هم همراه شما شاد خواهد کرد</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
هجوم آوردن به سمت کودک برای جلوگیری از انجام یک کار غلط  توسط او تا زمانی که آن فعالیت خطرناک نباشد می‌تواند در بلندمدت به او لطمه بزند. اگر کودک هنگام بازی زمین می‌خورد اجازه دهید زمین بخورد و مدتی هم به خاطرش گریه کند زیرا او به تدریج یاد خواهد گرفت که بعد از زمین خوردن بلند شود و گردوخاک لباسش را بتکاند و بازی را از سر بگیرد. پرورش کودک شاد همیشه به معنی شاد نگه داشتن فضای خانه برای کودک نیست.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۶. تعیین یک برنامه روزمره مناسب</span></span><br />
ذهن کودک در سنین کودکی با دریافت محرک‌های مختلف از محیط اطراف به هرجا کشیده می‌شود. این موضوع می‌تواند سبب آشفتگی ذهنی او و از دست دادن تمرکز شود. در نتیجه مدام حواس کودکت از کاری که در حال انجامش است پرت می‌شود. با تعیین یک برنامه روزمره مناسب به او کمک خواهید کرد تا زمان بیدار شدن، مسواک زدن، غذا خوردن، خوابیدن، مطالعه، بازی و تمام فعالیت‌های مرتبط با خود را بداند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
داشتن یک برنامه روزمره همچنین به کودک کمک می‌کند تا در مواقعی که تمام کارهای روزانه خود را به اتمام رساند حس دستیابی به موفقیت در وجودش پدیدار شود. وجود یک برنامه روزمره مناسب برای کودک سبب می‌شود او فعالیت‌های سودمند را روزانه تکرار کند که تکرار این فعالیت‌ها به تدریج آن‌ها را تبدیل به عادات مفیدی برای کودک می‌کنند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۷. تلاش برای ایجاد یک مهارت جالب در کودک</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">کودک شما ممکن است علاقه شدیدی به یک موضوع یا مهارت خاص در زندگیش داشته باشد. این علاقه ممکن است به سادگی جمع کردن انواع مختلف برگ‌ها تا موارد پیچیده‌ای مانند درک نحوه سفر فضانوردان به فضا باشد. او همچنین می‌تواند نواختن سازهای موسیقی مانند پیانو را امتحان کند یا با تماشای ویدیوهای رقص حرکات موزون را تقلید کند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
هر نوع مهارتی که هست فقط به او اجازه دهید دنبالش برود و راهنماییش کنید تا بتواند در آن مهارت بهتر عمل کند. ممکن است کودکان مهارتی را که در سنین کودکی دنبالش بودند را بعدا در زندگی خود دنبال نکنند اما خواهند دانست که چگونه بر آن تسلط پیدا کنند. داشتن مهارت در موضوعات علاقه می‌تواند منبع مناسبی برای پرورش کودک شاد باشد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۸. لحظاتی سرگرم‌کننده کنار یکدیگر بگذرانید</span></span><br />
کودک شما لحظاتی را که کنار شما گذرانده و خاطراتی که با شما داشته است را بیشتر از هر چیز دیگری دوست دارد. زمانی را به انجام فعالیت‌های سرگرم‌کننده در کنار کودکتان اختصاص دهید. اگر او عاشق بازی‌های کامپیوتری است به او ملحق شوید و با هم بازی کنید یا در مقابل هم مسابقه دهید. از نقش خود به عنوان والدین یا بزرگسال بیرون بیایید و در عوض تبدیل به یک کودک شوید و در حینی که از گذراندن وقتتان کنار او لذت می‌برید نقش دوستش را ایفا کنید.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/breeding01-happy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/happy-child-04.jpg" loading="lazy"  width="450" height="310" alt="[تصویر:  happy-child-04.jpg]" class="mycode_img" /></span></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">برای پرورش کودک شاد زمانی را به انجام فعالیت‌های سرگرم‌کننده در کنار کودکتان اختصاص دهید</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
این کار ارتباط عاطفی بین شما و کودکتان را بیشتر از پیش قوی می‌کند، به گسترش اعتماد و اتکا بین شما دو نفر کمک می‌کند و سبب می‌شود که بیشتر از قبل با شما احساس راحتی داشته باشد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۹. به حرف‌های کودک خود گوش فرادهید</span></span><br />
بسیاری از کودکان احساسات خود را با والدینشان در میان می‌گذارند. اگرچه این حرف‌ها بیشتر مواقع به عنوان خیالبافی‌های کودکانه یا کج خلقی‌های معمول در نظر گرفته می‌شوند و والدین به آسانی از کنارشان رد می‌شوند. در صورت ادامه این نادیده گرفته شدن‌ها کودک ممکن است احساس کند که کسی او را نمی‌خواهد یا وجودش بی ارزش است.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
او باید بفهمد که می‌تواند در مورد همه موارد با شما صحبت کند و شما هم حقیقتا احساسات او را درک می‌کنید و می‌دانید در چه شرایطی قرار گرفته است. به او زمان بدهید، کارهای خود را برای چند دقیقه کنار بگذارید و به حرف‌های او گوش فرادهید حتی اگر دارد در مورد اتفاقاتی صحبت می‌کند که در سکانسی از کارتون مورد علاقه‌اش رخ داده است.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">۱۰. شما خودتان هم باید شاد باشید</span></span><br />
اگر خود شما یک شخص شاد نباشید اطمینان داشته باشید که هیچ نوع بازی، جشن و فعالیت‌های تفریحی در شاد کردن کودکتان موثر نخواهد بود. کودکان سریع‌تر از سایر افراد، احساسات اطرافیان خود را متوجه می‌شوند و ممکن است تصور کنند که روش معمول زندگی همین است که در اطرافشان می‌گذرد. ممکن است مواقعی که در مورد موضوعی شاد هستند احساس گناه به آن‌ها دست بدهد. شاد بودن یک حس سرایت‌پذیر است و اگر شما شاد باشید کودکتان هم همراه شما شادی خواهد کرد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><br />
پرورش کودک شاد که در آینده یک شخص جوان مسئولیت‌پذیر باشد و ذهنیت مثبتی داشته باشد اصلا وظیفه آسانی برای شما نیست. دادن بازخوردها، عکس‌العمل‌ها و ارائه راهنمایی‌های متعادل و درست به کودکان روشی است که می‌توان کودک را شاد پرورش داد. پدرومادر بودن، بازیکن یک تیم بودن، یک دوست بودن و در کل یک شخص بودن که کودک بتواند همیشه در مسائل مهم زندگیش به آن اتکا کند به او کمک خواهد کرد که شخصیت درونی خود را به شکل قوی‌تری ایجاد کند و در آینده تبدیل به فرد بالغی شود که شما شدیدا به وجودش افتخار کنید.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: koodaket.com</span></span></span></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[علل خشم در نوجوانان]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1912</link>
			<pubDate>Mon, 29 Oct 2018 11:56:46 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1912</guid>
			<description><![CDATA[<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/behavior-baby/anger5-teens.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/anger5-teens.jpg" loading="lazy"  width="430" height="287" alt="[تصویر:  anger5-teens.jpg]" class="mycode_img" /></span></a></span></span></span><br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> پرخاشگری با خشم تفاوت دارد. پرخاشگری یک نوع هیجان است</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">نوجوانی دوره خاصی از زندگی است. فرد بسیاری از موارد را برای نخستین بار تجربه می‌کند و بیشتر اوقات هیجان‌زده است. گاهی این هیجان را به شکل‌های مختلفی مانند خشم و عصبانیت تجربه می‌کند. رفتار نوجوان برای والدین هم تازگی دارد و واقعا در بسیاری از موارد مادر و پدرها نمی‌دانند چگونه می‌توانند با آن برخورد کنند، کنار بیابند و در مجموع رفتار درستی در مقابل فرزند خود داشته باشند.<br />
<br />
<span style="color: #990033;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">پرخاشگری و خشم</span></span><br />
اولین نکته‌ای که در مورد پرخاشگری باید به آن دقت کنیم این است که بدانیم پرخاشگری به چه معناست و آیا لزوما به معنای داشتن خشم است؟<br />
<br />
توجه داشته باشیم پرخاشگری با خشم تفاوت دارد. پرخاشگری یک نوع هیجان است؛ یعنی ما هر وقت دچار ناکامی می‌شویم و موردی را می‌خواهیم که به دست نمی‌آوریم یا مساله‌ای ما را از رسیدن به خواسته‌هایمان محروم می‌کند، خشمگین می‌شویم یا وقتی در مسیر خود دچار بن‌بست یا دست‌انداز می‌شویم، خشم هم سراغمان می‌آید.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">چرا نوجوانان خشمگین هستند؟</span></span><br />
می‌توان گفت خشم هیجانی کاملا طبیعی است که پیام آن برای ما «ناکامی» است؛ یعنی ما به نوعی نتوانسته‌ایم به موفقیت دست یابیم. گاهی خشم در ما انرژی به وجود می‌آورد تا در جهت کامیابی و دستیابی به آنچه می‌خواهیم، اقدامی کنیم.<br />
<br />
پرخاشگری عبارت است از برون‌ریزی خشم به شکل‌های مختلف؛ به این معنا که گاهی اوقات وقتی احساس ناراحتی می‌کنیم، خشم ایجادشده در وجودمان برون‌ریزی می‌کند و این برون‌ریزی می‌تواند متوجه افراد زیادی که به نوعی با آنها در ارتباط هستیم مانند فرزند، همسر والدین یا هر شخص دیگر می‌شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">نمایش خشم</span></span><br />
در واقع وقتی خشم ما به صورت فیزیکی یا کلامی نمایش داده می‌شود، «پرخاشگری» نامیده می‌شود. بنابراین می‌توان گفت پرخاشگری برون‌ریزی خشم به شکل کلامی یا فیزیکی است که منجر به آسیب رسیدن به خودمان یا دیگران می‌شود.<br />
کسانی که پرخاشگری می‌کنند مشکل خاص مغزی ندارند و پرخاشگری به طور ژنتیک در آنها وجود ندارد.<br />
<br />
خشم در وجود همه انسان‌ها وجود دارد اما پرخاشگری یعنی ما به شکل خاصی خشم خود را به نمایش بگذاریم و آن را متوجه کسی یا چیز دیگری کنیم. پرخاشگری اصلا ژنتیک نیست و در واقع ما آن را یاد می‌گیریم و متناسب با فرهنگ و اقلیمی که در آن زندگی می‌کنیم می‌تواند شکل‌های مختلفی به خود بگیرد، مثلا ممکن است در یک فرهنگ کسی پرخاشگری ‌کند و با اسلحه همکلاسی‌هایش را بکشد ولی در فرهنگی دیگر پرخاشگری به صورت کلامی یا قهر باشد یا حتی تمام کردن رابطه و...<br />
<br />
اما پرخاشگری به هر شکلی که بروز کند، صرفا رفتاری است که هدفی را دنبال می‌کند و هدف این رفتار هم ارضای نیازهای فردی است؛ یعنی می‌توان گفت فردی که پرخاشگری می‌کند امیدوار است با این رفتار بتواند نیاز‌های خود را برطرف کند چون نتوانسته از راه‌های دیگر آنها را رفع کند و احساس می‌کند شاید با این روش موفق به انجام این کار شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">نیاز به قدرت</span></span><br />
معمولا نیاز به قدرت و آزادی باعث بروز پرخاشگری نوجوانان می‌شود.<br />
<br />
نیاز به قدرت یعنی نیاز به جلب توجه، دیده شدن، تسلط و نفوذ. نیاز به قدرت در نوجوانان به این معناست که آنها دوست دارند حرف، حرف خودشان باشد و مهم‌تر از آن اینکه می‌خواهند جدی گرفته شوند، دیده شوند و نظراتشان محترم شمرده شود.<br />
<br />
وقتی والدین و اطرافیان نیاز به قدرت نوجوان را نادیده بگیرند، او دچار ناکامی می‌شود. در نتیجه در وجودش خشم دیده می‌شود که می‌تواند آن را به صورت پرخاشگری بروز دهد.<br />
<br />
بنابراین باید حتما حواسمان به نوجوان باشد و این نکته را در نظر بگیریم که چه مواقعی او را زیر سوال می‌بریم؛ گاهی حتی به شوخی فرزندمان را مسخره می‌کنیم و او احساس می‌کند قدرتش زیر سوال رفته. در مواردی که پدر و مادر بدون سوال از نوجوان خودشان به تنهایی تصمیم می‌گیرند و اصلا به نظر و خواست او توجهی نمی‌کنند نیز نوجوان احساس می‌کند از قدرتش کاسته شده بنابراین با بروز خشم واکنش نشان می‌دهد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> <a href="http://www.beytoote.com/baby/behavior-baby/anger5-teens.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/anger5-teens-1.jpg" loading="lazy"  width="450" height="214" alt="[تصویر:  anger5-teens-1.jpg]" class="mycode_img" /></span></a></span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">پرخاشگری عبارت است از برون‌ریزی خشم به شکل‌های مختلف</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">   <br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">نیاز به آزادی</span></span><br />
یکی دیگر از مواردی که باعث پرخاشگری نوجوان می‌شود نیاز او به آزادی است. این نیاز در دوران نوجوانی بسیار مهم است اما قبل از ورود به دوران نوجوانی، کودکان این نیاز را بروز نمی‌دهند.<br />
<br />
با توجه به ورود نوجوان به این دوران خاص و بلوغ، وی طلب استقلال می‌کند و دوست دارد بتواند خودش تصمیم بگیرد و کسی به او امر و نهی نکند. در واقع عرصه را بر او تنگ نکنند. نوجوانان دوست دارند بتوانند انتخاب‌های متفاوتی داشته باشند و در واقع از حق انتخاب خود بهره‌مند شوند.<br />
<br />
وقتی والدین به جای فرزند خود تصمیم می‌گیرند و به نوعی با توجیهات مختلف می‌خواهند سلیقه خودشان را تحمیل کنند، نوجوان با پرخاشگری به این گونه رفتارهای آنها اعتراض می‌کند.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">دوسونگری و سرگردانی نوجوان</span></span><br />
وقتی والدین کنترلگری را آغاز می‌کنند، نوجوانان هم به نوعی جبران می‌کنند چون فکر می‌کنند به این ترتیب قدرتشان سلب می‌شود و احساس ممنوعیت و محدودیت می‌کنند، در عین حال که والدینشان را دوست دارند و می‌دانند آنها مهم‌ترین افراد زندگی او هستند. به این ترتیب آنها حالتی دوسویه‌نگر پیدا می‌کنند و نمی‌دانند چکار باید بکنند؛ هم به پدر و مادر خود پرخاشگری می‌کنند و هم بعد از آن پشیمان می‌شوند.<br />
<br />
در واقع هنگام خشم و پرخاشگری آنها احساس نیاز به آزادی و قدرت می‌کنند، در صورتی که بعد از آن نیاز به عشق است که خود را نشان می‌دهد و ممکن است این موضوع بارها تکرار شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">برزخ نوجوانی</span></span><br />
والدین هنگامی که فرزندانشان را کنترل می‌کنند، در واقع با زور می‌خواهند آنها را موفق کنند، به بهشت بفرستند یا خوشبختشان کنند و...اما فراموش نکنیم پدر و مادرها هر چه بیشتر به این‌گونه کارها ادامه دهند، بیشتر باعث بروز پرخاشگری و ابراز خشم فرزندانشان خواهند شد.<br />
<br />
پرخاشگری نوجوان به نوعی به خود او هم برمی‌گردد. در واقع نوجوان کسی است که تازه از مرحله کودکی خارج شده ولی هنوز به طور کامل وارد مرحله بعدی نشده و در برزخی است که هنوز تکلیفش با خودش مشخص نیست و جایگاه خود را در دنیا پیدا نکرده؛ نمی‌داند قرار است چکاره شود، چه عقایدی دارد، به کدام سمت باید حرکت کند، هدفش چیست و...<br />
<br />
به این ترتیب خود را در برزخی می‌بیند که نمی‌داند دقیقا به کدام طرف تعلق دارد. از طرفی نیازهای جنسی او بیدار شده و از طرف دیگر تفکر و عقاید او در حال تغییر است. همچنان که فکر می‌کند می‌تواند خودش به تنهایی همه چیز را تغییر دهد.<br />
همه این موارد باعث می‌شود نوجوان «خودکنترلی» کمتری داشته باشد.<br />
<br />
مدیریت هیجان‌های نوجوان هم ضعیف است و نمی‌تواند به خوبی از پس آنها بربیاید. در نتیجه دچار ناکامی شود که این ناکامی‌ها خیلی زود شکل پرخاشگری به خود می‌گیرد.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">خشم نوجوان</span></span><br />
می‌توان گفت خشم نوجوانان با بزرگسالان متفاوت است. بزرگسالان هنگام بروز خشم «خودکنترلی» بیشتری از خود نشان می‌دهند و در مورد ابراز خشم خود عاقبت‌اندیشی می‌کنند و پیش خود ارزیابی می‌کنند عاقبت این‌گونه کارها چه خواهدشد و امکان بروز چه مشکلاتی وجود خواهد داشت. با توجه به اینکه در دوران نوجوانی میزان هیجانات نوجوانان خیلی زیاد است، خودکنترلی آنها هم خیلی کمتر است و هیجاناتشان خیلی زود به رفتار تبدیل می‌شود. به این ترتیب باید به آنها آموزش داد چگونه هیجانات خود را مهار کنند و رفتارهای مسوولانه‌ای داشته باشند که به خودشان و دیگران آسیب نزنند.</span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/behavior-baby/anger5-teens.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/anger5-teens-2.jpg" loading="lazy"  width="450" height="270" alt="[تصویر:  anger5-teens-2.jpg]" class="mycode_img" /></span></a></span></span></span><br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"> پرخاشگری نوجوان به نوعی به خود او هم برمی‌گردد.</span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #990033;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">حمایت، هدایت و نظارت</span></span><br />
والدین بسیاری می‌خواهند بدانند در برابر پرخاشگری نوجوانان چه باید کرد؟ در پاسخ باید گفت نخستین کار این است که در آینه به خودشان و رفتارشان نگاه کنند.<br />
<br />
در واقع بعضی مواقع والدین با نیت خیر دستشان را چنان بر گلوی نوجوان می‌گذارند که او نمی‌تواند به هیچ عنوان احساس راحتی داشته باشد. در این هنگام اولین واکنش نوجوان این است که سرکشی کند؛ یعنی به گونه‌ای سرش را عقب می‌کشد تا از زیر فشار‌های والدین رهایی یابد. در چنین مواقعی والدین بیش از حد نوجوان را کنترل و همچنین برای او دلسوزی می‌کنند، درنتیجه نوجوان دچار خفگی روان‌شناختی می‌‌شود و برای رهایی از این وضع با سرکشی و نافرمانی می‌خواهد برای خودش فضا و فرصتی ایجاد کند تا بتواند بیشتر خودش را نشان دهد و اثبات کند.<br />
<br />
بنابراین مهم‌ترین توصیه در این مواقع این است که به جای کنترل نوجوان و مجبور کردن او به کارهایی که خودمان فکر می‌کنیم درست است؛ مانند درس خواندن، زود به خانه برگشتن و زود خوابیدن، دور شدن از فضای مجازی و... که درنهایت هم فقط ما را از نوجوان دور می‌کند از او حمایت کنیم؛ یعنی بر کارهای فرزندمان نظارت کرده و در صورت لزوم او را هدایت کنیم زیرا حمایت، هدایت و نظارت تنها مواردی است که درارتباط با نوجوان جواب می‌دهد. البته این کارها نباید در او احساس خفگی ایجاد کند؛ یعنی اگر قراراست توضیحاتی به نوجوان بدهیم باید با توجه به واقعیات موجود باشد، نه اعمال نظر خودمان.<br />
<br />
ما فقط می‌توانیم به نوجوان اطلاعات بدهیم و او را از آسیب‌های کارهایی که می‌کند، آگاه کنیم. برای این کار خود والدین حتما باید آگاهی لازم را داشته باشند و اگر نتوانند آگاهی خود را بالا ببرند، فقط نگرانی‌های خود را به فرزندشان منتقل می‌کنند.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">والدین نگران و کنترلگر</span></span><br />
والدین اغلب می‌خواهند خودشان به جای نوجوان تصمیم بگیرند چون نگران هستند اگر خود او به تنهایی چنین کاری بکند، به بیراهه می‌رود و در آینده هم با مشکلات زیادی روبرو خواهد شد.<br />
<br />
وقتی والدین از روی دلسوزی و نگرانی به جای نوجوان تصمیم می‌گیرند و در انتخاب رشته تحصیلی، نوع دوستان یا پوشش او دخالت می‌کنند، کارشان از دید نوجوان نوعی تهدید به حساب می‌آید چون فکر می‌کند به اندازه کافی آزادی عمل برای انتخاب آنچه مورد علاقه‌اش است، ندارد بنابراین شروع به طغیان می‌کند.<br />
<br />
در واقع وقتی والدین نیاز به آزادی نوجوان را نادیده بگیرند، از آنجا که صلاح او را می‌خواهند دست به «کنترلگری» می‌زنند. کنترلگری یعنی وادار کردن کسی به انجام کاری که خودشان دوست دارند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #808080;" class="mycode_color">منبع: هفته نامه سلامت</span></span></span></span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/behavior-baby/anger5-teens.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/anger5-teens.jpg" loading="lazy"  width="430" height="287" alt="[تصویر:  anger5-teens.jpg]" class="mycode_img" /></span></a></span></span></span><br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> پرخاشگری با خشم تفاوت دارد. پرخاشگری یک نوع هیجان است</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">نوجوانی دوره خاصی از زندگی است. فرد بسیاری از موارد را برای نخستین بار تجربه می‌کند و بیشتر اوقات هیجان‌زده است. گاهی این هیجان را به شکل‌های مختلفی مانند خشم و عصبانیت تجربه می‌کند. رفتار نوجوان برای والدین هم تازگی دارد و واقعا در بسیاری از موارد مادر و پدرها نمی‌دانند چگونه می‌توانند با آن برخورد کنند، کنار بیابند و در مجموع رفتار درستی در مقابل فرزند خود داشته باشند.<br />
<br />
<span style="color: #990033;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">پرخاشگری و خشم</span></span><br />
اولین نکته‌ای که در مورد پرخاشگری باید به آن دقت کنیم این است که بدانیم پرخاشگری به چه معناست و آیا لزوما به معنای داشتن خشم است؟<br />
<br />
