روزه‌دار پس از تحمل ساعتها گرسنگی پس از افطار باید تغذیه درستی داشته باشد
 
ساعات طولانی پرهیز از خوردن و آشامیدن آزمون سختی برای روزه‌داران است. در چند‌سال اخیر تقارن ماه رمضان با ایام گرم‌ سال این امتحان و خودسازی را بیش‌ازپیش برای روزه‌داران سخت کرده است.
 
با این‌که روزه‌داری تاثیرات مثبت روحی، معنوی و جسمی فراوانی دارد، اما بی‌شک رعایت نکردن اصول تغذیه نه‌تنها فایده‌ای برای سلامت بدن ندارد بلکه به شدت می‌تواند خطرناک باشد. به همین دلیل در چند‌سال گذشته پزشکان و متخصصان تغذیه به بحث تغذیه ایام ماه رمضان تأکید زیادی دارند.
 
به اعتقاد کارشناسان تغذیه، روزه‌داران با پیروی از اصول علمی و درعین‌حال ساده تغذیه در ماه رمضان می‌توانند به اهداف سلامتی چون افزایش سوخت‌و‌ساز چربی‌ها، کاهش وزن در افراد چاق، کاهش فشارخون، درمان بیماری‌های دستگاه گوارش، کاهش کلسترول خون و ورم مفاصل، ترک سیگار و حتی بهبود سلامت‌روان دست یابند.
 
روش‌های کاهش تشنگی در ایام روزه‌داری
تشنگی یکی از نشانه‌های روزه‌داری به‌خصوص در ایام گرم‌ سال است. گرمای هوا، تعریق را افزایش می‌دهد و همین تعریق باعث کاهش آب بدن و درنهایت احساس تشنگی می‌شود. اما راهکارهایی برای جلوگیری از تشنگی در ایام روزه‌داری وجود دارد. پزشکان و متخصصان تغذیه راهکارهایی جالب و درعین‌حال ساده‌ای برای غلبه‌بر تشنگی و کاهش عوارض کمبود آب بدن در طول مدت روزه‌داری پیشنهاد می‌کنند.
 
کم‌آبی و تشنگی، باعث اختلال در وضع آب و الکترولیت‌ها در بدن می‌شود و سلامتی بدن را تهدید می‌کند. به‌همین خاطر، یکی از اقداماتی که روزه‌داران باید به آن توجه کنند، این است که آب را بین وعده‌های غذایی مصرف نکنند چون باعث بروز نفخ و اختلال در هضم غذا می‌شود، همچنین در وعده افطار و سحر از غذاهای نشاسته‌دار کمتر مصرف کنند چون این غذاها برای هضم به آب زیادی احتیاج دارند.
 
چون مزاج گرم در بیشتر مناطق ایران غالب است و در بعضی مناطق این مزاج گرم با مزاج خشک همراه است، به روزه‌داران به‌خصوص افرادی که مزاج گرم و خشک دارند، توصیه می‌شود، درفاصله سحر تا افطار حتما به اندازه کافی آب بنوشند.
 
تشنگی ماه رمضان به‌خصوص در سال‌های اخیر که با ماه‌های گرم‌ سال مقارن شده است به قدری به روزه‌داران فشار می‌آورد که به‌محض رسیدن زمان افطار، خیلی‌ها، لیوان‌ها را با آب‌یخ پر کرده و شروع به نوشیدن مقدار زیادی آب می‌کنند. متخصصان تغذیه اما معتقدند، این روش نادرست است. به گفته آنها، برای رفع تشنگی پس از افطار نیز آب سرد را نباید به یک‌باره نوشید، بلکه باید مزه‌مزه کرد و به آرامی نوشید، نوشیدن آب به یک‌باره، حرارت بدن را از بین نمی‌برد.
 
مصرف آب‌یخ به‌سرعت به ساختار بدن آسیب می‌رساند، به‌ویژه کارکرد کبد را مختل می‌کند به همین علت ما به روزه‌داران توصیه می‌کنیم که از آب‌ولرم برای رفع تشنگی استفاده کنند، اگر این آب را با کمی عسل مخلوط کنند، نتیجه بسیار بهتری برای بدن دارد.
 