توجه داشته باشیم پرخاشگری با خشم تفاوت دارد. پرخاشگری یک نوع هیجان است؛ یعنی ما هر وقت دچار ناکامی می‌شویم و موردی را می‌خواهیم که به دست نمی‌آوریم یا مساله‌ای ما را از رسیدن به خواسته‌هایمان محروم می‌کند، خشمگین می‌شویم یا وقتی در مسیر خود دچار بن‌بست یا دست‌انداز می‌شویم، خشم هم سراغمان می‌آید.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">چرا نوجوانان خشمگین هستند؟</span></span><br />
می‌توان گفت خشم هیجانی کاملا طبیعی است که پیام آن برای ما «ناکامی» است؛ یعنی ما به نوعی نتوانسته‌ایم به موفقیت دست یابیم. گاهی خشم در ما انرژی به وجود می‌آورد تا در جهت کامیابی و دستیابی به آنچه می‌خواهیم، اقدامی کنیم.<br />
<br />
پرخاشگری عبارت است از برون‌ریزی خشم به شکل‌های مختلف؛ به این معنا که گاهی اوقات وقتی احساس ناراحتی می‌کنیم، خشم ایجادشده در وجودمان برون‌ریزی می‌کند و این برون‌ریزی می‌تواند متوجه افراد زیادی که به نوعی با آنها در ارتباط هستیم مانند فرزند، همسر والدین یا هر شخص دیگر می‌شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">نمایش خشم</span></span><br />
در واقع وقتی خشم ما به صورت فیزیکی یا کلامی نمایش داده می‌شود، «پرخاشگری» نامیده می‌شود. بنابراین می‌توان گفت پرخاشگری برون‌ریزی خشم به شکل کلامی یا فیزیکی است که منجر به آسیب رسیدن به خودمان یا دیگران می‌شود.<br />
کسانی که پرخاشگری می‌کنند مشکل خاص مغزی ندارند و پرخاشگری به طور ژنتیک در آنها وجود ندارد.<br />
<br />
خشم در وجود همه انسان‌ها وجود دارد اما پرخاشگری یعنی ما به شکل خاصی خشم خود را به نمایش بگذاریم و آن را متوجه کسی یا چیز دیگری کنیم. پرخاشگری اصلا ژنتیک نیست و در واقع ما آن را یاد می‌گیریم و متناسب با فرهنگ و اقلیمی که در آن زندگی می‌کنیم می‌تواند شکل‌های مختلفی به خود بگیرد، مثلا ممکن است در یک فرهنگ کسی پرخاشگری ‌کند و با اسلحه همکلاسی‌هایش را بکشد ولی در فرهنگی دیگر پرخاشگری به صورت کلامی یا قهر باشد یا حتی تمام کردن رابطه و...<br />
<br />
اما پرخاشگری به هر شکلی که بروز کند، صرفا رفتاری است که هدفی را دنبال می‌کند و هدف این رفتار هم ارضای نیازهای فردی است؛ یعنی می‌توان گفت فردی که پرخاشگری می‌کند امیدوار است با این رفتار بتواند نیاز‌های خود را برطرف کند چون نتوانسته از راه‌های دیگر آنها را رفع کند و احساس می‌کند شاید با این روش موفق به انجام این کار شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">نیاز به قدرت</span></span><br />
معمولا نیاز به قدرت و آزادی باعث بروز پرخاشگری نوجوانان می‌شود.<br />
<br />
نیاز به قدرت یعنی نیاز به جلب توجه، دیده شدن، تسلط و نفوذ. نیاز به قدرت در نوجوانان به این معناست که آنها دوست دارند حرف، حرف خودشان باشد و مهم‌تر از آن اینکه می‌خواهند جدی گرفته شوند، دیده شوند و نظراتشان محترم شمرده شود.<br />
<br />
وقتی والدین و اطرافیان نیاز به قدرت نوجوان را نادیده بگیرند، او دچار ناکامی می‌شود. در نتیجه در وجودش خشم دیده می‌شود که می‌تواند آن را به صورت پرخاشگری بروز دهد.<br />
<br />
بنابراین باید حتما حواسمان به نوجوان باشد و این نکته را در نظر بگیریم که چه مواقعی او را زیر سوال می‌بریم؛ گاهی حتی به شوخی فرزندمان را مسخره می‌کنیم و او احساس می‌کند قدرتش زیر سوال رفته. در مواردی که پدر و مادر بدون سوال از نوجوان خودشان به تنهایی تصمیم می‌گیرند و اصلا به نظر و خواست او توجهی نمی‌کنند نیز نوجوان احساس می‌کند از قدرتش کاسته شده بنابراین با بروز خشم واکنش نشان می‌دهد.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> <a href="http://www.beytoote.com/baby/behavior-baby/anger5-teens.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/anger5-teens-1.jpg" loading="lazy"  width="450" height="214" alt="[تصویر:  anger5-teens-1.jpg]" class="mycode_img" /></span></a></span></span></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">پرخاشگری عبارت است از برون‌ریزی خشم به شکل‌های مختلف</span></span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font">   <br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">نیاز به آزادی</span></span><br />
یکی دیگر از مواردی که باعث پرخاشگری نوجوان می‌شود نیاز او به آزادی است. این نیاز در دوران نوجوانی بسیار مهم است اما قبل از ورود به دوران نوجوانی، کودکان این نیاز را بروز نمی‌دهند.<br />
<br />
با توجه به ورود نوجوان به این دوران خاص و بلوغ، وی طلب استقلال می‌کند و دوست دارد بتواند خودش تصمیم بگیرد و کسی به او امر و نهی نکند. در واقع عرصه را بر او تنگ نکنند. نوجوانان دوست دارند بتوانند انتخاب‌های متفاوتی داشته باشند و در واقع از حق انتخاب خود بهره‌مند شوند.<br />
<br />
وقتی والدین به جای فرزند خود تصمیم می‌گیرند و به نوعی با توجیهات مختلف می‌خواهند سلیقه خودشان را تحمیل کنند، نوجوان با پرخاشگری به این گونه رفتارهای آنها اعتراض می‌کند.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">دوسونگری و سرگردانی نوجوان</span></span><br />
وقتی والدین کنترلگری را آغاز می‌کنند، نوجوانان هم به نوعی جبران می‌کنند چون فکر می‌کنند به این ترتیب قدرتشان سلب می‌شود و احساس ممنوعیت و محدودیت می‌کنند، در عین حال که والدینشان را دوست دارند و می‌دانند آنها مهم‌ترین افراد زندگی او هستند. به این ترتیب آنها حالتی دوسویه‌نگر پیدا می‌کنند و نمی‌دانند چکار باید بکنند؛ هم به پدر و مادر خود پرخاشگری می‌کنند و هم بعد از آن پشیمان می‌شوند.<br />
<br />
در واقع هنگام خشم و پرخاشگری آنها احساس نیاز به آزادی و قدرت می‌کنند، در صورتی که بعد از آن نیاز به عشق است که خود را نشان می‌دهد و ممکن است این موضوع بارها تکرار شود.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">برزخ نوجوانی</span></span><br />
والدین هنگامی که فرزندانشان را کنترل می‌کنند، در واقع با زور می‌خواهند آنها را موفق کنند، به بهشت بفرستند یا خوشبختشان کنند و...اما فراموش نکنیم پدر و مادرها هر چه بیشتر به این‌گونه کارها ادامه دهند، بیشتر باعث بروز پرخاشگری و ابراز خشم فرزندانشان خواهند شد.<br />
<br />
پرخاشگری نوجوان به نوعی به خود او هم برمی‌گردد. در واقع نوجوان کسی است که تازه از مرحله کودکی خارج شده ولی هنوز به طور کامل وارد مرحله بعدی نشده و در برزخی است که هنوز تکلیفش با خودش مشخص نیست و جایگاه خود را در دنیا پیدا نکرده؛ نمی‌داند قرار است چکاره شود، چه عقایدی دارد، به کدام سمت باید حرکت کند، هدفش چیست و...<br />
<br />
به این ترتیب خود را در برزخی می‌بیند که نمی‌داند دقیقا به کدام طرف تعلق دارد. از طرفی نیازهای جنسی او بیدار شده و از طرف دیگر تفکر و عقاید او در حال تغییر است. همچنان که فکر می‌کند می‌تواند خودش به تنهایی همه چیز را تغییر دهد.<br />
همه این موارد باعث می‌شود نوجوان «خودکنترلی» کمتری داشته باشد.<br />
<br />
مدیریت هیجان‌های نوجوان هم ضعیف است و نمی‌تواند به خوبی از پس آنها بربیاید. در نتیجه دچار ناکامی شود که این ناکامی‌ها خیلی زود شکل پرخاشگری به خود می‌گیرد.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">خشم نوجوان</span></span><br />
می‌توان گفت خشم نوجوانان با بزرگسالان متفاوت است. بزرگسالان هنگام بروز خشم «خودکنترلی» بیشتری از خود نشان می‌دهند و در مورد ابراز خشم خود عاقبت‌اندیشی می‌کنند و پیش خود ارزیابی می‌کنند عاقبت این‌گونه کارها چه خواهدشد و امکان بروز چه مشکلاتی وجود خواهد داشت. با توجه به اینکه در دوران نوجوانی میزان هیجانات نوجوانان خیلی زیاد است، خودکنترلی آنها هم خیلی کمتر است و هیجاناتشان خیلی زود به رفتار تبدیل می‌شود. به این ترتیب باید به آنها آموزش داد چگونه هیجانات خود را مهار کنند و رفتارهای مسوولانه‌ای داشته باشند که به خودشان و دیگران آسیب نزنند.</span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><a href="http://www.beytoote.com/baby/behavior-baby/anger5-teens.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><span style="color: #647c2a;" class="mycode_color"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/anger5-teens-2.jpg" loading="lazy"  width="450" height="270" alt="[تصویر:  anger5-teens-2.jpg]" class="mycode_img" /></span></a></span></span></span><br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"> پرخاشگری نوجوان به نوعی به خود او هم برمی‌گردد.</span></span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #990033;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">حمایت، هدایت و نظارت</span></span><br />
والدین بسیاری می‌خواهند بدانند در برابر پرخاشگری نوجوانان چه باید کرد؟ در پاسخ باید گفت نخستین کار این است که در آینه به خودشان و رفتارشان نگاه کنند.<br />
<br />
در واقع بعضی مواقع والدین با نیت خیر دستشان را چنان بر گلوی نوجوان می‌گذارند که او نمی‌تواند به هیچ عنوان احساس راحتی داشته باشد. در این هنگام اولین واکنش نوجوان این است که سرکشی کند؛ یعنی به گونه‌ای سرش را عقب می‌کشد تا از زیر فشار‌های والدین رهایی یابد. در چنین مواقعی والدین بیش از حد نوجوان را کنترل و همچنین برای او دلسوزی می‌کنند، درنتیجه نوجوان دچار خفگی روان‌شناختی می‌‌شود و برای رهایی از این وضع با سرکشی و نافرمانی می‌خواهد برای خودش فضا و فرصتی ایجاد کند تا بتواند بیشتر خودش را نشان دهد و اثبات کند.<br />
<br />
بنابراین مهم‌ترین توصیه در این مواقع این است که به جای کنترل نوجوان و مجبور کردن او به کارهایی که خودمان فکر می‌کنیم درست است؛ مانند درس خواندن، زود به خانه برگشتن و زود خوابیدن، دور شدن از فضای مجازی و... که درنهایت هم فقط ما را از نوجوان دور می‌کند از او حمایت کنیم؛ یعنی بر کارهای فرزندمان نظارت کرده و در صورت لزوم او را هدایت کنیم زیرا حمایت، هدایت و نظارت تنها مواردی است که درارتباط با نوجوان جواب می‌دهد. البته این کارها نباید در او احساس خفگی ایجاد کند؛ یعنی اگر قراراست توضیحاتی به نوجوان بدهیم باید با توجه به واقعیات موجود باشد، نه اعمال نظر خودمان.<br />
<br />
ما فقط می‌توانیم به نوجوان اطلاعات بدهیم و او را از آسیب‌های کارهایی که می‌کند، آگاه کنیم. برای این کار خود والدین حتما باید آگاهی لازم را داشته باشند و اگر نتوانند آگاهی خود را بالا ببرند، فقط نگرانی‌های خود را به فرزندشان منتقل می‌کنند.<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #990033;" class="mycode_color">والدین نگران و کنترلگر</span></span><br />
والدین اغلب می‌خواهند خودشان به جای نوجوان تصمیم بگیرند چون نگران هستند اگر خود او به تنهایی چنین کاری بکند، به بیراهه می‌رود و در آینده هم با مشکلات زیادی روبرو خواهد شد.<br />
<br />
وقتی والدین از روی دلسوزی و نگرانی به جای نوجوان تصمیم می‌گیرند و در انتخاب رشته تحصیلی، نوع دوستان یا پوشش او دخالت می‌کنند، کارشان از دید نوجوان نوعی تهدید به حساب می‌آید چون فکر می‌کند به اندازه کافی آزادی عمل برای انتخاب آنچه مورد علاقه‌اش است، ندارد بنابراین شروع به طغیان می‌کند.<br />
<br />
در واقع وقتی والدین نیاز به آزادی نوجوان را نادیده بگیرند، از آنجا که صلاح او را می‌خواهند دست به «کنترلگری» می‌زنند. کنترلگری یعنی وادار کردن کسی به انجام کاری که خودشان دوست دارند.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"> </span></span></span></div>
<span style="color: #1f1f1f;" class="mycode_color"><span style="font-size: small;" class="mycode_size"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;" class="mycode_font"><span style="color: #808080;" class="mycode_color">منبع: هفته نامه سلامت</span></span></span></span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[علل، نشانه ها و درمان وسواس در کودکان]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1347</link>
			<pubDate>Sun, 07 Oct 2018 12:40:19 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1347</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/obsessive3-treatment2-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/obsession-001.jpg" loading="lazy"  width="450" height="300" alt="[تصویر:  obsession-001.jpg]" class="mycode_img" /></a></div>
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">هنوز به طور خاص مشخص نشده که چه چیزی باعث به وجود آمدن وسواس می شود</span></span></div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">وسواس در کودکان</span><br />
آیا راه های تشخیص و درمان وسواس در کودکان را می شناسید؟ اختلال وسواسی جبری (OCD) که به اختصار در عموم به اختلال وسواس نامیده می شود، در کودکان به صورت افکار، احساسات و ترس های نا خواسته بروز پیدا می کند، که به این حالات وسواس گویند. وسواس می تواند منجر به احساس اضطراب در آن ها گردد.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">برای رهایی از وسواس و اضطراب، کودک به انجام رفتارهایی گرایش پیدا می کند که به صورت اجبار در می آیند. به این رفتار های اجباری به دلیل آن که باید به یک شکل و ترتیب خاص انجام شود و زمان زیادی ممکن است بگیرند، تشریفات نیز گفته می شود. در ادامه این مقاله نشانه ها، علل و درمان اختلال وسواس در کودکان بحث شده است.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">افکار وسواسی در کودکان</span> </span><br />
وسواس ها ترس هایی هستند که کودک دارای OCD نمی تواند فکر کردن به آن ها را متوقف کند. ممکن است متوجه باشند که افکارش منطقی نیستند، اما همچنان احساس اضطراب را درباره موقعیت های خاص دارند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">نشانه های وسواس در کودکان</span></span><br />
این ترس ها و افکار می تواند شامل چندین زمینه شود:<br />
- نگرانی درباره مریضی، آسیب یا مرگ خودشان یا فردی دیگر (نگران از دست دادن مادر، پدر و مبتلا شدن به بیماری های لاعلاج...)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- افکاری درباره حرف های بدی که زدند، افکار بدی داشته اند، یا اشتباهی کرده اند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- ترس هایی درباره اینکه قانونی را نقض کرده باشند، کاری بدی کرده باشند، یا احساس گناه دارند (نگرانی درباره ی قوانین مدرسه یا خانه و انجام درست آن ها)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- نگرانی درباره تمیزی، کثیفی و میکروب ها</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- وسواس درباره صاف بودن اشیا، تقارن و جفت بودن، یا قرار گرفتن دقیق در یک جا (جفت کردن کفش در یک خط و جای مشخص، یکی بودن اندازه ی مدادها و ....)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- افکاری درباره ی اینکه بعضی چیزها خوش شانسی یا بد شانسی می آورند (افکاری درباره ی خوب نبودن بعضی رنگ ها، ارقام، یا اشیاء....)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/obsessive3-treatment2-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/obsession-002.jpg" loading="lazy"  width="450" height="270" alt="[تصویر:  obsession-002.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> برخی از کودکان در لباس پوشیدن وسواس دارند</span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">رفتارهای جبری در کودکان مبتلا به وسواس</span></span><br />
آداب و تشریفات (جبری) رفتارهایی هستند که بچه های دارای OCD مکررا آن ها را انجام می دهند و احساس می کنند برای آن که اضطراب ناشی از افکار ناخواسته کاهش پیدا کند حتما باید کاری انجام دهند. OCD کودکان را مجبور می کند که احساس کنند باید آداب و تشریفات را برای آنکه مطمئن بشوند که اشیاء تمیز، امن، سر جا، و درست هستند، انجام بدهند. برای این بچه ها به نظر می آید تشریفات این قدرت را دارند تا از اتفاقات بد جلوگیری کنند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">انواع وسواس در کودکان</span></span><br />
از جمله انواع وسواس در کودکان می توان به موارد زیر اشاره داشت :<br />
- شستن و تمیز کردن<br />
- پاک کردن اشیاء، پاک نویس کردن، مجددا انجام دادن کاری، یا مطالعه بارها و بارها یک قسمت<br />
- تکرار یک کلمه، پاراگراف یا سوال بیشتر از آنچه که لازم است.<br />
- وارد شدن و خارج شدن از یک درب به طوری که چندین مرتبه در یک نوبت تکرار می کند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- چک کردن های مکرر مثل چک کردن قفل بودن در، چک کردن تکالیف خانگی یا روشن و خاموش بودن چراغ<br />
- خوردن، پوشیدن، یا انجام کارها به یک شکل به خصوص<br />
- خواسته ها به یک شکل تکراری باید برآورده شوند<br />
- شمارش و استفاده از ارقام خاصی که خوب هستند و پرهیز از ارقامی که بد یوم می باشند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
کودکان اغلب درباره ی ترس ها و رفتارهایی که OCD مسبب آن ها هستند صحبت نمی کنند. آن ها ممکن است احساس خجالت یا گیجی درباره این افکار و رفتارها داشته باشند و آن ها را تنها برای خود نگه داشته و به اشتراک نگذارند. ممکن تلاش کنند که رفتارهای خود را به صورت مخفیانه انجام دهند و ممکن است نگران باشند که دیگران آن ها را به خاطر وسواس شان دست بیاندازند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
این کودکان احساس ناتوانی در کاهش تمرکز بر وسواسشان دارند و یک حس اجبار برای انجام آن کار دارند تا برای مقابله با اتفاقات بد مقابله کنند. برای بعضی از آنها انجام تشریفات به معنی این است که همه چیز خوب و درست می باشد.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">علل ابتلا به وسواس (OCD) در کودکان</span></span><br />
در واقع هنوز به طور خاص مشخص نشده که چه چیزی باعث به وجود آمدن آن می شود. تحقیقات تا حدودی عدم تعادل نوروترانسمیتر سروتونین در مغز را دخیل دانسته اند. همچنین می تواند میزان شیوع آن در خانواده های دارای این اختلال نیز بیشتر باشد و همچنین در کودکان دارای اختلال تیک وسواس نیز با احتمال بالاتری می تواند بروز کند. گاهی اوقات وسواس کودکان می توان بعد از یک بیماری بروز کند. همچنین می تواند بعد از یک دوره سخت و استرس زا برای کودک نیز به وجود بیاید. اختلال استرس پس از سانحه نیز ناراحتی است که می تواند بعد از یک حادثه بروز کند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">درمان وسواس کودکان</span></span><br />
والدین می توانند با استفاده از روش های درمانی زیر به بهبود وسواس کودک خود کمک کنند:<br />
با فرزندتان درباره این که چه اتفاقی در حال رخ دادن است صحبت کنید. به صورت حمایتی به آن ها گوش دهید و عشقتان را به آن ها نشان دهید. از جملاتی استفاده کنید که در ارتباط با کودکان بیشتر می تواند تاثیر مثبت داشته باشد مثل، من میدونم که تو نگران هستی درباره ی اینکه همه چیز صاف و جفت باشد، و کفش هایت در یک خط قرار بگیرند و من میدانم اگر تو نتوانی این کارها را انجام دهی اضطراب به تو دست می دهد.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
یک وقت ملاقات با متخصص کودکان بگیرید، متخصص کودکان می تواند به شما برای یافتن راه درست کمک کند. در جلسات درمانی کودکتان نقش داشته و شرکت داشته باشید، درباره تمام یاری هایی که والدین می توانند برسانند اطلاعات کسب کنید. برای درمان OCD نیاز به زمان است و فرایند آن باید طی شود.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
حمایت بگیرید و آن را انتقال دهید؛ منابع بسیاری برای والدین و خانواده وجود دارد که بتوانند حمایت لازم را برای درمان و مقابله با OCD دریافت کنند. دانستن این که تنها نیستید می تواند به شما برای کنار آمدن با این موضوع کمک کند. به اشتراک گذاشتن موفقیت ها از طرف دیگر والدین می تواند حس امید را در وجود والدین زنده کند. گروه درمانی یکی از این روش ها است.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<span style="color: #808080;" class="mycode_color">منیع: honarehzendegi.com</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/obsessive3-treatment2-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/obsession-001.jpg" loading="lazy"  width="450" height="300" alt="[تصویر:  obsession-001.jpg]" class="mycode_img" /></a></div>
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">هنوز به طور خاص مشخص نشده که چه چیزی باعث به وجود آمدن وسواس می شود</span></span></div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">وسواس در کودکان</span><br />
آیا راه های تشخیص و درمان وسواس در کودکان را می شناسید؟ اختلال وسواسی جبری (OCD) که به اختصار در عموم به اختلال وسواس نامیده می شود، در کودکان به صورت افکار، احساسات و ترس های نا خواسته بروز پیدا می کند، که به این حالات وسواس گویند. وسواس می تواند منجر به احساس اضطراب در آن ها گردد.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">برای رهایی از وسواس و اضطراب، کودک به انجام رفتارهایی گرایش پیدا می کند که به صورت اجبار در می آیند. به این رفتار های اجباری به دلیل آن که باید به یک شکل و ترتیب خاص انجام شود و زمان زیادی ممکن است بگیرند، تشریفات نیز گفته می شود. در ادامه این مقاله نشانه ها، علل و درمان اختلال وسواس در کودکان بحث شده است.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">افکار وسواسی در کودکان</span> </span><br />
وسواس ها ترس هایی هستند که کودک دارای OCD نمی تواند فکر کردن به آن ها را متوقف کند. ممکن است متوجه باشند که افکارش منطقی نیستند، اما همچنان احساس اضطراب را درباره موقعیت های خاص دارند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">نشانه های وسواس در کودکان</span></span><br />
این ترس ها و افکار می تواند شامل چندین زمینه شود:<br />
- نگرانی درباره مریضی، آسیب یا مرگ خودشان یا فردی دیگر (نگران از دست دادن مادر، پدر و مبتلا شدن به بیماری های لاعلاج...)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- افکاری درباره حرف های بدی که زدند، افکار بدی داشته اند، یا اشتباهی کرده اند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- ترس هایی درباره اینکه قانونی را نقض کرده باشند، کاری بدی کرده باشند، یا احساس گناه دارند (نگرانی درباره ی قوانین مدرسه یا خانه و انجام درست آن ها)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- نگرانی درباره تمیزی، کثیفی و میکروب ها</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- وسواس درباره صاف بودن اشیا، تقارن و جفت بودن، یا قرار گرفتن دقیق در یک جا (جفت کردن کفش در یک خط و جای مشخص، یکی بودن اندازه ی مدادها و ....)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- افکاری درباره ی اینکه بعضی چیزها خوش شانسی یا بد شانسی می آورند (افکاری درباره ی خوب نبودن بعضی رنگ ها، ارقام، یا اشیاء....)</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/obsessive3-treatment2-children.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/obsession-002.jpg" loading="lazy"  width="450" height="270" alt="[تصویر:  obsession-002.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> برخی از کودکان در لباس پوشیدن وسواس دارند</span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">رفتارهای جبری در کودکان مبتلا به وسواس</span></span><br />
آداب و تشریفات (جبری) رفتارهایی هستند که بچه های دارای OCD مکررا آن ها را انجام می دهند و احساس می کنند برای آن که اضطراب ناشی از افکار ناخواسته کاهش پیدا کند حتما باید کاری انجام دهند. OCD کودکان را مجبور می کند که احساس کنند باید آداب و تشریفات را برای آنکه مطمئن بشوند که اشیاء تمیز، امن، سر جا، و درست هستند، انجام بدهند. برای این بچه ها به نظر می آید تشریفات این قدرت را دارند تا از اتفاقات بد جلوگیری کنند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">انواع وسواس در کودکان</span></span><br />
از جمله انواع وسواس در کودکان می توان به موارد زیر اشاره داشت :<br />
- شستن و تمیز کردن<br />
- پاک کردن اشیاء، پاک نویس کردن، مجددا انجام دادن کاری، یا مطالعه بارها و بارها یک قسمت<br />
- تکرار یک کلمه، پاراگراف یا سوال بیشتر از آنچه که لازم است.<br />
- وارد شدن و خارج شدن از یک درب به طوری که چندین مرتبه در یک نوبت تکرار می کند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
- چک کردن های مکرر مثل چک کردن قفل بودن در، چک کردن تکالیف خانگی یا روشن و خاموش بودن چراغ<br />
- خوردن، پوشیدن، یا انجام کارها به یک شکل به خصوص<br />
- خواسته ها به یک شکل تکراری باید برآورده شوند<br />
- شمارش و استفاده از ارقام خاصی که خوب هستند و پرهیز از ارقامی که بد یوم می باشند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
کودکان اغلب درباره ی ترس ها و رفتارهایی که OCD مسبب آن ها هستند صحبت نمی کنند. آن ها ممکن است احساس خجالت یا گیجی درباره این افکار و رفتارها داشته باشند و آن ها را تنها برای خود نگه داشته و به اشتراک نگذارند. ممکن تلاش کنند که رفتارهای خود را به صورت مخفیانه انجام دهند و ممکن است نگران باشند که دیگران آن ها را به خاطر وسواس شان دست بیاندازند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
این کودکان احساس ناتوانی در کاهش تمرکز بر وسواسشان دارند و یک حس اجبار برای انجام آن کار دارند تا برای مقابله با اتفاقات بد مقابله کنند. برای بعضی از آنها انجام تشریفات به معنی این است که همه چیز خوب و درست می باشد.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">علل ابتلا به وسواس (OCD) در کودکان</span></span><br />
در واقع هنوز به طور خاص مشخص نشده که چه چیزی باعث به وجود آمدن آن می شود. تحقیقات تا حدودی عدم تعادل نوروترانسمیتر سروتونین در مغز را دخیل دانسته اند. همچنین می تواند میزان شیوع آن در خانواده های دارای این اختلال نیز بیشتر باشد و همچنین در کودکان دارای اختلال تیک وسواس نیز با احتمال بالاتری می تواند بروز کند. گاهی اوقات وسواس کودکان می توان بعد از یک بیماری بروز کند. همچنین می تواند بعد از یک دوره سخت و استرس زا برای کودک نیز به وجود بیاید. اختلال استرس پس از سانحه نیز ناراحتی است که می تواند بعد از یک حادثه بروز کند.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color">درمان وسواس کودکان</span></span><br />
والدین می توانند با استفاده از روش های درمانی زیر به بهبود وسواس کودک خود کمک کنند:<br />
با فرزندتان درباره این که چه اتفاقی در حال رخ دادن است صحبت کنید. به صورت حمایتی به آن ها گوش دهید و عشقتان را به آن ها نشان دهید. از جملاتی استفاده کنید که در ارتباط با کودکان بیشتر می تواند تاثیر مثبت داشته باشد مثل، من میدونم که تو نگران هستی درباره ی اینکه همه چیز صاف و جفت باشد، و کفش هایت در یک خط قرار بگیرند و من میدانم اگر تو نتوانی این کارها را انجام دهی اضطراب به تو دست می دهد.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
یک وقت ملاقات با متخصص کودکان بگیرید، متخصص کودکان می تواند به شما برای یافتن راه درست کمک کند. در جلسات درمانی کودکتان نقش داشته و شرکت داشته باشید، درباره تمام یاری هایی که والدین می توانند برسانند اطلاعات کسب کنید. برای درمان OCD نیاز به زمان است و فرایند آن باید طی شود.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align">
حمایت بگیرید و آن را انتقال دهید؛ منابع بسیاری برای والدین و خانواده وجود دارد که بتوانند حمایت لازم را برای درمان و مقابله با OCD دریافت کنند. دانستن این که تنها نیستید می تواند به شما برای کنار آمدن با این موضوع کمک کند. به اشتراک گذاشتن موفقیت ها از طرف دیگر والدین می تواند حس امید را در وجود والدین زنده کند. گروه درمانی یکی از این روش ها است.</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"> </div>
<span style="color: #808080;" class="mycode_color">منیع: honarehzendegi.com</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[بچه های زیر هفت سال چطور با طلاق کنار می آیند؟]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1274</link>
			<pubDate>Tue, 02 Oct 2018 11:33:34 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1274</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/divorce-baby-7years.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/divorce-baby-7years22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="334" alt="[تصویر:  divorce-baby-7years22.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان، فراموش شده های طلاق هستند</span></span><br />
</span><br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">معمولا کودکان، فراموش شده های طلاق هستند. اگرچه عنوان بچه های طلاق، عنوانی است که همه بارها و بارها شنیده اند، در بحران های طلاق، بچه ها معمولا فقط و فقط در گروکشی ها و انتقال پیام ها به یاد آورده می شوند و نیازهای شان به دست فراموشی سپرده می شود.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">والدین اغلب می خواهند از این دوران بحرانی بگذرند و رسیدگی به کودک خود را به بعد موکول می کنند، غافل از اینکه در همان زمان، کودک در حال تاثیر گرفتن از شرایط به وجود آمده است. این تاثیر، برخلاف تصور بسیاری، از همان ماه های اولیه آغاز می شود، زمانی که شاید خیلی ها تصور کنند کودک چیزی متوجه نمی شود.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">تولد تا دوسالگی: وقتی فکر می کنید برای فهمیدن زیادی کوچک است</span><br />
فرزندان از همان ماه های اولیه، نسبت به رفتارها و واکنش های والدین خود حساس هستند. آنها قبل از هر کس، چهره مادر خود را تشخیص می دهند ور در حال تاثیر گرفتن از والدین خود، رفتارها، گفتار و ابراز احساسات آنها هستند. والدین فکر می کنند نوزاد چیزی متوجه نمی شود اما برعکس، او احساسات مختلف مانند خشم، ناراحتی، شادی و ابراز محبت را می فهمد اما نمی تواند درک کند مخاطب این احساسات خود اوست یا شخص یا موضوع دیگری، برای همین، همه را به خود می گیرد و زود، از احساسات منفی والدینش دچار ترس و اضطراب می شود.<br />
<br />
در واقع یک نوزاد، وقتی در شرایط پرآشوب طلاق قرار بگیرد، احساسات منفی والدینش را به خودش نسبت می دهد، فکر می کند آنها از او عصبانی و ناراحت هستند و او را دوست ندارند یا او را نمی خواهند. این امر می تواند در او احساسات منفی به وجود بیاورد که از جمله می توان به ترس اشاره کرد. او از دست دادن محبت را درک می کند. نوزادانی که محبت دریافت نمی کنند، می توانند به نوعی افسردگی دچار شوند که خود را با پرهیز از خوردن شیر نشان می دهد.<br />
<br />
* در حضور نوزاد خود، آرام و مهربان باشید، حتی اگر بسیار ناراحت و عصبانی هستید. اگر نمی توانید، از او فاصله بگیرید تا به او احساس بد ندهید.<br />
<br />
* حواستان به مشکلات خوردن و خوابیدن او باشد چون در این سن، ناراحتی اش را اینطور نشان می دهد.<br />
<br />
* هر دو، هم مادر و هم پدر، او را در آغوش بگیرید، او را نوازش کنید و با او صحبت کنید. اگر یک لالایی مخصوص برای او بخوانید، ارتباط بهتری با او برقرار خواهید کرد.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">بگذارید احساس امنیت کند</span><br />
نوزادی زمانی است که احساس امنیت بنیادی در ارتباط با محیط و دنیای پیرامون در فرد شکل می گیرد. وقتی محیط به نیازهای نوزاد رسیدگی کند، کسی باشد که پاسخگوی خواسته ها و نیازهای او باشد و به علاوه نوعی نظم در برخورد با او وجود داشته باشد تا کم کم به دنیایی که در آن پا گذاشته عادت کند، این احساس شکل می گیرد.<br />
<br />
* برنامه نوزاد را بر هم نزنید. اگر پیش مادر یا پدر می رود یا فرد دیگری در زمان هایی از او نگهداری می کند، دقت کنید ساعت خواب و تغذیه و استراحت او در همه جا یکی باشد.<br />
<br />
* بر سر مسائل مهم مانند سلامتی، وسائلی که باید برایش تهیه شود، تغذیه سالم و ... فقط سود او را در نظر بگیرید و با هم هماهنگ باشید.<br />
<br />
* فراموش نکنید او نمی تواند از خودش مراقبت یا دفاع کند، وقتی مشغول مشاجره یا در حالت قهر هستید او را در معرض سروصدای زیاد، گرما و کلافگی و ... قرار ندهید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/divorce-baby-7years.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/divorce-baby-7years23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="279" alt="[تصویر:  divorce-baby-7years23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">نوزادانی که محبت دریافت نمی کنند، می توانند به نوعی افسردگی دچار شوند</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">دو تا سه سالگی: وقتی اولین قدم های استقلال را برمی دارد</span><br />
کودک در دوره ای بسیار کوتاه، توانمندی های زیادی را با سرعتی شگفت انگیز به دست می آورد: حرف زدن، راه رفتن، برقراری ارتباط با دیگران و ... این توانمندی ها به او کمک می کند به طور مستقل، البته در حد خود، در دنیای محیطی خود کنجکاوی کند. اینکه کودک در این سن چقدردست به کشف دنیای محیطی خود بزند، بستگی به اعتمادی دارد که به محیط و اطرافیان نزدیک خود دارد.<br />
<br />
آنها نیاز دارند در هر قدم، کسی که به او اعتماد دارند، همراهشان باشد، تا بتوانند به سمت استقلال همراه با اعتماد به نفس و اعتماد به محیط و والدین، پیش بروند.<br />
<br />
کودکی که در هر قدم، سرزنش شود، تحقیر شود، یا تنها رها شود، کودکی که در محیط آسیب ببیند و والدی نباشد که از این آسیب پیشگیری کند یا در صورت روی دادن، از او حمایت و دلجویی کند، دچار ترس از کنکاش محیط و روبرو شدن با تازه ها خواهد بود. در آینده هم، او با موقعیت های جدید، به صورت باز و پذیرا برخورد نخواهد کرد یا برای تغییر، دلهره زیادی خواهد داشت.<br />
<br />
* در یک خانواده بدون مشکل هم، کنجکاوی ها، شیطنت ها و خواسته های یک نوپا می تواند طاقت فرسا باشد، چه برسد به شرایط بعد از طلاق. به خاطر خودتان و به خاطر فرزندتان، دست به وضع قوانین زیاد از حد و تنبیه های آنچنانی نزنید.<br />
<br />
* سعی کنید قوانین کم اما روشنی داشته باشید. به علاوه، سعی کنید روی کارهای مثبت تاکید کنید و کمتر با او درگیر شوید.<br />
<br />
* موفقیت ها و پیشرفت هایش را نادیده نگیرید و تشویق دائم و ابراز محبت به او را فراموش نکنید. نشان بدهید چقدر از داشتن او خوشحال هستید.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">مراقب خشم و نگرانی هایش باشید</span><br />
کودکان در این دوران سنی، جدا شدن از والدین را درک می کنند و در واکنش به آن، خشمگین می شوند. البته ممکن است خشم خود را به صورت کج خلقی، بیقراری یا رفتارهایی مثل قهر و گاز گرفتن نشان دهند، رفتارهایی که به پای خشم او از جدا شدن از والدینش گذاشته نشوند.<br />
<br />
همچنین آنها ممکن است احساس نگرانی را تجربه کنند، به خصوص اگر درباره نحوه مراقبت از آنها، اینکه چه کسی به آنها رسیدگی خواهد کرد و مانند آن،دچار تردید و ابهام باشند.<br />
<br />
* با او درباره طلاق صحبت کنید. به او کمک کنید احساسی که تجربه می کند اما هنوز با آن زیاد آشنا نیست را بشناسد و بیان کند: «فکر کنم تو از اینکه من بعضی وقت ها تو رو خونه مادربزرگ می گذارم نگران می شی.»<br />
<br />
* زمان با هم بودن را سنگین و شلوغ نکنید: فقط شما، فقط بازی های ساده. هدف با هم بودن و لذت بردن است.<br />
<br />
* برای تقسیم زمان دیدار والدین، در این سن، بهتر است کودک والدی که با او زندگی نمی کند را چند بار در هفته، برای زمان های کوتاه ببیند تا اینکه یک بار در ماه؛ چند روز کامل. اگر والدی هستید که با کودک خود زندگی نمی کنید، سعی کنید دست کم هر شب به او زنگ بزنید و فقط بگویید «شب به خیر عزیزم خیلی دوستت دارم.»<br />
<br />
* اگر شرایط بحرانی است و کودکتان اضطراب را تجربه می کند اصلا دوره خوبی برای آموزش توالت رفتن نیست.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/divorce-baby-7years.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/divorce-baby-7years24.jpg" loading="lazy"  width="450" height="243" alt="[تصویر:  divorce-baby-7years24.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">با کودکتان درباره طلاق صحبت کنید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">سه تا پنج سالگی: دورانی که با داستان هایش شما را شگفت زده می کند</span><br />
در این سن کودک با سرعتی باورنکردنی در حال رشد و پیشرفت در مهارت های مختلف است، خودش لباس می پوشد، درباره احساسات بقیه حرف می زند، خیالپردازی می کند و ... این سن، سنی است که بعد از احساس امنیت در محیط اطراف و اعتماد کردن به همراهی والدین، زمان کشف مستقلانه دنیا فرا می رسد.<br />
<br />
وقتی کودک احساس امنیت می کند و مطمئن باشد والدینش همراه او هستند و از او حمایت می کنند، شروع به کشف دنیایی می کند که در آن قرار گرفته است؛ جایگاه خودش و احساسات و افکار دیگران. در این سن، او رفتارهای والدین را به خود نسبت می دهد:<br />
اگر نگار می توانست مسیر فکری خود را به زبان بیاورد، احتمالا می گفت احساس می کند بی ارزش است و اصلا دوست داشتنی نیست، چون بابا به ندرت او را در آغوش می کشد، مامان زیاد برای او وقت ندارد، کسی زیاد با او حرف نمی زند و به طور کلی، انگار کسی فرصتی یا علاقه ای برای برقراری ارتباط با او و محبت کردن به او ندارد.<br />
<br />
اگر پویا می توانست احساس خود را به زبان بیاورد، احتمالا می گفت احساس می کند باارزش، دوستداشتنی و لایق خوشبختی است، چون مامان در هر فرصتی او را در آغوش می کشد و نوازشش می کند، بابا از او تعریف می کند و همیشه، وقتی می خواهد چیزی بگوید یا چیزی را به آنها نشان بدهد، برای او وقت دارند و به او توجه می کنند.<br />
<br />
هیچ کودکی، در این سن، این احساس ها را به طور هشیارانه نمی شناسد و به آنها آگاه نیست، همچنین نمی تواند درباره آنها حرف بزند اما تصویری در ذهن او ساخته می شود که برای همیشه باقی می ماند و حتی در آینده، او به دنبال کسی خواهد بود که این تصویر به وجود آمده در این سن را تایید کند.<br />
<br />
* به کودکتان اطمینان بدهید هر دو والد، همیشه از او حمایت خواهند کرد و همیشه او را دوست خواهند داشت.<br />
<br />
* شرایطی را فراهم کنید که کودک در آن احساس امنیت کامل داشته باشد. نگذارید بابت اینکه چه کسی بالاخره مراقب او خواهد بود نگران شود یا اینکه احساس کند زیادی است.<br />
<br />
* اجازه بدهید کودک با هر دو والد ارتباط خوبی داشته باشد. وقتی با والد دیگر است، برایش قیافه نگیرید، بگذارید از لذت داشتن پدر و مادر بهره ببرد.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">یادتان باشد شاید معنای غیرممکن را نفهمد!</span><br />
موضوع مهم در این سن، این است که کودک، معنای غیرممکن را نمی فهمد، آرزوها و افشکارش با واقعیت فرقی ندارند و خودش را محور همه چیز می بیند. در همین راستا، ممکن است برای خیلی از موارد، خود را مقصر بداند و احساس گناه کند.<br />
<br />
* به کودک خود اطمینان بدهید در طلاق و جدایی شما یا دعواهای تان تقصیری ندارد.<br />
<br />
* برایش توضیح بدهید که فکر، رفتار یا احساس او باعث طلاق شما نشده است، بلکه رفتار والدین یا خواسته هایشان، طلاق را به وجود آورده است.<br />
<br />
* وقتی سعی می کند با خیالپردازی یا بیان یک جمله، به خیال خودش، واقعیت را تغییر بدهد، ممکن است واقعیت را انکار کند. احساسش را درک کنید و برایش توضیح بدهید چنین اتفاقی نخواهد افتاد «می دونم دوست داری بابا امشب خونه باشه، اما او امشب خونه نمی آد.»</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">مجله سپیده دانایی</span></span></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">bartarinha.ir</span></span><br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/divorce-baby-7years.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/divorce-baby-7years22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="334" alt="[تصویر:  divorce-baby-7years22.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان، فراموش شده های طلاق هستند</span></span><br />
</span><br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">معمولا کودکان، فراموش شده های طلاق هستند. اگرچه عنوان بچه های طلاق، عنوانی است که همه بارها و بارها شنیده اند، در بحران های طلاق، بچه ها معمولا فقط و فقط در گروکشی ها و انتقال پیام ها به یاد آورده می شوند و نیازهای شان به دست فراموشی سپرده می شود.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">والدین اغلب می خواهند از این دوران بحرانی بگذرند و رسیدگی به کودک خود را به بعد موکول می کنند، غافل از اینکه در همان زمان، کودک در حال تاثیر گرفتن از شرایط به وجود آمده است. این تاثیر، برخلاف تصور بسیاری، از همان ماه های اولیه آغاز می شود، زمانی که شاید خیلی ها تصور کنند کودک چیزی متوجه نمی شود.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">تولد تا دوسالگی: وقتی فکر می کنید برای فهمیدن زیادی کوچک است</span><br />