مصرف چای و مواد قندی، یکی دیگر از مواردی است که آب زیادی از بدن خارج می‌کند به همین خاطر به روزه‌داران توصیه می‌شود که از مصرف چای پررنگ به‌خصوص در زمان سحری خودداری کنند. پرهیز از انجام فعالیت‌های شدید بدنی، استحمام با آب داغ و خودداری از رفتن به سونا از دیگر توصیه‌های پزشکان برای کاهش تعرق روزه‌داران است.
 
هندوانه فراموش نشود
پزشکان و متخصصان تغذیه در عین حال تأکید زیادی بر رعایت میزان و نوع تأمین آب موردنیاز بدن در فاصله افطار تا سحر دارند. مواردی که روزه‌داران در صورت رعایت آن کمتر به مشکل کم‌آبی و تشنگی دچار می‌شوند. مصرف ٨تا ١٢لیوان آب در فاصله افطار تا سحر، استفاده از میوه و سبزیجات و کاهش مصرف مواد قندی از توصیه‌های عمومی پزشکان و متخصصان تغذیه در این ایام است، خوشبختانه در این فصل از ‌سال میوه‌های متنوعی در بازار وجود دارد که صیفی‌جات با حجم بالای آب می‌توانند مکمل خوبی برای رفع تشنگی در طول روز باشند. هندوانه، طالبی، خربزه و خیار از میوه‌هایی است که مصرف آن در فاصله افطار تا سحر به روزه‌داران توصیه می‌شود.
 
به همه بیماران به‌خصوص مبتلایان به نارسایی کلیه توصیه اکید می‌شود که با مشورت و تأیید پزشک روزه بگیرند و درصورت اجازه پزشک علاوه‌ بر نوشیدن ١٠ تا ١٢ لیوان آب حتما از صیفی‌جات به‌خصوص هندوانه و طالبی در وعده افطار و سحر استفاده کنند.
 

 
روزه‌داران، افطار و شام را یکی نکنند
رفع گرسنگی به اندازه رفع تشنگی در ماه رمضان اهمیت دارد. روزه‌دار پس از تحمل ساعتها گرسنگی پس از افطار باید تغذیه درستی داشته باشد. برخی روزه‌داران در ﻣﺎه‌رﻣﻀﺎن ﯾﺎ ﺑﻌﺪ از آن به دلیل تغییر الگوی غذایی دﭼﺎر اﺧﺘﻼﻻﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﺒﻮﺳﺖ، ﺳﻨﮓ کلیه یا ﻣﺠﺎری ادراری، ﺳﺮدرد، بی‌حوصلگی، عصبانیت و پرخاشگری می‌شوند درحالی‌که با یک‌ رژیم غذایی درست نه‌تنها هیچ عارضه‌ای برای روزه‌دار ایجاد نمی‌شود بلکه کمکی هم به سلامت‌بدن می‌کند. از طرف دیگر، همزمانی ساعت افطار با صرف شام باعث می‌شود که خیلی از روزه‌داران یکی از وعده‌های غذایی را حذف می‌کنند یا افطار و شام را با هم میل می‌کنند؛ موضوعی که به شدت از سوی پزشکان و متخصصان تغذیه نهی شده است.
 
پس از  چندین ساعت استراحت دستگاه گوارش، حجم بالای مواد غذایی برای بدن مضر است و ‌درصد جذب مواد مغذی را کاهش می‌دهد، ما توصیه می‌کنیم که حتما ٣ وعده‌ غذایی افطار، شام و سحری را مصرف کنند. البته در مصرف این ٣ وعده باید نکاتی رعایت شود.
 
اول آن‌که بین زمان افطار تا شام فاصله یک‌ساعته یا بیشتر در نظر گرفته شود، چراکه دستگاه گوارش احتیاج به زمان برای هضم وعده‌ اول یا همان افطاری را دارد. یک استکان آب‌جوش یا چای کم‌رنگ همراه دو عدد خرما، چند برش نان‌ همراه مقدار کمی پنیر و گردو، حلوا، حلیم، شله‌زرد، سبزی، سوپ و یک لیوان شیر بهترین پیشنهاد برای وعده اول است.
 