فرزندان از همان ماه های اولیه، نسبت به رفتارها و واکنش های والدین خود حساس هستند. آنها قبل از هر کس، چهره مادر خود را تشخیص می دهند ور در حال تاثیر گرفتن از والدین خود، رفتارها، گفتار و ابراز احساسات آنها هستند. والدین فکر می کنند نوزاد چیزی متوجه نمی شود اما برعکس، او احساسات مختلف مانند خشم، ناراحتی، شادی و ابراز محبت را می فهمد اما نمی تواند درک کند مخاطب این احساسات خود اوست یا شخص یا موضوع دیگری، برای همین، همه را به خود می گیرد و زود، از احساسات منفی والدینش دچار ترس و اضطراب می شود.<br />
<br />
در واقع یک نوزاد، وقتی در شرایط پرآشوب طلاق قرار بگیرد، احساسات منفی والدینش را به خودش نسبت می دهد، فکر می کند آنها از او عصبانی و ناراحت هستند و او را دوست ندارند یا او را نمی خواهند. این امر می تواند در او احساسات منفی به وجود بیاورد که از جمله می توان به ترس اشاره کرد. او از دست دادن محبت را درک می کند. نوزادانی که محبت دریافت نمی کنند، می توانند به نوعی افسردگی دچار شوند که خود را با پرهیز از خوردن شیر نشان می دهد.<br />
<br />
* در حضور نوزاد خود، آرام و مهربان باشید، حتی اگر بسیار ناراحت و عصبانی هستید. اگر نمی توانید، از او فاصله بگیرید تا به او احساس بد ندهید.<br />
<br />
* حواستان به مشکلات خوردن و خوابیدن او باشد چون در این سن، ناراحتی اش را اینطور نشان می دهد.<br />
<br />
* هر دو، هم مادر و هم پدر، او را در آغوش بگیرید، او را نوازش کنید و با او صحبت کنید. اگر یک لالایی مخصوص برای او بخوانید، ارتباط بهتری با او برقرار خواهید کرد.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">بگذارید احساس امنیت کند</span><br />
نوزادی زمانی است که احساس امنیت بنیادی در ارتباط با محیط و دنیای پیرامون در فرد شکل می گیرد. وقتی محیط به نیازهای نوزاد رسیدگی کند، کسی باشد که پاسخگوی خواسته ها و نیازهای او باشد و به علاوه نوعی نظم در برخورد با او وجود داشته باشد تا کم کم به دنیایی که در آن پا گذاشته عادت کند، این احساس شکل می گیرد.<br />
<br />
* برنامه نوزاد را بر هم نزنید. اگر پیش مادر یا پدر می رود یا فرد دیگری در زمان هایی از او نگهداری می کند، دقت کنید ساعت خواب و تغذیه و استراحت او در همه جا یکی باشد.<br />
<br />
* بر سر مسائل مهم مانند سلامتی، وسائلی که باید برایش تهیه شود، تغذیه سالم و ... فقط سود او را در نظر بگیرید و با هم هماهنگ باشید.<br />
<br />
* فراموش نکنید او نمی تواند از خودش مراقبت یا دفاع کند، وقتی مشغول مشاجره یا در حالت قهر هستید او را در معرض سروصدای زیاد، گرما و کلافگی و ... قرار ندهید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/divorce-baby-7years.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/divorce-baby-7years23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="279" alt="[تصویر:  divorce-baby-7years23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">نوزادانی که محبت دریافت نمی کنند، می توانند به نوعی افسردگی دچار شوند</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">دو تا سه سالگی: وقتی اولین قدم های استقلال را برمی دارد</span><br />
کودک در دوره ای بسیار کوتاه، توانمندی های زیادی را با سرعتی شگفت انگیز به دست می آورد: حرف زدن، راه رفتن، برقراری ارتباط با دیگران و ... این توانمندی ها به او کمک می کند به طور مستقل، البته در حد خود، در دنیای محیطی خود کنجکاوی کند. اینکه کودک در این سن چقدردست به کشف دنیای محیطی خود بزند، بستگی به اعتمادی دارد که به محیط و اطرافیان نزدیک خود دارد.<br />
<br />
آنها نیاز دارند در هر قدم، کسی که به او اعتماد دارند، همراهشان باشد، تا بتوانند به سمت استقلال همراه با اعتماد به نفس و اعتماد به محیط و والدین، پیش بروند.<br />
<br />
کودکی که در هر قدم، سرزنش شود، تحقیر شود، یا تنها رها شود، کودکی که در محیط آسیب ببیند و والدی نباشد که از این آسیب پیشگیری کند یا در صورت روی دادن، از او حمایت و دلجویی کند، دچار ترس از کنکاش محیط و روبرو شدن با تازه ها خواهد بود. در آینده هم، او با موقعیت های جدید، به صورت باز و پذیرا برخورد نخواهد کرد یا برای تغییر، دلهره زیادی خواهد داشت.<br />
<br />
* در یک خانواده بدون مشکل هم، کنجکاوی ها، شیطنت ها و خواسته های یک نوپا می تواند طاقت فرسا باشد، چه برسد به شرایط بعد از طلاق. به خاطر خودتان و به خاطر فرزندتان، دست به وضع قوانین زیاد از حد و تنبیه های آنچنانی نزنید.<br />
<br />
* سعی کنید قوانین کم اما روشنی داشته باشید. به علاوه، سعی کنید روی کارهای مثبت تاکید کنید و کمتر با او درگیر شوید.<br />
<br />
* موفقیت ها و پیشرفت هایش را نادیده نگیرید و تشویق دائم و ابراز محبت به او را فراموش نکنید. نشان بدهید چقدر از داشتن او خوشحال هستید.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">مراقب خشم و نگرانی هایش باشید</span><br />
کودکان در این دوران سنی، جدا شدن از والدین را درک می کنند و در واکنش به آن، خشمگین می شوند. البته ممکن است خشم خود را به صورت کج خلقی، بیقراری یا رفتارهایی مثل قهر و گاز گرفتن نشان دهند، رفتارهایی که به پای خشم او از جدا شدن از والدینش گذاشته نشوند.<br />
<br />
همچنین آنها ممکن است احساس نگرانی را تجربه کنند، به خصوص اگر درباره نحوه مراقبت از آنها، اینکه چه کسی به آنها رسیدگی خواهد کرد و مانند آن،دچار تردید و ابهام باشند.<br />
<br />
* با او درباره طلاق صحبت کنید. به او کمک کنید احساسی که تجربه می کند اما هنوز با آن زیاد آشنا نیست را بشناسد و بیان کند: «فکر کنم تو از اینکه من بعضی وقت ها تو رو خونه مادربزرگ می گذارم نگران می شی.»<br />
<br />
* زمان با هم بودن را سنگین و شلوغ نکنید: فقط شما، فقط بازی های ساده. هدف با هم بودن و لذت بردن است.<br />
<br />
* برای تقسیم زمان دیدار والدین، در این سن، بهتر است کودک والدی که با او زندگی نمی کند را چند بار در هفته، برای زمان های کوتاه ببیند تا اینکه یک بار در ماه؛ چند روز کامل. اگر والدی هستید که با کودک خود زندگی نمی کنید، سعی کنید دست کم هر شب به او زنگ بزنید و فقط بگویید «شب به خیر عزیزم خیلی دوستت دارم.»<br />
<br />
* اگر شرایط بحرانی است و کودکتان اضطراب را تجربه می کند اصلا دوره خوبی برای آموزش توالت رفتن نیست.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/divorce-baby-7years.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/divorce-baby-7years24.jpg" loading="lazy"  width="450" height="243" alt="[تصویر:  divorce-baby-7years24.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">با کودکتان درباره طلاق صحبت کنید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">سه تا پنج سالگی: دورانی که با داستان هایش شما را شگفت زده می کند</span><br />
در این سن کودک با سرعتی باورنکردنی در حال رشد و پیشرفت در مهارت های مختلف است، خودش لباس می پوشد، درباره احساسات بقیه حرف می زند، خیالپردازی می کند و ... این سن، سنی است که بعد از احساس امنیت در محیط اطراف و اعتماد کردن به همراهی والدین، زمان کشف مستقلانه دنیا فرا می رسد.<br />
<br />
وقتی کودک احساس امنیت می کند و مطمئن باشد والدینش همراه او هستند و از او حمایت می کنند، شروع به کشف دنیایی می کند که در آن قرار گرفته است؛ جایگاه خودش و احساسات و افکار دیگران. در این سن، او رفتارهای والدین را به خود نسبت می دهد:<br />
اگر نگار می توانست مسیر فکری خود را به زبان بیاورد، احتمالا می گفت احساس می کند بی ارزش است و اصلا دوست داشتنی نیست، چون بابا به ندرت او را در آغوش می کشد، مامان زیاد برای او وقت ندارد، کسی زیاد با او حرف نمی زند و به طور کلی، انگار کسی فرصتی یا علاقه ای برای برقراری ارتباط با او و محبت کردن به او ندارد.<br />
<br />
اگر پویا می توانست احساس خود را به زبان بیاورد، احتمالا می گفت احساس می کند باارزش، دوستداشتنی و لایق خوشبختی است، چون مامان در هر فرصتی او را در آغوش می کشد و نوازشش می کند، بابا از او تعریف می کند و همیشه، وقتی می خواهد چیزی بگوید یا چیزی را به آنها نشان بدهد، برای او وقت دارند و به او توجه می کنند.<br />
<br />
هیچ کودکی، در این سن، این احساس ها را به طور هشیارانه نمی شناسد و به آنها آگاه نیست، همچنین نمی تواند درباره آنها حرف بزند اما تصویری در ذهن او ساخته می شود که برای همیشه باقی می ماند و حتی در آینده، او به دنبال کسی خواهد بود که این تصویر به وجود آمده در این سن را تایید کند.<br />
<br />
* به کودکتان اطمینان بدهید هر دو والد، همیشه از او حمایت خواهند کرد و همیشه او را دوست خواهند داشت.<br />
<br />
* شرایطی را فراهم کنید که کودک در آن احساس امنیت کامل داشته باشد. نگذارید بابت اینکه چه کسی بالاخره مراقب او خواهد بود نگران شود یا اینکه احساس کند زیادی است.<br />
<br />
* اجازه بدهید کودک با هر دو والد ارتباط خوبی داشته باشد. وقتی با والد دیگر است، برایش قیافه نگیرید، بگذارید از لذت داشتن پدر و مادر بهره ببرد.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">یادتان باشد شاید معنای غیرممکن را نفهمد!</span><br />
موضوع مهم در این سن، این است که کودک، معنای غیرممکن را نمی فهمد، آرزوها و افشکارش با واقعیت فرقی ندارند و خودش را محور همه چیز می بیند. در همین راستا، ممکن است برای خیلی از موارد، خود را مقصر بداند و احساس گناه کند.<br />
<br />
* به کودک خود اطمینان بدهید در طلاق و جدایی شما یا دعواهای تان تقصیری ندارد.<br />
<br />
* برایش توضیح بدهید که فکر، رفتار یا احساس او باعث طلاق شما نشده است، بلکه رفتار والدین یا خواسته هایشان، طلاق را به وجود آورده است.<br />
<br />
* وقتی سعی می کند با خیالپردازی یا بیان یک جمله، به خیال خودش، واقعیت را تغییر بدهد، ممکن است واقعیت را انکار کند. احساسش را درک کنید و برایش توضیح بدهید چنین اتفاقی نخواهد افتاد «می دونم دوست داری بابا امشب خونه باشه، اما او امشب خونه نمی آد.»</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: </span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">مجله سپیده دانایی</span></span></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">bartarinha.ir</span></span><br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[روش های تشویق کردن یکی از فرزندان برای جلوگیری از حسادت فرزند دیگر]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1206</link>
			<pubDate>Sun, 30 Sep 2018 12:50:45 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1206</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/avoid1-jealousy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/avoid-jealousy-child22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="400" alt="[تصویر:  avoid-jealousy-child22.jpg]" class="mycode_img" /></a></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">به موفقیت‌های خاص هر یک از فرزندانتان توجه کنید</span></span><br />
</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">همه پدر و مادرها دوست دارند بچه‌های درس‌خوان و موفقی داشته باشند. حالا فرض کنید که از بین دو فرزند شما یکی‌شان در درس موفق‌تر از دیگری است. طبیعتاً شما تمایل خواهید داشت او را به ادامه این مسیر بیشتر تشویق کنید. چه راهکاری را برای ترغیب کردن هر چه بیشتر او لحاظ می‌کنید آن هم با توجه به اینکه به احساسات فرزند دیگرتان لطمه نخورد؟</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">تشویق‌هایی که داستان می‌شوند.</span><br />
وقتی حرف از تشویق فرزندان به میان می‌آید پدر و مادرها به دو دسته تقسیم می‌شوند: دسته اول کسانی هستند که با تصور برانگیختن انگیزه فرزند دیگرشان، در خلوت و جلوت به تشویق کردن فرزند موفق‌ترشان می‌پردازند و دسته دوم کسانی هستند که فرزند موفق‌ترشان را تشویق نمی‌کنند تا مبادا به بچه دیگرشان بر بخورد و یا حسادت او قلمبه شود! هر دو شکل این کار هم برای فرزندان آنها تبعات منفی به دنبال خواهد داشت. به همین دلیل آگاهی والدین از ریزه‌کاری های تشویق کردن بچه‌ها اهمیت زیادی دارد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">نکات ایمنی در تشویق کردن فرزندان</span><br />
اگر از بین فرزندان شما یکی از بقیه درس‌خوان‌تر است، مسلماً او این استحقاق را هم دارد که مورد تشویق بیشتر شما بگیرد البته این تشویق نباید طوری باشد که میانه‌ی خواهر و برادرها را شکر آب کند. برای اینکه بتوانید یک تشویق اصولی داشته باشید چند راهکار به شما پیشنهاد می‌شود:</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">1. به موفقیت‌های خاص هر یک از فرزندانتان توجه کنید</span><br />
درست است که مثلاً درس دختر شما بهتر از برادر بزرگترش است اما حتماً پسرتان هم موفقیت-هایی داشته که دخترتان به آنها دست نیافته است برای مثال ممکن است او در ورزش یا هنر توانایی‌های بیشتری از خود نشان داده باشد. بنابراین بیشتر از اینکه دخترتان را بی امان تشویق کنید کاری کنید که هر دوی آنها تشویق مناسبی را از طرف شما دریافت کنند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">2. هرگز فرزندانتان را با هم مقایسه نکنید</span><br />
مقایسه خواهر و برادرها فقط موجب ایجاد رقابت منفی، تفرقه و احساس حسادت بین بچه‌های شما می‌شود. بنابراین از گفتن چیزهایی مانند «کاش برادرت هم مثل تو درس‌خوان بود» یا «چرا تو نمی‌توانی مثل خواهرت در ریاضی نمره خوب بیاوری؟» پرهیز کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">3. وقتی یکی از فرزندانتان را تشویق می‌کنید بقیه فرزندانتان را هم درگیر کنید</span><br />
به جای اینکه از ترس ایجاد حسادت در مثلاً پسرتان، دختر شاگرد اولتان را از تشویق محروم کنید سعی کنید پسرتان را هم با خودتان همراه کنید؛ برای مثال وقتی با هر دو فرزندتان دور هم نشسته‌اید به دخترتان بگویید: «من و برادرت از نمرات خوبی که تو گرفتی خیلی خوشحالیم».</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/avoid1-jealousy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/avoid-jealousy-child23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="279" alt="[تصویر:  avoid-jealousy-child23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">برای جلوگیری از حسادت فرزند دیگرتان هرگز فرزندانتان را با هم مقایسه نکنید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">4. کُری خوانی‌ها را تقویت نکنید</span><br />
به فرزندی که موفقیتی کسب کرده یاد بدهید که چگونه باید درباره موفقیت‌هایش صحبت کند. به او یادآوری کنید که آنقدر بزرگ شده که بفهمد ممکن است مثلاً برادر بزرگترش به خاطر اینکه مثل او نمره‌های خوبی نگرفته احساس بدی داشته باشد. البته باید این حق را هم برای او قائل باشید که به خاطر موفقیت‌هایش خرسند باشد اما او بایستی بداند که اجازه ندارد موفقیت‌هایش را به رخ برادرش بکشد و یا به او طعنه بزند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">5. تفاوت‌های فردی را پرورش بدهید</span><br />
هر یک از بچه‌های شما توانایی‌ها، استعدادها و خصایص فردی خودش را دارد، بنابراین دلیلی ندارد که انتظار داشته باشید موفقیت‌های تحصیلی آنها یک جور باشد. مهم آن است که شما توانایی‌های خاص آنها را بشناسید و تقویت کنید.<br />
<br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">6. متوجه فرزندی که موفقیت‌های کمتری کسب کرده، باشید</span><br />
لازم است با فرزندی که موفقیت چندانی به دست نیاورده خصوصی صحبت کنید و ببینید که احساس او نسبت به این مسئله چیست. اگر به این نتیجه رسیدید که او از پیشرفت‌های خواهرش ناراحت است، به او یادآوری کنید که او هم توانایی‌های خاص خودش را دارد و اطمینان بدهید که شما به خاطر توانایی‌های خاصش به او افتخار می‌کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">7. متعادل باشید</span><br />
فرزندی که نمرات کمتری گرفته است لزوماً آدم کم هوشی نیست و اگر شما نسبت به کارهای خوب خیلی کوچک او توجه مثبت افراطی نشان بدهید متوجه خواهد شد و در نتیجه بر خلاف نیت شما او احساس حقارت بیشتری خواهد کرد. بنابراین سعی کنید نسبت به موفقیت‌های او واکنش متعادلی نشان بدهید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
آرام باشید و با تأنی برخورد کنید. گذشته از همه اینها ممکن است برای فرزند بزرگتر شما پیشرفت تحصیلی خواهر کوچکترش آزاردهنده نباشد و حتی از موفقیت‌های او و همین‌طور موفقیت‌های خاص خودش خوشحال هم باشد. پس لطفاً تا وقتی از وجود مشکل بین آنها مطمئن نشده‌اید، وارد رابطه خواهر و برادری‌شان نشوید.<br />
 </span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: ninisite.com</span></span><br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/avoid1-jealousy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/avoid-jealousy-child22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="400" alt="[تصویر:  avoid-jealousy-child22.jpg]" class="mycode_img" /></a></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">به موفقیت‌های خاص هر یک از فرزندانتان توجه کنید</span></span><br />
</span><br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">همه پدر و مادرها دوست دارند بچه‌های درس‌خوان و موفقی داشته باشند. حالا فرض کنید که از بین دو فرزند شما یکی‌شان در درس موفق‌تر از دیگری است. طبیعتاً شما تمایل خواهید داشت او را به ادامه این مسیر بیشتر تشویق کنید. چه راهکاری را برای ترغیب کردن هر چه بیشتر او لحاظ می‌کنید آن هم با توجه به اینکه به احساسات فرزند دیگرتان لطمه نخورد؟</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">تشویق‌هایی که داستان می‌شوند.</span><br />
وقتی حرف از تشویق فرزندان به میان می‌آید پدر و مادرها به دو دسته تقسیم می‌شوند: دسته اول کسانی هستند که با تصور برانگیختن انگیزه فرزند دیگرشان، در خلوت و جلوت به تشویق کردن فرزند موفق‌ترشان می‌پردازند و دسته دوم کسانی هستند که فرزند موفق‌ترشان را تشویق نمی‌کنند تا مبادا به بچه دیگرشان بر بخورد و یا حسادت او قلمبه شود! هر دو شکل این کار هم برای فرزندان آنها تبعات منفی به دنبال خواهد داشت. به همین دلیل آگاهی والدین از ریزه‌کاری های تشویق کردن بچه‌ها اهمیت زیادی دارد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">نکات ایمنی در تشویق کردن فرزندان</span><br />
اگر از بین فرزندان شما یکی از بقیه درس‌خوان‌تر است، مسلماً او این استحقاق را هم دارد که مورد تشویق بیشتر شما بگیرد البته این تشویق نباید طوری باشد که میانه‌ی خواهر و برادرها را شکر آب کند. برای اینکه بتوانید یک تشویق اصولی داشته باشید چند راهکار به شما پیشنهاد می‌شود:</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">1. به موفقیت‌های خاص هر یک از فرزندانتان توجه کنید</span><br />
درست است که مثلاً درس دختر شما بهتر از برادر بزرگترش است اما حتماً پسرتان هم موفقیت-هایی داشته که دخترتان به آنها دست نیافته است برای مثال ممکن است او در ورزش یا هنر توانایی‌های بیشتری از خود نشان داده باشد. بنابراین بیشتر از اینکه دخترتان را بی امان تشویق کنید کاری کنید که هر دوی آنها تشویق مناسبی را از طرف شما دریافت کنند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">2. هرگز فرزندانتان را با هم مقایسه نکنید</span><br />
مقایسه خواهر و برادرها فقط موجب ایجاد رقابت منفی، تفرقه و احساس حسادت بین بچه‌های شما می‌شود. بنابراین از گفتن چیزهایی مانند «کاش برادرت هم مثل تو درس‌خوان بود» یا «چرا تو نمی‌توانی مثل خواهرت در ریاضی نمره خوب بیاوری؟» پرهیز کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">3. وقتی یکی از فرزندانتان را تشویق می‌کنید بقیه فرزندانتان را هم درگیر کنید</span><br />
به جای اینکه از ترس ایجاد حسادت در مثلاً پسرتان، دختر شاگرد اولتان را از تشویق محروم کنید سعی کنید پسرتان را هم با خودتان همراه کنید؛ برای مثال وقتی با هر دو فرزندتان دور هم نشسته‌اید به دخترتان بگویید: «من و برادرت از نمرات خوبی که تو گرفتی خیلی خوشحالیم».</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/avoid1-jealousy-child.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/avoid-jealousy-child23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="279" alt="[تصویر:  avoid-jealousy-child23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">برای جلوگیری از حسادت فرزند دیگرتان هرگز فرزندانتان را با هم مقایسه نکنید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">4. کُری خوانی‌ها را تقویت نکنید</span><br />
به فرزندی که موفقیتی کسب کرده یاد بدهید که چگونه باید درباره موفقیت‌هایش صحبت کند. به او یادآوری کنید که آنقدر بزرگ شده که بفهمد ممکن است مثلاً برادر بزرگترش به خاطر اینکه مثل او نمره‌های خوبی نگرفته احساس بدی داشته باشد. البته باید این حق را هم برای او قائل باشید که به خاطر موفقیت‌هایش خرسند باشد اما او بایستی بداند که اجازه ندارد موفقیت‌هایش را به رخ برادرش بکشد و یا به او طعنه بزند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">5. تفاوت‌های فردی را پرورش بدهید</span><br />
هر یک از بچه‌های شما توانایی‌ها، استعدادها و خصایص فردی خودش را دارد، بنابراین دلیلی ندارد که انتظار داشته باشید موفقیت‌های تحصیلی آنها یک جور باشد. مهم آن است که شما توانایی‌های خاص آنها را بشناسید و تقویت کنید.<br />
<br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">6. متوجه فرزندی که موفقیت‌های کمتری کسب کرده، باشید</span><br />
لازم است با فرزندی که موفقیت چندانی به دست نیاورده خصوصی صحبت کنید و ببینید که احساس او نسبت به این مسئله چیست. اگر به این نتیجه رسیدید که او از پیشرفت‌های خواهرش ناراحت است، به او یادآوری کنید که او هم توانایی‌های خاص خودش را دارد و اطمینان بدهید که شما به خاطر توانایی‌های خاصش به او افتخار می‌کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #003300;" class="mycode_color">7. متعادل باشید</span><br />
فرزندی که نمرات کمتری گرفته است لزوماً آدم کم هوشی نیست و اگر شما نسبت به کارهای خوب خیلی کوچک او توجه مثبت افراطی نشان بدهید متوجه خواهد شد و در نتیجه بر خلاف نیت شما او احساس حقارت بیشتری خواهد کرد. بنابراین سعی کنید نسبت به موفقیت‌های او واکنش متعادلی نشان بدهید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
آرام باشید و با تأنی برخورد کنید. گذشته از همه اینها ممکن است برای فرزند بزرگتر شما پیشرفت تحصیلی خواهر کوچکترش آزاردهنده نباشد و حتی از موفقیت‌های او و همین‌طور موفقیت‌های خاص خودش خوشحال هم باشد. پس لطفاً تا وقتی از وجود مشکل بین آنها مطمئن نشده‌اید، وارد رابطه خواهر و برادری‌شان نشوید.<br />
 </span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: ninisite.com</span></span><br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[استعدادیابی کودکان از روی رفتارشان!]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1060</link>
			<pubDate>Thu, 27 Sep 2018 11:33:18 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1060</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/talentdetection1-children-behavior.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/talentdetection-children-behavior22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="345" alt="[تصویر:  talentdetection-children-behavior22.jpg]" class="mycode_img" /> </a></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کشف استعداد کودکان</span></span></span></div>
<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">استعداد بعضی از کودکان کاملا برای اطرافیان قابل مشاهده است اما برخی دیگر ممکن است استعدادهای پنهانی داشته باشند که در قالب پرحرفی، خیال بافی، انرژی زیاد و یا حتی سورفتار خودشان را نشان دهند. در این مقاله سعی می کنیم شما را با نشانه های استعداد پنهان کودک و شیوه های پرورش و شکوفایی آنها آشنا کنیم.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک به طبقه بندی اشیا علاقه زیادی دارد</span><br />
جوراب هایش را جفت می کند، ماشین های اسباب بازی را بر اساس رنگ، اندازه یا شکل در یک خط می چیند و یا ممکن است دوست داشته باشد اشیا مرتب و سازمان یافته باشند. در صورت وجود این نشانه ها، کودک شما احتمالا به عنوان یادگیرنده دائمی شنیداری شناخته می شود که به این معنی است که یک متفکر تحلیل گر، بسیار منظم و دقیق در جزئیات است. او ممکن است به دنبال یافتن الگوهای گوناگون باشد که معمولا از نشانه های اولیه استعداد ریاضی و علوم است.<br />
<br />
برای پرورش این ویژگی کودک بازی ها و فعالیت هایی را پیدا کنید که شامل الگوها و جفت کردن هستند. انجام فعالیت هایی که مهارت های ریاضی را تقویت می کنند و تجربیاتی که مورد علاقه دانشمند کوچک هستند هم می توانند بسیار مفید باشند. کودک را مسئول انجام کارهایی بکنید که با علاقه کودک به طبقه بندی در ارتباط باشند. برای این دسته از کودکان جمع آوری اشیا بسیار جالب است. بهتر است ظرف های پلاستیکی در اختیار کودک قرار دهید تا بتواند اشیا کوچک مانند سنگ، صدف و هر چیز دیگری که دوست دارد را در آنها جمع آوری کند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک بدون وقفه حرف می زند</span><br />
احتمالا کودک وراج شما توانایی کلامی پیشرفته ای دارد، داستان ها و موضوعات مختلف را به هم ارتباط می دهد و اشکالات مختصر دستوری و تلفظی دارد. علاوه بر این ممکن است بسیار سریع حرف بزند و تا وقتی که به خواب نرفته است از حرف زدن دست نکشد.<br />
<br />
کودک تمایل دارد کلام آخر را بگوید و شاید اینطور به نظر برسد که تلاش می کند شما را با استدلالش کاملا قانع کند. مهارت کلامی می توانید یکی از نشانه های کودکان بااستعداد و کلید موفقیت در مدرسه و بسیاری دیگر از جنبه های زندگی باشد. کودکانی که از استعداد بالای قانع کردن و متقاعد کردن برخوردار هستند احتمالا مشاغلی مانند وکالت یا روزنامه نگاری را انتخاب می کنند.<br />
<br />
برای تقویت این استعداد کودک، از او بخواهید داستان هایی را برایتان بگوید که بتوانید با کمک همدیگر به یک کتاب تبدیل کنید تا آن را باهم بخوانید. با کودک مصاحبه کنید و افکارش را در فایل تصویری یا صوتی ثبت کنید. به او کمک کنید برای اعضای خانواده یا دوستانش نامه بنویسد. فراموش نکنید به موازات تشویق و تقویت مهارت های نوشتن و حرف زدن، شنونده خوب بودن را هم به او آموزش دهید.<br />
<br />
هر چند وقت یکبار از یک کتابخانه یا کتاب فروشی دیدن کنید و کتاب هایی پیدا کنید که کودک را به چالش می کشند. ممکن است کودک بر خلاف همسالانش بیشتر کتاب هایی را ترجیح بدهد که کلمات بیشتری نسبت به تصاویر داشته باشد. به ایده ها و نظرات کودک گوش کنید اما اگر کودک از حرف زدن خسته نمی شود بهتر است برای این کار محدودیت زمانی در نظر بگیرید تا حداقل مدت زمان کوتاهی را در روز به سکوت اختصاص دهید!<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک همه چیز را دستکاری می کند</span><br />
او به شدت دوست دارد کشف کند که اشیا مختلف چگونه کار می کنند و به دلیل ممکن است اجزای وسایل گوناگون را باز کند و تلاش کند تا شیوه کارکرد آن را کشف کند و دوباره آنها را روی هم سوار کند. او عاشق ساختن برج با بلوک های خانه سازی است و از بازی کردن با ماشین ها لذت می برد.<br />
<br />
این ویژگی ها نشانگر این است که کودک شما احتمالا یک یادگیرنده دیداری-فضایی است. کودکانی که از سرهم کردن لذت می برند احتمالا در آینده مکانیک، مهندس، معمار، مخترع یا دانشمند می شوند.<br />
<br />
در صورت مشاهده این خصوصیات در کودک بهتر است اسباب بازی ها و بلوک های خانه سازی در اختیار کودک قرار دهید تا کودک فرصت خلق، نابودی و خلق مجدد داشته باشد. او را تشویق کنید تا با جعبه های خالی مواد غذایی یا هر چیز دیگری که در خانه پیدا می کند، کاردستی درست کند.<br />
<br />
او را به مراکز و زمین ها بازی ببرید که امکان اکتشاف از طریق دست ورزی وجود دارد و از هر فرصتی برای نشان دادن و معرفی اشیا مکانیکی مانند چراغ راهنمایی و رانندگی به کودک استفاده کنید.<br />
<br />
این دسته از کودکان به این دلیل که علاقه زیادی به کشف و دستکاری اشیا دارند ممکن است در معرض خطر قرار بگیرند و به همین دلیل باید همیشه مواظب باشید تا به وسایل برقی یا اشیا تیز نزدیک نشوند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک خیالباف است</span><br />
احتمال دارد به نظر برسد کودک با دوستان خیالی اش در دنیای خودش غرق شده است. این دسته از کودکان معمولا از بازی های وانمودی لذت می برند و در وقت آزادشان نقاشی می کشند و ایده های زیادی برای قسمت کردن با دیگران دارند. آنها ممکن است از وسایل به شیوه های تازه و غیرمعمول استفاده کنند، نسبت به ایده های مسخره اشتیاق نشان دهند و برای حل مشکلات از راه حل های خلاقانه استفاده کنند.<br />
<br />
با وجود این ویژگی های احتمالا کوچولوی رویایی شما بدون تمرکز به نظر برسد اما شاید زمانش را به رویا بافتن در مورد ایده های بزرگش اختصاص می دهد. این گونه رفتارها اغلب نشانگر قدرت خلاقیت زیاد و علامت استعداد کودک است. زندگی روزمره ممکن است به نظر این متفکران خیال پرداز بسیار خسته کننده به نظر برسد و به همین علت و برای گریز از واقعیتی که دوست ندارند به دنیای خیال پناه می برند.<br />
<br />
این دسته از کودکان به احتمال زیاد در آیند به کارهای خلاق مانند هنرپیشگی، نویسندگی، فیلم سازی یا طراحی لباس یا طراحی داخلی و به طور کلی فعالیت هایی که با هنر در ارتباط هستند، مشغول خواهند شد و تفکرات خلاقشان را برای حل مسئله در مسیرهای تازه در هنر و علم به کار می گیرند.<br />
<br />
خلاقیت کودک را مورد تشویق قرار دهید و برای پرورش این هنرمند کوچولو ابزار لازم را در اختیارش قرار دهید. باهم ساز بزنید و آواز بخوانید و پروژه های علمی ساده ترتیب دهید. او را همراه خودتان به کنسرت موسیقی ببرید، به داستان های خیالی اش گوش کنید و برای نشان دادن عملکرد کودک برایش تماشاچی جمع کنید! بازدید از موزه به همراه سایر اعضای خانواده هم از فعالیت های است که می تواند بسیار مفید و لذت بخش باشد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/talentdetection1-children-behavior.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/talentdetection-children-behavior23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="279" alt="[تصویر:  talentdetection-children-behavior23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان خیالباف از بازی های وانمودی لذت می برند و در وقت آزادشان نقاشی می کشند</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک به حل پازل علاقه زیادی دارد</span><br />
او به شکل اغراق آمیزی عاشق حل کردن انواع مختلف پازل ها است. به نظر می رسد که کودک در حین بازی با پازل آزمون و خطای کمی انجام می دهد و قطعه مناسب را تقریبا با تلاش اول در جای مناسب قرار می دهد.<br />
<br />
این استادان حل کردن پازل یادگیرندگان دیداری-فضایی هستند. آنها بیشتر به صورت تصویری می اندیشند و می توانند به خوبی اجزا مختلف را در کنار یکدیگر قرار دهند. معمولا این کودکان می توانند در آینده کارآگاه، باستان شناس یا محقق شوند.<br />
<br />
برای بهبود عملکرد این کودکان تا جایی که امکان دارد پازل و جدول، داستان های معمایی در اختیارشان قرار دهید و علاوه بر اینها بازی های مرتبط با چینش منظم اشیا و یا اسباب بازی هایی که برای حل مسائل فضایی ساخته شده اند هم برای کودک از اهمیت زیادی برخوردارند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک خود را در قبال همه چیز مسئول می داند</span><br />
کودک عقاید محکمی درباره شیوه انجام کارهای مختلف دارد و علاقه دارد خودش را در بازی ها و به طور کلی در هر فعالیتی نشان دهد. این دسته از کودکان معمولا به طور ذاتی رهبر هستند و این ویژگی در مدرسه، ورزش و بسیاری دیگر از جنبه های زندگی برای آنها پرفایده است. کودک مسئول اغلب برای دیگران الهام بخش است و پیچیدگی ها و مشکلات را از زاویه دید متفاوتی می بیند. این کودکان معمولا بهترین عضو تیم هستند. از آنجا که قدرت رهبری در مشاغلی مانند تجارت، سیاست، نمایندگی و سازمان دهی عمومی از اهمیت بالایی برخوردار است، این کودکان به احتمال بیشتری به این حرفه های مشغول خواهند شد.<br />
<br />
برای تقویت این ویژگی کودک به او اجازه بدهید هدایت مسیر را در دست بگیرد، مثلا ممکن است بخواهد شما را در مسیر پیاده روی هدایت کند. به او فرصت بدهید مسئولیت پروژه های خانگی مانند مرتب کردن خانه یا مرتب کردن کفش ها را به عهده بگیرد. اجازه دهید وسایل اتاقش را به شیوه خودش مرتب کند و از او برای حل مشکلات خانواده کمک بخواهید. مثلا به او بگویید " ما همیشه برای رسیدن به کلاس ورزش دیر می کنیم، راه حلی به نظرت می رسد که به سروقت رسیدنمان کمک کند؟!"<br />
<br />
نیاز کودک به رهبری را اقناع کنید اما در عین حال به او بفهمانید که وقتی نوبت به مسائل بزرگسالان می رسد، این شما هستید که باید تصمیم بگیرید. علاوه بر این کودک را با مفاهیمی از قبیل رعایت نوبت و گوش دادن آشنا کنید.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک نمی تواند آرام بگیرد</span><br />
او دوست دارد همه چیز را با عجله انجام دهد و از هر چیزی که حرکت می دهد، لمس می کند، احساس می کند و به طور کلی با بدنش در ارتباط است لذت می برد. این دسته از کودکان یادگیرنده های فیزیکی یا جنبشی-بدنی هستند که اطلاعات را جذب می کنند و فعالیت هایی را ترجیح می دهند که با حرکت و عمل همراه هستند.<br />
<br />
آنها ممکن است به فعالیت های ورزشی، رقص یا موسیقی که به مهارت های حرکتی ظریف نیاز دارند، بیشتر تمایل داشته باشند و در آینده به سمت مشاغلی می روند که مجبور نباشند پشت میز بنشینند مانند معلمی یا جنگلبانی و یا ممکن است از مهارت های پیشرفته دست برای مشاغلی مانند سرآشپزی استفاده کنند.<br />
<br />
برای پرورش این استعداد کودک باید فعالیت های فیزیکی را در برنامه روزانه او قرار دهید و از آنجا که این کودکان از انجام فعالیت های حرکتی تکراری به آسانی خسته می شوند، فعالیت ها را به صورت چرخشی انجام دهید تا جذابیتشان را از دست ندهند.<br />
<br />
چون کودکان جنبشی-حرکتی از کشف موسیقی از خلال حرکت لذت می برند، به آنها فرصت آواز خواندن و رقصیدن بدهید. برای کودکانی که دوست دارند از دستانشان بیشتر استفاده کنند پروژه های نقاشی، مجسمه سازی، نخ کردن مهره و ... ترتیب دهید.<br />
<br />
یک برنامه خواب منظم و آرامش بخش برای این کودکان از اهمیت ویژه و بالایی برخوردار است. سعی کنید یک تا دو ساعت قبل از خواب یک میان وعده سبک مانند شیر و غلات کامل در نظر بگیرید و بعد از آن یک حمام گرم، یک داستان زیبا می تواند به خوبی کودک را برای خواب آماده کند. گوش دادن به یک موسیقی آرامش بخش در تاریکی هم می تواند به تجدید قوای کودک کمک کند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">قادر به کشف استعداد کودک نیستید!</span><br />
حتی اگر هیچ کدام از این نشانه ها را در کودک مشاهده نمی کنید، باز هم برای کشف استعدادهای پنهان کودک آماده باشید. احتمال دارد با گذشت زمان ویژگی های منحصر به فرد او توجه شما جلب کند. پرسیدن بازخورد افراد دیگر در خصوص زندگی کودک می تواند بینش تازه ای به شما بدهد. ممکن است مربی مهدکودک هنگام درست کردن کاردستی با کودک، متوجه توانایی خاصی در او شود و یا پرستارش متوجه چالاکی او در پارک و زمین بازی شده باشد و یا حتی پدربزرگ علاقه خاص او به طبیعت را کشف کرده باشد.<br />
<br />
با مشاهده و کشف حوزه های استعداد طبیعی کودک می توانید به او کمک کنید تا دیده، شنیده و فهمیده شود اما به یاد داشته باشید در عین حال که برای دستیابی کودک به استعدادهای بالقوه اش تلاش می کنید،هدف نهایی شما باید عشق ورزی بی قید و شرط به کودک به خاطر خودش باشد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: ninisite.com</span></span><br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/talentdetection1-children-behavior.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/talentdetection-children-behavior22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="345" alt="[تصویر:  talentdetection-children-behavior22.jpg]" class="mycode_img" /> </a></span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کشف استعداد کودکان</span></span></span></div>
<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">استعداد بعضی از کودکان کاملا برای اطرافیان قابل مشاهده است اما برخی دیگر ممکن است استعدادهای پنهانی داشته باشند که در قالب پرحرفی، خیال بافی، انرژی زیاد و یا حتی سورفتار خودشان را نشان دهند. در این مقاله سعی می کنیم شما را با نشانه های استعداد پنهان کودک و شیوه های پرورش و شکوفایی آنها آشنا کنیم.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک به طبقه بندی اشیا علاقه زیادی دارد</span><br />
جوراب هایش را جفت می کند، ماشین های اسباب بازی را بر اساس رنگ، اندازه یا شکل در یک خط می چیند و یا ممکن است دوست داشته باشد اشیا مرتب و سازمان یافته باشند. در صورت وجود این نشانه ها، کودک شما احتمالا به عنوان یادگیرنده دائمی شنیداری شناخته می شود که به این معنی است که یک متفکر تحلیل گر، بسیار منظم و دقیق در جزئیات است. او ممکن است به دنبال یافتن الگوهای گوناگون باشد که معمولا از نشانه های اولیه استعداد ریاضی و علوم است.<br />
<br />
برای پرورش این ویژگی کودک بازی ها و فعالیت هایی را پیدا کنید که شامل الگوها و جفت کردن هستند. انجام فعالیت هایی که مهارت های ریاضی را تقویت می کنند و تجربیاتی که مورد علاقه دانشمند کوچک هستند هم می توانند بسیار مفید باشند. کودک را مسئول انجام کارهایی بکنید که با علاقه کودک به طبقه بندی در ارتباط باشند. برای این دسته از کودکان جمع آوری اشیا بسیار جالب است. بهتر است ظرف های پلاستیکی در اختیار کودک قرار دهید تا بتواند اشیا کوچک مانند سنگ، صدف و هر چیز دیگری که دوست دارد را در آنها جمع آوری کند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک بدون وقفه حرف می زند</span><br />
احتمالا کودک وراج شما توانایی کلامی پیشرفته ای دارد، داستان ها و موضوعات مختلف را به هم ارتباط می دهد و اشکالات مختصر دستوری و تلفظی دارد. علاوه بر این ممکن است بسیار سریع حرف بزند و تا وقتی که به خواب نرفته است از حرف زدن دست نکشد.<br />
<br />
کودک تمایل دارد کلام آخر را بگوید و شاید اینطور به نظر برسد که تلاش می کند شما را با استدلالش کاملا قانع کند. مهارت کلامی می توانید یکی از نشانه های کودکان بااستعداد و کلید موفقیت در مدرسه و بسیاری دیگر از جنبه های زندگی باشد. کودکانی که از استعداد بالای قانع کردن و متقاعد کردن برخوردار هستند احتمالا مشاغلی مانند وکالت یا روزنامه نگاری را انتخاب می کنند.<br />
<br />
برای تقویت این استعداد کودک، از او بخواهید داستان هایی را برایتان بگوید که بتوانید با کمک همدیگر به یک کتاب تبدیل کنید تا آن را باهم بخوانید. با کودک مصاحبه کنید و افکارش را در فایل تصویری یا صوتی ثبت کنید. به او کمک کنید برای اعضای خانواده یا دوستانش نامه بنویسد. فراموش نکنید به موازات تشویق و تقویت مهارت های نوشتن و حرف زدن، شنونده خوب بودن را هم به او آموزش دهید.<br />
<br />
هر چند وقت یکبار از یک کتابخانه یا کتاب فروشی دیدن کنید و کتاب هایی پیدا کنید که کودک را به چالش می کشند. ممکن است کودک بر خلاف همسالانش بیشتر کتاب هایی را ترجیح بدهد که کلمات بیشتری نسبت به تصاویر داشته باشد. به ایده ها و نظرات کودک گوش کنید اما اگر کودک از حرف زدن خسته نمی شود بهتر است برای این کار محدودیت زمانی در نظر بگیرید تا حداقل مدت زمان کوتاهی را در روز به سکوت اختصاص دهید!<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک همه چیز را دستکاری می کند</span><br />
او به شدت دوست دارد کشف کند که اشیا مختلف چگونه کار می کنند و به دلیل ممکن است اجزای وسایل گوناگون را باز کند و تلاش کند تا شیوه کارکرد آن را کشف کند و دوباره آنها را روی هم سوار کند. او عاشق ساختن برج با بلوک های خانه سازی است و از بازی کردن با ماشین ها لذت می برد.<br />
<br />
این ویژگی ها نشانگر این است که کودک شما احتمالا یک یادگیرنده دیداری-فضایی است. کودکانی که از سرهم کردن لذت می برند احتمالا در آینده مکانیک، مهندس، معمار، مخترع یا دانشمند می شوند.<br />
<br />