در وعده شام هم باید از تمام گروه‌های اصلی مواد غذایی مصرف شود. یکی از بهترین دستورات غذایی وعده‌ شام ماه‌ رمضان شامل سالاد سبزی، کمتر از ١٠٠ گرم مرغ یا گوشت‌ قرمز یا ماهی، یک پیاله ماست، همراه چند قاشق برنج پخته است. برای سحری هم مصرف چای کم‌رنگ، سبزی و میوه‌های آب‌دار به‌همراه کمی عسل و آبلیمو برای رفع تشنگی در طول روز بسیار مفید است.
 
در عین‌ حال به روزه‌داران توصیه می‌شود، از مصرف شربت‌های خیلی‌ شیرین و نوشابه‌های گازدار و فست‌فود در وعده‌های افطار، شام و سحری خودداری کنند.
 
سحری را حذف نکنید
اما سحری یکی از وعده‌های غذایی روزه‌داران در ایام ماه مبارک رمضان است، وعده‌ای که باوجود توصیه پزشکان و متخصصان تغذیه در بسیاری از موارد به آن توجه نمی‌شود. حذف سحری یا پرخوری در این وعده، مشکل اصلی بیشتر روزه‌داران است. مشکلی که به گفته پزشکان و متخصصان تغذیه، سلامت فرد روزه‌دار را به مخاطره می‌اندازد.
 
با توجه به طولانی‌بودن ساعت‌های روزه‌داری، توصیه می‌شود که به هیچ‌وجه وعده سحر حذف نشود چراکه نخوردن سحری، منجر به افت قندخون، سردرد و سرگیجه می‌شود و در درازمدت آسیب‌های بیشتری به بدن وارد می‌کند. هنگام سحر باید از خوردن غذای چرب خودداری شود، پرخوری هنگام سحر از احساس تشنگی نمی‌کاهد. مصرف غذا در وعده سحر و افطار باید به‌گونه‌ای باشد که هیچگاه احساس سیری کامل نشود، همچنین باید از مصرف زیاد چای در سحر خودداری کرد.
 
خوردن غذاهای پروتیینی در وعده سحری به دلیل افزایش هورمون‌های القاکننده سیری باید مورد توجه قرار بگیرد. مصرف کافی کربوهیدرات‌ها نیز برای تأمین ذخایر گلیکوژنی در این وعده‌غذایی توصیه می‌شود. همچنین مصرف دو تا ٣ واحد میوه در وعده‌ سحری برای تأمین آب و موادمغذی موردنیاز بدن ضروری است. با این وجود یکی از بهترین دستورهای غذایی برای سحر یک لیوان شیر، چند برش نان سبوس‌دار، پنیر و گردو، چای‌شیرین، همراه عسل و کره و مربا است و نباید بلافاصله پس از صرف وعده سحری، دراز کشید یا خوابید چراکه این کار منجر می‌شود تا فرد دچار رفلاکس معده شود.
 

نخوردن سحری، منجر به افت قندخون، سردرد و سرگیجه می‌شود

ماه رمضان و فرصت مناسب برای ترک سیگار
به‌طورکلی روزه‌گرفتن هیچ منافاتی با سلامت بدن ندارد. اگر هم افرادی در طول ماه مبارک رمضان با مشکلاتی مواجه می‌شوند، به‌دلیل رعایت‌نکردن موارد تغذیه‌ای است.پ
در ماه رمضان از مصرف غذاهای پرچرب و سرخ‌شده و غذاهای حاوی قند ساده مانند زولبیا و بامیه تا حدامکان باید خودداری شود. همچنین قطع مصرف سیگار و چای پررنگ برای جلوگیری از سوء‌هاضمه و نفخ نیز توصیه می‌شود.
 
ماه رمضان فرصت بسیار خوبی برای افرادی است که قصد دارند مصرف سیگار را برای همیشه قطع کنند. ١٨ساعت نکشیدن سیگار می‌تواند فرد را از لحاظ روحی و جسمی برای قطع مصرف نیکوتین آماده کند، این افراد برای جبران نیکوتین موردنیاز بدنشان می‌توانند از گوجه‌فرنگی کمک بگیرند. گوجه‌فرنگی جایگزین مناسبی برای رفع نیاز نیکوتین بدن است، سالاد و مصرف گوجه و خیار می‌تواند میل به سیگار را کاهش دهد.
 