در صورت مشاهده این خصوصیات در کودک بهتر است اسباب بازی ها و بلوک های خانه سازی در اختیار کودک قرار دهید تا کودک فرصت خلق، نابودی و خلق مجدد داشته باشد. او را تشویق کنید تا با جعبه های خالی مواد غذایی یا هر چیز دیگری که در خانه پیدا می کند، کاردستی درست کند.<br />
<br />
او را به مراکز و زمین ها بازی ببرید که امکان اکتشاف از طریق دست ورزی وجود دارد و از هر فرصتی برای نشان دادن و معرفی اشیا مکانیکی مانند چراغ راهنمایی و رانندگی به کودک استفاده کنید.<br />
<br />
این دسته از کودکان به این دلیل که علاقه زیادی به کشف و دستکاری اشیا دارند ممکن است در معرض خطر قرار بگیرند و به همین دلیل باید همیشه مواظب باشید تا به وسایل برقی یا اشیا تیز نزدیک نشوند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک خیالباف است</span><br />
احتمال دارد به نظر برسد کودک با دوستان خیالی اش در دنیای خودش غرق شده است. این دسته از کودکان معمولا از بازی های وانمودی لذت می برند و در وقت آزادشان نقاشی می کشند و ایده های زیادی برای قسمت کردن با دیگران دارند. آنها ممکن است از وسایل به شیوه های تازه و غیرمعمول استفاده کنند، نسبت به ایده های مسخره اشتیاق نشان دهند و برای حل مشکلات از راه حل های خلاقانه استفاده کنند.<br />
<br />
با وجود این ویژگی های احتمالا کوچولوی رویایی شما بدون تمرکز به نظر برسد اما شاید زمانش را به رویا بافتن در مورد ایده های بزرگش اختصاص می دهد. این گونه رفتارها اغلب نشانگر قدرت خلاقیت زیاد و علامت استعداد کودک است. زندگی روزمره ممکن است به نظر این متفکران خیال پرداز بسیار خسته کننده به نظر برسد و به همین علت و برای گریز از واقعیتی که دوست ندارند به دنیای خیال پناه می برند.<br />
<br />
این دسته از کودکان به احتمال زیاد در آیند به کارهای خلاق مانند هنرپیشگی، نویسندگی، فیلم سازی یا طراحی لباس یا طراحی داخلی و به طور کلی فعالیت هایی که با هنر در ارتباط هستند، مشغول خواهند شد و تفکرات خلاقشان را برای حل مسئله در مسیرهای تازه در هنر و علم به کار می گیرند.<br />
<br />
خلاقیت کودک را مورد تشویق قرار دهید و برای پرورش این هنرمند کوچولو ابزار لازم را در اختیارش قرار دهید. باهم ساز بزنید و آواز بخوانید و پروژه های علمی ساده ترتیب دهید. او را همراه خودتان به کنسرت موسیقی ببرید، به داستان های خیالی اش گوش کنید و برای نشان دادن عملکرد کودک برایش تماشاچی جمع کنید! بازدید از موزه به همراه سایر اعضای خانواده هم از فعالیت های است که می تواند بسیار مفید و لذت بخش باشد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/talentdetection1-children-behavior.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/talentdetection-children-behavior23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="279" alt="[تصویر:  talentdetection-children-behavior23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">کودکان خیالباف از بازی های وانمودی لذت می برند و در وقت آزادشان نقاشی می کشند</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک به حل پازل علاقه زیادی دارد</span><br />
او به شکل اغراق آمیزی عاشق حل کردن انواع مختلف پازل ها است. به نظر می رسد که کودک در حین بازی با پازل آزمون و خطای کمی انجام می دهد و قطعه مناسب را تقریبا با تلاش اول در جای مناسب قرار می دهد.<br />
<br />
این استادان حل کردن پازل یادگیرندگان دیداری-فضایی هستند. آنها بیشتر به صورت تصویری می اندیشند و می توانند به خوبی اجزا مختلف را در کنار یکدیگر قرار دهند. معمولا این کودکان می توانند در آینده کارآگاه، باستان شناس یا محقق شوند.<br />
<br />
برای بهبود عملکرد این کودکان تا جایی که امکان دارد پازل و جدول، داستان های معمایی در اختیارشان قرار دهید و علاوه بر اینها بازی های مرتبط با چینش منظم اشیا و یا اسباب بازی هایی که برای حل مسائل فضایی ساخته شده اند هم برای کودک از اهمیت زیادی برخوردارند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک خود را در قبال همه چیز مسئول می داند</span><br />
کودک عقاید محکمی درباره شیوه انجام کارهای مختلف دارد و علاقه دارد خودش را در بازی ها و به طور کلی در هر فعالیتی نشان دهد. این دسته از کودکان معمولا به طور ذاتی رهبر هستند و این ویژگی در مدرسه، ورزش و بسیاری دیگر از جنبه های زندگی برای آنها پرفایده است. کودک مسئول اغلب برای دیگران الهام بخش است و پیچیدگی ها و مشکلات را از زاویه دید متفاوتی می بیند. این کودکان معمولا بهترین عضو تیم هستند. از آنجا که قدرت رهبری در مشاغلی مانند تجارت، سیاست، نمایندگی و سازمان دهی عمومی از اهمیت بالایی برخوردار است، این کودکان به احتمال بیشتری به این حرفه های مشغول خواهند شد.<br />
<br />
برای تقویت این ویژگی کودک به او اجازه بدهید هدایت مسیر را در دست بگیرد، مثلا ممکن است بخواهد شما را در مسیر پیاده روی هدایت کند. به او فرصت بدهید مسئولیت پروژه های خانگی مانند مرتب کردن خانه یا مرتب کردن کفش ها را به عهده بگیرد. اجازه دهید وسایل اتاقش را به شیوه خودش مرتب کند و از او برای حل مشکلات خانواده کمک بخواهید. مثلا به او بگویید " ما همیشه برای رسیدن به کلاس ورزش دیر می کنیم، راه حلی به نظرت می رسد که به سروقت رسیدنمان کمک کند؟!"<br />
<br />
نیاز کودک به رهبری را اقناع کنید اما در عین حال به او بفهمانید که وقتی نوبت به مسائل بزرگسالان می رسد، این شما هستید که باید تصمیم بگیرید. علاوه بر این کودک را با مفاهیمی از قبیل رعایت نوبت و گوش دادن آشنا کنید.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">کودک نمی تواند آرام بگیرد</span><br />
او دوست دارد همه چیز را با عجله انجام دهد و از هر چیزی که حرکت می دهد، لمس می کند، احساس می کند و به طور کلی با بدنش در ارتباط است لذت می برد. این دسته از کودکان یادگیرنده های فیزیکی یا جنبشی-بدنی هستند که اطلاعات را جذب می کنند و فعالیت هایی را ترجیح می دهند که با حرکت و عمل همراه هستند.<br />
<br />
آنها ممکن است به فعالیت های ورزشی، رقص یا موسیقی که به مهارت های حرکتی ظریف نیاز دارند، بیشتر تمایل داشته باشند و در آینده به سمت مشاغلی می روند که مجبور نباشند پشت میز بنشینند مانند معلمی یا جنگلبانی و یا ممکن است از مهارت های پیشرفته دست برای مشاغلی مانند سرآشپزی استفاده کنند.<br />
<br />
برای پرورش این استعداد کودک باید فعالیت های فیزیکی را در برنامه روزانه او قرار دهید و از آنجا که این کودکان از انجام فعالیت های حرکتی تکراری به آسانی خسته می شوند، فعالیت ها را به صورت چرخشی انجام دهید تا جذابیتشان را از دست ندهند.<br />
<br />
چون کودکان جنبشی-حرکتی از کشف موسیقی از خلال حرکت لذت می برند، به آنها فرصت آواز خواندن و رقصیدن بدهید. برای کودکانی که دوست دارند از دستانشان بیشتر استفاده کنند پروژه های نقاشی، مجسمه سازی، نخ کردن مهره و ... ترتیب دهید.<br />
<br />
یک برنامه خواب منظم و آرامش بخش برای این کودکان از اهمیت ویژه و بالایی برخوردار است. سعی کنید یک تا دو ساعت قبل از خواب یک میان وعده سبک مانند شیر و غلات کامل در نظر بگیرید و بعد از آن یک حمام گرم، یک داستان زیبا می تواند به خوبی کودک را برای خواب آماده کند. گوش دادن به یک موسیقی آرامش بخش در تاریکی هم می تواند به تجدید قوای کودک کمک کند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">قادر به کشف استعداد کودک نیستید!</span><br />
حتی اگر هیچ کدام از این نشانه ها را در کودک مشاهده نمی کنید، باز هم برای کشف استعدادهای پنهان کودک آماده باشید. احتمال دارد با گذشت زمان ویژگی های منحصر به فرد او توجه شما جلب کند. پرسیدن بازخورد افراد دیگر در خصوص زندگی کودک می تواند بینش تازه ای به شما بدهد. ممکن است مربی مهدکودک هنگام درست کردن کاردستی با کودک، متوجه توانایی خاصی در او شود و یا پرستارش متوجه چالاکی او در پارک و زمین بازی شده باشد و یا حتی پدربزرگ علاقه خاص او به طبیعت را کشف کرده باشد.<br />
<br />
با مشاهده و کشف حوزه های استعداد طبیعی کودک می توانید به او کمک کنید تا دیده، شنیده و فهمیده شود اما به یاد داشته باشید در عین حال که برای دستیابی کودک به استعدادهای بالقوه اش تلاش می کنید،هدف نهایی شما باید عشق ورزی بی قید و شرط به کودک به خاطر خودش باشد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: ninisite.com</span></span><br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[علل جالب دروغگویی کودکان و راه درمان آن]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1059</link>
			<pubDate>Thu, 27 Sep 2018 11:32:47 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1059</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/cause3-child2-lying.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/children-lying-02.jpg" loading="lazy"  width="450" height="254" alt="[تصویر:  children-lying-02.jpg]" class="mycode_img" /></a> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">از تولد تا ۳ سالگی، بچه ها در یک دنیای گیج کننده هستند</span></span></span></div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #993366;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">علل بسیار جالب دروغ گفتن کودکان!</span></span></span><br />
چرا کودکان دروغ می گویند؟ شاید سوال شما هم این باشد، چطور باید از دروغ گفتن کودک جلوگیری کرد؟ و شما به عنوان والدین چه نقشی در دروغگویی کودک تان دارید؟<br />
دروغ گفتن فرزندان چیزی است که به نظر می رسد بسیاری از والدین به آن دچار شده باشند. که این موضوعی نگران کننده است. ما می خواهیم فرزندانمان صادق باشند، مخصوصا با ما. اما پیش از این که هر کاری کنیم و یا این که تنبیهی را متوجه فرزند کنیم، مهم است دلیل دروغ گفتن او را بدانیم. چرا که همه دروغ ها یک شکل و به یک دلیل نیستند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">علل دروغ گفتن کودکان</span></span></span><br />
از تولد تا ۳ سالگی، بچه ها در یک دنیای گیج کننده هستند به طوریکه برای نیازهای ضروری زندگی وابسته به بزرگسالان هستند. اغلب آن چه که دروغ به نظر می رسد، در واقع اشتباهات صادقانه، تلاش برای محافظت از خود و یا آرام کردن بزرگسالان است.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
کودکان بین ۳ تا ۷ سال هنوز تفاوت بین فانتزی و واقعیت را به درستی درک نمی کنند. آنها در بازی خود، جهان های خیالی را ایجاد می کنند. گاهی اوقات زیاد روشن نیست که چه زمانی جهان خیالی تمام شده و جهان واقعی شروع می شود. ما نمی خواهیم خلاقیت آن ها را تعطیل کنیم، اما ما می خواهیم به آنها کمک کنیم تا متوجه شوند چه زمانی برای گفتن داستان های بلند مناسب است و چه زمانی مناسب نیست.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
از ۵ تا ۱۰ سالگی، بچه ها به تدریج درک می کنند که چه چیزی دروغ است. اگر آنها در خانه، محله و مدرسه رشد کرده باشند که به درستی اهمیت گفتن حقیقت را برای آن ها روشن کرده باشد، آنها بهترین کار را برای رعایت آن خواهند داشت.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
در سنین بیش از ۱۰ سال، کودک زمانی که حقیقت را می گوید و یا این که آشکارا دروغ می گوید، دقیقا می داند در حال انجام چه کاری است. دروغ گفتن در این سن دلایل دیگری می تواند داشته باشد که به برخی از آن ها اشاره می کنیم.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">- اشتباهات</span><br />
گاهی اوقات بچه ها بدون تفکر دروغ می گویند و پس از آن در خود فرو می روند. مادر عصبانی می گوید: “چه کسی اجازه داد به کدام شکلات ها دست بزنی؟” بچه به طور خودکار می گوید: ” من نبودم” این در حالی است که او می داند که واقعا او انجام داده است. شما می دانید که او انجام داده است و او هم می داند که شما این موضوع را می دانید. حال چه اتفاقی می افتد؟ می گوید “باد در را باز کرد”! حقیقت بیشتر پیچیده شد. او اشتباه خود را می داند ولی حاضر نیست که آن را قبول کند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <span style="color: #800080;" class="mycode_color">- ترس</span><br />
برخی دیگر از دروغ های بدون فکر بخاطر ترس است. هنگامی که بزرگسالان با کودکان رفتارهای خشن یا نامعقول داشته باشند، و یا این که آن ها را تنبیه های غیر مجاز کنند، بچه ها در مورد پیامدهای ناشی از سوء تفاهمی که موجب بروز چنین رفتارهایی می شود، نگران می شوند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/cause3-child2-lying.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/children-lying-03.jpg" loading="lazy"  width="450" height="281" alt="[تصویر:  children-lying-03.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">یکی از علل دروغ گفتن کودکان ترس از تنبیه شدن است</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">- برای انجام ندادن کاری که به آن تمایل ندارند</span><br />
پدر می پرسد”آیا تکالیف ریاضی خود را انجام داده ای؟”. ” آره! وقتی امروز به خانه برگشتم، انجامش دادم!”. پسر از ریاضی متنفر است. او دوست ندارد احساس کند به خاطر این که ریاضی را درک نکرده شکست خورده است. همچنین با آن مبارزه هم نمی کند. پس بهترین کار دروغ گفتن است.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">نقش والدین در دروغ گفتن کودکان</span></span></span><br />
نتایج مطالعه ای نشان می دهد که کودکان اگر کشف کنند که بزرگسالان حقیقت را به آن ها نمی گویند، بیشتر مایل به دروغ گفتن هستند.<br />
پدر و مادر باید مراقب آنچه که به فرزندان خود می گویند باشند، زیرا دروغ گفتن به آنها می تواند به طور مستقیم روی صداقت فرزندتان تاثیر بگذارد. در حقیقت، هرچه بیشتر به بچه دروغ گفته شود، احتمال این که بیشتر دروغ بگوید و تقلب کند نیز بیشتر می شود.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">راه های درمان دروغگویی کودکان</span></span><br />
برای مقابله با دروغگویی کودک باید محیط امنی را فراهم آورد تا کودک حقیقت را بگوید. در زیر به راهکارهایی برای ایجاد چنین محیطی اشاره می شود.<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۱-</span> نسبت به اینکه چگونه به رفتارهای بد او واکنش نشان می دهید آگاه باشید. اگر بچه هایتان نگران زمانی که کار نادرستی انجام می دهند، نگران مجازات و یا فریاد زدن باشند، آنها برای گفتن حقیقت به شما احساس امنیت نمی کنند. استفاده از صدای آرام را تمرین کنید هرچند که ممکن است در لحظه عصبانیت سخت باشد. همچنین به روی راه حل تمرکز کنید به جای این که فرزندتان را سرزنش کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/cause3-child2-lying.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/children-lying-04.jpg" loading="lazy"  width="450" height="328" alt="[تصویر:  children-lying-04.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> برای مقابله با دروغگویی کودک باید محیط امنی را فراهم آورد تا کودک حقیقت را بگوید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۲-</span> اجازه ندهید فرزندتان تحقیر شود. با پرسیدن سوالاتی که جواب آن ها را می دانید به فرزندتان اجازه دروغ گفتن ندهید. به عنوان مثال، به جای پرسیدن، “آیا تکالیف خود را به پایان رسانده ای؟” سعی کنید، “برای نوشتن تکلیف هایت چه برنامه ای داری؟”را بپرسید. اگر فرزند شما تکالیف خود را کامل نکرده باشد، می تواند برای فرار از تحقیر به جای این که برای شما داستان سرایی کند، روی یک برنامه عملی تمرکز نماید.<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۳-</span> بر روی احساسات تمرکز کنید. هنگامی که فرزند شما ناسازگار است، سعی کنید درک کنید که چه چیزی باعث شد او احساس کند که با شما نباید صادق باشد. به جای این که به او دروغ را گوشزد کنید، سعی کنید این را بپرسید که مثلا: ” این موضوع برای من یک مقداری داستانی به نظر می رسد، به نظر می رسد که می ترسی حقیقت را به من بگویی. چطور است راجع بهش صحبت کنیم؟” .<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۴-</span> صداقت را درک کنید و از آن قدردانی کنید. تشویق هنگامی که بچه های شما حقیقت را بیان می کنند اشتیاق خود را بیان کنید. “این برای شما سخت بود که به من بگوید واقعا چه اتفاقی افتاده است. شجاعت شما را برای گفتن حقیقت تحسین می کنم. واقعا رشد کرده اید!”<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۵-</span> به اشتباهات به عنوان راهی برای یادگیری انتخاب های بهتر در آینده نگاه کنید. اگر بچه ها بدانند که وقتی کار نادرستی انجام دهند شما عصبانی و یا ناامید نمی شوید، راحت تر به شما حقیقت را می گویند. برای واکنش نشان دادن به این موضوع، به سادگی می توانید چیزی شبیه این بگویید: “این یک فرصت عالی یادگیری برای آینده است. بتوانی یک بار دیگر این کار را انجام دهی، این بار چه تفاوتی خواهد داشت؟” اگر اقدامات فرزندتان به شخص دیگری آسیب برساند، بپرسید که باید چه کارهایی انجام داد تا آسیب را برطرف کرد. اگر او دروغ گفتن را انتخاب کرد، بدانید یک جای کار ایراد دارد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۶-</span> عشق بدون قید و شرط به فرزندتان را تقویت نمایید. اطمینان حاصل کنید که بچه هایتان بدانند که در حالی که گاهی اوقات رفتار آنها را دوست ندارید، هیچ چیزی وجود ندارد که احتمالا عشق شما به آن ها را تغییر دهد حتی دروغ گفتن.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #808080;" class="mycode_color">منبع: </span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color">نبض ما</span></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color">nabzema.com</span><br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/cause3-child2-lying.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/children-lying-02.jpg" loading="lazy"  width="450" height="254" alt="[تصویر:  children-lying-02.jpg]" class="mycode_img" /></a> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">از تولد تا ۳ سالگی، بچه ها در یک دنیای گیج کننده هستند</span></span></span></div>
<br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #993366;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">علل بسیار جالب دروغ گفتن کودکان!</span></span></span><br />
چرا کودکان دروغ می گویند؟ شاید سوال شما هم این باشد، چطور باید از دروغ گفتن کودک جلوگیری کرد؟ و شما به عنوان والدین چه نقشی در دروغگویی کودک تان دارید؟<br />
دروغ گفتن فرزندان چیزی است که به نظر می رسد بسیاری از والدین به آن دچار شده باشند. که این موضوعی نگران کننده است. ما می خواهیم فرزندانمان صادق باشند، مخصوصا با ما. اما پیش از این که هر کاری کنیم و یا این که تنبیهی را متوجه فرزند کنیم، مهم است دلیل دروغ گفتن او را بدانیم. چرا که همه دروغ ها یک شکل و به یک دلیل نیستند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">علل دروغ گفتن کودکان</span></span></span><br />
از تولد تا ۳ سالگی، بچه ها در یک دنیای گیج کننده هستند به طوریکه برای نیازهای ضروری زندگی وابسته به بزرگسالان هستند. اغلب آن چه که دروغ به نظر می رسد، در واقع اشتباهات صادقانه، تلاش برای محافظت از خود و یا آرام کردن بزرگسالان است.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
کودکان بین ۳ تا ۷ سال هنوز تفاوت بین فانتزی و واقعیت را به درستی درک نمی کنند. آنها در بازی خود، جهان های خیالی را ایجاد می کنند. گاهی اوقات زیاد روشن نیست که چه زمانی جهان خیالی تمام شده و جهان واقعی شروع می شود. ما نمی خواهیم خلاقیت آن ها را تعطیل کنیم، اما ما می خواهیم به آنها کمک کنیم تا متوجه شوند چه زمانی برای گفتن داستان های بلند مناسب است و چه زمانی مناسب نیست.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
از ۵ تا ۱۰ سالگی، بچه ها به تدریج درک می کنند که چه چیزی دروغ است. اگر آنها در خانه، محله و مدرسه رشد کرده باشند که به درستی اهمیت گفتن حقیقت را برای آن ها روشن کرده باشد، آنها بهترین کار را برای رعایت آن خواهند داشت.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
در سنین بیش از ۱۰ سال، کودک زمانی که حقیقت را می گوید و یا این که آشکارا دروغ می گوید، دقیقا می داند در حال انجام چه کاری است. دروغ گفتن در این سن دلایل دیگری می تواند داشته باشد که به برخی از آن ها اشاره می کنیم.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">- اشتباهات</span><br />
گاهی اوقات بچه ها بدون تفکر دروغ می گویند و پس از آن در خود فرو می روند. مادر عصبانی می گوید: “چه کسی اجازه داد به کدام شکلات ها دست بزنی؟” بچه به طور خودکار می گوید: ” من نبودم” این در حالی است که او می داند که واقعا او انجام داده است. شما می دانید که او انجام داده است و او هم می داند که شما این موضوع را می دانید. حال چه اتفاقی می افتد؟ می گوید “باد در را باز کرد”! حقیقت بیشتر پیچیده شد. او اشتباه خود را می داند ولی حاضر نیست که آن را قبول کند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <span style="color: #800080;" class="mycode_color">- ترس</span><br />
برخی دیگر از دروغ های بدون فکر بخاطر ترس است. هنگامی که بزرگسالان با کودکان رفتارهای خشن یا نامعقول داشته باشند، و یا این که آن ها را تنبیه های غیر مجاز کنند، بچه ها در مورد پیامدهای ناشی از سوء تفاهمی که موجب بروز چنین رفتارهایی می شود، نگران می شوند.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/cause3-child2-lying.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/children-lying-03.jpg" loading="lazy"  width="450" height="281" alt="[تصویر:  children-lying-03.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">یکی از علل دروغ گفتن کودکان ترس از تنبیه شدن است</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">- برای انجام ندادن کاری که به آن تمایل ندارند</span><br />
پدر می پرسد”آیا تکالیف ریاضی خود را انجام داده ای؟”. ” آره! وقتی امروز به خانه برگشتم، انجامش دادم!”. پسر از ریاضی متنفر است. او دوست ندارد احساس کند به خاطر این که ریاضی را درک نکرده شکست خورده است. همچنین با آن مبارزه هم نمی کند. پس بهترین کار دروغ گفتن است.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">نقش والدین در دروغ گفتن کودکان</span></span></span><br />
نتایج مطالعه ای نشان می دهد که کودکان اگر کشف کنند که بزرگسالان حقیقت را به آن ها نمی گویند، بیشتر مایل به دروغ گفتن هستند.<br />
پدر و مادر باید مراقب آنچه که به فرزندان خود می گویند باشند، زیرا دروغ گفتن به آنها می تواند به طور مستقیم روی صداقت فرزندتان تاثیر بگذارد. در حقیقت، هرچه بیشتر به بچه دروغ گفته شود، احتمال این که بیشتر دروغ بگوید و تقلب کند نیز بیشتر می شود.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #000000;" class="mycode_color"><span style="color: #0000ff;" class="mycode_color">راه های درمان دروغگویی کودکان</span></span><br />
برای مقابله با دروغگویی کودک باید محیط امنی را فراهم آورد تا کودک حقیقت را بگوید. در زیر به راهکارهایی برای ایجاد چنین محیطی اشاره می شود.<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۱-</span> نسبت به اینکه چگونه به رفتارهای بد او واکنش نشان می دهید آگاه باشید. اگر بچه هایتان نگران زمانی که کار نادرستی انجام می دهند، نگران مجازات و یا فریاد زدن باشند، آنها برای گفتن حقیقت به شما احساس امنیت نمی کنند. استفاده از صدای آرام را تمرین کنید هرچند که ممکن است در لحظه عصبانیت سخت باشد. همچنین به روی راه حل تمرکز کنید به جای این که فرزندتان را سرزنش کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/cause3-child2-lying.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/children-lying-04.jpg" loading="lazy"  width="450" height="328" alt="[تصویر:  children-lying-04.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> برای مقابله با دروغگویی کودک باید محیط امنی را فراهم آورد تا کودک حقیقت را بگوید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۲-</span> اجازه ندهید فرزندتان تحقیر شود. با پرسیدن سوالاتی که جواب آن ها را می دانید به فرزندتان اجازه دروغ گفتن ندهید. به عنوان مثال، به جای پرسیدن، “آیا تکالیف خود را به پایان رسانده ای؟” سعی کنید، “برای نوشتن تکلیف هایت چه برنامه ای داری؟”را بپرسید. اگر فرزند شما تکالیف خود را کامل نکرده باشد، می تواند برای فرار از تحقیر به جای این که برای شما داستان سرایی کند، روی یک برنامه عملی تمرکز نماید.<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۳-</span> بر روی احساسات تمرکز کنید. هنگامی که فرزند شما ناسازگار است، سعی کنید درک کنید که چه چیزی باعث شد او احساس کند که با شما نباید صادق باشد. به جای این که به او دروغ را گوشزد کنید، سعی کنید این را بپرسید که مثلا: ” این موضوع برای من یک مقداری داستانی به نظر می رسد، به نظر می رسد که می ترسی حقیقت را به من بگویی. چطور است راجع بهش صحبت کنیم؟” .<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۴-</span> صداقت را درک کنید و از آن قدردانی کنید. تشویق هنگامی که بچه های شما حقیقت را بیان می کنند اشتیاق خود را بیان کنید. “این برای شما سخت بود که به من بگوید واقعا چه اتفاقی افتاده است. شجاعت شما را برای گفتن حقیقت تحسین می کنم. واقعا رشد کرده اید!”<br />
<br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۵-</span> به اشتباهات به عنوان راهی برای یادگیری انتخاب های بهتر در آینده نگاه کنید. اگر بچه ها بدانند که وقتی کار نادرستی انجام دهند شما عصبانی و یا ناامید نمی شوید، راحت تر به شما حقیقت را می گویند. برای واکنش نشان دادن به این موضوع، به سادگی می توانید چیزی شبیه این بگویید: “این یک فرصت عالی یادگیری برای آینده است. بتوانی یک بار دیگر این کار را انجام دهی، این بار چه تفاوتی خواهد داشت؟” اگر اقدامات فرزندتان به شخص دیگری آسیب برساند، بپرسید که باید چه کارهایی انجام داد تا آسیب را برطرف کرد. اگر او دروغ گفتن را انتخاب کرد، بدانید یک جای کار ایراد دارد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color">۶-</span> عشق بدون قید و شرط به فرزندتان را تقویت نمایید. اطمینان حاصل کنید که بچه هایتان بدانند که در حالی که گاهی اوقات رفتار آنها را دوست ندارید، هیچ چیزی وجود ندارد که احتمالا عشق شما به آن ها را تغییر دهد حتی دروغ گفتن.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #808080;" class="mycode_color">منبع: </span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color">نبض ما</span></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color">nabzema.com</span><br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[16 راهکاری که والدین کلاس اولی‌ها باید بدانند]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1058</link>
			<pubDate>Thu, 27 Sep 2018 11:32:19 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1058</guid>
			<description><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/parents1-firstclass-stress.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/parents-firstclass-stress22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="231" alt="[تصویر:  parents-firstclass-stress22.jpg]" class="mycode_img" /></a></span></div>
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">گریه فرزندان برای نرفتن به مدرسه گاها یک امر طبیعی است</span></span></span><br />
<br />
</div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">با نزدیک شدن به ماه مهر مهمترین موضوعی که به ذهنمان می‌رسد، بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها است. رفتن به مدرسه شاید برای بیشتر دانش آموزان یک امر عادی و حل شده باشد. اما برای خانواده‌هایی که قرار است، فرزندشان برای اولین بار سر کلاس درس حاضر شوند گاها مشکلات اساسی به وجود می‌آورد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">خیلی از بچه‌ها نمی‌توانند با این موضوع که قرار است، نیمی از روز را از محیط خانه و یا فاصله از پدر و مادر، کنار بیایند. در چنین مواردی بچه‌ها برای رفتن به مدرسه بهانه‌جویی کرده و والدین خود را به دردسر می‌اندازند. حال این سوال پیش می‌آید چه راهی وجود دارد تا بچه‌های کلاس اولی با رفتن به مدرسه کنار بیایند و بتوانند خود را با این محیط جدید وفق دهند. برای اکثر والدین دارای فرزند کلاس اولی این مشکل وجود دارد که فرزندشان با گریه می‌گوید:«مادر من به مدرسه نمی‌روم».</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">گریه فرزندان برای نرفتن به مدرسه گاها یک امر طبیعی است، چرا که کودک از اینکه می‌خواهد از والدین خود فاصله بگیرد، احساس نا امنی می‌کند چون از محیط مدرسه و رفتارهایی که قرار است، در طول کلاس با آنها روبه‌رو شود، بی‌خبر است. در اینجا ۱۶ نکته که توسط کارشناسان کودک ارائه شده است، می‌تواند به کمک والدین بیاید. این نکات می‌توانند به فرزندان کلاس اولی کمک کنند تا با شرایط جدید کنار بیایند. این کار هم به نفع کودکان است و هم به سود والدین آنها.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
۱۶ راهکار برای اینکه فرزندتان بدون استرس به محیط مدرسه عادت کند</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱. از خانه، تمرین جدایی را شروع کنید</span><br />
شما می‌توانید قبل از رفتن بچه‌ها به مدرسه، تمرینات جدایی را آغاز کنید. برای این کار می‌توانید فرزندتان را برای چند ساعت از روز به پدربزرگ و یا مادر بزرگ خود بسپارید و به مرور زمان این زمان را اضافه کنید. این کار باعث می‌شود تا وابستگی زیاد فرزند به شما کمتر شود. والدین باید از قبل به فکر این مشکل باشند و برای رفع آن چنین اقداماتی را انجام دهند.<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۲. فرزند خود را بهتر بشناسید</span><br />
اگر فرزند شما وابستگی زیادی به شما ندارد، دیگر جای نگرانی نیست. به گفته الیزابت پانتلی نویسنده راه حل‌هایی برای گریه نکردن کودکان که می‌گوید:«زمانی مشکلی برای کودکان پیش دبستانی و آنهایی که برای اولین بار به مدرسه می‌روند، پیش نمی‌آید که استرس نداشته باشند. شما می‌توانید درباره مدرسه رفتن با فرزند خود صحبت کنید تا ذهنشان با محیطی که قرار است در آن بروند آشنا شود. بسیاری از اضطراب‌ها و استرس‌ها ناشی از ناشناخته بودن محیطی است که در آن قرار می‌گیریم. بچه‌ها باید بدانند که به چه مکانی قرار است، بروند. در توضیح چنین مواردی تعادل در گفتار داشته باشید و بیش از حد درباره مدرسه صحبت نکنید. چرا که ممکن است بچه‌ها در مقابل آن موضع بگیرند».<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۳. نقش بازی کنید</span><br />
برای اینکه کودکتان بفهمد با چه چیزی در مدرسه رو به رو خواهد شد، رفتارایی که نشان می‌دهد، برای به مدرسه رفتن چه کارهایی باید انجام دهند را به نمایش بگذارید. سعی کنید تمام حرکاتی را که قرار است، فرزندتان برای رفتن به مدرسه باید انجام دهد، رویش پیاده کنید. به طور مثال؛ بیدار شدن به موقع از خواب، پوشیدن لباس، خوردن صبحانه و دیگر کارهایی که هر دانش آموزی قبل از رفتن به مدرسه باید انجام دهد را پیاده کنید و در نهایت می‌توانید بگویید این موارد کارهایی است که باید قبل از رفتن به مدرسه انجام دهد. Lori Lite موسس مادران و کودکان بدون استرس می‌گوید؛«فقط با کمی خلاقیت و برنامه‌ریزی می‌توانید تمامی اضطراب و استرس‌های کودک خود را از بین ببرید و او را برای مدرسه رفتن آماده کنید».</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/parents1-firstclass-stress.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/parents-firstclass-stress23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="392" alt="[تصویر:  parents-firstclass-stress23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">شما می‌توانید قبل از رفتن بچه‌ها به مدرسه، تمرینات جدایی را آغاز کنید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۴. ایجاد تقویمی با شمارش معکوس</span><br />
تقویمی درست کنید و با فرزند خود نیز در میان بگذارید تا تعداد روزهایی که به سال تحصیلی جدید مانده است را به نمایش بگذارد. این تقویم باید به شکلی باشد که هر روزی به زمان بازگشایی مدارس نزدیک می‌شوید، تعداد روزهایش کم شود و نهایتا به روز مدرسه رفتن ختم شود. این کار ذهن کودک شما را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند. شما می‌توانید با استفاده از محیط ورود تاریخ هر روز را درون یک مربع کوچک قرار دهید. وقتی روز تمام شد آن را ببرید و یا رنگ کنید. سعی کنید رنگ زدن و یا جدا کردن مربع روزهای تمام شده را به فرزند خود بسپارید. <br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۵. برای فرزند خود دوست همکلاسی پیدا کنید</span><br />
سعی کنید از همسایه‌ها یا مدیریت مدرسه، درباره بچه‌هایی که قرار هستند هم‌کلاسی فرزندتان شوند آمار بگیرید. شما قبل از شروع مدرسه می‌توانید این کار را بکنید. شاید بچه‌هایی که در دوران پیش دبستانی با فرزند شما هم کلاسی بودند، در دبستان نیز با او همکلاس شوند. در این مورد می‌توانید به فرزند خود اطمینان خاطر دهید، دوستانی را که در دوره پیش دبستانی داشت در این دوران نیز در اختیار دارد. این امر خودش قوت قلبی برای کودکتان می‌شود. <br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۶. با هم برای خرید لوازم مدرسه به فروشگاه بروید</span><br />
همانطور که می‌دانید امروزه اکثر معلمان چند هفته مانده به شروع کلاس‌ها از والدین می‌خواهند که لوازم مورد نظر آموزشی را برای فرزندان خود تهیه کنند. اگر حتی چنین مواردی را نیز در اختیار نداشته باشید، باز هم می‌دانید که؛ کیف یا کوله پشتی، مداد رنگی، دفتر نقاشی از لوازم واجب برای دانش آموزان است. با علم به این موضوع به همراه فزند خود برای گرفتن وسایل مورد نظر به فروشگاه بروید. این خرید هم برای شما و هم فرزندتان، می‌تواند سرگرم کننده باشد. اجازه دهید فرزند شما آنچه را از وسایل آموزشی دوست دارد با اختیار و البته راهنمایی شما تهیه کند. این کار می‌تواند تصویر حس خوبی از رفتن به مدرسه برای فرزندتان ایجاد کند.<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۷. برنامه خواب فرزندتان را تنظیم کنید</span><br />
بسیاری از کودکان با توجه به روزهای گرم و طولانی فصل تابستان، بعد از ظهرها به خواب می‌روند. شما قبل از شروع مدارس باید خواب فرزند خود را برای زمان مدارس تنظیم کنید. می‌توانید به تدریج میزان خواب آنها را کم کنید به طور مثال روزی ۱۵ الی ۳۰ دقیقه خوابشان را کاهش دهید. به این ترتیب هنگامی که به شروع فصل تحصیلات می‌رسید، ساعت خواب درونی کودکتان تنظیم می‌شود.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۸. خواندن مرتب کتاب داستان برای بچه‌ها</span><br />
شانون چو (Shannon Choe) بنیان گذار  Premier Baby Concierge می‌گوید:«شخصیت‌های خیالی راهی برای ایجاد موقعیت‌های دشوار هستند، زیرا همیشه یک پایان شاد دارند». وی در ادامه می‌گوید:«چنین داستان‌هایی می‌توانند به کودکتان اعتماد به نفس دهند. سعی کنید به دنبال کتاب‌هایی باشید که آخر داستان به خوشی تمام شود. این کتاب‌ها روحیه کودکتان را بالا خواهد برد». <br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۹. دیدن کلاس درس پیش از شروع کلاس‌ها</span><br />
اگر شما به مدرسه‌ای که قرار است فرزندتان در آنجا درس بخواند، دسترسی داشته باشید. می‌توانید با هماهنگی مسئول مربوطه فرزند خود را با کلاس‌هایی که قرار است در آنها درس بخواند آشنا کنید. این کار یک پیش زمینه‌ای برای کودکان ایجاد می‌کند که پیش از شروع مدارس با محیط کلاس‌ها و فضای آموزشی بیشتر آشنا شوند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۰. آماده کردن وسایل پیش از خواب</span><br />
به فرزند خود آموزش دهید تا شب‌ها قبل از اینکه به خواب برود وسایل مدرسه خود را مثل: لباس، کوله پشتی، لوازم مدرسه، مواد غذایی را آماده کند. اینگونه تمرین‌ها، آنها را برای رفتن به مدرسه آماده می‌کند. چرا که صبح وقتی از خواب بیدار می‌شوند، ممکن است به خاطر خواب‌آلودگی برخی از وسایل خود را فراموش کنند. در ضمن این کار به آنها اجازه می‌دهد تا صبح کمی بیشتر بخوابند.<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۱. روز اول مدرسه به موقع حاضر شوید</span><br />
سعی کنید روز اول مدرسه فرزندتان ساعت زنگدار خود را نیم ساعت قبل از رسیدن سرویس کودک کوک کنید. وقتی فرزندتان به موقع بیدار شود و با آرامش صبحانه خود را میل کند، تمرکزش برای رفتن به مدرسه بیشتر می‌شود. تشویق بچه‌ها برای به موقع رسیدن به مدرسه نیز می‌تواند راه موثری برای بیدار کردن اول صبح آنها باشد.<br />
 </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/parents1-firstclass-stress.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/parents-firstclass-stress24.jpg" loading="lazy"  width="450" height="300" alt="[تصویر:  parents-firstclass-stress24.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> اجسامی که خاطره مادر را برای فرزندان تداعی میکنند، می‌توانند اضطراب را از کودکان دور کنند</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۲. گذاشتن اسباب بازی مورد علاقه فرزندتان در کیف مدرسه‌اش</span><br />
اگر فرزندتان در خانه به یک چیز کوچک مثل عروسک علاقه بسیاری دارد، آن را درون کوله پشتی‌اش قرار دهید تا در طول ساعاتی که در مدرسه به سر می‌برد، وقتی احساس دل تنگی کرد با نگاه کردن به وسیله و یا عروسکی که عاشقش است، کمی آرام شود. Thomas Seman متخصص اطفال در بوستون امریکا می‌گوید:«یک وسیله آشنا می‌تواند حافظه کودک را حتی از طریق بوییدن نیز تحریک کند. در کل اجسامی که خاطره مادر را برای فرزندان تداعی کنند، می‌توانند اضطراب را از کودکان دور کنند».<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۳. ایجاد یک نوع خدا حافظی ویژه قبل از رفتن بچه‌ها به مدارس</span><br />
قبل از این که فرزندتان راهی مدرسه شود، سعی کنید با یک خداحافظی گرم و متفاوت روحیه بچه را برای رفتن مدرسه بالا ببرید. این کار خاطرات خوشی از شما در ذهن فرزندتان ایجاد می‌کند. <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color"> </span><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۴. مدت خداحافظی را حتما کوتاه کنید</span><br />
یکی از بزرگترین اشتباهات والدین این است که زمان خداحافظی با فرزندشان را بیش از اندازه کش می‌دهند. حتی اگر فرزندتان پیش از رفتن به مدرسه گریه کرد، سعی نکنید با بغل گرفتن‌های متناوب وی را از رفتن به مدرسه منصرف کنید. دیگر زمان آن رسیده است که به معلمان کودک خود اعتماد کنید. <br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۵. قبل از پایان کلاس‌ها منتظرشان باشید</span><br />
به هیچ وجه برای آوردن فرزندتان از مدرسه دیر نکنید. پس از اینکه فرزندتان را پس از پایان کلاس مشاهده کردید، به او بگویید:«تو افتخار منی و تو چقدر بزرگ شده ای» با چنین کلماتی حس بزرگ شدن را به فرزندان خود القاء کنید.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۶. به دنبال رفع مشکل باشید</span><br />
صبور باشید، به طور کلی چند هفته طول می‌کشد تا کودک شما به طور کامل به برنامه‌های مدرسه عادت کند. یادتان نرود که زمان خداحافظی را کوتاه کنید. توجه داشته باشید که کودک دلبندتان به محیط مدرسه عادت خواهد کرد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: fardanews.com</span></span></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/parents1-firstclass-stress.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/parents-firstclass-stress22.jpg" loading="lazy"  width="400" height="231" alt="[تصویر:  parents-firstclass-stress22.jpg]" class="mycode_img" /></a></span></div>
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">گریه فرزندان برای نرفتن به مدرسه گاها یک امر طبیعی است</span></span></span><br />
<br />