همچنین قطع مصرف نوشیدنی‌های گازداری مانند نوشابه، با افزایش توانایی بدن در جذب کلسیم میل و اشتها به سیگار را به‌شدت کاهش می‌دهد. علاوه‌بر این، مصرف نوشابه، اشتها را برای مواد‌غذایی مفیدی مانند سبزی‌های تازه، میوه‌ها، پروتئین‌ها و لبنیات به شدت کاهش می‌دهد. در مقابل به روزه‌داران پیشنهاد می‌شود، از آبمیوه‌های تازه مانند هندوانه و توت‌ فرنگی، ‌طالبی و نعنا، آناناس، خیار و سکنجبین برای رفع تشنگی استفاده کنند. این نوشیدنی‌ها علاوه‌ بر رفع تشنگی، ویتامین‌های طبیعی بدن را هم تأمین می‌کنند. از عسل می‌توان به‌عنوان یک شیرین‌کننده مناسب برای این نوشیدنی‌ها استفاده کرد.
 
یکی از مهم‌ترین نشانه‌های عدم تناول غذا در ماه رمضان، تلخکامی و بوی بد دهان است. موضوعی که علاوه‌بر آزار فرد روزه‌دار، باعث ناراحتی دیگران هم می‌شود. موضوعی که  می‌تواند دلایل مختلفی چون عفونت لثه‌ و دندان‌ها، دخانیات، مصرف برخی داروها مانند داروهای ضدافسردگی، ویتامین‌های تجویزی در دوران بارداری و حتی آنتی‌بیوتیک‌ها، رفلاکس معده، تغییرات هورمونی (استروژن) در دوران قاعدگی و بارداری، دیابت، کارکرد نادرست کلیه‌ها و کبد و درست مراقبت‌نکردن از دهان و دندان داشته‌باشد.
 
روزه‌داران می‌توانند در وعده افطار، با مصرف مرکبات و نوشیدن آب پرتقال یا آب‌لیمو که منجر به تولید بیشتر بزاق و شسته‌شدن طعم تلخ دهان در طول روز می‌شود، این مشکل را برطرف یا کم‌رنگ کنند.
 
البته تلخکامی در دوران روزه‌داری، با بوی بد دهان نیز همراه است که این مسأله موقتی است و مشکل جدی به‌شمار نمی‌رود، دلیل آن هم این است که فرد برای ساعت‌های طولانی غذا نمی‌خورد، به همین خاطر بدن به شکل طبیعی هنگام مصرف‌نکردن کربوهیدرات یا با مصرف رژیم کم کربوهیدرات، مکانیسم تأمین انرژی سلول‌ها را از طریق متابولیسم چربی‌های ذخیره‌ای بدن انجام می‌دهد که باعث ایجاد بوی بد دهان می‌شود.
 
به همین دلیل به روزه‌داران توصیه می‌شود در روز چندبار بعد از وعده‌های سحر، افطار و پیش از خواب، مسواک بزنند و پس از آن از نخ دندان و دهان‌شویه برای جلوگیری از تجمع جرم و باکتری‌ها استفاده کنند. استفاده از نمک نیز در جلوگیری از تجمع باکتری‌ها بسیار مفید است.
 
روزه‌داری ورزشکاران حرفه‌ای
اصولا افراد در ماه رمضان، باید سطح ورزش را از نظر شدت و مدت کاهش دهند. متخصصان پیشنهاد می‌کنند، یک‌ساعت پس از افطار بهترین زمان برای انجام تمرین‌های ورزشی در ماه رمضان است. ورزش نه‌تنها با روزه منافاتی ندارد، بلکه اگر به صورت درست و اصولی انجام شود، روزه‌دار را در مقابل خستگی‌ها و دشواری‌های روزه به‌ویژه در هوای گرم مقاوم‌تر می‌کند، اما نکته مهم این است که زمان مناسب برای ورزش یک‌ساعت پس از افطار تا دو ساعت قبل از سحر است.
 
ورزش باعث سوختن چربی‌های بدن می‌شود و ذخایر چربی بدن را کاهش می‌دهد، همچنین تعادلی میان سوختن کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها صورت می‌گیرد. در زمان روزه‌داری به‌علت این‌که کربوهیدرات کمتری وارد بدن می‌شود، بدن چربی‌ها را بیشتر می‌سوزاند. 
روزه‌داران پس از افطار از خوردن غذاهای چرب و شیرین پرهیز کرده و مایعات زیادی بنوشند، همچنین لازم است قبل و هنگام ورزش به مقدار کافی آب مصرف شود تا تعادل آبی بدن حفظ شود.
 
بیمارانی که می‌توانند روزه بگیرند
روزه‌داری در بهبود و درمان بسیاری از بیماری‌ها به‌خصوص بیماری‌ها و نارسایی‌های گوارشی بسیار مفید است. سکته قلبی یکی از همین بیماری‌هاست که فرد با روزه گرفتن می‌تواند ریسک ابتلا به این عارضه خطرناک قلبی را به شدت کاهش دهد. حدود ٢٠روز پس از شروع ماه مبارک رمضان میزان «هموسیستئین» اصلی‌ترین عامل بروز سکته‌قلبی در خون به‌‌شدت کاهش و میزان کلسترول خوب (HDL) نیز افزایش می‌یابد و غلظت خون هم در حد طبیعی قرار می‌گیرد.
 
در این ماه به‌دلیل این‌که افراد از پرخاشگری، رفتارهای تهاجمی، استرس و هیجان، کشیدن سیگار، مصرف چای و قهوه دوری می‌کنند، امکان بروز سکته قلبی در آنها کاهش می‌یابد که مجموعه این تغییرات در وضع رفتار و تغذیه افراد، دو عامل مهم برای حفظ سلامتی فرد در طول ماه مبارک رمضان است.
 
افراد مبتلا به پرفشاری خون، باید در طول روز به‌صورت مداوم فشارخون خود را چک کنند. اگر در طول روز بیمار دچار تغییر و بالا رفتن فشار خون شود، نباید روزه بگیرد اما اگر در طول روز فشارخون فرد تغییر نکرد، روزه‌گرفتن موردی ندارد.
 

دیگر باید با جمله‌هایی مثل «شام میریم بیرون» که برای دلداری به آشپزی که غذایش را سوزانده گفته می‌شود، خداحافظی کنیم.

با این وضع دلار و گرانی‌هایی که از پی آن می‌آید، بعید است حقوق ماهانه‌مان اجازه دهد دست کم دو شب در ماه را به همراه خانواده در رستوران‌های خوش آب و رنگ شهر شام درست و حسابی بخوریم. حالا دیگر مجبوریم به هنر خودمان اتکا کنیم و وعده شام درست و حسابی را با دست رنج خودمان بپزیم. برای همین به سراغ چند غذای معروف خانگی رفتیم و حساب کردیم چقدر باید برای مواد اولیه هر کدام از این غذا‌های لذیذ کنار بگذاریم.

چون روش طبخ غذا در هر خانه‌ای کاملا متفاوت است، ما به سراغ کتاب مستطاب آشپزی تالیف نجف دریابندری عزیز رفتیم و آنطور که محاسبه کردیم هنوز می‌توان با صرف هزینه‌ای منطقی شکم پنج تا شش نفر را سیر کرد. خرج تهیه بسیاری از این غذا‌ها در هر وعده غذایی حدود ۷۰هزار تومان است.

اگر خیلی اهل گشتن و قیمت گرفتن باشید، احتمالا می‌توانید صرف نظر از کیفیت، یک کیلو گوشت آبگوشتی خوب را از قصابی محل به قیمت ۶۶هزار تومان بخرید. پیاز را میدان‌های میوه و تره بار کیلویی هزار و ۵۰۰ تا هزار و ۷۰۰ تومان می‌فروشند. یک بسته ۱۰۰ گرمی لیمو عمانی پنج هزار تومان تمام می‌شود و آن‌هایی که این اواخر نخود و لوبیا خریده‌اند می‌گویند نخود کیلویی ۱۲ هزار تومان و لوبیا کیلویی حدود ۱۵ هزار تومان قیمت دارد.