</div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">با نزدیک شدن به ماه مهر مهمترین موضوعی که به ذهنمان می‌رسد، بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها است. رفتن به مدرسه شاید برای بیشتر دانش آموزان یک امر عادی و حل شده باشد. اما برای خانواده‌هایی که قرار است، فرزندشان برای اولین بار سر کلاس درس حاضر شوند گاها مشکلات اساسی به وجود می‌آورد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">خیلی از بچه‌ها نمی‌توانند با این موضوع که قرار است، نیمی از روز را از محیط خانه و یا فاصله از پدر و مادر، کنار بیایند. در چنین مواردی بچه‌ها برای رفتن به مدرسه بهانه‌جویی کرده و والدین خود را به دردسر می‌اندازند. حال این سوال پیش می‌آید چه راهی وجود دارد تا بچه‌های کلاس اولی با رفتن به مدرسه کنار بیایند و بتوانند خود را با این محیط جدید وفق دهند. برای اکثر والدین دارای فرزند کلاس اولی این مشکل وجود دارد که فرزندشان با گریه می‌گوید:«مادر من به مدرسه نمی‌روم».</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">گریه فرزندان برای نرفتن به مدرسه گاها یک امر طبیعی است، چرا که کودک از اینکه می‌خواهد از والدین خود فاصله بگیرد، احساس نا امنی می‌کند چون از محیط مدرسه و رفتارهایی که قرار است، در طول کلاس با آنها روبه‌رو شود، بی‌خبر است. در اینجا ۱۶ نکته که توسط کارشناسان کودک ارائه شده است، می‌تواند به کمک والدین بیاید. این نکات می‌توانند به فرزندان کلاس اولی کمک کنند تا با شرایط جدید کنار بیایند. این کار هم به نفع کودکان است و هم به سود والدین آنها.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
۱۶ راهکار برای اینکه فرزندتان بدون استرس به محیط مدرسه عادت کند</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱. از خانه، تمرین جدایی را شروع کنید</span><br />
شما می‌توانید قبل از رفتن بچه‌ها به مدرسه، تمرینات جدایی را آغاز کنید. برای این کار می‌توانید فرزندتان را برای چند ساعت از روز به پدربزرگ و یا مادر بزرگ خود بسپارید و به مرور زمان این زمان را اضافه کنید. این کار باعث می‌شود تا وابستگی زیاد فرزند به شما کمتر شود. والدین باید از قبل به فکر این مشکل باشند و برای رفع آن چنین اقداماتی را انجام دهند.<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۲. فرزند خود را بهتر بشناسید</span><br />
اگر فرزند شما وابستگی زیادی به شما ندارد، دیگر جای نگرانی نیست. به گفته الیزابت پانتلی نویسنده راه حل‌هایی برای گریه نکردن کودکان که می‌گوید:«زمانی مشکلی برای کودکان پیش دبستانی و آنهایی که برای اولین بار به مدرسه می‌روند، پیش نمی‌آید که استرس نداشته باشند. شما می‌توانید درباره مدرسه رفتن با فرزند خود صحبت کنید تا ذهنشان با محیطی که قرار است در آن بروند آشنا شود. بسیاری از اضطراب‌ها و استرس‌ها ناشی از ناشناخته بودن محیطی است که در آن قرار می‌گیریم. بچه‌ها باید بدانند که به چه مکانی قرار است، بروند. در توضیح چنین مواردی تعادل در گفتار داشته باشید و بیش از حد درباره مدرسه صحبت نکنید. چرا که ممکن است بچه‌ها در مقابل آن موضع بگیرند».<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۳. نقش بازی کنید</span><br />
برای اینکه کودکتان بفهمد با چه چیزی در مدرسه رو به رو خواهد شد، رفتارایی که نشان می‌دهد، برای به مدرسه رفتن چه کارهایی باید انجام دهند را به نمایش بگذارید. سعی کنید تمام حرکاتی را که قرار است، فرزندتان برای رفتن به مدرسه باید انجام دهد، رویش پیاده کنید. به طور مثال؛ بیدار شدن به موقع از خواب، پوشیدن لباس، خوردن صبحانه و دیگر کارهایی که هر دانش آموزی قبل از رفتن به مدرسه باید انجام دهد را پیاده کنید و در نهایت می‌توانید بگویید این موارد کارهایی است که باید قبل از رفتن به مدرسه انجام دهد. Lori Lite موسس مادران و کودکان بدون استرس می‌گوید؛«فقط با کمی خلاقیت و برنامه‌ریزی می‌توانید تمامی اضطراب و استرس‌های کودک خود را از بین ببرید و او را برای مدرسه رفتن آماده کنید».</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/parents1-firstclass-stress.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/parents-firstclass-stress23.jpg" loading="lazy"  width="450" height="392" alt="[تصویر:  parents-firstclass-stress23.jpg]" class="mycode_img" /> </a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">شما می‌توانید قبل از رفتن بچه‌ها به مدرسه، تمرینات جدایی را آغاز کنید</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۴. ایجاد تقویمی با شمارش معکوس</span><br />
تقویمی درست کنید و با فرزند خود نیز در میان بگذارید تا تعداد روزهایی که به سال تحصیلی جدید مانده است را به نمایش بگذارد. این تقویم باید به شکلی باشد که هر روزی به زمان بازگشایی مدارس نزدیک می‌شوید، تعداد روزهایش کم شود و نهایتا به روز مدرسه رفتن ختم شود. این کار ذهن کودک شما را برای مدرسه رفتن آماده می‌کند. شما می‌توانید با استفاده از محیط ورود تاریخ هر روز را درون یک مربع کوچک قرار دهید. وقتی روز تمام شد آن را ببرید و یا رنگ کنید. سعی کنید رنگ زدن و یا جدا کردن مربع روزهای تمام شده را به فرزند خود بسپارید. <br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۵. برای فرزند خود دوست همکلاسی پیدا کنید</span><br />
سعی کنید از همسایه‌ها یا مدیریت مدرسه، درباره بچه‌هایی که قرار هستند هم‌کلاسی فرزندتان شوند آمار بگیرید. شما قبل از شروع مدرسه می‌توانید این کار را بکنید. شاید بچه‌هایی که در دوران پیش دبستانی با فرزند شما هم کلاسی بودند، در دبستان نیز با او همکلاس شوند. در این مورد می‌توانید به فرزند خود اطمینان خاطر دهید، دوستانی را که در دوره پیش دبستانی داشت در این دوران نیز در اختیار دارد. این امر خودش قوت قلبی برای کودکتان می‌شود. <br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۶. با هم برای خرید لوازم مدرسه به فروشگاه بروید</span><br />
همانطور که می‌دانید امروزه اکثر معلمان چند هفته مانده به شروع کلاس‌ها از والدین می‌خواهند که لوازم مورد نظر آموزشی را برای فرزندان خود تهیه کنند. اگر حتی چنین مواردی را نیز در اختیار نداشته باشید، باز هم می‌دانید که؛ کیف یا کوله پشتی، مداد رنگی، دفتر نقاشی از لوازم واجب برای دانش آموزان است. با علم به این موضوع به همراه فزند خود برای گرفتن وسایل مورد نظر به فروشگاه بروید. این خرید هم برای شما و هم فرزندتان، می‌تواند سرگرم کننده باشد. اجازه دهید فرزند شما آنچه را از وسایل آموزشی دوست دارد با اختیار و البته راهنمایی شما تهیه کند. این کار می‌تواند تصویر حس خوبی از رفتن به مدرسه برای فرزندتان ایجاد کند.<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۷. برنامه خواب فرزندتان را تنظیم کنید</span><br />
بسیاری از کودکان با توجه به روزهای گرم و طولانی فصل تابستان، بعد از ظهرها به خواب می‌روند. شما قبل از شروع مدارس باید خواب فرزند خود را برای زمان مدارس تنظیم کنید. می‌توانید به تدریج میزان خواب آنها را کم کنید به طور مثال روزی ۱۵ الی ۳۰ دقیقه خوابشان را کاهش دهید. به این ترتیب هنگامی که به شروع فصل تحصیلات می‌رسید، ساعت خواب درونی کودکتان تنظیم می‌شود.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۸. خواندن مرتب کتاب داستان برای بچه‌ها</span><br />
شانون چو (Shannon Choe) بنیان گذار  Premier Baby Concierge می‌گوید:«شخصیت‌های خیالی راهی برای ایجاد موقعیت‌های دشوار هستند، زیرا همیشه یک پایان شاد دارند». وی در ادامه می‌گوید:«چنین داستان‌هایی می‌توانند به کودکتان اعتماد به نفس دهند. سعی کنید به دنبال کتاب‌هایی باشید که آخر داستان به خوشی تمام شود. این کتاب‌ها روحیه کودکتان را بالا خواهد برد». <br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۹. دیدن کلاس درس پیش از شروع کلاس‌ها</span><br />
اگر شما به مدرسه‌ای که قرار است فرزندتان در آنجا درس بخواند، دسترسی داشته باشید. می‌توانید با هماهنگی مسئول مربوطه فرزند خود را با کلاس‌هایی که قرار است در آنها درس بخواند آشنا کنید. این کار یک پیش زمینه‌ای برای کودکان ایجاد می‌کند که پیش از شروع مدارس با محیط کلاس‌ها و فضای آموزشی بیشتر آشنا شوند.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۰. آماده کردن وسایل پیش از خواب</span><br />
به فرزند خود آموزش دهید تا شب‌ها قبل از اینکه به خواب برود وسایل مدرسه خود را مثل: لباس، کوله پشتی، لوازم مدرسه، مواد غذایی را آماده کند. اینگونه تمرین‌ها، آنها را برای رفتن به مدرسه آماده می‌کند. چرا که صبح وقتی از خواب بیدار می‌شوند، ممکن است به خاطر خواب‌آلودگی برخی از وسایل خود را فراموش کنند. در ضمن این کار به آنها اجازه می‌دهد تا صبح کمی بیشتر بخوابند.<br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۱. روز اول مدرسه به موقع حاضر شوید</span><br />
سعی کنید روز اول مدرسه فرزندتان ساعت زنگدار خود را نیم ساعت قبل از رسیدن سرویس کودک کوک کنید. وقتی فرزندتان به موقع بیدار شود و با آرامش صبحانه خود را میل کند، تمرکزش برای رفتن به مدرسه بیشتر می‌شود. تشویق بچه‌ها برای به موقع رسیدن به مدرسه نیز می‌تواند راه موثری برای بیدار کردن اول صبح آنها باشد.<br />
 </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/parents1-firstclass-stress.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/parents-firstclass-stress24.jpg" loading="lazy"  width="450" height="300" alt="[تصویر:  parents-firstclass-stress24.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"> اجسامی که خاطره مادر را برای فرزندان تداعی میکنند، می‌توانند اضطراب را از کودکان دور کنند</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۲. گذاشتن اسباب بازی مورد علاقه فرزندتان در کیف مدرسه‌اش</span><br />
اگر فرزندتان در خانه به یک چیز کوچک مثل عروسک علاقه بسیاری دارد، آن را درون کوله پشتی‌اش قرار دهید تا در طول ساعاتی که در مدرسه به سر می‌برد، وقتی احساس دل تنگی کرد با نگاه کردن به وسیله و یا عروسکی که عاشقش است، کمی آرام شود. Thomas Seman متخصص اطفال در بوستون امریکا می‌گوید:«یک وسیله آشنا می‌تواند حافظه کودک را حتی از طریق بوییدن نیز تحریک کند. در کل اجسامی که خاطره مادر را برای فرزندان تداعی کنند، می‌توانند اضطراب را از کودکان دور کنند».<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۳. ایجاد یک نوع خدا حافظی ویژه قبل از رفتن بچه‌ها به مدارس</span><br />
قبل از این که فرزندتان راهی مدرسه شود، سعی کنید با یک خداحافظی گرم و متفاوت روحیه بچه را برای رفتن مدرسه بالا ببرید. این کار خاطرات خوشی از شما در ذهن فرزندتان ایجاد می‌کند. <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color"> </span><br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۴. مدت خداحافظی را حتما کوتاه کنید</span><br />
یکی از بزرگترین اشتباهات والدین این است که زمان خداحافظی با فرزندشان را بیش از اندازه کش می‌دهند. حتی اگر فرزندتان پیش از رفتن به مدرسه گریه کرد، سعی نکنید با بغل گرفتن‌های متناوب وی را از رفتن به مدرسه منصرف کنید. دیگر زمان آن رسیده است که به معلمان کودک خود اعتماد کنید. <br />
 <br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۵. قبل از پایان کلاس‌ها منتظرشان باشید</span><br />
به هیچ وجه برای آوردن فرزندتان از مدرسه دیر نکنید. پس از اینکه فرزندتان را پس از پایان کلاس مشاهده کردید، به او بگویید:«تو افتخار منی و تو چقدر بزرگ شده ای» با چنین کلماتی حس بزرگ شدن را به فرزندان خود القاء کنید.<br />
<br />
<span style="color: #008000;" class="mycode_color">۱۶. به دنبال رفع مشکل باشید</span><br />
صبور باشید، به طور کلی چند هفته طول می‌کشد تا کودک شما به طور کامل به برنامه‌های مدرسه عادت کند. یادتان نرود که زمان خداحافظی را کوتاه کنید. توجه داشته باشید که کودک دلبندتان به محیط مدرسه عادت خواهد کرد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: fardanews.com</span></span></span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> <br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[نحوه کمک به کودکان بعد از آسیب روانی]]></title>
			<link>https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1057</link>
			<pubDate>Thu, 27 Sep 2018 11:31:45 +0330</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://forum.gnsorena.ir/member.php?action=profile&uid=1">omidrock</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://forum.gnsorena.ir/showthread.php?tid=1057</guid>
			<description><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/children3-mental2-damage.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/injured-children-01.jpg" loading="lazy"  width="450" height="298" alt="[تصویر:  injured-children-01.jpg]" class="mycode_img" /></a> <span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">اختلالات خواب می تواند نشانه ای از آسیب روانی کودکان باشد </span></span><br />
</span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کمک به کودکان بعد از آسیب روانی<br />
اگر کودک شما ضربه روحی را تجربه کرده باشد، ممکن است با احساسات اضطراب، خاطرات ترس آور یا حس خطر دایمی دست و پنجه نرم  کند، یا ممکن است احساس کرختی، تنهایی و ناتوانی برای اعتماد به دیگران را تجربه نماید. وقتی رویداد های بد رخ می دهند، زمان می برد تا درد برطرف گردد و یک بار دیگر حس اطمینان و ایمنی در شما شکل بگیرد. اما  شما با راهبرد های صحیح می توانید به کودک کمک کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #800000;" class="mycode_color">آسیب  روانی و هیجانی (تروما) چیست؟</span></span><br />
ضربه عاطفی و روانی می تواند ناشی از حوادث پردغدغه غیر عادی باشد که حس  امنیت کودک شما را دستخوش طوفان می کند و  در دنیای خطرناک به کودک حس درماندگی و بیچارگی می دهد. این نکته حایز اهمیت می باشد که پس از آسیب روانی با کودک به صورت باز ارتباط داشته باشید. به آنها فرصت دهید تا بدانند که احساس ترس یا اضطراب عادی می باشد. همچنین کودکانتان به شما نگاه می کنند تا به انها نشان دهید چگونه با آسیب برخورد کنند، به آنها اجازه دهید که ببینند شما به صورت مثبت با آسیب روبرو می شوید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/children3-mental2-damage.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/injured-children-02.jpg" loading="lazy"  width="450" height="257" alt="[تصویر:  injured-children-02.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"> <br />
ضربه روانی به کودکان می تواند حس امنیت در آنها را دستخوش تغییر کند</span></span></span><br />
</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800000;" class="mycode_color">کودکان چگونه به آسیب هیجانی و روانی واکنش نشان می دهند؟</span><br />
بعضی واکنش های متداول به تروما و روش های کمک به کودکتان برای رسیدگی به این مشکلات عبارتند از :<br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color">واپس روی:</span> بیشتر کودکان نیاز دارند به مراحل قبلی رشدی واپس روی کنند، زمانی که احساس ایمنی بیشتری داشتند. کودکان کم سن تر ممکن است جای خودشان را خیس کنند یا شیشه بخواهند؛ کودکان بزرگتر ممکن است از تنهایی واهمه داشته باشند. اگر کودکتان در این روش واکنش نشان می دهد، این موضوع مهم است تا فهمیده، صبور و آرام باشید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
در مورد حادثه ای که کودکان رقم می زنند، فکر کنید. کودکان با سن کمتر از ۸ سال تمایل دارند تا این گونه فکر کنند که اگر چیز اشتباهی رخ می دهد، آن حادثه حتما اشتباه آنها است. اطمینان یابید که فرزندتان می فهمد که او عامل حادثه نبود.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color">اختلالات خواب:</span> بعضی کودکان در خوابیدن مشکل دارند ؛ بعضی دیگر به کرات از خواب بیدار می شوند یا دارای خواب های آشفته هستند. یک حیوان پارچه ای، روکش نرم یا چراغ قوه بدهید تا به خواب رود. تلاش کنید تا وقت اضافه را در عصر با فرزندتان بگذرانید و فعالیت های آرام یا کتاب خواندن را انجام دهید. صبور باشید. تا کودک شما در طول شب دوباره به خواب برود کمی زمان می برد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: سایت مشاوره خانواده</span></span><br />
</span>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/children3-mental2-damage.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"> <img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/injured-children-01.jpg" loading="lazy"  width="450" height="298" alt="[تصویر:  injured-children-01.jpg]" class="mycode_img" /></a> <span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">اختلالات خواب می تواند نشانه ای از آسیب روانی کودکان باشد </span></span><br />
</span><br />
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">کمک به کودکان بعد از آسیب روانی<br />
اگر کودک شما ضربه روحی را تجربه کرده باشد، ممکن است با احساسات اضطراب، خاطرات ترس آور یا حس خطر دایمی دست و پنجه نرم  کند، یا ممکن است احساس کرختی، تنهایی و ناتوانی برای اعتماد به دیگران را تجربه نماید. وقتی رویداد های بد رخ می دهند، زمان می برد تا درد برطرف گردد و یک بار دیگر حس اطمینان و ایمنی در شما شکل بگیرد. اما  شما با راهبرد های صحیح می توانید به کودک کمک کنید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800080;" class="mycode_color"><span style="color: #800000;" class="mycode_color">آسیب  روانی و هیجانی (تروما) چیست؟</span></span><br />
ضربه عاطفی و روانی می تواند ناشی از حوادث پردغدغه غیر عادی باشد که حس  امنیت کودک شما را دستخوش طوفان می کند و  در دنیای خطرناک به کودک حس درماندگی و بیچارگی می دهد. این نکته حایز اهمیت می باشد که پس از آسیب روانی با کودک به صورت باز ارتباط داشته باشید. به آنها فرصت دهید تا بدانند که احساس ترس یا اضطراب عادی می باشد. همچنین کودکانتان به شما نگاه می کنند تا به انها نشان دهید چگونه با آسیب برخورد کنند، به آنها اجازه دهید که ببینند شما به صورت مثبت با آسیب روبرو می شوید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><a href="http://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/children3-mental2-damage.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/baby/injured-children-02.jpg" loading="lazy"  width="450" height="257" alt="[تصویر:  injured-children-02.jpg]" class="mycode_img" /></a><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size"><span style="color: #ff6600;" class="mycode_color"> <br />
ضربه روانی به کودکان می تواند حس امنیت در آنها را دستخوش تغییر کند</span></span></span><br />
</div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #800000;" class="mycode_color">کودکان چگونه به آسیب هیجانی و روانی واکنش نشان می دهند؟</span><br />
بعضی واکنش های متداول به تروما و روش های کمک به کودکتان برای رسیدگی به این مشکلات عبارتند از :<br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color">واپس روی:</span> بیشتر کودکان نیاز دارند به مراحل قبلی رشدی واپس روی کنند، زمانی که احساس ایمنی بیشتری داشتند. کودکان کم سن تر ممکن است جای خودشان را خیس کنند یا شیشه بخواهند؛ کودکان بزرگتر ممکن است از تنهایی واهمه داشته باشند. اگر کودکتان در این روش واکنش نشان می دهد، این موضوع مهم است تا فهمیده، صبور و آرام باشید.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
در مورد حادثه ای که کودکان رقم می زنند، فکر کنید. کودکان با سن کمتر از ۸ سال تمایل دارند تا این گونه فکر کنند که اگر چیز اشتباهی رخ می دهد، آن حادثه حتما اشتباه آنها است. اطمینان یابید که فرزندتان می فهمد که او عامل حادثه نبود.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><br />
<span style="color: #ff6600;" class="mycode_color">اختلالات خواب:</span> بعضی کودکان در خوابیدن مشکل دارند ؛ بعضی دیگر به کرات از خواب بیدار می شوند یا دارای خواب های آشفته هستند. یک حیوان پارچه ای، روکش نرم یا چراغ قوه بدهید تا به خواب رود. تلاش کنید تا وقت اضافه را در عصر با فرزندتان بگذرانید و فعالیت های آرام یا کتاب خواندن را انجام دهید. صبور باشید. تا کودک شما در طول شب دوباره به خواب برود کمی زمان می برد.</span></div>
<div style="text-align: justify;" class="mycode_align"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"> </span></div>
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="color: #808080;" class="mycode_color"><span style="font-size: x-small;" class="mycode_size">منبع: سایت مشاوره خانواده</span></span><br />
</span>]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>