البته می‌توانید از نخود و لوبیا‌های بست‌های موجود در فروشگاه‌های زنجیر‌های هم استفاده کنید. سیب زمینی و گوجه هم نباید بیشتر از دو هزار و ۵۰۰ تومان فروخته شود. می‌توانید بروید قصابی و فقط ۷۵۰گرم گوشت آبگوشتی سفارش دهید ما در محاسباتمان نخود، لوبیا و لیمو عمانی را نیم کیلو برآورد کرده ایم. پیاز و سیب زمینی و گوجه نیز همین وضعیت را دارند.

اساس قورمه سبزی روی کاکل ماهیچه گوسفندی می‌چرخد که الان هرکیلوی آن حدود ۸۵هزار تومان تمام می‌شود. در هر وعده باید روی حداقل نیم کیلو سبزی قورمه مخصوص هم حساب باز کنید که شکر خدا در حال حاضر انواع پاک شده و خرد شده و سرخ شده آن را کیلویی ۱۲ هزار تومان می‌فروشند.

باید نیم کیلو لوبیا چشم بلبلی (به شهادت کتاب مستطاب) هم کنار بگذارید هر چند خیلی‌ها ترجیح می‌دهند از لوبیا قرمز استفاده کنند. عنصر مهم دیگر قورمه سبزی لیمو عمانی کیلویی ۵۰هزار تومان است که طبق دستور کتاب اینجا به سه. تا چهار عددش نیاز پیدا می‌کنید. برنج هم که دیگر گفتن ندارد، یک کیلو ایرانی اش را کنار بگذارید.

چقدر پیش می‌آید که نه فقط به چیزی که دوست دارید بخورید، بلکه به چیزی که قبلا خورده‌اید یا قرار است بعدا بخورید فکر کنید؟ چند بار در روز افسوس می‌خورید که کاش چیزی را که قبلا نخورده‌اید خورده بودید یا کاش چیزی را که خورده‌اید هرگز نخورده بودید؟ به همه‌ی اینها این را هم اضافه کنید: زمان‌هایی که به بدن و اندام خود و ظاهری که از خود نمایش می‌دهید می‌اندیشید، اینکه کاش اندام‌تان جور دیگری بود و ... . بله شمارش این دفعات خیلی سخت و حتی ناممکن است.

تحقیقی که در این مورد انجام شد دریافت تعداد دفعاتی که یک نفر در روز به غذا فکر می‌کند چیزی حدود 200 بار است که البته با در نظر گرفتن اندیشیدن به اندام و ظاهر این رقم باید بالاتر از اینها باشد.

برای خیلی‌ها غذا اولین چیزی است که بعد از بیدار شدن از خواب به آن فکر می‌کنند و اندام‌شان هم آخرین چیزی است که شب قبل از خواب در فکرشان جولان می‌دهد. هوس ِ خوردن غذایی را داشتن و مقاومت کردن، پُرخوری و احساس گناه و از این دست افکار موضوعاتی هستند که تمام فضای ذهن ارزشمند ما را پُر می‌کنند. البته رویای یک کیک شکلاتی اصولا ایرادی ندارد و طبیعی هم هست اما اگر نتوانیم افکارمان را کنترل کنیم ممکن است بعدا افسوس بخوریم.

طبق گزارش‌های اعلام شده زنان به غذا خیلی بیشتر از رابطه‌ی جنسی فکر می‌کنند، یعنی تقریبا دو برابر. برای مردها هم هر چند این میزان کمتر است اما باز هم به طور کلی بیشترین چیزی است که به آن فکر می‌کنند!

سالهاست که آموزش‌های گسترده‌ای در مورد غذا و اینکه چه باید بخوریم و چه نباید بخوریم همه را بمباران می‌کند و ناخودآگاه مدام به این فکر می‌کنیم که غذایی سالم است یا ناسالم. این اتفاق خوبی است و اطلاعاتی را در اختیار ما می‌گذارد که مفید هستند. هر چند گاهی اطلاعات ضد و نقیضی دریافت می‌کنیم که ممکن است گیج‌مان کند، مثلا یک ماده‌ی غذایی زمانی ضد سرطان اعلام می‌شود و بعدا هشدار می‌دهند که چاق کننده است، آن دیگری آنقدر سالم و مفید معرفی می‌شود که توصیه می‌کنند هر روز چند بار مصرف کنیم اما مدتی بعد هشدار می‌دهند که مصرفش را کاملا محدود کنیم، اما به طور کلی بیشتر ما می‌دانیم چه غذاهایی سالم هستند، اصول اولیه را می‌دانیم و یاد گرفته‌ایم که پرخوری در هیچ موردی خوب نیست یا چاقی و فشار خون و بیماری قلبی را چگونه از راه تغذیه کنترل کنیم.

اما انگار چیزی تغییر نکرده؛ تعداد افرادی که چاق هستند یا اضافه وزن دارند رو به افزایش است، تعداد آنهایی که به بیماری‌های قلبی، دیابت، آلرژی و ... دچار می‌شوند هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود، پس فایده‌ی اینهمه اطلاعات و آموزش چیست و چه باید بکنیم؟ اولین نکته این است که باید درک کنیم ما آزادی انتخاب داریم و این خود ِ غذا نیست که علت چاقی است. درست است که غذا نقش مهمی این میان دارد اما تصمیم اینکه چه مصرف کنیم (چه انتخابی کنیم) از ذهن ما ناشی می‌شود. تصمیم انتخاب «این غذا» به جای «آن غذا» از یک تفکر، احساس و اراده‌ای ناشی می‌شود که در پی آن تفکر یا احساس می‌آید.

قرار نیست خودتان را بابت شیوه‌ی تغذیه و ظاهرتان سرزنش کنید. ذهن قدرت عجیبی دارد و ناآموخته است و برای همین بنده‌ و مقید عادت‌ها و هیجان‌ها می‌شود که می‌تواند کاملا آشفته کننده باشد. پس باید سعی کنید ریشه‌ی مشکل خود را پیدا کنید (مثلا چاقی یا دیابت)، تا بتوانید شرایط تغییرات مثبت را در آینده مهیا کنید. غذا فقط وسیله‌ای برای رضایت و سرگرمیست و به تنهایی علت هیچ معلولی نیست، غذا هیچ قدرت واقعی در درون خود ندارد و فقط آنجاست! منتظر است که خورده شود یا خورده نشود! تصمیم اینکه آن را بخورید یا نه، نهایتا به عهده‌ی شماست و این مهم است زیرا شما این آزادی و پتانسیل را دارید که تغییر دهید و تغییر کنید، شما پتانسیل این را دارید که شاد باشید و از همانی که هستید راضی باشید و وزن و شکل و فرم و ... خودتان را بپذیرید.

پروسه‌هایی که در ذهن ما اجرا می‌شوند به طرز شگفت انگیزی تنظیم شده‌اند و همه چیز آنقدر سریع روی می‌دهد که فرصتی برای دخالت در آن نداریم. حرکت فیزیکی که طی آن غذایی را برمی‌داریم و به دهان می‌بریم، تصادفی روی نمی‌دهد. برای اینکه دست، برش بعدی پیتزا را بردارد نیاز است سیگنالی از مغز فرستاده شود. این سیگنال ممکن است تحت تاثیر چند فکر، هیجان و احساس بوجود بیاید و از خیلی از جهات واقعا مهم نیست و فرقی نمی‌کند کدام یک از اینها دخیل باشد.

مهم این است که در ذهن‌مان فضای کافی باقی بگذاریم تا با شفافیت تصمیم گیری کنیم و مجبور نشویم از محرک‌ها پیروی کنیم. اما باز هم این سوال پیش می‌آید که چرا این اتفاق همان اول نمی‌افتد؟ چرا آن کاری را می‌کنیم که می‌دانیم درست نیست؟ و چرا اکثر اوقات در برابر یک وسوسه‌ی یک میل فوری و نابجا توان مقاومت نداریم؟

برای پاسخ دادن به این سوال‌ها باید بتوانیم ذهن را با آگاهی مشاهده کنیم، باید بتوانیم آن را ببینیم تا درکش کنیم و سپس شیوه‌ی ارتباط خود را با آن به طور اساسی تغییر دهیم. برای همین است که تکنیک‌های ذهن آگاهی مانند مدیتیشن در کمک به رسیدن به رابطه‌‌ای سالم با غذا، بدن و شرایط ظاهری‌مان آنقدر مهم هستند.